Όπως γράφει ο gdgkpoetryplus που ανέβασε το βίντεο :
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΟΙΗΜΑ, ΑΠΟ ΤΑ 30 ΣΥΝΟΛΙΚΑ,ΠΟΥ ΑΠΑΓΓΕΛΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΥ ΣΠΑΝΙΟ ΔΙΣΚΟ ΒΙΝΥΛΙΟΥ "ΟΜΟΡΦΑΙΝΩ ΤΗ ΜΟΙΡΑ".ΗΧΟΓΡΑΦΗΘΗΚΕ ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΤΟΥ 1989 .ΗΤΑΝ ΗΔΗ ΑΡΡΩΣΤΟΣ.ΕΦΥΓΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΙΣ 28 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1990.ΠΡΙΝ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΑΠΑΓΓΕΛΕΙ,ΑΝΑΒΕΙ ΤΣΙΓΑΡΟ,ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΧΑΜΗΛΟΦΩΝΑ ΔΟΚΙΜΑΖΕΙ ΤΗ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ (ΣΤΟ 1.10) ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΠΑΓΓΕΛΙΑ.
“Ήταν παράκληση του Νίκου Καρούζου να μήν επιλέξει ο ίδιος τα ποιήματα που θα διάβαζε.Ποτέ δεν ήξερε ποιό θα ήταν το επόμενο ποίημα που θα διάβαζε. Ήταν επίσης θερμή παράκληση του, να μή διαβάσει πολύ εκτεταμένα ποιήματα-η κατάσταση της υγείας του και οι αναπνευστικές του δυσκολίες, δεν του επέτρεπαν την απαγγελία μακροσκελών ποιημάτων.
Στάθηκα τυχερός τον Δεκέμβριο του 2011.Βρήκα το βινύλιο στη βιβλιοθήκη ενός σπιτιού που επισκέφθηκα για την αγορά μερικών ποιητικών βιβλίων που έλειπαν από τη συλλογή μου. Μαζί με τα βιβλία απέκτησα και το σπάνιο βινύλιο..
Το 2001 άκουσα για πρώτη φορά για ένα σημαντικό αλλά σπάνιο βινύλιο όπου απαγγέλει ποίηματα του ο Νίκος Καρούζος.Τίτλος-"Ομορφαίνω τη μοίρα".Προσπάθησα πολλές φορές να εντοπίσω αυτό το βινύλιο αποτεινόμενος σε όλες τις πιθανές πηγές ακόμη και σε έναν από τους συντελεστές της παραγωγής.... "Αποτέλεσμα τζίφος" που λέει και ο Καρούζος σε ένα από τα ποιήματα του.
-ΟΙ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΣΕ ΕΝΘΕΤΟ ΔΙΦΥΛΛΟ ΠΟΥ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ ΤΟ ΒΙΝΥΛΙΟ.-
Ήταν ο απόλυτος άρχων της ηχογράφησης. Στεκόταν εξαντλητικά μπροστά στο μικρόφωνο, δοκίμαζε ξανά και ξανά τα ποιήματα, κάποιους στίχους που τον δυσκόλευαν, έπαιρνε τις κατάλληλες αναπνοές, ύστερα κοιτούσε πίσω από το τζάμι, άναβε ένα τσιγάρο κι έγνεφε με το χέρι ότι είναι έτοιμος.
Ο Νίκος Καρούζος ήθελε αυτός ο δίσκος να είναι ένας οδηγός ανάγνωσης,κάτι σαν παρτιτούρα.Πολύ συχνά παραπονιόταν για τον τρόπο που διάβαζαν τα ποιήματα του οι ηθοποιοί.Πίστευε πως τα είχαν κακομεταχειριστεί.Ετσι με τις απαγγελίες αυτές , εκτός των άλλων, επιθυμεί να θέσει τέρμα στην παρεξήγηση της απόδοσης της ποίησης του”.
Δεν είχε την ανάγκη κανενός να του υποδείξει κάποια άτυχη στιγμή, καταλάβαινε αμέσως πότε κάτι δεν είχε πάει καλά. Σταματούσε. Ξανάρχιζε υπομονετικά και με πείσμα, ακόμη κι όταν φαινόταν πως είχε εξαντληθεί και χρειαζόταν ένα διάλειμμα.
Ορατών τε πάντων και αοράτων ιερουργώντας την αποκρομμύωση.
Ζ
Ο Ποιητής έχει τίποτα /βλέπε τους αναχωρήσαντες/.
Η
Πιστεύω εις ένα Ποιητήν που λέει: η τρέλα μ’ αρέσει. γελοιοποιεί την ύπαρξη. ας ανάψω απ’ τη μάνα μου.
Θ
Συνταχτικό δεν το γνοιάζεται στην προσταγή της μουσικότητας. Μαζί και μ’ άλλες ακόμη λευτεριές, και τα νυ παίζονται κατά την έννοια ήχος οπουδήποτε. Π.χ. τον χειμώνα εδώ, το χειμώνα εκεί. δε θα ’ρθει – δεν θα καταλαγιάσουμε, κ.λ.π. κ.λ.π.
Ι
Ο Ποιητής γυμνάζει τη σκέψη σε απογύμνωση.
Κ
Κι αν είναι έλληνας οφείλει να σπουδάζει πάντοτε της Αττικής τη λεπτότητα, σε φως, βουνά, χωράφια και θάλασσα. Διδάσκει γλώσσα η λεπτότητα τούτη.
Λ
Κι αν είναι βαθιά πεπρωμένος ο Ποιητής εκφράζει το ανεξήγητο του εξηγητού. τυγχάνει νόμιμος διάδοχος του επιστήμονα και προκάτοχος του.
Μ
Στον αφρό δεν έχει διάρκεια. στο πατοκάζανο μαίνεται ο Ποιητής.
Ν
Φλογοδίαιτος και ποτέ ξελυτρωμένος.
Ξ
Ο Ποιητής κάποτε πρέπει να λέει: μεγάλη κατανάλωση παρουσίας – γενείτε και λίγο μοναξιάρηδες!
Ο
Ο Ποιητής είναι αμφίφλοξ.
Π
Επιδέχεται θανάτους και αναστάσεις.
Ρ
Ακροθωρίζει και υπάρχει σε ξαφνοκοίταγμα.
Σ
Είναι ουραγός της μητέρας.
Τ
Ανέσπερος από ηλικία.
Υ
Πιστεύω εις ένα Ποιητήν που λέει: να συμπέσουν οι αγνότητες. Μέχρι την Κόρινθο του Σύμπαντος ή μακρύτερα.
Φ
Σε ανώτερη απελπισία.
Χ
Σε φαεινότερη πεμπτουσία.
Ψ
Σε μιαν αίσθηση που πτηνούται.
Ω
Συγχωρώντας τους πάντες.
Από τη συλλογή "Λογική μεγάλου σχήματος" (1989)
ΕΙΝΑΙ ΤΟ TEΛΕΥΤΑΙΟ ΠΟΙΗΜΑ, ΑΠΟ ΤΑ 30 ΣΥΝΟΛΙΚΑ,ΠΟΥ ΑΠΑΓΓΕΛΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΥ ΣΠΑΝΙΟ ΔΙΣΚΟ ΒΙΝΥΛΙΟΥ "ΟΜΟΡΦΑΙΝΩ ΤΗ ΜΟΙΡΑ".ΗΧΟΓΡΑΦΗΘΗΚΕ ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΤΟΥ 1989 .ΗΤΑΝ ΗΔΗ ΑΡΡΩΣΤΟΣ.ΕΦΥΓΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΙΣ 28 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1990.ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΥ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ 1 (ΑΠΟΛΕΛΥΣΑΙ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ ΣΟΥ http://poihtikakailogotexnikaanalogia.blogspot.gr/2015/09/blog-post_36.html ).
Η εκπομπή «Παρασκήνιο» της ΕΤ1 ήταν αφιερωμένη στον μεγάλο Ελληνα ποιητή και στοχαστή Νίκο Καρούζο. Η ταινία προσεγγίζει το ποιητικό έργο, τις φιλοσοφικές και κοινωνικές του αναζητήσεις, όπως και την προσωπικότητα του ποιητή. Μέσα από το δικό του λόγο, την ποίησή του, από τις απόψεις ανθρώπων του πνευματικού χώρου, όπως και από τις αφηγήσεις δικών του ανθρώπων, σκιαγραφείται η μεγαλειώδης μορφή του ανθρώπου και ποιητή.
Στην ταινία μιλούν: Ο γιατρός Θάνος Κωνσταντινίδης, η ποιήτρια Κατερίνα Αγγελάκη - Ρουκ, η ποιήτρια Ελένη Δρούζα, η ποιήτρια Μαρία Σερβάκη - Blackstone, η ζωγράφος Εύα Μπέη, ο φιλόλογος Ανδρέας Μπελεζίνης, η φιλόλογος Μαρία Αρμύρα, ο βυζαντινολόγος, καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου Αλέξης Σαββίδης, από τις εκδόσεις «Ικαρος» η Κατερίνα Καρύδη, ο ποιητής Ικαρος Μπαμπασάκης, ο συγγραφέας Σάββας Μιχαήλ, ο συνθέτης Χάρης Βρόντος και ο ζωγράφος Αλέκος Φασιανός.
"Κι η νύχτα λέει της ξαστεριάς δεν έχω αστέρια απόψε
Είναι καιρός για μάτωμα πιο πέρα και από το αίμα
στην ερημιά που νέμεται μειλίχια το πνεύμα"
Γράφοντας εκδικούμαστε τα πράγματα
Αγάπησα πολύ τη δυναμική πεπρωμενοκρατία του Nίτσε
τις θυελλοφόρες κορυφές του Ζαρατούστρα,
έζησα τη μεγάλη ανάσα της δρακόντειας απελπισιάς
που κομματιάζει το στήθος και φτύνει τη λογική.
Ερωτεύτηκα το μαρξισμό, γεμάτος ερωτήματα
για τη ναρκισσευόμενη λογική του,
και πέρασα στην περιπέτεια του κοινωνικού επαναστάτη,
κρατώντας σαν ιψενικός ήρωας ~ δηλαδή μοναχικά κι ανώφελα~
τη σημαία του Ιδανικού με πάθος.
Επίσης χώθηκα στη γαλαρία του Φρόυντ
ως ένα σημείο γοητευμένος.
Έτρωγα το χρόνο για να βγω στο ξέφωτο του Ιησού
με την ψυχή οριστικά έκπληκτη.
Συναντήθηκα με το θαύμα σα φίλος.
Νίκος Καρούζος.. Μικρό αυτοχρονικό...
Φωτογραφία από https://www.facebook.com/62103290293/photos/a.10150303605240294.558571.62103290293/10154061986165294/?type=1&theater
