Το τραίνο φεύγει στις οκτώ;
Το τραίνο των οκτώ δεν πρόκειται να ξαναρθείΚανένα τραίνοΈνα βασίλειο της ερημιάςΚάτι ερειπωμένα βαγόνια μόνοχάσκουν στην σκοτεινιάστον σκονισμένο άνεμο
Και κάτι ράγιες αδιέξοδες
Μπρος σ’ ένα σταθμό φάντασμα
Σε λίγο
δεν θα είναι τίποτα
ούτε η θύμηση . .
TasTas
Tas Sos22 Απριλίου 2013 ·
Tas Sos12 Απριλίου 2013ρέει η λύπη, ρέει
και δεν χρειάζεται καν η βροχή
το γκρίζο απόγευμα
ή τα πεσμένα φύλλα
ρέει, η λύπη ρέει
κάτω απ' τα σύννεφα
που κάποια μέρα
θα μας πάρουν
και το τοπίο θα μείνει έρημο
κενό
καθως η ανάμνηση θα απομακρύνεται
βυθιζόμενη
στο τίποτα . .
Τas
Tas Sos11 Απριλίου 2013Είναι η κούραση βαριά
και όπως η νύχτα αναχωρεί
το βλέμμα γέρνει ανυπόφορα θολό
πάνω στις κίτρινες σελίδες σου
που με τυλίγουν
κι η σκέψη φτερουγίζει ανόρεχτα
όχι γιατί δεν θέλει
αλλά γιατί δεν είναι σε θέση . . .
Δεν είναι . . .
Τas
Tas Sos10 Απριλίου 2013Κάθε δονούμενη νύχτα
μια πύρα
ένας χαμένος εαυτός
στης λευκότητάς σου το άγγιγμα
στο ανατρίχιασμα της θέας
στης μυρωδιάς σου
την υποδούλωση
Tas
Tas Sos8 Απριλίου 2013Λάθος
δεν ήταν επίθεση όλο αυτό
δεν ήταν ούτε κακία
μόνο μια λύπη
μια θλίψη στο στόμα
και στους καρπούς
στα δάχτυλα
Είναι η απόγνωση
από έναν κόσμο σταυρωτή
κάτω από έναν ουρανό πεθαμένο
και το οινόπνευμα
που αναστέλλει το απευκταίο
καμουφλάροντας
το λυπημένο εγώ
με τη μάσκα του κακού . .
Τas
Tas Sos5 Απριλίου 2013Ακούστηκε παράτονα
ως μια παραφωνία
δεν ήταν όμως
παρά
μια αντήχηση
μια στεγνή ηχώ
μετέωρη
στις χαράδρες της έλλειψης . .
