Η ΜΕΓΑΛΗ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ
Γιατί να φτάνει κανείς στο σημείο
να έχει μονάχα δυο επιλογές στην ζωή του:
ελευθερία ή θάνατος;
Αυτό πάλι πάει να πει,
ό,τι όλο τον προηγούμενο καιρό ήταν μπερδεμένος.
Ότι ζούσε χαμένος μέσα σε μια ψευδαίσθηση
κι απλά ήταν αισιόδοξος
ότι στο τέλος όλα θα πάνε καλά!
Και ξέρετε, η αισιοδοξία όταν δεν στηρίζεται
επάνω σε ένα ζευγάρι καλογυμνασμένα πόδια,
μπορεί πολύ εύκολα
να γλιστρήσει στο πρώτο γλιστερό σκαλοπάτι
και στη συνέχεια να πέσει κουτρουβαλώντας
μέσα στο σκοτεινό κι αραχνιασμένο υπόγειο της απώλειας.
Είναι τέλος, η μεγαλύτερη ψευδαίσθηση
που χρησιμοποιεί η εκάστοτε εξουσία,
για να αποχαυνώνει και να κοιμίζει τους ανθρώπους!!!
Αν είναι να πετύχει κανείς κάτι πραγματικά καλό στην ζωή του,
κάτι που να αξίζει στ΄αλήθεια τον κόπο
και να μην υπάρχει καμία περίπτωση
να μετανιώσει ύστερα γι΄αυτό,
αυτό θα το κάνει μονάχα όταν είναι απελπισμένος!
Προσωπικά δεν έχω δει ποτέ
κανέναν άνθρωπο βολεμένο ή εφησυχασμένο,
να κουνιέται από την θέση του κι από την βολή του,
προκειμένου να πετύχει κάτι καλό στην ζωή του. Ποτέ!
Κι απελπισμένος νιώθει κανείς, όταν καίγεται για να ζήσει!
Και ζει πραγματικά την κάθε μέρα του
σα να είναι η τελευταία επάνω στην γη....
[απόσπασμα από το μυθιστόρημα Το βιβλίο της Ζωής
που θα εκδοθεί προσεχώς]
