Γιώργης Π. Δρυμωνιάτης το πιο απλό μου ποίημα Από την «ΕΝ ΠΛΩ»

το πιο απλό μου ποίημα

Μπορώ να γράψω ένα ποίημα για τα μάτια σας, της είπα.

Κι εκείνη τ’ ανοιγόκλεισε με τέτοιαν τρυφεράδα,

που κόπηκαν τα άκρα μου

και μόνο ένα -τόσο δα, ...μικρό, πολύ μικρό-

με την καρδιά μου μπόρεσα στα μάτια να της γράψω.

Το πιο μικρό που έγραψα ποτέ.

Το πιο ωραίο δίλεξο κι απλό ποιηματάκι

που όλοι μπορούν με την καρδιά κάποτε να το γράψουν.

γ.π.κ-δρ.

Από την «ΕΝ ΠΛΩ»

Γιώργης Π. Δρυμωνιάτης


6 Μαΐου 2014 ·

Γιώργης Π. Δρυμωνιάτης : Έλα, Φωνούλα της σιωπής.

Σαν φυσαρμόνικα θλιμμένη

η μελωδία της σιωπής

μες στην καρδιά μου επεμβαίνει.

Στη μοναξιά σε περιμένει

κάτι ωραίο να της πεις.

Κάτι που αρχίζει από Α

και που σε πω τελειώνει

και που η πυρά του λιώνει

τους πάγους της Ανταρκτικής.

Ω, μην αργήσεις να το ειπείς.

Έλα, πριν μπούνε οι ιππείς,

-ανάλγητοι καταστροφείς-,

στην πόλη των ονείρων.

Έλα, φωνούλα της σιωπής.

Πίσω απ’ την οθόνη

πόση χαρά μού κουβαλάς,

εσύ, φωνούλα ηλεκτρική,

που στη γιορτή μου τραγουδάς

και την ψυχή μου τόσο μεγαλώνεις!

Στο ακρωτήρι μου εγώ και η σκιά μου,

δυνατοί, σε περιμένουνε κρυφή.

Έλα συντρόφισσα των φίλων μου ψυχή.

Δεν είσαι μοναχή, ως στην δική μου,

τη μικρή μοναχική,

χαρά απλώνεις.

Δεν είμαι μοναχός, ως την αγάπη μου,

εσύ, φωνούλα της σιωπής, 

εσύ μ’ αγάπη αλώνεις.

Εκ Κυθήρων ορμώμενος

Με τιμή

Γιώργης Π. Δρυμωνιάτης

23 Απριλίου 2014 ·