δεν ξέρω αν υπάρχουν σταθερές αξίες.
ούτε που τις ξέρω φίλε μου.
δηλαδή θα 'πρεπε να τις γνωρίζω, για να τις αντιληφθώ;
άλλοθι για τις πράξεις μας, μην ψάχνεις.
--
έξω από την πόρτα, κάποιος κάτι είπε.
κάτι μέσα στη νύχτα ακούστηκε, μα έξω βρέχει.
ποιος να βγαίνει τώρα.
πες, πως δε νιώθεις καλά κι άστο για άλλην ώρα.
--
δεν ξέρω αν υπάρχουν σταθερές αξίες.
ούτε που τις ξέρω φίλε μου.
ξέρω μόνο πως, υπάρχουν ευθύνες πολλές.
ευθύνες, που άλλοι με δυσκολία τις ακολουθούν
και άλλοι με ευκολία, σαν ξέμπαρκοι ναύτες τις αγνοούν.
Δ. Δημητριάδης
όταν κάποιος σας σχολιάζει αρνητικά,
να μη συμμετέχετε.
--
ούτε να του ζητήσετε τον λόγο ποτέ. ανώφελο είναι.
με μια χαμένη μάχη, δεν αρχίζεις ποτέ διάλογο μαζί της.
--
κι άλλωστε, μόνον οι χαμένες μάχες φανερώνουν
τις επόμενες γνώσεις.
Δ. Δημητριάδης
αν το καλοσκεφτείς, παντού, δίκες.
δίκες στη γη, δίκες στον ουρανό,
δίκες στις θρησκείες.
--
μη εδώ, μη εκεί, μη πιο πέρα.
κι όμως χανόμαστε. χωρίς να γνωρίσουμε ποτέ
αυτούς, που στ' αλήθεια δικαιώθηκαν.
--
παράνοια θα μου πεις.
να 'ταν όμως μόνον αυτό;
ώσπου, μόλις χτες, κάποιος μου είπε:
οι όμορφοι στο σώμα, που παν' φιλόσοφε;
Δ. Δημητριάδης
κανένας νους δεν θριάμβευσε
χωρίς να κυβερνήσει πρώτα τα πάθη του.
''η μάστιγα προηγείται και ο νικητής έπεται''.
--
όμως, όλα αυτά δεν είναι απαραίτητα
αν θέλεις μόνον να ζήσεις.
--
όσο συντάσσεται η ζωή, άλλο τόσο ξεμακραίνει.
κι όσο την τιθασεύεις, άλλο τόσο σε γερνά.
--
ποιος, τελικά ειν' ο νικητής.
μάλλον,
η αυτογνωσία όλων αυτών που μας καταστρέφει.
--
μη γελιέστε. χωρίς πάθη, δεν θα υπήρχε εξέλιξη.
ούτε τέχνη θα υπήρχε.
μόνον υπερβολικό και περίσσιο οξυγόνο η ζωή, θα είχε.
Δ. Δημητριάδης
δεν γίναμε άνθρωποι για ν' αρέσουμε
στους εαυτούς μας.
γίναμε, για ν' αρέσουμε στους άλλους.
--
ποιος είπε, ότι δε νοιάζεται, για τον υπόλοιπο κόσμο.
τότε αυτός, κάνει όνειρα μόνος του.
άραγε, τι να βλέπει. εμάς βλέπει.
Δ. Δημητριάδης
Καλύτερα να χαρίσεις μια επιπλέον νίκη σ' αυτούς που σε απογοήτευσαν,
παρά να τους βλέπεις καθημερινά στο ίδιο πεδίο μάχης.
ποτέ δεν χάθηκε ο κόσμος με λιγότερους θορύβους.
Δ. Δημητριάδης
ποιος νοιάστηκε νομίζεις για τις νέες πατρίδες.
γίνε πρόσφυγας και θα μάθεις.
γενιά τσαλακωμένη. στις ίδιες εικόνες, αραξοβόλι.
1922.
--
λίγο σαν θες, άντρας γίνε.
σαν θες, λίγο μάνα. μικρο αδερφάκι γίνε.
άφησε πίσω σου χιλιάδων ετών προηγούμενα
και έλα πες μου.
--
έλα πες μου, αν,
αν θυμάσαι κάποια παλιά σου συγγένεια
σ' αυτά που βλέπεις.
Δ. Δημητριάδης
