Σάββατο 26 Μαΐου 2012

Μεταφράσεις του ποιήματος με τίτλο Ντροπή... του Γκύντερ Γκρας...


Μεταφράσεις του ποιήματος με τίτλο Ντροπή... του Γκύντερ Γκρας...

26 Μαΐου 2012 στις 8:51 μ.μ.


Από Dionissis Marathias


Ντροπή της Ευρώπης






Ένα ποίημα από τον Γκύντερ Γκρας για την Ελλάδα!






Κοντά στο χάος, διότι δεν ταιριάζει στις αγορές.


Αποστασιοποιήθηκες από τη χώρα που σου έδωσε ρίζες.


Ό,τι αναζήτησες με την ψυχή σου, έκρινες πως κατέκτησες.


Και τ' αξιολόγησες μ' αξία απολειφαδιού.


Σαν γυμνή ταπεινωμένη, διαπομπεύουν τη χώρα τούτη, μα παροιμία δίδασκε να της χρωστάς ευγνωμοσύνη. Καταδικασμένη στη φτώχεια, χώρα με πλούτο που διακοσμεί μουσεία, με ανοίκεια και λάθρα λάφυρα.


Ορδές επέδραμαν με όπλων βία στ' αγιασμένα νησιά σου, κρατούσαν τον Χέλντερλιν στων στολών τις τσέπες.


Χώρα έγινες ανεπιθύμητη, ενώ Συνταγματάρχες σου γίναν καλοδεχούμενοι σύμμαχοι.


Χώρα αποκαθηλωμένη από δικαιώματα, στημένη από ισχυρογνώμονες, αυστηρά και δίχως έλεος.


Αντιστέκεται μαυροντυμένη η Αντιγόνη και στο πανελλήνιο πένθος φέρει ο λαός, αυτός που κάποτε ήταν ξένιος.


Μακρά απ' τα σύνορα οι οικείοι του Κροίσου κόμισαν ό,τι έλαμπε χρυσό κι εσύ τα δέχθηκες στα κελάρια σου.


Πιες! Επιτέλους πιες! Οικτίρουν οι υποτακτικοί των επιθεωρητών αλλά οργίλος ο Σωκράτης πετά το ποτήρι γεμάτο. Βλασφημούν σε μεικτή χορωδία την ουσία και τον λόγο σου, ενώ οι θεοί ξεσηκώνονται όταν τους εξορίζεις απ' τον Όλυμπο...


Δίχως φιλότιμο θα μαραθείς δίχως τη χώρα τούτη, το πνεύμα που σε εμπνεύστηκε Ευρώπη...






Δημοσιεύτηκε στο σημερινό φύλλο της εφημερίδας «Σιντόιτσε Τσάιτουνγκ» (Süddeutsche Zeitung) του Μονάχου. Aπόδοση: Χάρης Λαζαρόπουλος Newsbomb.gr Από Dionissis Marathias






Από Ιωάννα Αβραμίδου :


Η Ντροπή της Ευρώπης


Ένα ποίημα του Γκύντερ Γκρας


Κοντά στο Χάος, γιατί το θέλει η αγορά


Απομακρύνθηκες από τη χώρα που σου χάρισε το λίκνο


Αυτό που ζήτησε η ψυχή σου και το βρήκες


Τώρα το καταστρέφεις, το υποτιμάς σε παλιοσίδερα






Ως οφειλέτης διαπομπεύεται, μια χώρα υποφέρει να χρωστά , μα αυτό για σένα είναι σαπουνόφουσκα


Καταδικασμένη στη φτώχεια η χώρα, που ο πλούτος της Στολίζει όμορφα τα Μουσεία: για σένα μία λεία ασφαλής


Αυτοί που επισκέφτηκαν την ευλογημένη νησιωτική χώρα


Με την βία των όπλων, φορούσανε για στολή τους τον Χαίλντερλιν μες στο σακίδιο Χώρα που δεν έχει καρτερία πια, που τους συνταγματάρχες της Κάποτε ανέχτηκες ως συμμάχους


Χώρα που της στερήσανε τα δικαιώματα, και η εξουσία Των φιλόνικων της σφίγγει ολοένα το ζωνάρι






Γι’ αυτό φοράει μαύρα η Αντιγόνη και είναι ντυμένος πένθιμα Πέρα ως πέρα ο λαός, αυτός που σε υποδέχτηκε και σε φιλοξένησε






Όμως έξω από τη χώρα αυτοί που συγγενεύουν με τον Κροίσο, Έχουν όλα όσα λάμπουν σαν χρυσός μες στα θησαυροφυλάκιά της






Μεθύστε επιτέλους, μεθύστε! Κραυγάζουν των κομισάριων οι χειροκροτητές Μα οργισμένος ο Σωκράτης σου επιστρέφει μέχρι τα χείλη γεμάτο το ποτήρι






Θα καταραστούν εν χορό όλα όσα σου ανήκουν οι Θεοί Γιατί τον Όλυμπο να τους αρπάξεις θέλεις






Χωρίς ψυχή θα μαραζώσεις Εσύ χωρίς τη χώρα Που το Πνεύμα της γέννησε την Ευρώπη Μετάφραση : Iωάvvα Αβραμίδου






Aπό : Thodoris Voutsas


Ντροπή στην Ευρώπη του Gunter Grass






Κοντά στο χάος, επειδή οι αγορές δεν συγκινούνται, εγκαταλείπεις τη χώρα που σου δάνεισε τις βάσεις.






Αυτό που αναζητούσε η ψυχή σου, και το βρήκες το ξευτελίζεις πια και το απαξιώνεις σαν σκουπίδι.






Μια χώρα διαπομπεύεται γυμνή σαν καταχρεωμένη που έλεγες πως τόσα τις χρωστούσες.






Μια χώρα καταδικασμένη στη φτώχια κι' ο πλούτος της που λεηλάτησες και παρακράτησες, στολίζει όμορφα μουσεία.






Στην χώρα που στολίζουν νησιά, εκείνοι που χίμηξαν με όπλα ντυμένοι με στολές επίθεσης είχαν τους ρομαντικούς ποιητές μεσ' το σακίδιο.






Δεν ανέχεσαι τώρα πια την χώρα, όταν οι συνταγματάρχες ήταν ανεκτοί για σύμμαχοι σου.






Χώρα χωρίς νόμους χωρίς δίκαιο, που η κατάχρηση της εξουσίας σφίγγει συνεχώς κι άλλο το ζωνάρι.






Η Αντιγόνη πάλι παράκουη μαυροφορεί - όλη η χώρα παράκουη ομόφωνα πενθεί, ο λαός που ξέρεις την φιλοξενία του.






Ωστόσο, η χώρα πρέπει να ξυπνήσει τον χρυσό του Κροίσου και της συνοδειάς του, που λάμπει στοιβαγμένος στα θησαυροφυλάκιά σου.






Πιές το επί τέλους! φωνάζουν οι πουλημένοι επίτροποι και ο θυμός του Σωκράτη έχει ξεχειλίσει το ποτήρι.






Κατάρα εν χωρώ των θεών σου από τον Όλυμπο θα ζητήσει την καταστροφή σου.






Θα χαθείς (Ευρώπη) μακριά από την χώρα που από την σκέψη της αναδύθηκες.






Aπό Γιάννη Ευθυμιάδη :


Günter Grass


Η ΝΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ


(απόδοση στα ελληνικά Γιάννης Ευθυμιάδης - Σοφία Γεωργαλλίδη)






Είσαι πολύ κοντά στο χάος, γιατί δε συμμορφώθηκες πλήρως στην αγορά


κι απομακρύνεσαι απ’ τη χώρα, που ήτανε κάποτε λίκνο για σένα.






Ό,τι με την ψυχή ζητούσες και νόμιζες πως είχες βρει


τώρα σαν κάτι περιττό αποβάλλεις και το πετάς μες στα σκουπίδια.






Ολόγυμνη σαν οφειλέτης διαπομπεύεται, υποφέρει η χώρα εκείνη


που έλεγες πως της χρωστάς ευγνωμοσύνη.






Στη φτώχια καταδικασμένος τόπος, τόπος που ο πλούτος του


τώρα στολίζει τα μουσεία: λάφυρα που έχεις τη φροντίδα Εσύ.






Κείνοι που χίμηξαν με την ορμή των όπλων στη χώρα την ευλογημένη με νησιά


στολή φορούσαν και κρατούσαν τον Χέλντερλιν μες στο γυλιό τους.






Καμιά ανοχή πλέον δε δείχνεις στη χώρα που οι συνταγματάρχες


υπήρξαν σύμμαχοι ανεκτικοί.






Χώρα που ζει δίχως το δίκιο, μα με εξουσία που επιμένει πως έχοντας αυτή το δίκιο


ολοένα σφίγγει κι άλλο το ζωνάρι.






Σε πείσμα σου η Αντιγόνη μαυροφορεί - σ’ όλη τη χώρα


πενθοφορεί και ο λαός της που κάποτε σ’ είχε φιλοξενήσει.






Μα οι ακόλουθοι του Κροίσου έχουν στοιβάξει έξω απ’ τη χώρα,


στα θησαυροφυλάκιά σου, ό,τι σαν μάλαμα αστράφτει.






Πιες, επιτέλους, πιες, κραυγάζουν επίτροποι σαν μαζορέττες


μα ο Σωκράτης σού επιστρέφει γεμάτο πίσω το ποτήρι.






Σύσσωμοι, ό,τι σου ανήκει, βαριά θα ρίξουν την κατάρα


θεοί, αφού η θέλησή σου ζητά ξεπούλημα του Ολύμπου.






Χωρίς του πνεύματος τροφή, τότε κι εσύ θα καταρρεύσεις


δίχως τη χώρα που ο νους της, Ευρώπη, εσένα έχει πλάσει.















Aπό Τούλα Μπαρνασά : Gṻnter Grass(Μετάφραση από τα γερμανικά: Νικολίτσα Γεωργοπούλου – Λιαντίνη)

Η ΝΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ




Αγγίζεις το χάος, γιατί δεν δικαίωσες την αγορά,

στέκεις μακριά από τη χώρα που υπήρξε το λίκνο σου.




Ό,τι έψαχνε η ψυχή σου και θαρρούσες πως βρήκες,

το πετάς λοιπόν, το εκτιμάς σαν παλιοσίδερα.




Σαν οφειλέτης γυμνός χλευαζόμενος υποφέρει η χώρα,

που τρόπος του λέγειν της χρώσταγες ευγνωμοσύνη.




Χώρα καταδικασμένη στη φτώχεια που ο θησαυρός της

φροντισμένος κοσμεί μουσεία: λάφυρα που εσύ φρουρείς.




Εκείνοι που καταβασάνισαν με τη δύναμη των όπλων την ευλογημένη χώρα των νησιών,

μες στο ταγάρι της στολής τους είχαν το Χέλντερλιν.




Χώρα με ακόμη κάποια ψυχική αντοχή, που τους συνταγματάρχες της

ανέχτηκες κάποτε ως συμμάχους σου.




Συ άνομη χώρα, που με εξουσία νομίζει ότι κατέχει το δίκιο

θηλυκώνει όλο και πιο σφιχτά το ζωνάρι.




Πεισματωμένη με σένα η Αντιγόνη μαυρηφορεί και

ο λαός όλης της χώρας πενθηφορεί, της χώρας που σε φιλοξένησε.




Όμως μακριά από τη χώρα είναι όλα τα μαλάματα του Κροίσου,

ό,τι χρυσάφι λάμπει προστατευμένο στα θησαυροφυλάκιά σου.




Μεθοκόπα επιτέλους, μεθοκόπα! Κραυγάζουν χειροκροτητές των Επιτρόπων,

όμως οργισμένος ο Σωκράτης, σου επιστρέφει γεμάτο το κύπελλο.




Θα καταριούνται σε χορωδία οι θεοί ό,τι δικό σου είναι

αφού αξιώνεις να απαλλοτριωθεί ο Όλυμπος.




Απνευμάτιστη θα μαραζώσεις χωρίς εκείνη τη χώρα

που το πνεύμα της εσένα, Ευρώπη, σε επινόησε.


Υ.Γ. Yπάρχει εμφανή διαφορά σε όλες τις μεταφράσεις στον πρώτο στίχο σας θέτω υπ'όψιν ...



Τρίτη 22 Μαΐου 2012

Γιάννης Κουκάκης, Affaire privée - Προσωπική υπόθεση





Affaire privée - Προσωπική υπόθεση


Αργή κατανάλωση, .. γρήγορη κατανάλωση, .. λαιμαργίες, ..
σκουπίδια πεταμένα, .. σκόνες μαζεμένες, ..
Ομορφιές εφήμερες, .. ομορφιές σ' εγκατάλειψη , ..

Φύση, .. γυναίκες, .. παιδιά, .. χώρες, .. δάση, .. κράτη, ... ο κόσμος όλος, .. παντού, ..

Η παρακμή, .. παντού η παρακμή, προχωράει, ..




Επικοινωνία αποκατεστημένη, .. επικοινωνία κομμένη, ..

τετριμμένα, .. κοινά, .. τα πάντα, .. χάθηκαν τα πλούσια λεξιολόγια,

η ομορφιά βάφηκε με άχρωμα στολίδια,

κατακρεουργήθηκε η πλαστικότητα της γλώσσας,

χυδαιότητες, .. βαρβαρότητα, .. παντού, ..

έξω , .. και μέσα, .. από ξενους, .. από δικούς σου, ..

παντού, .. αίσχος και ασχήμια, ..




Ο έρωτας δυσλειτουργεί, ..

η αγάπη αυτοκτόνησε, ..




Σπίτια μεγάλα, σπίτια μικρά,

φωλίτσες χελιδονιών άδειες, σκονισμένες,

παλατάκια παραμυθένια τσαλακωμένα,

χώροι κατοικημένοι, .. χώροι βουβοί χωρίς ανθρώπινη παρουσία, ..

άδειασαν τα πάντα, ..από το νόημα τους, ..




Μουσεία γεμάτα χρώματα, δίνουν την εικόνα ότι κάποτε υπήρξε,

χαρά, .. ρομαντισμός, .. ευαισθησία, ..




Πως να λειτουργήσουν τα πάντα,

μέσα σ'αυτή την κακοφωνία, στη μιζέρια, την απονιά, τη διχόνια, το μίσος, .. τη βαρβαρότητα, ..




Γυναίκες απαγχονισμένες στα σκλαβοπάζαρα του συμφέροντος,

πετροβολιμένες με πέτρες φτιαγμένες απο ηθική και συζυγικές νευρώσεις, ..




Ζωή με πέθανες, .. πριν να σε ζήσω, .. δεν πρόφτασα, .. δεν πρόλαβα, ίσως να γεννήθηκα σε λάθος εποχή, ..




Μακιγιαρίζομαι το πρωί για να κρύψω ότι μ'απέμεινε από τη εσωτερική ομορφιά, .. να μη το δουν, .. να μη το κλέψουν, .. οι πειρατές της ψυχής.

Να μη μου λεηλατήσουν το τόσο δα,

που κρατάω ακόμα μέσα μου και το σφιχταγκαλιάζω, ..




Η αισθητική γλύστρησε στις "γκλασέ" σελίδες των περιοδικών και του κινηματογράφου, ..

Ρούχα, χρώματα, δημιουργίες πλαστικές, φανταστικές, ύμνοι για την εφήμερη ομορφιά του γάμου, της φύσης, των καθημερινών στιγμών στην αγορά και στα παζάρια, ..

Κι αυτά μόνο για μια ελίτ, μόνο για τους λίγους, αυτούς που υπηρετούν σαν δούλοι τους δυνάστες, ..




Το χρήμα φέρνει την ανισότητα, ..

ο έρωτας πεθαίνει μέσα του, .. αυτοκτονεί, ..




Παντριές από συμφέρον, .. δυσλειτουργίες που φέρνουν καταστροφές, και χρεωκοπίες, ..




Αναρρωτιέμαι, πως αντέχω , ..

Αναρρωτιέμαι, τι μου έμεινε ακόμα δικό μου μέσα στη περιβαντολογική καταστροφή, κράτη, λαοί, χώρες, γυναίκες, ζευγάρια, αξίες, .. τα πάντα καταρρέουυν, ..




Θα σηκωθώ, .. θα φύγω, .. θα τους αφήσω όλους, ..

Θα πάω στην έρημο, .. της Αφρικής, .. να γίνω ζώο, ..




Να γίνω λεοπάρδαλη, να τρέχω για κυνήγι,

πιθηκάκι ερωτικό, για να αγαπήσω,

πουλί του παραδείσου, για να τραγουδήσω την Αγάπη,

λιοντάρι γενναιόδωρο, .. προς τους άλλους.




Την ομορφιά της γης, της φύσης, της μάνας γης, να ξαναγαπήσω, ..




©Yannis Koukakis - Μάιος 2012












Consommation lente, ... consommation rapide, ... gourmandises,...

déchets jetés, … poussières cumulées,

beautés éphémères, … beautés abandonnées,

des femmes, de la nature, du bien-être, du pays, du monde, ..

de tout, … de tout, ... laideurs interminables, ..




La décadence, partout, .. la décadence,

communication établie, aussitôt communication brisée,

tout ne dure qu'un instant, …




Banalités, pertes du vocabulaire, ..

la beauté s'est maquillé avec des bijoux sans couleurs,

la plasticité du langage a été brisée, par des vulgarités, des énormes grossièretés, .. partout, à l'extérieur, … à l'intérieur, … des étrangers, .. même ceux qui étaient des amis hier, ..

Partout une laideur décadente, ..




L'Éros ne fonctionne plus,

l'Amour a été suicidé, …




Des grandes maisons vides, … de petites maisons abandonnées,

des nids d'hirondelles plein de poussière,

de palais de rêve pour les comptes de fées pliées en carton,

des endroits habités, hantés, .. des endroits vides, …

tout est vidé de son sens, .. tout, … partout, …




Des musées plein de couleurs, donnent une impression, une image, que jadis existait la joie de vivre, le romantisme, la gaité, la sensibilité humaine, ..




Comment dans une telle cacophonie, peuvent vivre et exister les choses qu'on aime, … en harmonie, dans la misère du monde, la cruauté, la discorde, la haine, la barbarie, .. .




Des femmes pendues, étranglées dans les marchés d'esclavage d'intérêts,

avec des pierres jetées sur le visage, nourries d'une cruelle morale, d'une névrose de couple sans fin.




Vie, O vie, tu m'as tué, .. avant pouvoir te vivre, .. et pouvoir t'aimer, ..

Je ne suis pas arrivé, … peut-être je suis né à une "fausse" époque, mais pas à la bonne et belle, en tout cas, …




Je me maquille le matin pour cacher,

tout ce qui me reste de ma beauté intérieure, ..

Il ne faut pas qu'ils la prennent, ces pirates, ces voleurs d'âme,

Il ne faut surtout pas qu'ils voient ce qui me reste de précieux, .. pour avancer, …

Je le garde et je l'enferme au fond de moi-même.




L'esthétique a glissé dans les pages de magazines, .. au cinéma, …

Des vêtements, des couleurs, de créations fantastiques, éphémères et plastiques, hymnes pour une éphémère beauté du mariage, de la nature, .. des moments quotidiens de la vie, ..

et tout ça pour une "elit", pour ceux qui sont esclaves des puissants, …




L'argent apporte le déséquilibre, la misère du monde,

l'éros meurt là dedans, il se suicide, …




Des mariages pour les intérêts financiers ou personnels,

l'amour ne fonctionne plus, ..

des dysfonctionnements qui amènent des petites et puis de grandes catastrophes, de banqueroutes, …




Je me demande, comment je résiste,

comment je me tiens encore débout, ..

Je me demande, qu'est-ce qu'il reste encore à moi,

dans un tel désastre environnemental, une catastrophe sans précèdent, des états, des peuples, des pays, des femmes, des enfants, des couples, des valeurs, … tout chute, tout se casse la figure, tout se brise, …




Je m'en vais, .. Je pars, … Je les laisserai tous, …

J'irai en Afrique, dans le désert, me transformer en léopard,

courir libre pour chasser,

singe amoureux, .. pour aimer,

oiseau de paradis, pour chanter l'Amour,

lion généreux envers les autres, …

la beauté de la nature, de la mère Terre, apprendre à aimer, ...




©Yannis Koukakis - Μai 2012
Yannis Koukakis