Παρουσίαση του βιβλίου ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ της Μαίρης Γκαζιάνη

Οι εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ και η συγγραφέας Μαίρη Γκαζιάνη σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ :

1) το Σάββατο 18 Οκτωβρίου 2014 στις 7 μ.μ. στην αίθουσα εκδηλώσεων των εκδόσεων ΟΣΤΡΙΑ, Τζώρτζ 20, στην Πλατεία Κάνιγγος, τηλ. 2112136882.

Στην παρουσίαση συμμετέχουν :

Η ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΛΕΒΕΝΤΑΚΗ γνωστή συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων θα μιλήσει για το βιβλίο.

Ο ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ γνωστός ηθοποιός από το θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση θα διαβάσει αποσπάσματα του βιβλίου.

Η ΧΛΟΗ ΛΑΜΠΡΟΥ γνωστή μουσικοσυνθέτρια έχει μελοποιήσει τους στίχους του ποιήματος ΣΕ ΘΕΛΩ ΜΑΖΙ ΜΟΥ που περιλαμβάνονται στο βιβλίο και θα μας τραγουδήσει ζωντανά με την συνοδεία μουσικού οργάνου.

Η βραδιά θα κλείσει με μπουφέ και ποτό ενώ στον χώρο θα εκτίθενται πίνακες ζωγραφικής της συγγραφέα και ζωγράφου Μαίρης Γκαζιάνη.

2) 20 Οκτώβρη 2014 παρουσίαση του βιβλίου της Μαίρης Γκαζιάνη  ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ στη Ρόδο στο La Terrazza Tapas music bar , Αυστραλίας 12 Ρόδος, τηλ. 22410-33377 στις 7.30 μμ

3) 19 Οκτώβρη 2014 η Μαίρη (μόνο με το μικρό της όνομα)  συμμετέχει στην εκδήλωση του ΕΠΙΛΕΓΩ ΖΩΗ στη Ρόδο ξενοδοχείο ALILA Φαληράκι, στις 7 μμ για την υποστήριξη των σωματικά ή/και ψυχολογικά κακοποιημένων γυναικών. Διαβάστε το σχετικό άρθρο : http://tehneskaigrammata.blogspot.gr/2014/10/blog-post_61.html

Μαίρη Γκαζιάνη

Η Μαίρη Γκαζιάνη γεννήθηκε στα Ιωάννινα. Μεγάλωσε στην Αθηνά, όπου ζει μέχρι σήμερα, και εργάσθηκε αρκετά χρόνια ως τραπεζοϋπάλληλος. Έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά με τη φωτογραφία, διατελώντας δραστήριο μέλος της Ελληνικής Φωτογραφικής Εταιρείας (ΕΦΕ) και λαμβάνοντας μέρος σε εκθέσεις και διαγωνισμούς, με πολλές διακρίσεις στο ενεργητικό της. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται με τη ζωγραφική και εκθέτει τα έργα της σε ατομικές και σε ομαδικές εκθέσεις.
Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο "Σου γράφω..." από τις εκδόσεις-βιβλιοπωλείο "Άβακας". Επίσης είναι η δημιουργός των στίχων του τραγουδιού "Για όλα αυτά που είσαι" σε μουσική Σάκη Τσιλίκη και του "Απόψε" σε μουσική Γιάννη Βαμβακάρη.
Το "Ένα φεγγάρι λιγότερο" από τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία είναι το πρώτο της μυθιστόρημα.
http://gkazianimary.blogspot.com


Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ

(2014) Τα πλήκτρα της σιωπής, Όστρια Βιβλίο
(2013) Ένα φεγγάρι λιγότερο, Ελληνική Πρωτοβουλία
(2012) Σου γράφω..., Βιβλιοπωλείο "άβακας"
Πηγή βιογραφικού
http://www.biblionet.gr/author/

Εκτός από την παρούσα δημοσίευση δείτε και μερικές από τις προηγούμενες δημοσιεύσεις μου για την Μαίρη Γκαζιάνη :

http://tehneskaigrammata.blogspot.gr/

http://poihtikakailogotexnikaanalogia.blogspot.gr/

ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ Μαίρης Γκαζιάνη

Τετάρτη 11 ΙΟΥΝΙΟΥ στις 8 Μ.Μ. στο ΕΝΑΣΤΡΟΝ, Σόλωνος 101, η παρουσίαση του νέου βιβλίου της Μαίρης Γκαζιάνη με τίτλο ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΟΣΤΡΙΑ!
Για το βιβλίο θα μιλήσουν : o Νίκο Καραγεώργος, η Βιολέττα Κουμπή, η Πελαγία Φιτοπούλου και η Νατάσα Γκουτζικίδου!








Η Μαίρη Γκαζιάνη γεννήθηκε στα Ιωάννινα. Μεγάλωσε στην Αθηνά, όπου ζει μέχρι σήμερα, και εργάσθηκε αρκετά χρόνια ως τραπεζοϋπάλληλος. Έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά με τη φωτογραφία, διατελώντας δραστήριο μέλος της Ελληνικής Φωτογραφικής Εταιρείας (ΕΦΕ) και λαμβάνοντας μέρος σε εκθέσεις και διαγωνισμούς, με πολλές διακρίσεις στο ενεργητικό της. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται με τη ζωγραφική και εκθέτει τα έργα της σε ατομικές και σε ομαδικές εκθέσεις.
Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο "Σου γράφω..." από τις εκδόσεις-βιβλιοπωλείο "Άβακας". Επίσης είναι η δημιουργός των στίχων του τραγουδιού "Για όλα αυτά που είσαι" σε μουσική Σάκη Τσιλίκη και του "Απόψε" σε μουσική Γιάννη Βαμβακάρη.
Το "Ένα φεγγάρι λιγότερο" από τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία είναι το πρώτο της μυθιστόρημα.
http://gkazianimary.blogspot.com


Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2013) Ένα φεγγάρι λιγότερο, Ελληνική Πρωτοβουλία
(2012) Σου γράφω..., Βιβλιοπωλείο "άβακας"
Πηγή βιογραφικού
http://www.biblionet.gr/author/

Μερικές από τις προηγούμενες δημοσιεύσεις μου για την Μαίρη Γκαζιάνη :http://tehneskaigrammata.blogspot.gr/search/label/%CE%9C%CE%B1%CE%AF%CF%81%CE%B7%20%CE%93%CE%BA%CE%B1%CE%B6%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%B7

Μαίρη Γκαζιάνη (απόσπασμα από ένα... "γράμμα")

Μαίρη Γκαζιάνη
13/5/2014


Λάβα οι σκιές των επιθυμιών που θέλουν να διατρέξουν τα τίμημα για να σε φτάσουν. Σβησμένα τα βεγγαλικά στη θάλασσα της σιωπής μας. Αναιρέσεις υποσχέσεων, υπεκφυγές, διαφυγές… και οι λευκές σελίδες εξακολουθούν να με προκαλούν αδίστακτα…

Λέω να σου γράψω ένα γράμμα…

Μαίρη Γκαζιάνη (απόσπασμα από ένα... "γράμμα")

Μαίρη Γκαζιάνη

Μαίρη Γκαζιάνη
6/5/2014 ·


Όλες οι σκέψεις μου πλεγμένο γαϊτανάκι που μιλούν για σένα. Η αύρα σου εξακολουθεί να στραγγίζει τις φλέβες μου, τα χνάρια σου παντού στο κορμί μου εξακολουθούν να γυρεύουν το στίγμα σου. Η εύθραυστη μνήμη προκαλεί παλινδρομήσεις σε εικόνες, που άσαρκες πλέον καταλήγουν σε ξηλωμένο τάπητα κοφτερού ιλίγγου, ξαρματωμένης θέλησης.

Μαίρη Γκαζιάνη (απόσπασμα από κάτι έτοιμο προς έκδοση)

Μαίρη Γκαζιάνη (απόσπασμα... θυμάσαι;;;)

Μαίρη Γκαζιάνη
28/4/2014 ·
Νύχτωσε πάλι! Μαζί ξαγρυπνάμε. Αδύνατον να μας επισκεφθεί ο ύπνος. Ο Μορφέας ξεχάστηκε κάπου στη διαδρομή του. Σου μιλάω... σου μιλάω... απάντηση καμία.... προσπαθώ να σκεφτώ με τη λογική, προσπαθώ να διακρίνω διέξοδο. Τίποτα δεν έχει αξία. Τίποτα δεν αγγίζει το συναίσθημά μου. Νέκρωσα, χαμένη στους ορίζοντες της αγκαλιάς σου που ακολουθούν αντίθετη πορεία. Πως ξεχάστηκα; Γιατί δεν μου επέστρεψες τις άυλες κλωστές που κέντησα στη καρδιά σου; Γιατί κράτησες δικές σου τις επιθυμίες μου; Γιατί κρατάς ανοιχτά τα κουρασμένα μάτια μου; Γιατί ξέχασες να σκουπίσεις τα δάκρυα της ψυχής που θρηνεί την ματαιότητα της ανταλλαγής; Γιατί ψυχή μου;;;
Μαίρη Γκαζιάνη (απόσπασμα... θυμάσαι;;;)

Δεν μου αρέσει ·  · Κοινοποιήστε

Μαίρη Γκαζιάνη

Μαίρη Γκαζιάνη
27/4/2014 ·

όσο κι αν επιμένεις να με κλείσεις στο χειμώνα σου...

εγώ ψάχνω το καλοκαίρι μου.... 

βρέξε λοιπόν.... όσο θέλεις....

ακούς ουρανέ???

Chris Rea Looking for the Summer
Just looking for the Summer. YouTube · 

Μαίρη Γκαζιάνη (απόσπασμα βροχής...)

Μαίρη Γκαζιάνη
26/4/2014

τρυπώνω στη σκιά σου...

πατάω στα ίχνη των βημάτων σου...

καρφώνω το βλέμμα μου στην παγωμένη εικόνα σου...

και ζω με σένα... χωρίς εσένα... 

Ψυχή μου...

Μαίρη Γκαζιάνη (απόσπασμα βροχής...)

Μαίρη Γκαζιάνη

Δεν ξέρω αν η εκδίκηση μπορεί να είναι γλυκιά σαν μέλι. Ξέρω όμως πως, μερικές φορές, οι ευχές επιστρέφουν το απόσταγμα του δηλητηρίου που γεύτηκαν. Ένας αόρατος σκηνοθέτης εναλλάσσει τους ρόλους, θύμα και θύτης σε πρωταγωνιστικές εναλλαγές, προς εξασφάλιση της ισοπαλίας. Το σενάριο εξελίσσεται και η προώθηση του μύθου απαιτεί αγωνία ως την κατάληξη ηττημένοι και νικητές. Όμως ποιος είναι ποιος;

Μαίρη Γκαζιάνη (Απόσπασμα από κάτι που γράφεται τώρα...)


Μαίρη Γκαζιάνη 21 Απριλίου 2014

Μαίρη Γκαζιάνη (απόσπασμα θλίψης...)

Μαίρη Γκαζιάνη
18/4/2014

στην ακαμψία που φέρνει ανατριχίλα
δίχως χάδι... δίχως άγγιγμα...
και το μοιρολόι θαμμένο στα έγκατα της καρδιάς
Βουτιά στην ανυπαρξία
η ψυχή αποσύρεται δίχως δάκρυα
στο απόλυτο άχρωμο μαύρο ή άσπρο
δίχως αναλαμπές προσδιορισμού... επανένταξης
Βουτιά στη θλίψη...
που στάζει... στάζει... στο κενό
σωρός μετέωρη στο πουθενά του απείρου
χωρίς αισθήσεις αλλά με αισθήματα
Ανάμεσα στον ενταφιασμό και στην Ανάσταση
εκεί μας εξόρισαν να μείνουμε...
γιατί η αγάπη έχει τίμημα
Ακούς ψυχή μου;;;
Μαίρη Γκαζιάνη (απόσπασμα θλίψης...)

Μαίρη Γκαζιάνη (κάτι... από κάτι...)

Μαίρη Γκαζιάνη
12 Απριλίου

Ακούς;

Φεύγω... φεύγω...

στρέφω πίσω μου... και σ΄ αποχαιρετάω...

κι αν δεν γυρίσω...

προσπάθησε να θυμηθείς για μένα...

πότε ήταν η τελευταία αγκαλιά μας;

πότε ήταν το τελευταίο φιλί που ανταλλάξαμε;

αναρωτιέμαι αν θυμάσαι....

θυμάσαι;

όχι δεν θυμάσαι...

γιατί αν θυμόσουν η αγκαλιά μας θα ήταν χθες... σήμερα... ένα λεπτό πριν φύγω...

χάθηκε το χθες... χάθηκε και η στιγμή μας μαζί της...

αδικοχαμένη στιγμή... που θυσιάστηκε στο βωμό της άρνησης...

ζήτησες πολλά... σου έδωσα ακόμα περισσότερα... 

πολύ περισσότερα απ΄αυτά που μπορούσα να σου δώσω...

και πάντα πάλευα να σου δώσω ακόμα πιο πολλά...

αγνοούσες τα αισθήματα... και μέτραγες την ύλη...

δεν έχω άλλο.... στέρεψα...

στριμώχνω τις αποσκευές των αισθημάτων στην καρδιά...

τις συμπιέζω κι αν είναι να εκραγεί... ας εκραγεί για σένα...

θυμάσαι... μια λέξη μόνο... μια λέξη...

που κάποτε... χωρίς τύψεις την ξεστόμισες αλλού...

αυτή τη λέξη... που την άκουσες αργότερα...

κατάλαβες πως είναι να την προδίδεις;

όχι δεν κατάλαβες...

αν δεν την ξαναπείς.... να την ξεχάσεις...

γιατί την ίδια ευκαιρία... δεν θα την έχεις ποτέ...

Ακούς;

όχι δεν ακούς... κι ο χρόνος λιγοστεύει...

φεύγω... κι αν μια τελευταία ματιά σου ρίχνω...

είναι για να σε θυμάμαι εγώ... είναι για να με ξεχάσεις εσύ...

γιατί αν δεν γυρίσω...

άλλη αγκαλιά δεν έχει... και άπνοο θα είναι το φιλί...

Ακούς;

Μαίρη Γκαζιάνη (κάτι... από κάτι...)

Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής της ΜΑΙΡΗΣ ΓΚΑΖΙΑΝΗ με τίτλο "Σου γράφω...", 21/12/2012 στο Ζάππειο Μέγαρο στα πλαίσια των εγκαινίων της έκθεσης εικαστικών με τίτλο Γυναίκα Unique

Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής της ΜΑΙΡΗΣ ΓΚΑΖΙΑΝΗ με τίτλο "Σου γράφω...", ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΑΒΑΚΑΣ πραγματοποιήθηκε τις 21/12/2012 στο Ζάππειο Μέγαρο στα πλαίσια των εγκαινίων της έκθεσης εικαστικών με τίτλο Γυναίκα Unique. Για το βιβλίο μίλησαν οι Νατάσα Γκουτζικίδου, κοινωνιολόγος-συγγραφέας και Κωνσταντίνος Αγραπίδης, δάσκαλος-υποψήφιος διδάκτωρ.
Αναδημοσίευση από το μπλογκ μου http://tehneskaigrammata.blogspot.gr/2012/12/unique12.html

Γυναίκα Unique στο Ζάππειο από τα εγκαίνια και την παρουσίαση της ποιητικής συλλογής "Σου γράφω" της Μαίρης Γκαζιάνη
Η ομιλία της Μαίρης Γκαζιάνη :

"Έλα κοντά μου, σε προσκάλεσα
Όχι! Φώναξες απότομα… καλά είμαι εδώ
Γιατί στέκεσαι στη σκιά? Σε ρώτησα
Με καίει ο ήλιος… αποκρίθηκες
Μα ο ήλιος είναι φως, σε βεβαίωσα
Ο ήλιος φανερώνει τα σημάδια, απάντησες
Τα σημάδια? Αναρωτήθηκα και σε πλησίασα
Μη! Φώναξες πανικοβλημένη… κι οπισθοχώρησα
... Σε παρατηρούσα καθώς έστρεφες το πρόσωπό σου αντίθετα
Φορούσες την μακριά χλαμύδα της ιέρειας
στο μωβ χρώμα του πένθους
Άφησέ με να σε πλησιάσω, παρακάλεσα
Κανείς δεν μπορεί να μ΄ αγγίξει, ψιθύρισες, αιμορραγώ…
Αιμορραγείς? Ξαφνιάστηκα,
δώσε μου το χέρι σου να σε οδηγήσω
Δεν μπορώ να φύγω… αντέτεινες
Να φύγεις από πού? Ούρλιαξα… Πεθαίνεις
Είναι μακρύς ο δρόμος του θανάτου, μου απάντησες δύσθυμα
Κι ο πόνος σε ρώτησα? Ο πόνος που κατοικεί?
Στο σώμα μου… απάντησες
Στο σώμα σου που? Επέμενα
Παντού! Σου ξέφυγε
Και η ψυχή σου? Ξαναρώτησα… Η ψυχή σου πονάει?
Η ψυχή μου δεν έχει μελανιές
πάλλευκη παραμένει στης κτηνωδίας τον οίστρο
Πάγωσα! Βιασμένο σώμα, συνειδητοποίησα
Γιατί δεν αντιστέκεσαι? επέμενα
Φοβάμαι! Απάντησες και ξέσπασες σε αναφιλητά
Φοβάσαι εσύ? Η γυναίκα? Η ζωή?
Δεν έχω τόπο…, είπες, δεν έχω χρόνο…, συμπλήρωσες.
Εγώ είμαι ο τόπος σου, σου απάντησα
Εγώ είμαι ο χρόνο σου, συμπλήρωσα
Εγώ είμαι η δύναμή σου
Πάλλευκη με αποκάλεσες, έτσι σε πλησιάζω…
Έφθασα κοντά σου με αθόρυβα βήματα
Άγγιξα το χέρι σου, σε πήρα αγκαλιά
Σου φόρεσα την πράσινη χλαμύδα της ελπίδας
Χτένισα τα μακριά μαλλιά σου
Τα μάζεψα σε δύο κοτσιδάκια
Ύστερα έστρεψα το πρόσωπό σου προς το φως, να λάμψεις!
Έφυγαν τα σημάδια μονομιάς!
Έλα! Ακολούθησέ με! Σου ζήτησα
Σ΄ ευχαριστώ! Ψυχή μου, είπες.

Καλησπέρα σας κι από εμένα,
Επέλεξα να σας χαιρετήσω με αυτό το μικρό κείμενο, λόγω της ημέρας που είναι αφιερωμένη κατά της γυναικείας κακοποίησης, θέλοντας να στείλω το μήνυμα στις κακοποιημένες γυναίκες, ότι την δύναμη την έχουν μέσα τους και μπορούν ν΄ αντισταθούν.
Να ευχαριστήσω πολύ την γκαλερί Art Kolonaki και την Artway για την δυνατότητα που μου έδωσαν να παρουσιαστεί η ποιητική μου συλλογή «Σου γράφω…» σε μια τόσο σημαντική εκδήλωση που έχει θέμα την ημέρα κατά της γυναικείας κακοποίησης και ιδιαίτερα τον κ. Γιώργο Γούρλα και τον κ. Γιώργο Σάρδη.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ μέσα από τη καρδιά μου στους φίλους που ανέλαβαν να μιλήσουν απόψε για το βιβλίο μου.

Την Νατάσα Γκουτζικίδου, κοινωνιολόγο-συγγραφέα, φίλη ψυχής, η οποία καθοδήγησε τα βήματά μου και στάθηκε δίπλα μου σε όλη τη διαδρομή για την έκδοση του βιβλίου μου. Η Νατάσα έχει εκδώσει πέντε βιβλία ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΩΝ ΑΛΟΓΩΝ, ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ, Ο ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΝΥΜΦΗΣ, ΑΓΓΕΛΟΙ ΠΟΛΕΜΟΥ & ΘΥΜΗΣΟΥ ΟΣΑ ΜΟΥ ΧΑΡΙΣΕΣ τα οποία μπορείτε να τα βρείτε στα βιβλιοπωλεία ή να τα παραγγείλετε μέσω FB από την Ηλεκτρονική Λέσχη Βιβλίου.
Νατάσα μου σ΄ ευχαριστώ πολύ, που με στήριξες και που στολίζεις τη ζωή μου με τη φιλία σου!

Να ευχαριστήσω την Τατιάνα-Κατερίνα Θωμαΐδη, επίσης φίλη ψυχής, που η ζωή επέμενε να μας φέρει πολύ κοντά, τραγουδίστρια-performer, συγγραφέας και occasional actress. Τραγουδιστική δουλειά της μπορείτε ν' ακούσετε στο youtube ή στην προσωπική της ιστοσελίδα στο fb, στο όνομα Τατιάνα - Κατερίνα Θωμαΐδη. Η ποιητική της συλλογή "τα Ημερολόγια της ΜέσΑ ζωής" διατίθεται από την ίδια, για προσωπική επαφή χρησιμοποιήστε το fb στ' όνομά της.
Τατιάνα μου σ΄ ευχαριστώ πολύ! Η ζωή δεν έκανε λάθος όταν επέμενε να μας φέρει κοντά!

Να ευχαριστήσω τον Κωνσταντίνο Αγραπίδη, 30 χρόνια φίλο μου, κολλητός μου όπως συνηθίζεται να λέγεται, αδερφός μου λέω εγώ. Ο Κωνσταντίνος στάθηκε δίπλα μου σε κάθε νέα περιπλάνηση που η ψυχή μου επέλεγε να δραπετεύσει. Και στήριζε κάθε βήμα μου.
Ειδικός παιδαγωγός, φιλόλογος, θεολόγος, συγγραφέας του βιβλίου: "Η Θρησκευτική Αγωγή στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση", υποψήφιος διδάκτορας. Το βιβλίο του μπορείτε να το βρείτε σε όλα τα βιβλιοπωλεία.
Κωνσταντίνε μου σ΄ ευχαριστώ που επί 30 χρόνια με τιμάς με τη φιλία σου και την πλήρη υποστήριξή σου!

Και βέβαια να ευχαριστήσω όλους εσάς που παρευρεθήκατε στα εγκαίνια αυτής της ομαδικής έκθεσης ζωγραφικής με θέμα την ημέρα κατά της γυναικείας κακοποίησης και παραμείνατε για την παρουσίαση της ποιητικής μου συλλογής με τίτλο «Σου γράφω…»
Σας ευχαριστώ μέσα από τη καρδιά μου!!
Χρόνια πολλά!!! Καλές γιορτές σε όλους, με πολλή-πολλή αγάπη μέσα σας και γύρω σας!
Καλά Χριστούγεννα!!!"


Τα ανωτέρω η Μ. Γκαζιάνη τα έγραψε και για την παρουσίαση του πίνακά της-όπως πάντα συνηθίζει να γράφει ποίηση συνοδεύοντας τα έργα της -με τον οποίο συμμετείχε και διακρίνεται από αριστερά της στην πιο κάτω φωτογραφία....
Γυναίκα Unique στο Ζάππειο από τα εγκαίνια και την παρουσίαση της ποιητικής συλλογής "Σου γράφω" της Μαίρης Γκαζιάνη(από αριστερά Μαίρη Γκαζιάνη, Αγραπίδης Κωνσταντίνος) 21/12/2012

Η μνήμη συντηρεί το συναίσθημα ή το συναίσθημα τη μνήμη; Μαίρη Γκαζιάνη

Μαίρη Γκαζιάνη
12/1/2013

Η μνήμη συντηρεί το συναίσθημα ή το συναίσθημα τη μνήμη;

Πετάω τη μνήμη στη φωτιά...

κι αν ξεπηδήσει από τις στάχτες...

στους ανέμους θα την σκορπίσω...

κι αν επιστρέψει...

θα την βυθίσω στη θάλασσα...

κι αν ξεβρασθεί....

είναι γιατί...

πως να ζήσω χωρίς εσένα;

ψυχή μου...

Μαίρη Γκαζιάνη

Μαίρη Γκαζιάνη

Μαίρη Γκαζιάνη
Δεν κλαίω. Τα μάτια μου δυο άδειες κόγχες που χάσκουν από την στιγμή που έχασαν το φως τους, εσένα. Δεν βγάζουν δάκρυα να κυλήσουν για να σιγοντάρουν την παράνοια της μοναξιάς του μυαλού μου. Στέρεψαν μετά τον κατακλυσμό που αστείρευτα έπεφτε ν΄ ακολουθήσει τα απατηλά ίχνη σου. Στην καταρρακτώδη βιασύνη του μούσκεψε τα χνάρια σου και χάθηκαν. Δεν κλαίω πια, γιατί η ίδια έγινα κλάμα. Η λύπη βρήκε καταφύγιο στη καρδιά μου και τώρα οι δυο τους με την σύμπραξη του μυαλού καταφεύγουν στη δική σου Χαλιμά. Αυτή που είναι αναπόσπαστο μέρος της ζωής σου. Μαζί της πορεύεσαι, την κρατάς σφιχτά από το χέρι για να μην σου ξεφύγει κι εκείνη πείθεται να οδηγήσει τα βήματά σου, στους δρόμους που επιλέγεις να ξοδέψεις τα παραμύθια της. Εκείνη ήταν που σε έφερε σε μένα, εκείνη είναι που γυρεύω να θεραπεύσει τα μάτια μου. Γιατί τα μάτια είναι ο κρατήρας της ψυχής, απ΄ όπου χύνεται η λάβα της σωτηρίας της, ενώ εγώ τυφλή τώρα πια, τριγυρνάω σε μονοπάτια αδιέξοδης λύτρωσης.
Ακούς;
ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ (απόσπασμα)