Y E T O Σ*
Στην επόμενη βροχή
και δή στην καταρρακτώδη,
άς κλείσουμε τις ομπρέλλες μας
τις ακριβές,
ή τις ευτελείς,
τις πλήρως προστατευτικές,
ή τις λιγότερο,
και ας σκεφτούμε
όσους δεν έχουν στέγη,
τροφή,
ανθρώπινη ανάσα δίπλα τους,
υπόδυση ή ένδυση
ή όσους έχουν ίχνη,
ή υπολείμματα μόνον
από αυτά.
Ας βραχούμε μια φορά
μέχρι το κόκαλο,
για λίγα λεπτά,
ή έστω για λίγο.
Άς κάνουμε επιτέλους,
οι ντυμένοι,
οι χορτάτοι,
οι στεγασμένοι
οι συντροφεμένοι,
ενός λεπτού βροχή.
*ραγδαία βροχή, εκ του ύω=βρέχω, ποτίζω.
Η άνω γραφή προέκυψε από την συγκίνηση που μού προξένησε
το ποίημα του ποιητή Ντίνου Χριστιανόπουλου
«ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΣΙΓΗ».
Αλλά είναι αυθεντικό το συναίσθημα που το δημιούργησε, κάτω από γερή βροχή και με τις εικόνες της Αθήνας-σιτιζόμενης πόλης.
