Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιστικόπουλος Γαβρίλης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιστικόπουλος Γαβρίλης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2015

Γαβρίλης Ιστικόπουλος Αφιέρωμα στον ποιητή της Ρωμιοσύνης Γιάννη Ρίτσο


Ο Γαβρίλης Ιστικόπουλος και οι συνεργάτες του σας προσκαλούν την Κυριακή 8 Νοέμβρη στις 7.30μμ στον Πολυχώρο Τέχνης ''ΑΙΤΙΟΝ'', οδός Τζιραίων 8-10 Μακρυγιάννη (στάση Μετρό Ακρόπολη) Τηλ. 2130256666.

Τιμώμενος προσκεκλημένος ο συνθέτης Χρήστος Λεοντής.

Για τον ποιητή και το έργο του θα μιλήσει η δημοσιογράφος και βιογράφος του Γιάννη Ρίτσου, Αγγελική Κώττη.

Στο μουσικό πρόγραμμα συμμετέχουν:
Στο πιάνο: Μιχάλης Τρανουδάκης - Νεοκλής Νεοφυτίδης.
Στο τραγούδι: Νίκος Ανδρουλάκης.- Πάνος Μπούσαλης

Καλλιτεχνική επιμέλεια: Μιχάλης Τρανουδάκης - Στάθης Γκότσης

Βίντεο - φωτογραφίες: Χρήστος Ζουλιάτης

Απαγγελίες: Αναστασία Μπαξεβάνη - Φαρφιρή Σωτήρχου - Γαβρίλης Ιστικόπουλος

Τρίτη 12 Μαΐου 2015

Γαβρίλης Ιστικόπουλος Ορθογώνια τιμωρία



''Την ανήλιαγη φυλακή σου μ' επιμέλεια η ποίηση ετοιμάζει
κι η πέννα βάλθηκε το κελί σου, με τρίγωνο ορθογώνιο να μοιάζει.''

Ορθογώνια τιμωρία

Αχ
Εσύ
ψεύτη,
εκβιαστή,
καταπιεστή,
εκμεταλλευτή,
θέλω να ξέρεις
πως στο σκοτάδι
χωρίς ίχνος φωτός
ακόμη και η σκιά σου
φριχτά σε εγκαταλείπει.

Την ανήλιαγη φυλακή σου
με πείσμα η ποίηση ετοιμάζει
κι η πέννα βάλθηκε το κελί σου
με τρίγωνο ορθογώνιο να μοιάζει

Γαβρίλης Ιστικόπουλος / 11 - 5 - 2015

Παρασκευή 1 Μαΐου 2015

Γαβρίλης Ιστικόπουλος, 1η ΜΑΗ 1886 - 2015




''Να σου δώσω μια να σπάσεις, αχ βρε κόσμε γυάλινε,
και να φτιάξω μια καινούργια κοινωνία άλληνε.'' (Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου - Απόστολος Καλδάρας - Στέλιος Καζαντζίδης)

1η ΜΑΗ 1886 - 2015.


Ποιητής του γλυκού νερού είσαι
μεγάλε και καταξιωμένε... ποιητή
των μεγάλων και καλοθρεμμένων
εκδοτικών οίκων και των ΜΜΕ,
αν δεν υψώνεις με τον καθημερινό
ανειρήνευτο αγώνα σου
απέναντι στην υποτέλεια και καταπίεση
περήφανο στίχο ρήξης και ανατροπής,
βουτώντας τη πέννα σου στο άδικο
ζεστό ακόμα αίμα των νεκρών του Σικάγου.

Ποιητής του γλυκού νερού είσαι
μεγάλε και καταξιωμένε... ποιητή,
των προβεβλημένων, λαμπερών
καλοπληρωμένων εκδηλώσεων
και των παχουλών κρατικών βραβείων,
όταν κρύβεις αναίσχυντα πίσω
απ την καταματωμένη σημαία
της τιμημένης Εργατικής Πρωτομαγιάς
των αναρίθμητων θυμάτων
της παγκόσμιας εργατικής τάξης,
την βολεμένη... ανησυχία σου.

Όμως, όμως όσα ψεύτικα χρυσάφια
κι αν κρεμάσουν στο στήθος σου
οι φρικτοί ανάλγητοι κατασκευαστές
του τρόμου και της εξαθλίωσης,
όσο πιο μεγάλο και καταξιωμένο
θα σε περιφέρουν καμαρωτό
οι πάτρωνες κι οι χορηγοί σου,
άλλο τόσο μικρό και τιποτένιο
θα σε θωρούν οι χιλιάδες άνεργοι,
οι αδικημένοι, οι καταφρονεμένοι
κι οι αγωνιστές του τίμιου μόχθου.

Η Πρωτομαγιά λοιπόν αδέρφια, εκτός από λουλούδια, στεφάνια και γραφικά παραδοσιακά ''καλοπιάσματα'' του Μάη, είναι πριν και πάνω απ' όλα αγωνιστική μνήμη και φυσικά... απεργία!

Οι στοχαστές, όσοι σέβονται τον εαυτό τους, οφείλουν να το συνειδητοποιήσουν και να βγουν αποφασιστικά στο προσκήνιο με το έργο τους...
Αφού έτσι κι αλλιώς... ο αγώνας συνεχίζεται!

Γαβρίλης Ιστικόπουλος / 1 ΜΑΗ 2015
Γαβριλης Ιστικοπουλος
1 ΜΑΗ 2015 · 

Δευτέρα 6 Απριλίου 2015

Γαβρίλης Ιστικόπουλος 47 χρόνια ποίηση "Το Αιώνιο Ωραίο" ένα χρόνο μετά





6 Απρίλη 2014 - 6 Απρίλη 2015. Ένας χρόνος πέρασε.
Παρ' όλη την περιρρέουσα καταχνιά... γράφει ο Γαβρίλης Ιστικόπουλος...

''Γιατί εμείς, δεν τραγουδάμε
για να ξεχωρίσουμε αδελφέ μου απ τον κόσμο.
Εμείς τραγουδάμε, για να σμίξουμε τον κόσμο.'' Γιάννης Ρίτσος


''Τις πιο όμορφες μέρες μας
δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα...'' Ναζίμ Χικμέτ

Αφιερωμένο εξαιρετικά στην υπέροχη φίλη μου Μαίρη Γκιώνη,που ήταν η αιτία και αφορμή και σ' όλους τους συντελεστές της εκδήλωσης, που με βοήθησαν καθοριστικά, ακριβώς πριν ένα χρόνο, να γιορτάσω μαζί με αγαπημένους φίλες και φίλους τα 47 χρόνια μου στην ποίηση, σε μια βραδιά που είχαμε την τιμή, να ''μιλήσουμε'' με τον αγαπημένο μας παγκόσμιο ποιητή της Ρωμιοσύνης Γιάννη Ρίτσο και να τραγουδήσουμε όλοι μαζί, τα μεγάλα τραγούδια που έγραψε ο Μίκης, πάνω στα αξέχαστα ποιήματα του.

Αντέχουμε

Όταν έρχεται η περηφάνια σου
να σου πει ανέξοδα: Αδύνατον.
Όταν σε πιάνει η λογική σου
να σου πει κουρασμένα: Μάταιο.
Όταν σπεύδει η εμπειρία σου
να σου φωνάξει: Ριψοκίνδυνο.
Όταν παλεύει η αδυναμία σου
να σου δηλώσει: Απέλπιδο,
κι όταν όλα γύρω σου βραδιάζουν
πριν ακόμα... ξημερώσουν,
τότε είναι που φτάνει
ασθμαίνουσα η καρδιά σου
ακουμπώντας σε
τρυφερά στη πλάτη
να σου πει αγαπημένα...
Αντέχουμε, ας προσπαθήσουμε
ακόμα μια φορά!

Γαβρίλης Ιστικόπουλος / Από τη συλλογή ''Επισημάνσεις''

Γαβριλης Ιστικοπουλος
6 - 4 - 2015Δείτε αποσπάσματα από την εκδήλωση από τα βίντεος του Χρήστου Ζουλιάτη




Ειδικές ευχαριστίες απευθύνει ο Γαβρίλης Ιστικόπουλος στον φίλο του Εικονομάγο Χρήστο Ζουλιάτη, που επιμελήθηκε όλων των φωτογραφιών και των βίντεο της εκδήλωσης, στο φίλο του επιστήμονα και μουσικό Στάθη Γκότση, στην φίλη του Αγγελική Ζάμπα και στην τοπική εφημερίδα του Γαλατσίου ''ΠΑΛΜΟΣ''

Σχετικό μου άρθρο για την εκδήλωση http://tehneskaigrammata.blogspot.gr/2014/04/47.html


Γαβρίλης Ιστικόπουλος 47 χρόνια ποίηση "Το Αιώνιο Ωραίο" ένα χρόνο μετά





6 Απρίλη 2014 - 6 Απρίλη 2015. Ένας χρόνος πέρασε.
Παρ' όλη την περιρρέουσα καταχνιά... γράφει ο Γαβρίλης Ιστικόπουλος...

''Γιατί εμείς, δεν τραγουδάμε
για να ξεχωρίσουμε αδελφέ μου απ τον κόσμο.
Εμείς τραγουδάμε, για να σμίξουμε τον κόσμο.'' Γιάννης Ρίτσος


''Τις πιο όμορφες μέρες μας
δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα...'' Ναζίμ Χικμέτ

Αφιερωμένο εξαιρετικά στην υπέροχη φίλη μου Μαίρη Γκιώνη,που ήταν η αιτία και αφορμή και σ' όλους τους συντελεστές της εκδήλωσης, που με βοήθησαν καθοριστικά, ακριβώς πριν ένα χρόνο, να γιορτάσω μαζί με αγαπημένους φίλες και φίλους τα 47 χρόνια μου στην ποίηση, σε μια βραδιά που είχαμε την τιμή, να ''μιλήσουμε'' με τον αγαπημένο μας παγκόσμιο ποιητή της Ρωμιοσύνης Γιάννη Ρίτσο και να τραγουδήσουμε όλοι μαζί, τα μεγάλα τραγούδια που έγραψε ο Μίκης, πάνω στα αξέχαστα ποιήματα του.

Αντέχουμε

Όταν έρχεται η περηφάνια σου
να σου πει ανέξοδα: Αδύνατον.
Όταν σε πιάνει η λογική σου
να σου πει κουρασμένα: Μάταιο.
Όταν σπεύδει η εμπειρία σου
να σου φωνάξει: Ριψοκίνδυνο.
Όταν παλεύει η αδυναμία σου
να σου δηλώσει: Απέλπιδο,
κι όταν όλα γύρω σου βραδιάζουν
πριν ακόμα... ξημερώσουν,
τότε είναι που φτάνει
ασθμαίνουσα η καρδιά σου
ακουμπώντας σε
τρυφερά στη πλάτη
να σου πει αγαπημένα...
Αντέχουμε, ας προσπαθήσουμε
ακόμα μια φορά!

Γαβρίλης Ιστικόπουλος / Από τη συλλογή ''Επισημάνσεις''

Γαβριλης Ιστικοπουλος
6 - 4 - 2015Δείτε αποσπάσματα από την εκδήλωση από τα βίντεος του Χρήστου Ζουλιάτη




Ειδικές ευχαριστίες απευθύνει ο Γαβρίλης Ιστικόπουλος στον φίλο του Εικονομάγο Χρήστο Ζουλιάτη, που επιμελήθηκε όλων των φωτογραφιών και των βίντεο της εκδήλωσης, στο φίλο του επιστήμονα και μουσικό Στάθη Γκότση, στην φίλη του Αγγελική Ζάμπα και στην τοπική εφημερίδα του Γαλατσίου ''ΠΑΛΜΟΣ''

Σχετικό μου άρθρο για την εκδήλωση http://tehneskaigrammata.blogspot.gr/2014/04/47.html


Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2015

Παρουσίαση του βιβλίου της Μάρθας Πατλάκουτζα "Μερτζανή, το δάκρυ της Θράκης".


Οι Εκδόσεις Έξη και το POLIS ART CAFE σας προσκαλούν την Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2015, στις 7 μ.μ. στην παρουσίαση του βιβλίου της Μάρθας Πατλάκουτζα ''Μερτζανή, το δάκρυ της Θράκης''.
Για το βιβλίο θα μιλήσουν η Πετρούλα Σίνη, οικονομολόγος και ο Dionyssis Sarantopoulos, δημοσιογράφος.
Μαζί μας στην εκλεκτή συντροφιά μας και ο εξαιρετικός ποιητής Γαβριλης Ιστικοπουλος.
Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει η Aliki Papachela, ηθοποιός.
Σας περιμένουμε σε μια ξεχωριστή βραδιά αφιερωμένη στις ρίζες και στις μνήμες μας.

Polis Art Cafe-αιθριο Αρσακειου Μεγαρου
Πεσματζόγλου 5, Athens, Greece
Εμφάνιση χάρτη

Επίσης, στις 31 Γενάρη, από τις 12 ως τις 3 το μεσημέρι, η συγγραφέας θα βρίσκεται στο Βιβλιοπωλείο του καταστήματος Σκλαβενίτη στην Καλλιθέα, Ευριπίδου 69 για κουβεντούλα με το κοινό και για υπογραφή αντιτύπων!!

"Οκτώβρης 1922... Στις όχθες του ποταμού Έβρου στέκει ένα νεαρό κορίτσι με βρόμικα ρούχα και πρόσωπο βουτηγμένο στην απόγνωση. Νιώθει το βάρος της ευθύνης να συνθλίβει τους μικροκαμωμένους ώμους της... Πρέπει να διασχίσει το ποτάμι μαζί με την αδερφή της, το κάρο και τα ζωντανά.

Ορφανή από μητέρα, ξεριζωμένη από πατρίδα, η Μερτζανή δεν σταματά να αγωνίζεται και να ξεπερνάει τον εαυτό της.

Ποιος τη στηρίζει στα χίλια βάσανα, στον θάνατο, στον αβάσταχτο πόνο; Μονάχα μια φωνούλα μέσα της, μια γλυκιά φωνή που δε σιωπά ποτέ, μια διακριτική λάμψη που δεν την αφήνει να παραδοθεί, όσο κι αν λυγίζει. Και η Μερτζανή θα λυγίσει πολλές φορές. Χάνει το στήριγμά της ξανά και ξανά, χάνει τις μεγάλες της αγάπες, χάνει κάθε δύναμη…

Η συγκλονιστική ιστορία μιας αξιοθαύμαστης γυναίκας που δεν έχασε ποτέ την αξιοπρέπειά της και την τόλμη της.

Μερτζανή… κοράλλι σπάνιο, όπως και η ψυχή της. Μια ψυχή που συνεχώς διώκεται… ένας διωγμός που τέλος δεν έχει… Αυτή είναι η ιστορία της."  Μάρθα Πατλάκουτζα

"H ιστορία του βιβλίου μου, μοιάζει με ένα γλυκόπικρο νανούρισμα, που μου έλεγε η γιαγιά μου η Μερτζανή, ντυμένη στα μαύρα. Χωμένη στην αφράτη αγκαλιά της, αποκοιμιόμουν με τη βραχνή φωνή της και τα ακαταλαβίστικα λόγια της ρίζας της...

Την ευχή της μου έδωκε με όλη της την ψυχή και τη ζωή της ξετύλιξε σαν τη φθαρμένη κουρελού, που έριξε πάνω της την ώρα που το καραβάνι έπαιρνε τον δρόμο της μεγάλης φυγής.
Η Μερτζανή γεννήθηκε Ρωμιά. Θρακιώτικη ήχησε η λαλιά που της μίλησε για την αγάπη και τον πόνο. Μα το ριζικό της άλλαξε. Ξεριζωμός μεγάλος...Να λησμονήσει δεν μπορεί.
Τη λύτρωση γυρεύει κι ένα δάκρυ για τη Θράκη γίνεται η ζωή της. Η Μερτζανή ξεπέρασε πολλές φορές τον εαυτό της, λύγισε πολλές φορές, έπεσε, ξανασηκώθηκε, αλλά δεν έχασε ποτέ την αξιοπρέπεια της.

Είναι η αληθινή ιστορία μιας αξιοθαύμαστης γυναίκας…"  Μάρθα Πατλάκουτζα

H σελίδα της συγγραφέως στο fb  Μάρθα Πατλάκουτζα 
Πατλάκουτζα Μάρθα
Η Μάρθα Πατλάκουτζα γεννήθηκε το 1968 στη Θεσσαλονίκη όπου και μεγάλωσε. Κατάγεται από τη Νέα Καλλικράτεια Χαλκιδικής, με παππούδες και γιαγιάδες που ήρθαν πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη. Το 1990 τελείωσε το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης.

Το 1996 διορίστηκε στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση κι από τότε υπηρετεί ως δασκάλα σε δημοτικά σχολεία της Μακεδονίας, ενώ τα τελευταία χρόνια σε δημοτικό σχολείο της Θεσσαλονίκης.

Είναι παντρεμένη, μητέρα δύο κοριτσιών.

Το "Ζαχάρα, η θύελλα της καρδιάς" είναι το πρώτο της βιβλίο κι ακολουθεί το "Μερτζανή, το δάκρυ της Θράκης".

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ

(2013) Ζαχάρα, η θύελλα της καρδιάς, Ελληνική Πρωτοβουλία

http://www.biblionet.gr/

Προηγούμενές μου δημοσιεύσεις για τη συγγραφέα :
http://tehneskaigrammata.blogspot.gr/

Κυριακή 19 Οκτωβρίου 2014

Γαβρίλης Ιστικόπουλος / Το Σύμπαν είμαστε εμείς. Από τη συλλογή ''Επισημάνσεις''.


Το Σύμπαν είμαστε εμείς.

Σήμερα, λίγο πριν μπούμε στη καρδιά του μελαγχολικού Φθινόπωρου, 
ας μπούμε πρώτα με θάρρος μέσα στις καρδιές μας 
για μία πραγματική ''από καρδιάς'' συνομιλία.

Ας εισηγηθούμε λοιπόν με παρρησία στον εαυτό μας
την πολυπόθητη, λυτρωτική Επανέγερση του Νου!
Ας τραγουδήσουμε μαζί με εκείνο το παιχνιδιάρικο
αηδόνι της καρδιάς μας, το μύχιο ιντερμέδιο της χαράς!
Της έμφυτα ακατανίκητης χαράς της ζωής για τη Ζωή!
Ας γιορτάσουμε παρέα με τις επαναστατημένες Άνοιξες
του μυαλού μας, την ανθοφορία των Ιδεών μας!

Ας καταδείξουμε θριαμβικά στον αλλοπρόσαλλο τούτο κόσμο,
την αχειροποίητη καλαισθησία των μικρών Ονείρων μας!
Ας αποθεώσουμε με οδηγό τα νεογέννητα αστέρια τ' Ουρανού μας,
τον ένα, τον μοναδικό κι ανομολόγητο Έρωτα της ζωής μας!
Την ακατάλυτη Αγάπη του ανθρώπου για τον Άνθρωπο!
Ας παλέψουμε για την σπορά και καλλιέργεια του Πνεύματος,
με την δύναμη που η Αγάπη αντιμάχεται το μίσος!

Και στην άσπρη μεταξένια χαίτη του πουλαριού του Ανέμου μας
ας πλέξουμε μ' ανείπωτη χαρά τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες μας!

Το Σύμπαν είμαστε Εμείς! Οι αξίες μας είμαστε Εμείς!

Γαβρίλης Ιστικόπουλος / Από τη συλλογή ''Επισημάνσεις''.

19 - 10 - 2014

Δευτέρα 21 Ιουλίου 2014

Γαβρίλης Ιστικόπουλος, Κόκκινη κλωστή δεμένη...


Κόκκινη κλωστή δεμένη
νέο ταξίδι σε προσμένει
δώσ' του όραμα να ζήσει
κι από έρωτα ν' ανθίσει!

Γαβρίλης Ιστικόπουλος / 20 - 7 - 2014
Παράφραση παραδοσιακού τετράστιχου

Ειδικά αφιερωμένο
στον γιο μου Ορέστη
και σ' όλες τις νέες
και στους νέους
αυτού του τόπου,
που κάτω από άθλιες συνθήκες
ξεκινούν ν' αδράξουν τη ζωή!


Τρίτη 10 Ιουνίου 2014

Γαβρίλης Ιστικόπουλος, Τι να το κάνεις






Τι να το κάνεις


Τι να το κάνεις το πνεύμα

αν δεν ανοίγει στα δύο τον βράχο

αν δεν απλώνει το χέρι στη ζωή

αν δεν αυτοπυρπολείται στον πρώτο έρωτα

αν δεν γυρίζει ανάποδα τον χαμό


Τι να το κάνεις το πνεύμα

αν σου κρύβει την αστραπή στο βλέμμα

αν δεν μυρίζει εκείνο το μπαρούτι

που ζυμώνεις κάθε μέρα ποιητή

τρίβοντας τα φύλλα της καρδιάς

ανάμεσα στις ροζιασμένες παλάμες

της μεγάλης αγωνίας σου


Γαβρίλης Ιστικόπουλος / 9 - 6 - 2014


.






Γραμμένο σήμερα για... σήμερα και για πάντα...

Του Αγίου Πνεύματος σήμερα... Ναι, όμως...
Τι να το κάνεις

Παρασκευή 9 Μαΐου 2014

Γαβρίλης Ιστικόπουλος Ένα σου λέω




Γαβριλης Ιστικοπουλος
8/5/2014 ·


Ένα σου λέω


Ένα σου λέω

Ομορφιά...

Όταν συναντηθούμε
μη κάνεις τον κόπο
να με... πείσεις...
Θα σου παραδοθώ
αμέσως


Γαβρίλης Ιστικόπουλος / 8 - 5 - 2014





Τρίτη 22 Απριλίου 2014

Γαβρίλης Ιστικόπουλος, Γυναίκα


Γαβριλης Ιστικοπουλος


21/4/2014



Γυναίκα

Με τόσο έρωτα,
με τέτοιο γινάτι,
ποια καρδιά άραγε
να έβαλες στο... μάτι;

Γαβρίλης Ιστικόπουλος / 21 - 4 - 2014



Υ.Γ. Δεν έχεις ανάγκη εσύ από ευχές...
Είσαι από μόνη σου, μία... ανάσταση!








Σάββατο 19 Απριλίου 2014

Γαβρίλης Ιστικόπουλος Από τη συλλογή ''Συνομιλίες''



Γαβριλης Ιστικοπουλος
19/4/2014



Τι μελωδία τα σύννεφα 
χαράζοντας με τα φιλιά Σου,
να γράφεις του έρωτα μας 
το ακατάβλητο σονέτο;

Τι όμορφα οι γλάροι 
απλώνοντας τα φτερά τους
ρεμβάζουν στης αγάπης μας 
τ' απόκρυφο νησί;

Ποτέ ένας άνεμος
δεν ένιωσε τόσο αμήχανα
ανάμεσα σε δυο ανάσες
Ποτέ ένας θεός
δεν τραγούδησε τόσο γλυκά
το ερωτοάγγιγμα Σου

Γαβρίλης Ιστικόπουλος / Από τη συλλογή ''Συνομιλίες''

19 - 4 - 2014 /


Δευτέρα 7 Απριλίου 2014

Τι άνθρωπος είσαι Γιάννη Ρίτσο; Ποίηση: Γαβρίλης Ιστικόπουλος


Τι άνθρωπος είσαι Γιάννη Ρίτσο;
Ποίηση: Γαβρίλης Ιστικόπουλος

Ακούγεται το τραγούδι ''Μέρα Μαγιού" σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη με σολίστ τον Σταύρο Παζαρέντζι και τον Παναγιώτη Πλαστήρα. Το βίντεο δημιούργησε ο Χρήστος Ζουλιάτης.


Ψηλαφώ απαλά τη φλέβα της καρδιάς

κι ακούω τους χτύπους της δικής Σου!
Χορεύω τις Άνοιξες που ονειρεύτηκα,
αντάμα με τον ρυθμό των στίχων Σου!
Σου μίλησαν οι δυο μου γιοι στη Μονεμβάσια
και τους χάϊδεψες τρυφερά την πλάτη!
Τι άνθρωπος είσαι Γιάννη Ρίτσο;...
Τι άνθρωπος είσαι;...

Άνοιξες στη ζωή μου ένα παράθυρο
να βλέπω τον κόσμο με τα μάτια Σου!
Ιερουργείς στις αγωνίες και στους πόθους μου,
τραγουδώντας τον Έρωτα της ζωής!
Με καλοδέχτηκες στο πατάρι του ΚΕΔΡΟΥ
κι Εσύ ευγενικά, μόνο άκουγες!...
Τι άνθρωπος είσαι Γιάννη Ρίτσο;...
Τι άνθρωπος είσαι;...

Με κοίταξες με τα υγρά Σου μάτια
και μέθυσα με το πιοτό των στοχασμών Σου!
Πήρες στα χέρια τα στιχάκια μου
και βάλθηκες να τ' απαγγείλεις!
Μιλήσαμε για όλους τους μεγάλους,
εκτός από εσένα, δάσκαλε!
Τι άνθρωπος είσαι Γιάννη Ρίτσο;...
Τι άνθρωπος είσαι;...

Από τότε, σ' έχω πάντα μαζί μου,
μα δεν τολμώ να Σου... μιλήσω...
Από τότε, μόνο σ' ακούω!

Παρασκευή 4 Απριλίου 2014

Γαβρίλης Ιστικόπουλος Ο Έρωτας σας...



Γαβριλης Ιστικοπουλος
2/4/2014

Ο Έρωτας σας...

Νύχτα λευκοντυμένη...
Σελήνη αργυρόφωτη...
Ο Έρωτας σας μ' ανυψώνει
μέσα στο άχραντο φιλί σας,
να ξημερώσω την ζωή μου
μ' ένα καινούργιο του όνειρου
ακαταμάχητο... ταξίδι!

Γαβρίλης Ιστικόπουλος / 2 - 4 - 2014.

Τετάρτη 5 Φεβρουαρίου 2014

Γαβρίλης Ιστικόπουλος / Από τη συλλογή ''Εσύ του Έρωτα''.

Το μέσα Σου αγρίμι...

Το πρόσωπο Σου είμαι...
Κι εκείνο το μέσα Σου αγρίμι,
της αχαλίνωτης ορμής Σου...
Ευαισθησίες ανισόρροπες
ενός αισθησιασμού
σε ανίερο κυνηγητό...

Μεταλαμβάνω τον Έρωτα,
στάλα τη στάλα του χυμού Σου,
φίδι και σέρνομαι λαβωμένο
να φτάσω το φιλί Σου...
Δεν Σε αποζητώ για μένα πια...
Ούτε που θέλω, άλλο κάτι τώρα,
να Σου πω...

Τα δυο αστέρια τω ματιών Σου,
μόνος, κρυφός μου πια ...προορισμός!...



Κάτι να με φωτίζει...

Από ανάγκη Σε αποζητώ Αγάπη,
κάτι να με φωτίζει
στον ύστατο... αποχαιρετισμό.

Γαβρίλης Ιστικόπουλος / Από τη συλλογή ''Εσύ του Έρωτα''.

23 - 1 - 2014..


Υ.Γ. Από την νέα συνεργασία μου,
με την υπέροχη φίλη μου Ζωή Μπακοπούλου.







Γαβριλης Ιστικοπουλος
4/2/2014

Δεν φαντάζεσαι...

Έτσι όπως σ' ερωτεύομαι
μες από κάθε Σου Ανατολή,
δεν φαντάζεσαι πως ''ανάβουνε''
τα παθιασμένα καλοκαίρια Σου,
ζωή μου!

Έτσι όπως αποσυναρμολογούμαι
μες από κάθε στίχο μου,
δεν φαντάζεσαι τι σκαρφίζομαι
για να γλυκαίνω τον πόνο Σου,
καρδιά μου!
Έτσι όπως συγκλονίζομαι
μες την Οδύσσεια του ταξιδιού μας,
δεν φαντάζεσαι την αγωνία μου
για ν' αρμενίζει ούρια κάθε Σου σκέψη,
στοχασμέ μου!

Γαβρίλης Ιστικόπουλος / Από τη συλλογή ''Εσύ του Έρωτα''.

4 - 2 - 2014. /



Ζω

Βαθύ απόγιομα.
Το φως
τρέμει, ταλαντεύεται,
παραπατάει, καταποντίζεται.
Η τρέλα... ισορροπεί.
Σε βρίσκω...
Μεταλαμβάνω
των αχράντων μυστηρίων
του κορμιού Σου.
Η νύχτα
οραματίζεται, φαντασιώνεται,
αναστατώνεται, αυτοεξορίζεται.
Το αίμα... παραδίνεται
Σε χάνω...
Ζω!

Γαβρίλης Ιστικόπουλος / Από τη συλλογή ''Εσύ του Έρωτα''

14 - 9 - 2014 / 

[Πίνακας του μεγάλου σύγχρονου ζωγράφου Turgut Daruga]
Γαβριλης Ιστικοπουλος

14 Σεπτεμβρίου
Γαβρίλης Ιστικόπουλος / Από τη συλλογή ''Εσύ του Έρωτα''.

Τετάρτη 29 Ιανουαρίου 2014

Γαβρίλης Ιστικόπουλος Μοναχική εξαίρεση.../ Από τη συλλογή ''Αναζητήσεις''.




Γαβριλης Ιστικοπουλος
29/01/2014


Μοναχική εξαίρεση...

Κανόνες... Κανόνες... Κανόνες...
Δύσμορφα κακοντυμένα ''πρέπει''...
Μια ζωή αργές, επίπεδες διαδρομές.
Που πήγαν οι άχραντες... εξαιρέσεις μας;...
Που χάθηκαν του Έρωτα... οι οροσειρές;...
Ποιοι, πότε, που τις... εξαφάνισαν;...
Κόκκος άμμου φτάνω και... καταβροχθίζω
την απεραντοσύνη της ερήμου Σου.
Εισβάλλω σαν νύχτα στις ρωγμές Σου.
Κρύψε μου αν θέλεις τις... Οάσεις Σου.
Στο μικρό δάχτυλο του ποδιού Σου μόνο,
άσε με ηδονικά να σεργιανίσω,
αδειάζοντας την οδύνη της Ουτοπίας μου,
σαν μία ολόδροση μοναχική εξαίρεση
στους αμμόλοφους του φλεγόμενου κορμιού Σου!

Γαβρίλης Ιστικόπουλος / Από τη συλλογή ''Αναζητήσεις''.

29 - 1 - 2014. 




Σάββατο 25 Ιανουαρίου 2014

Γαβρίλης Ιστικόπουλος / Από το ποιητικό έργο ''ΓΕΝΕΣΗ'' ΩΔΗ II



Γαβριλης Ιστικοπουλος
24 Ιανουαρίου

Τι κοιτάς;... ΩΔΗ II

Δεν άργησε να 'ρθει κι ο Έρωτας.
Τι αριστούργημα... είπα.
Έστειλα πίσω την ζωή μου
για να φορέσω την καινούργια.
Να σταθώ επάξια δίπλα Σου.
Και το χαμόγελο;... Το πρώτο Σου χαμόγελο!
Που ήταν κρυμμένη τόση ομορφιά;...
Είπα μέσα μου... κοίτα που τα όνειρα, 
θ' αρχίσουν να αλληλοερωτεύονται.
Και τα κομμάτια μου πριν γίνουν θρύψαλα,
θα γίνουνε Ζωές...
Που θα γεννούν καινούργιες
εις τους αιώνες των αιώνων!
Κι ο αέρας θα διαστέλλεται
όσο τα στήθη τον αντέχουν
για να ''φωνάξουν'' τα τραγούδια μας!
Δεν θέλω είπα, καμία λογική.
Την παραζάλη μόνο... αυτήν κρατώ.
Μ' αυτήν θα πορευτώ!
Μ' αυτήν το σώμα μου θα αγαπήσω!
Μ' αυτήν μαζί, θα αγαπηθώ!
Τι κοιτάς;...
Δεν ειν' κακό που πόθησα
να γίνω ο ποιητής Σου!

Γαβρίλης Ιστικόπουλος / Από το ποιητικό έργο ''ΓΕΝΕΣΗ''.

24 - 1 - 2014. / 


Τρίτη 7 Ιανουαρίου 2014

Γαβρίλης Ιστικόπουλος / Από τη συλλογή ''Έσωστροφές''.

Ανθοφορείστε λοιπόν, 
των ανθρώπων οι απαντοχές!... 

Ανθοφορείστε!

Δεν υπάρχει Ουτοπία


δίχως Άνοιξη,


Ούτε Γενάρης 


δίχως Ήλιο!

Γαβρίλης Ιστικόπουλος / Από τη συλλογή ''Έσωστροφές''.

6 - 1 - 2014 




Η φωτογραφία είναι μια συνεργασία της Ζωής Μπακοπούλου με τον ποιητή Γαβρίλο Ιστικόπουλο που έγραψε τους στίχους.

Σάββατο 7 Δεκεμβρίου 2013

Γαβρίλης Ιστικόπουλος / Από το ποιητικό έργο ''Μέρες αγρύπνιας''.



Γράφει ο Γαβρίλης Ιστικόπουλος 1/12/13

Η απουσία Σου...

Η απουσία Σου καρφώθηκε μαχαίρι
κατακόρυφο στον χωροχρόνο μου...

Από την ''Κατάσταση πολιορκίας'' του Μίκη Θεοδωράκη.
Στίχοι: Μαρίνα ( Ρένα Χατζηδάκη ).
Ο δίσκος ( βινύλιο 33 στροφών ) ηχοχραφήθηκε το 1970 στο Λονδίνο.
Ήρθε στην κατοχή μου τον ίδιο χρόνο, στην καρδιά της επτάχρονης τυραννίας, ύστερα από προκαθορισμένο,κρυφό ραντεβού, καμουφλαρισμένος μέσα σε εξώφυλλο ενός δίσκου της εποχής εκείνης, του Στέλιου Καζαντζίδη.

Πρόκειται για ένα, όχι πολύ γνωστό στο ευρύ κοινό έργο. Η παρέα μου κι εγώ, θυμάμαι πως ακούγαμε τον δίσκο, με πολύ μεγάλες προφυλάξεις,
κρυφά βέβαια απ' τους γονείς μας, βάζοντας προσεκτικά το φορητό ηλεκτρόφωνο στο πάτωμα του δωματίου, και κάνοντας με τα σώματα μας,
μία μαργαρίτα περιμετρικά, με τα αυτιά μας να ακουμπάνε σχεδόν στο
pick-up, αφού είχαμε την ένταση του ήχου στο χαμηλότερο δυνατό.

Ήταν τόση η ανάγκη μας, να κρατήσουμε ψηλά το φρόνημα του αγώνα,
ώστε παραμερίζαμε συνειδητά τους όποιους κινδύνους και είχαμε αρχίσει
για τα καλά πια, να ανακτούμε τις δυνάμεις μας και να οργανωνόμαστε...

Το ποίημα που ακολουθεί, εμπνευσμένο από τότε...

Εσύ κι εγώ...

Δεν μπόρεσα και σήμερα να Σου τραγουδήσω...
Δεν μ' άφησαν τα μάτια Σου, ούτε τα χέρια Σου,
αφού πάντα στην θέα τους, εγώ ...χανόμουνα...
Όμως τώρα, που μπορώ πια να ψηλαφώ
τα μικρά Σου απελπισμένα όνειρα,
τώρα πια που κάθε ανάσα Σου,
ζεσταίνει πάλι τους άσωτους ανέμους μου,
θα Σε προσμένω ...ναι ...θα Σε προσμένω,
εκεί... πέρα απ' την άκρη του ματωμένου δειλινού,
στους ανθοστόλιστους απέραντους Γαλαξίες,
για να Σου πω, ένα καινούργιο ...''Σ' αγαπώ'',
Εσύ κι εγώ, μόνοι μας πια Ελευθερία μου!...

Γαβρίλης Ιστικόπουλος / Από το ποιητικό έργο ''Μέρες αγρύπνιας''.