Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σακελλάρης Καμπούρης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σακελλάρης Καμπούρης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 24 Ιουνίου 2015

Σακελλάρης Καμπούρης



νύσταξαν πάλι τα πουλιά
κι εκείνος ο άπληστος καιρός,
που ορμούσε ακάθεκτος μέσα στις ψυχές,απολύθηκε...

σβήσαν και οι ιδέες κι ερωμένες απώλεσα...


στη γυάλα,φυτρώσαν δυό δάκρυα 
και μιά μεγάλη ψευτιά,που την είχα έγνοια...

ώρα να ντυθώ το αίμα της κραυγής
και του απείρου τον θόλο να ντυθώ...

της καρδιάς τον αντίχειρα θα προτάσσω,
κάθε φορά που ένα κουμπί του πουκαμίσου σας,
θα τινάζεται στα σωθικά μου...

κείνος ο ποιητής ο βράχινος είναι η σπουδή της φύσης
άλλωστε...

και το βλέμμα της,κρασί που από το πρωί με ρουφά...

...με μέθυσε η νύχτα πάλι,να σε ερωτεύομαι...


πίνακας Fabian Perez Artist

Δευτέρα 11 Μαΐου 2015

Σακελλάρης Καμπούρης




εγώ που του ανέμου πνοή,μέσα στις λέξεις φυτεύω,
ποτέ μου δεν έμαθα το παγερό και ασήμαντο
των συνόρων το χρώμα...

αναρχικό γεννήθηκε στα μέσα μου το φως
και των κυμάτων το διαυγές,με συντάραζε πάντα...


καθώς τις ώρες μου κατακλύζει η νοσταλγία,
τρομαχτική,επειγόμενη ύλη βαριανασαίνει στα έγκατα...

παλεύω να τελειώνω με την απόγνωση...

πέρα από το δάσος,μιά φωτερή μαργαρίτα,
μου συλλαβίζει τον έρωτα...

παραλίγο να υπάρξω και σήμερα ναυαγός...

θα σας περιμένω λοιπόν,στης ψυχής μου τ'ανήμερα,
εκεί που,στην ασάφεια της ζωής,
σιωπηλός και ατάραχος,

θα ενσαρκώνω το μάταιο...

Σακελλαρης Καμπουρης

Σάββατο 23 Αυγούστου 2014

Σακελλάρης Καμπούρης, είναι φορές που η νύχτα και η μοναξιά...


είναι φορές που
η νύχτα και η μοναξιά 
στο ίδιο λούζονται αγιάζι... 

αλλού,επικρατεί ένα φως 
ή μιά θλιμμένη ανεμώνη... 
αλλού,κυριαρχεί μιά πέτρα... 

μες στη σκαμμένη απαλάμη μου 
μιά πεταλούδα σπαρταρά 
παλεύοντας να ξαναζωντανέψει... 

σιγοπεθαίνουμε κι οι δυό 
μακρυά ο ένας απ'τον άλλον... 

.....αυτό το ποιήμα, 
ώρες ώρες, 
μπερδεύεται στις ζωές μας 
σαν ένα άστρο ραγισμένο. 


Τρίτη 15 Ιουλίου 2014

Σακελλάρης Καμπούρης, λίγη θαλασσινή δροσιά...

Μπλε θα σου βάψω τα μαλλιά,τα χείλη,τα μάτια σου,

να μου θυμίζεις θάλασσα,

να σε λατρέψω...

***

μα κι αν μου γίνεις θάλασσα,
πάλι τον γλυκασμό του καστανού σου
θα γυρέψω...


Σακελλαρης Καμπουρης

λίγη θαλασσινή δροσιά...