Λιλλύ Τριαρτσή, Η δουλειά...

Η δουλειά...

Το πιο αξιοπρόσεκτο χαμόγελο....
Το φόρεσε όπως όπως , ενώ η υπερένταση την είχε συνεπάρει .
Ξέμπλεξε τα σπάνια σγουρά μαλλιά με τα δάχτυλα, διατάζοντας τα να μείνουν αποσβολωμένα , μη και δεν δείχνει όμορφη τούτη η κιτρινισμένη μάσκα....Το βράδυ δεν είχε καταφέρει να κοιμηθεί ...
Η βλεφαρίδα ήταν κάγκελο. Η γραμμή του eye liner μοντάζ σ' ένα κάρβουνο βλέμμα.
Χτύπησε την πόρτα , στάθηκε...
-- Περάστε ...
Μπαίνοντας είδε πρώτα το καραφλό κρανίο σκυφτό πάνω στα χαρτιά κι ύστερα τα χοντρά γυαλιά και 'κεινο το παγωμένο ψόφιο μάτι...
--Για την αγγελία...
--Τέσσερις ώρες κάθε Τρίτη , Πέμπτη ,
Παρασκευή και Σάββατο....
--250 ευρώ ,τις σκάλες και τα γραφεία....
--Αν είσαι γρήγορη δεν είναι πολλή δουλειά.
-Κάποιες Κυριακές εκτάκτως....
--Όχι συνομιλίες , ποτό , τσιγάρο , φαγητό εν ώρα δουλειάς...
--Κι αν φανείς έξυπνη , θα'χεις και τα τυχερά σου....
--Είναι κάποια γραφεία , που θέλουνε κάτι παραπάνω.....
Ξεσταύρωσε τα πόδια της με χάρη ,τίναξε τα σγουρά μαλλιά ,ίσιωσε το στενόχωρο κορσαζ κι έβγαλε από την τσάντα την εφημερίδα .
Του ζήτησε στυλό , της έδωσε...
Πήγε στις αγγελίες ....
Έσβησε εκεί που έγραφε "ζητείται καθαρίστρια" και υπογράμμισε αυτήν που
ζήταγε "κοπέλα για μασαζ" ....
Τουλάχιστον τώρα ήξερε που πάει.....

(μου το διηγήθηκαν)

Lilly Triarchi
16/4/2015 · 

η ζωγραφική....Χρίστος Καράς , Κόκκινα παπούτσια ,1998

Λιλλύ Τριαρτσή, Μνημες '73-'98

Μνημες '73-'98
Μια παλια πολυκαιρισμενη φωτογραφια ...της λειπει κομματι .
Αφορμη .
Μια λεπτη γραμμικη εμφαση , μια θυμηση ανεπαισθητως διακεκομμενη , ενα πριν που κατεληξε τωρα, μια δωρεαν επαναφορα .
Το περασμα των ανθρωπων πλαϊ μας καλα εκρατει. Εφυγαν , μετουσιωθηκαν.
Αϋλη μνημη , σαρξ παρελθοντος, καταχωρησεις στην επιφυλλιδα του μυαλου
Ομως η σκεψη γνωμοδοτει σχεδον παντα.
Αρεσκεται να υποσκαπτει νοητικους λαβυρινθους , να ανακινει περιεχομενα, να ανακαλυπτει περιστατικα.
Παλια , πιο φρεσκα , αλλοτριωμενα η μη , ο λιθοξοος της μνημης ανασκευαζει τα ενθυμια του.Για οσα διατηρει αμφιβολιες , τα λειαινει , τα κανει πιο στρογγυλα, ετσι που να μοιαζουν πιο ομορφα. Οι πνευματικοι του λεμβουχοι κωπηλατουν ωσπου να βρουν υλικο. Υστερα, σε μια δεδομενη ευκαιρια , οταν ταιριαζουν οι συσχετισμοι, ο συνειρμος ειναι ετοιμος .
Στεκεσαι κι εσυ εκει εκθαμβος , στολισμενος τον θυρεο σου ,κι αναπολεις, τις στιχομυθιες ,τους διαλογους, τις αντιπαραθεσεις,μες την στιλπνοτητα τους.
Αναγνωριζειςτα φαλτσα, τις παραποιησεις,τις ψευδαισθησεις, ολα !
Ομως χαριν της αναμνησης τιποτα δεν αναιρεις. Εχεις αναγκη να κρατησεις στην καρδια σου τα παντα για να υποβαθμισεις την ελλειψη.
Ο θανατος , αυτη η απολυτη Αληθεια δεν βρισκει τροπους να διατυπωθει.
Οι απουσιες δεν γεμιζουν κανενα απουσιολογιο.Ξερουν ομως να αραδιαζουν κενα.
Ετσι , ενω συνεχιζεις να ταξιδευεις ολο και κατι σου ξεμεινε πισω.Κατι απο σενα εμεινε εκει , ασυνειδητο να τριγυρνα στις καλες στιγμες,τις χαρμοσυνες ειδησεις, τα ξεφαντωματα. Στα χρονια εκεινα που ησουν αλλιωτικος κι εσυ.Πιο νεος , πιο ανεμποδιστος ...
Γροθια στο στομαχι οι αναμνησεις.
Μερικες μετρουν εκατομβες θλιψεων , αλλες μας γεμιζουν χαρα.
Οπως και να το κανεις , δεν ειμαστε μοναχα το παρον μας.Ειμαστε και τα χρονια που ζησαμε και οι ανθρωποι που συναντησαμε. Οι κοντινες εκεινες παρουσιες που γεμισαν τη ζωη μας.Τους χρωσταμε τον εαυτο μας , γιατι δεν ειμαστε παρα το αποτελεσμα αυτης της πορειας.
Γι' αυτο και στις αναμνησεις αξιζει, περαν πασης αμφιβολιας ο σεβασμος !
Η κιτρινισμενη φωτογραφια κεντρισε καπως τη θυμηση μου.
Υστερα εμεινε μονο μια αλλοκοτη αισθηση , ενας στεριανος αερας που φυσηξε απαλα , σωρευοντας κιτρινα φυλλα στους μπαξεδες της φαντασιας.
Η αναμνηση ηταν ζωηρα εκει !
Εγω οχι ....


Lilly Triarchi

6 Ιουνίου

Λιλλύ Τριαρτσή

Λογω της ημερας ....

Λιγες σταλες της βροχης... Οι τελευταιες σελιδες ενος βιβλιου .Απογευμα .

Τουτη η Δευτερα ηταν πιο μουντη κι αβεβαιη απο τις αλλες του μηνα.

Η Κυριακη ανεβαλε να δωσει τελος σε αγωνιες κι ερωτηματα. Εχουμε τωρα μπροστα μας να περιμενουμε μια εβδομαδα.

Ηδη αρχισαν - αλλη βροχη αυτη- τα σποτακια του πανικου στην οθονη της T.V.


Μπα, μην φανταστειτε...Για μια στιγμη μονο την ανοιξα , για λιγο ...

Τι περιεργη, λοιπον , μπορει να γινει μια Ανοιξη....

Τριγυρω κελαϊδισματα, αρωμα απο τριανταφυλλα , δυοσμος κι ο περσινος πλατυφυλλος βασιλικος , πηρε τ'απανω του παλι ....

Εντος μου μια ανυποτακτη ελπιδα πως θα υπαρξει ανατροπη....Πως η ζωη μας δεν θα γινει οπως ητανε παλια ,θα την κανουμε ακομα καλυτερη !

Κατι μεσα μου δεν παραιτειται κι ας εχουν περασει τα χρονια. Ωρες ωρες πιστευω οτι θα μπορουσα να αρχισω παλι απ'την αρχη , φτανει να υπηρχαν ευκαιριες.

Οι ανθρωποι διαχειριζονται τα παντα με μπουσουλα τη σιγουρια , γι'αυτο καθε ανασφαλεια τους σκοτωνει .Ετσι γινονται ευκολος στοχος για επαγγελματιες της ψυχολογιας των μαζων .

Δεν χρειαζεται ιδιαιτερη ευφυια για να συλλεξεις τις αποδειξεις .Ριξε μια ματια γυρω σου ..Σημερα ο μεσος ανθρωπος περπατα με τα ματια χαμηλωμενα . Ισως δεν ειναι καν διατεθειμενος να κινησει την χειρα συν Αθηνα....

Κι αυτα τα πραγματα απο μονα τους δεν γινονται ...

Νοιωθοντας καθε στιγμη , την ομορφια αυτης της γης, με μιαν Ανοιξη που ενιοτε πληγωνει, επιθυμεις να φρεναρεις τον Χρονο . Να υπαρξει Χρονος για οσα πρεπει να γινουν .Για 'κεινα που πρεπει ν'αναρτηθουν στον πινακα με τα μελλουμενα σου .

Νοιωθεις την αναγκη να πραγματωσεις τα δικα σου ορμεμφυτα που ειναι ταυτοχρονα ταυτισμενα με την Φυση.

Τη στιγμη που τα παντα αναγεννωνται ποιος θα σε σταματησει απο το να ξαναγευτεις εκεινα που δικαιουσαι .


Εμεινες απελπιστικα μονος ανθρωπακο μου κι ας βρισκονται εκατομμυρια ανθρωποι στη δικη σου θεση.Χωρις τη συμπνοια δεν θα ευδοκιμησει τιποτα.

Κι αν δεν απλωσεις το χερι σου να απαιτησεις τη Ζωη που σου εκλεψαν καμμια κοσμογονια δεν προκειται να γεννηθει .

Στην ζωη , βλεπεις διεκδικουμε , δεν μας χαριζουνε !
Lilly Triarchi
20 Μαΐου 2014 · 

Λιλλύ Τριαρτσή "Seagull to be.... Η σκέψη είναι το καλύτερο φτερό ! Τώρα μου λείπει ένα καράβι ...."

Seagull to be....

Ένας γλάρος δεν είναι ένας κούκος.... Μόνος αυτός και Μπορεί να φέρει την Άνοιξη !

Με 'κεινο το επιλεκτικό πέταγμα του , πάνω από γαλάζια νερά , μ' ανοιγμένα φτερά διάπλατα να ζυγιάσει τον κόσμο ....

Τις στιγμές που μένει ακίνητος , λες....τώρα θα πέσει ....

Μα εκείνος υπολογίζει.... Αν θέλει να ψαρέψει συντονίζει την βουτιά του ....

Αν θέλει να ταξιδέψει ακολουθεί το πλοίο των ονείρων του ....

Αλάνι , λέμε ...

Ο τόπος που θα πλαγιάσει θα'ναι ήσυχος και σκοτεινός .Θα μαζεψει τα φιλαρακια του και θα καληνυχτισει δινοντας στον βραχο λιγο λευκο.Ενας γλαρος μπορει να ειναι σοφος και να γινει βιβλιο,σαν και 'κεινον τον παιδικο φιλο , τον Ιωναθαν Λιβινγκστον ! Απο 'κει εμαθα οτι τη λεφτερια στην πτηση δεν την περιοριζει τιποτα !

Ενας γλαρος ειναι λοιπον ερωτευσιμος κυριως για τον συμβολισμο του.

Γιατι γνωριζει πως να ζησει την ευτυχια ....Αν υπαρχει ευτυχια με φτερα, που μαλλον υπαρχει , αφου η ιδια δινει φτερα ....

Εγω πανω σ'ενα πλοιο ηταν που του ειχα κανει το πιο κοντινο .Ετσι δα να εκανες μπορουσες να τον αγγιξεις!

Αναρρωτιεται κανεις πως πρωτοεμαθε να πεταει ....Ποιος του'μαθε τις αρμονικες κινησεις....Ποιος του'πε οτι βλεπεις μακρυτερα , οσο πιο ψηλα....

Να , περα εκει , πολλοι μαζεμενοι γλαροι , κυνηγουν τα διχτυα μιας μηχανοτρατας ...Αν τυχει ηλιοβασιλεμα γινονται πινακας ζωγραφικος. Αν τυχει φουρτουνα γινονται πανικος ! Αφομοιωνονται στο θαλασσοτοπιο ,εξαρτηση του οριζοντα , μεσα εξω στα νερα....

Ενας γλαρος που λες, προσγειωθηκε χθες κοντα μου ! Σταθηκε ισια απεναντι μου και με κοιταζε ....Τον κοιταξα κι εγω . Υστερα στιγμιαια χαμηλωσα το κεφαλι και 'κεινος με μια κινηση , χαρμα οφθαλμων , βρεθηκε ψηλα , χτυπωντας ρυθμικα το φτερο του ....

Ζηλεψα ....

Κι επειδη ....πως να πεταξω ....εστειλλα εκει ψηλα τη σκεψη μου .

Η σκέψη είναι το καλύτερο φτερό !

Τώρα μου λείπει ένα καράβι ....




Lilly Triarchi

16/5/2014 ·