Μπακονίκα Αλεξάνδρα από την ποιητική συλ. "Το τραγικό και το λημέρι των αισθήσεων" εκδ. Σαιξπηρικόν

Με αδρές γραμμές για τη χαρακιά

που πονάει:

Στις δουλειές που εργάστηκα υπάλληλος

αναλώθηκα από τη ρουτίνα και τη σκληρότητα.

Πήρα μαθήματα από ολέθριους,

μέχρι τελικής εξόντωσης ανταγωνισμούς.

Αναλώθηκα από την παγωνιά της βιοπάλης.

Έσφιξα τα δόντια να αντέξω το τέρας

που λέγεται πραγματικότητα.

Το τέρας στέκεται εκεί έξω ατρόμητο.

( συλ. "Το τραγικό και το λημέρι των αισθήσεων" εκδ. Σαιξπηρικόν)

Alexandra Bakonika
12 Οκτωβρίου στις 8:55 μ.μ. · 

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, ΡΑΝΤΕΒΟΥ

ΡΑΝΤΕΒΟΥ

Τι πιο πολύ να εισπράξω.

Στεκόσουν στα σκαλοπάτια

έξω από το γραφείο σου.

Λιώμα ήσουν από την αγωνία της αναμονής.

Πέθαινες αν τυχόν και δεν ερχόμουν στο ραντεβού.

Τι πιο πολύ να εισπράξω

από την έλευση της χαράς.

Λιώμα, αφηνιασμένοι ήμασταν να σμίξουμε.

( Δημοσιευμένο στον "Ποιητικό πυρήνα")

Alexandra Bakonika

 6 Ιανουαρίου

Αλεξάνδρα Μπακονίκα

Το σχήμα της πλατείας,

το σχήμα των σπιτιών που την καθόριζαν,

με φωτεινές καμάρες, υπαίθρια εστιατόρια

και καφετερίες.

Σ' αυτόν τον χώρο συνωστιζόταν η νεολαία,

κατέκλυζε τα πεζοδρόμια,

δεν άφηνε τραπέζι για τραπέζι.

Η ματαιότητα κι η τρυφηλη ζωή της πόλης

πνίγονταν, διαχέονταν

μες στο γλυκό απόγευμα.

Κι όμως ήταν αναπόφευκτο:

σ' αυτόν τον χώρο που έπηζε η ομορφιά

μπήκα με λαχτάρα και δέος.

( ΓΛΥΚΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ συλ. "Το γυμνό ζευγάρι" )

Alexandra Bakonika

24 Αυγούστου

Το μυστικό κι ανεκδήλωτο πάθος του

γι' αυτήν θεριεύει.

Χαμηλοβλέπει εξαιτίας της.

Έγινε άλλος άνθρωπος.

Από άνδρας δυνατός στη μορφή και την ψυχή

τώρα χαμηλοβλέπει, μελαγχολεί και συστέλλεται.

( συλ. "Παρακαταθήκη ηδυπάθειας" εκδ. Εντευκτηρίου)

Alexandra Bakonika

3 Αυγούστου

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, ΛΕΙΜΩΝΕΣ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ

ΛΕΙΜΩΝΕΣ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ 

Γνωστός καλλιτέχνης ζωγράφισε το δωμάτιό του. 

Ζεστασιά και θαλπωρή απαυγάζει ο όμορφος πίνακας 

από κάθε έπιπλο και αντικείμενο 

κι ας είναι φτωχικά. 

Αντίστοιχα σκέφτηκα δωμάτια και κάμαρες της ζωής μου 

μέσα στα χρόνια. 

Κάμαρες καταφύγια για ν’ ανασυνταχτώ 

κυνηγημένη από σμήνη απελπισίας, 

παγετώνες ζοφερότητας. 

Κάμαρες, λειμώνες του εσώτερου εαυτού μου 

θάλπος μού δώσατε. 

( Δημοσιευμένο στο περιοδικό «το κοράλλι», τευχ. 2, Ιούνιος 2014) 

alexandra bakonika 20 Ιουλ 2014

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, ΒΑΡΚΑ ΣΤ' ΑΝΟΙΧΤΑ

ΒΑΡΚΑ ΣΤ' ΑΝΟΙΧΤΑ

Πρότεινε στη μικρή παρέα μας να κολυμπήσουμε 

στη διπλανή, καταγάλανη παραλία. 

Μπήκαμε όλοι στη βάρκα του. 

Οδηγούσε με τη μηχανή, 

όταν ξανοιχτήμαμε, με γλυκό βλέμμα στράφηκε σε μένα 

-αναμφίβολα του άρεσα- 

"Και τώρα τραγούδησέ μας ό,τι πιο πολύ σου κάνει κέφι". 

Χαμογελώντας το απέφυγα, γιατί είμαι σχεδόν παράφωνη. 

Από τη στιγμή που μπήκαμε στη βάρκα 

μου έδειξε την εύνοιά του. 

Εκεί στ' ανοιχτά της θάλασσας, 

και τι δεν θα έδινα να μπορούσα να ανταποκριθώ 

με ένα τραγούδι. 

( δημοσιευμένο στοcraftbook 2013) 

Alexandra Bakonika


16 Ιουλίου

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, ΟΙ ΣΤΑΣΕΙΣ "Πεδίο πόθου" εκδ. Μεταίχμιο

Ταίριαζαν και αγαπιόντουσαν.

Όταν ανέβηκαν στην γκαρσονιέρα του,

ο άνδρας πήρε την πρωτοβουλία των κινήσεων.

Κατέβασε το ρολό στο παράθυρο για να γίνει σκοτάδι

κι έδειξε στη γυναίκα ποιο πορτατίφ να ανάψει

που έδινε αδύναμο, χαμηλό φως.

Στις περιπτύξεις στο κρεβάτι

- ήδη ρούχο δεν έμεινε επάνω τους-

της υποδείκνυε να γυρίζει πότε μπρούμυτα,

ανάσκελα ή επάνω του-

και η γυναίκα γινόταν προκλητική στο έπακρο.

( ΟΙ ΣΤΑΣΕΙΣ "Πεδίο πόθου" εκδ. Μεταίχμιο)

Alexandra Bakonika
30 Απριλίου

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, ΔΕΝ ΕΞΑΛΕΙΦΕΤΑΙ

ΔΕΝ ΕΞΑΛΕΙΦΕΤΑΙ

Ακόμα σε ποθώ

κι ένα ξεμυάλισμα με πιάνει.

Χαρισματική η έντονη προσωπικότητά σου,

πέρα από κάθε τι μέτριο και τετριμμένο.

Συνδύαζες εξωστρέφεια, δυναμισμό

και μια καίρια ευαισθησία.

Ένα ξεμυάλισμα με πιάνει.

Το παρελθόν δεν εξαλείφεται,

ούτε χειραγωγείται.

Alexandra Bakonika

28 Μαρτίου στις 10:37 μ.μ.

Η ΠΡΟΒΑ Αλεξάνδρα Μπακονίκα

Στον θίασο που έκανε πρόβα για τη θεατρική παράσταση

ο σκηνοθέτης συχνά επαναλάμβανε 

στους ηθοποιούς του:

"Άμεσα βγάλτε έξω τον πυρήνα των συναισθημάτων,

άμεσα εκτεθείτε"

Σκέφτομαι:

ό,τι εξουθενωτικά ζητάει και η ποίηση,

τον απόκρυφο εαυτό σου να εκθέτεις

μέχρις εσχάτων.

( Η ΠΡΟΒΑ " Το τραγικό και το λημέρι των αισθήσεων" εκδ. Σαιξπηρικόν)

ΣΥΝΕΙΡΜΙΚΑ Αλεξάνδρα Μπακονίκα

ΣΥΝΕΙΡΜΙΚΑ

Σκαμπανεβάζει και πέρα δώθε μας λικνίζει

το αμάξι σου, που το οδηγείς στην κατηφόρα

με τις λακκούβες και τη φθαρμένη άσφαλτο.

Απόψε για να γίνει κάτι, και για να με προσέξεις,

πρέπει να σε ικετέψω και να προσπέσω,

να σου εξομολογηθώ τον πόθο μου.

Μόνο που εγώ είμαι καλομαθημένη, είμαι συνηθισμένη

να με ικετεύουν οι άλλοι, και το ενδεχόμενο

ότι ίσως με απορρίψεις με τρομάζει.

Οι λακκούβες, έτσι όπως πηγαίνει το αυτοκίνητο,

δημιουργούν σκαμπανεβάσματα και κραδασμούς,

συνειρμικά με παραπέμπουν στα λικνίσματα

που διακαώς γυρεύω από την αγκαλιά σου.

( "Πεδίο πόθου" εκδ. Μεταίχμιο )

ΣΥΓΚΡΙΣΗ Αλεξάνδρα Μπακονίκα

ΣΥΓΚΡΙΣΗ

Η γνώμη του με κέντρισε:

"Είναι φτηνά και άνοστα τα πορνογραφικά έντυπα,

ενώ τα ποιήματά σου διεγείρουν

και συγχρόνως προκαλούν ανάταση ψυχής.

Έχω εξάρτηση, είμαι ναρκομανής με τους στίχους σου".

Ξανασκέφτηκα την άποψή του.

Διόλου αμελητέος αντίπαλος η πορνογραφία,

πανστρατιές με βουλιμία τη διαβάζουν.

Τιμή μου να βγάζω άχρηστα τα έντυπα

και την παραλογοτεχνία της.

( συλ. "Θείο κορμί" εκδ. Διαγωνίου )