Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σίνη Πετρούλα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σίνη Πετρούλα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 8 Ιουνίου 2016

Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής "Κατάθεση Ψυχής" της Χριστίνας Μυτιληναίου Ιακωβίδου στο Έλευσις και Υδράνη


Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής "Κατάθεση Ψυχής" της Χριστίνας Μυτιληναίου Ιακωβίδου εκδόσεων Αρναούτη, την Κυριακή 12 Ιουνίου 2016 στις 20:30 στο Έλευσις και Υδράνη επί της οδού Ευμολπιδών 9Α στο Γκάζι.

Το βιβλίο θα παρουσιάσουν οι :

Μπλαστροπούλου Δέσποινα (καθηγήτρια γαλλικής φιλολογίας)
Σίνη Πετρούλα (οικονομολόγος - ποιήτρια)

Στο χώρος της Έλευσις και Υδράνη θα εκτεθούν ταυτόχρονα εικαστικά έργα της δημιουργού.

Διαβάστε άρθρο παρουσίαση της Πετρούλας Σίνη :
«Κατάθεση ψυχής»της ρομαντικής ποιήτριας και εικαστικού, Χριστίνας Μυτιληναίου Ιακωβίδου

Χριστίνα Μυτιληναίου - Ιακωβίδου
73 σελ.
ISBN 978-960-9764-41-4,
Νεοελληνική ποίηση [DDC: 889.1]


Τα μάτια αλαφιασμένα τρέχουν κοιτώντας
στων ελπίδων τα γιομάτα ομίχλη
πράσινα λιβάδια γυρεύοντας
τ`άπιαστο ! ...
( απόσπασμα )

Ο ιστορικός τέχνης Λεόντιος Πετμεζάς αναφέρει στο πρόλογο του βιβλίου :

''Η ποίηση της Χριστίνας Μυτιληναίου-Ιακωβίδου γόνιμα και εποικοδομητικά παρουσιάζει εικόνες δράσης, εγκαρτέρησης και αγάπης από επιλεγμένες καταθέσεις της ψυχής που αρχιτεκτονικά συνδέουν άρρηκτα και έμμεσα την ιστορικότητα με την υποβλητική επιστέγαση των συμβόλων της διευθέτησης.
Η σκιαγραφημένη πραγματικότητα της εύστοχα εκφράζει και προσδιορίζει κάθε σημαντικό και ανώτερο που η ποιήτρια σκέπτεται και αντιλαμβάνεται.
Στους στίχους της παραθέτει μια μνήμη που πυροδοτεί και μεταδίδει εικονίσεις ενώ προσδιορίζει τους άμεσους κώδικες των σημαινόντων και τα συστατικά ενός συλλογικού υποσυνείδητου που ενεργειακά και δομημένα απευθύνεται στην εντρύφηση σε ένα ανεξάντλητο φάσμα νοητικών ερεθισμάτων. Ελεύθερα ,στοχαστικά και εύληπτα με λυρισμό και ευαισθησία μετουσιώνει σε λόγο ,τα συναισθήματα, τις μαρτυρίες και τα μηνύματα που στη συνέχεια μεταλλάσει σε συγκινησιακούς κραδασμούς. Εξερευνά χωρίς επιτήδευση μια ποικιλία επιπέδων αισθαντικής αφήγησης με στοιχεία εσωτερικής ανάδυσης. Εναρμονίζει με ακατάβλητη γοητεία μια ενδότερη ανάλυση και ενδοσκοπική μελέτη σε ότι αναφέρεται. Τονίζει το μεγαλείο της δυναμικότητας, ενώ στη γραφή της ενσαρκώνεται η οντότητα της διακριτικής ποίησης σταδιακά και βαθμιαία. Δικαιώνοντας με πλαστικότητα τους ήχους, τις εικόνες της ζωής, την απαλότητα , τη κορύφωση των αισθημάτων και την αλήθεια της φορμαρισμένης υφής. Προσδίδοντας μορφική ανάπλαση στο παιγνίδισμα της σκιάς που αποκομίζει συμβάλει στο αποτέλεσμα του τέλειου συνδυασμού μεταξύ ενός πηγαίου και αξεπέραστου ύφους. Αγγίζοντας η ποιήτρια περισπούδαστα την ουσία και τα δεδομένα της ύπαρξης τα αναπαράγει επεισοδιακά ανοίγοντας διόδους στη διαχρονικότητα που απαιτεί το ανεπανάληπτο. Έντεχνα και πρωτότυπα η πυκνότητα της ύλης της έχει προνόμιο τα οράματα του αβρού ποιητικού λόγου που εξελίσσεται με μουσικότητα .Μαγνητίζοντας τον αναγνώστη τον μυεί, τον κάνει συμμέτοχο και κοινωνό στην ιδεογραφική διατύπωση της οπτικής εμπειρίας μέσα από τη θεματική ενός ιδεώδους που αφυπνίζει, γεμίζει δύναμη, αισιοδοξία, συλλογισμό για κάθε τι ουσιαστικό και βαθύτερο. Τον κάνει αναπόσπαστο μέλος σε ένα ενωμένο σύνολο με λεκτική μετάδοση, ηχοποιότητα, κατάλληλα χροιά, μαγεία ακουστική, ομορφιά και ένταση. Στις ποικίλες εκφάνσεις του βιβλίου η γράφουσα μας παραπέμπει εκπρόθεσμα στην αποκάλυψη ενός μυστηρίου που ξεφεύγει από τη περιοχή του πραγματικού και επιφυλάσσει τη διείσδυση στον εσωτερικό πλούτο των στοιχείων του μεταμοντέρνου. Μέσα από ανεπανάληπτους συνειρμούς επιτρέπει να αναδύεται συμβολιστικά μια αφετηρία που ενέχει εκφραστικότητα συνδυάζοντας παραστατικά κωδικοποιημένες σχηματοποιήσεις με έντονο πεδίο πνευματικής διαύγειας. Ταυτίζοντας τη ζωή με τη ποίηση υμνητικά δημιουργεί εννοιακά τοπία, συλλήψεις και παραστάσεις εξπρεσιονιστικές που ξεκινούν από ένα ιδιότυπο ρεαλισμό και καταλήγουν σε συμβολικές και αφαιρετικές προεκτάσεις. Μέσα από ανατομικές μελέτες φτάνει σε γραφικές επεξεργασίες με διακοσμητική υφή που έχουν κύριο μοτίβο ενώ διαγράφουν ευφρόσυνες ζωτικές τροχιές με σημειολογική άποψη. Οι ποιητικές συνθέσεις της με τη παρέμβαση του σωστού τονισμού των λέξεων κυμαίνονται ανάμεσα στα ιδεογράμματα της λεπτομέρειας και στα συμπλέγματα των εμφορούμενων απεικονίσεων. Στις ενστάσεις που δημιουργεί κυριαρχεί παράλληλα το στοιχείο της ιδεαλιστικής ανατρεπτικής διείσδυσης που σηματοδοτεί με κατάλληλες επιρροές κάθε ρήση και κάθε ηλιόχρωμα της φωνής. Με απόλυτη αρμονία και διακυμάνσεις σταχυολογεί ένα μαγευτικό ταξίδι στη μυθοπλασία και τη μυθολογία της καρδιάς . Οι διαλεκτικές συνιστώσες των τάσεων που παρουσιάζει δηλώνουν εικαστικές ερμηνείες που εστιάζονται στις κατακτήσεις της αινιγματικής συνάρτησης που αναπτύσσεται ανάμεσα στο οικείο και το μακρινό. Διαβάζοντας τα ποιήματα φανταζόμαστε η βλέπουμε απέναντι πολύχρωμους πίνακες ζωγραφικής με διάφορα θέματα που πηγάζουν μέσα από αυτά . Η μετάπλαση της φυσικής διάστασης και οι αλλαγές των ρυθμών στα ποιητικά πονήματα και τα στιχουργικά επιτεύγματα της Χριστίνας Μυτιληναίου –Ιακωβίδου ως απόδοση διαθέτει μοναδικότητα, καθολικότητα και οικουμενικότητα.''

Λεόντιος Πετμεζάς
Θεωρητικός-Ιστορικός τέχνης

Στο βιβλίο μαζί με τις ποιητικές αποδόσεις της ποιήτριας συνυπάρχουν και εικαστικές συλλήψεις της. Πίνακας της κοσμεί και το εξώφυλλο της ποιητικής συλλογής.


Χριστίνα Μυτιληναίου Ιακωβίδου (βιογραφικά στοιχεία)

Η Χριστίνα Μυτιληναίου Ιακωβίδου, γεννήθηκε στο Πλωμάρι της Λέσβου. Η οικογένειά της μετακόμισε πολύ νωρίς στην Αθήνα, όπου τελείωσε και τις μαθητικές της σπουδές. Εργάστηκε για αρκετά χρόνια ως γραμματέας σε δικηγορικό γραφείο. Συγχρόνως έπαιρνε μαθήματα απαγγελίας (1970-1971) από την ποιήτρια και δασκάλα απαγγελίας Νιόβη Γαβριήλ-Τριανταφύλλου, κατά τη διάρκεια αυτή ξεκίνησε να γράφει ποίηση. Παρακολούθησε επίσης μαθήματα ζωγραφικής και μαθήματα γλυπτικής στα μουσεία ΜΠΕΝΑΚΗ ΚΑΙ ΠΕΡΑΝΤΙΝΟΥ.

Τα έτη (1968-1971) φοίτησε στη Σχολή ΚΛΙΜΕΝΣ για διακοσμητικές τέχνες.

Ασχολήθηκε με τη ζωγραφική σε γυαλί (ψευδοβιτρώ 1974-1985). Αργότερα ασχολήθηκε με την κατασκευή κοσμημάτων και μικροδιακοσμητικών (1990-1995).

Έλαβε μέρος σε όλες τις ομαδικές εκθέσεις του Δήμου Ζωγράφου όπου και φοιτούσε στο τμήμα Εικαστικών με δασκάλους της την ΑΝΤΩΝΙΑ ΚΑΛΥΒΑ και τον ΑΝΔΡΕΑ ΣΙΝΟΠΟΥΛΟ.

Το 1997 έλαβε μέρος σε διαγωνισμό ποίησης της τοπικής εφημερίδας του Δήμου Ζωγράφου όπου και βραβεύτηκε.

Πήρε μέρος σε διαγωνισμό ποίησης στο Φιλολογικό Σύλλογο Παρνασσός με το ψευδώνυμο ΦΙΛΑΡΕΤΗ ΜΑΝΟΥ , με τίτλο ΑΠΟΧΡΩΣΕΙΣ ΖΩΗΣ (2000).
Ποιήματά της δημοσιεύτηκαν στο ΣΠΕΤΣΙΩΤΙΚΟ ΑΝΤΙΛΛΑΛΟ, στην τοπική εφημερίδα του Δήμου Αιγάλεω, στα λογοτεχνικά περιοδικά: ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ, και στην ποιητική συλλογή του ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ " ΕΚΣΤΑΣΗ"(2003). Ασχολήθηκε επίσης με την παιδική λογοτεχνία, γράφοντας παιδικά ποιήματα και μικρές ιστορίες.

Είναι μέλος της Πανελλήνιας Εταιρίας Λόγου και Τέχνης (Π.Ε.Λ.Τ.).

Τετάρτη 6 Ιανουαρίου 2016

Κατάθεση ψυχής .. της ρομαντικής ποιήτριας και εικαστικού, Χριστίνας Μυτιληναίου Ιακωβίδου




Φωτογραφία από την έκθεση καλλιτεχνών της ART WAY στο Artville Πολυχώρο Γλυφάδας και την Παρουσίαση του βιβλίου ''Κατάθεση Ψυχής'' της Χριστίνας Ιακωβίδου-Μυτιληναίου εκδόσεων Αρναούτης. Από αριστερά ο ο διοργανωτής των εκθέσεων της Art Way και εικαστικός Γεώργιος Σάρδης ο οποίος προλόγισε την έκθεση και μας παρουσιάζει εδώ... και τον ευχαριστούμε !,η ποιήτρια εικαστικός Χριστίνα Μυτιληναίου Ιακωβίδου, η ηθοποιός Αγιογράφος Μαριλένα Φωκά, ο Ιστορικός Θεωρητικός Τέχνης Λεόντιος Πετμεζάς*, η οικονομολόγος Πετρούλα Σίνη, και η ποιήτρια -ηθοποιός Αφροδίτη Δρακοπούλου - Σάρδη .

*Ο Ιστορικός Θεωρητικός Τέχνης Λεόντιος Πετμεζάς προλογίζει την ποιητική συλλογή "Κατάθεση Ψυχής" της Χριστίνας Μυτιληναίου - Ιακωβίδου διαβάστε την κριτική του στο λινκ που ακολουθεί  http://poihtikakailogotexnikaanalogia.blogspot.gr





Γράφει η Πετρούλα Σίνη





ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ
 Το ταξίδι της αναζήτησης επίπονο κι’ επίμονο..
 Σ’ του νου τους δύσβατους τους δρόμους!..... 
Ομιχλώδη τοπία, φωτερές αχτίδες… 
Ποτέ δεν τελειώνει ένα τέτοιο της σκέψης ταξίδι!... 
23/11/2005 "Κατάθεση Ψυχής" της Χριστίνας Μυτιληναίου - Ιακωβίδου

Κατάθεση ψυχής .. μιας ψυχής που αναζητά, που πρέπει να βασιστεί...  όταν τα κεριά αγαπημένων της προσώπων έσβησαν ...

Θυμίζοντας μας "Τα Κεριά" στην Καβαφική ποίηση και τη "Λήθη" του Λορέντζου Μαβίλη!
Αλλά και τη δική της αφιέρωση στην πρώτη της σελίδα ξεκινώντας με τους στίχους του Κωστή Παλαμά :
"Εμέ δεν με βυζάξανε 
στον Ελικώνα οι Μούσες
Ε΄μέ με πικροανάθρεψαν
οι πόνοι κι'οι καυμοί"
"Το βιβλίο αυτό το αφιερώνω στη μνήμη της αδελφής μου που παίρνοντας με παιδούλα, χέρι, χέρι με οδήγησε στα μονοπάτια του λόγου"

 Τη ζεστή προστατευμένη ζωή, με τους δικούς της ανθρώπους νοσταλγεί που την άφησαν, σε έναν κόσμο άχαρο, αφιλόξενο, άκομψο, χωρίς ουσία και ξένο προς εκείνη, που σπούδασε να ομορφαίνει και διακοσμεί τους χώρους που κατοικεί η ψυχή μας...

Κι εκείνη έχει τόσα πολλά να πει... Οι μνήμες... πότε έρχονται και πότε πότε φεύγουν...γυρνά πίσω θυμάται....ξαναγίνεται παιδί και νοσταλγεί όλες τις στιγμές που έζησε...

ΤΡΕΧΩ 

Στις ανθισμένες ακακίες τρέχω των δεκάξι μου χρόνων,
 όπου σιγομουρμούριζαν ερωτικά Ολάνθιστα τραγούδια!.. 
Σαν άλλη άνοιξη μαζί τους χόρευα 
κι’ αυτές με έραναν με το θεσπέσιο άρωμά τους!...
23/11/2005 "Κατάθεση Ψυχής" της Χριστίνας Μυτιληναίου - Ιακωβίδου


 Θύμησες... και είναι τα μάτια του πατέρα αγνά καθάρια θάλασσες, που στο γαλάζιο τους του ουρανού και της θάλασσας τα ξαναβλέπει και την γαληνεύουν,  δείχνοντας της το δρόμο για το επίμονο ταξίδι της αναζήτησης, της ύπαρξης .. Η συνομιλία με τον εσώτερο εαυτό της, της κρατά συντροφιά. Στα κύματα των λέξεων, βρίσκει το απάγκιο κοιτώντας με τη διερευνητική ματιά της, την πλάση γύρω της και την καταγράφει...με τη γοητεία της ωριμότητας και σοφίας!

ΦΟΡΕΣ 
Φορές που η ψυχή βυθίζεται
 σε σύννεφα μέσα ονείρων 
ταξιδεύοντας να ‘βρει τον εαυτό της 
κι’ άλλες φορές που χάνεται 
στα βάθη τα δολερά του ιλίγγου.....
 Φορές, που ατενίζει το Θεό με τα φτερά της σκέψης,
 κι’ άλλες φορές βυθίζεται στην πεζή ανθρώπινη αθλιότητα....
 Φορές, που με βλέμμα κρυσταλλένιο 
κοιτάζει μέσα της να ‘βρει το θείο, 
κι’ άλλες, πολλές φορές, 
ω, ναι, κολυμπάει στην άβυσσο του νου την απροσπέλαστη..... 17/8/2002

Είναι κάποιες στιγμές που περνά από τη σκέψη της να αναζητήσει την αδελφή ψυχή της να μοιραστεί τον κόσμο της αλλά ύστερα το μετανιώνει βλέποντας την ομορφιά των δικών της λιβαδιών, η συνεσταλμένη ποιήτρια. Και που να βρεις κάποιον που να τον χαρακτηρίζει η άμεση έκφραση του αισθήματος, η τάση εξιδανίκευσης, η πλούσια φαντασία και η ονειροπόληση ;! Ήτοι τα στοιχεία που συνθέτουν τον ρομαντισμό... Και που να βρει ανθρώπους που κοιτούν πέρα από την επιφάνεια* των πραγμάτων και να συζητήσει, όπως έκανε με την αδελφή της και που αφιερώνει τούτη εδώ την ποιητική συλλογή.

Η ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ 
Χάθηκαν όμορφες πολλές στιγμές! 
Τη ματαιότητα βλέπεις. 
Τα εγωϊστικά μονομάτια που μέσα τους χανόσουν,
 Ξεφεύγοντας από την ουσία. -τη πεμπτουσία- της ζωής! 
Χάνοντας την άδολη, αγνή, ομορφιά της ψυχής……. 11/2/2013

Ψάχνει να βρει την γαλήνη, να μην πονά, στην ομορφιά του σύμπαντος κι αυτή αποτυπώνει στο χαρτί... Μας κάνει συμμέτοχους στις βόλτες της, με την εξασκημένη ματιά μιας εικαστικού και ποιήτριας που παρατηρεί την κάθε λεπτομέρεια, γεμίζοντας μας με τις λυρικές ενορχηστρώσεις της πανδαισίας χρωμάτων από την παλέτα της φύσης!  

Μόνο κάποιες φορές ο άνεμος σαν άλογο που τρέχει, είναι που την παρασέρνει στην αγκαλιά του και την αναστατώνει...Εκείνος την προστάζει να χορέψουν οι λέξεις με μουσικότητα, στο αντάριασμα... 
ΞΕΣΗΚΩΜΑ 
Τ’αγέρι δυνατά χτυπάει στα παραθύρια.
 στα δεντρά του κήπου παραδέρνει, 
κι’ αφουγκράζεται μονάχα το χτύπο της καρδιάς!
 Ξεσήκωμα, σαν τ’ αγεριού τη λύσσα.
 φουσκονεριά του ποταμού που ξεχειλίζει,
 κυλώντας μέσ’ από την κοίτη…… 
Κροτάλιασμα από βότσαλα
 στους λυσσαλέους κτύπους των κυμάτων.
 Η φύση ωρύεται παραδερμένη….
 Το ίδιο αναστατωμένη κι’ η ψυχή!!..

ΑΤΙΑ
 Άτια καλπάζουνε στους δρόμους του ξέφρενου νου.
 Στις βαθιές της ψυχής χαράδρες.
 απέλπιδα, χαρούμενα, θλιμμένα, με θυμό και προσμονή καλπάζουν….
 Καφετιά, μαύρα, λευκά, 
άτια κόκκινα των ονείρων φτερωτά, εικόνες της όποιας χαρμολύπης!
 Καλπάζοντας περνούν τα αιμάτινα του κορμιού ποτάμια,
 στις όχθες για να φτάσουν, εκεί, που απλώνεται γαλήνης γρασίδι……. 4/7/2011

ΩΔΗ ΣΤΗ ΜΑΝΑ ΓΗ Ι 
Κι’ είναι ο καημός μεγάλος και βαθύς.
 Στα μάτια καθρεφτίζεται το παράπονό της…. 
Τρίσβαθη λαβωματιά που ρέει αίμα κλάμα βουβό…
 Αγκομαχάει και θλίβεται… 
Κόκκινες πληγές, λαβωματιές αφήνουν.... 
Πονάει και κλαίει για το κακό που προκαλεί τον πόνο…
 ΙΙ Φυλάξτε λίγη γης ανέπαφη να στρώσει το κορμί της.
 να κοιμηθεί, να μην πονά. να ονειρευτεί δέντρα, φύλλα κι’ ανθούς στα σπλάχνα να φυτρώσουν....... 1/9/2010
Η σκέψη τρέχει συνέχεια σαν ά-λογο φτερωτό που πετά δεν σταματά και η γραφή της πλημμυρίζει τις άψυχες γραμμές, με χρώμα... Το κόκκινο της παπαρούνας, του ονείρου, του φεγγαριού σαν αίμα της καρδιάς που πάλλεται για ζωή, κοιτώντας το πράσινο...Γνωρίζοντας από τις σπουδές τη, πως θεραπεύει τα τραύματα του παρελθόντος...ενώ το μαύρο της νύχτας περνά από μπροστά μας φευγαλέα αφού το φωτίζει το φεγγάρι...σαν την μαγεία καλοκαιρινής βραδιάς κι είναι η αγαλλίαση που νιώθουμε, πως μόλις σταματήσαμε το κλάμα κι έχει μείνει το παράπονο και μόνον.
 ΓΑΛΗΝΗ 
  Στην ησυχία τ’ ουρανού της νύχτας, 
Στο λαμπρό πρόσωπο του φεγγαριού.
 Στα λευκά σύννεφα που τρέχουν στο ατέρμονο ταξίδι τους,
 μέχρι σταγόνες να γεννούν, να πέσουν…
Ταξιδεύεις στην απόλυτη του σύμπαντος γαλήνη…….. 11/7/2011

Με ρομαντισμό, όπως ανέφερα παραπάνω λοιπόν, η ποιήτρια-εικαστικός ... ξαναζωντανεύει με τις χρωματικές τις λέξεις, το άψυχο χαρτί ή με την σιωπηλή ποίησή της τον καμβά, φέρνοντας την άνοιξη, στις δικές μας ψυχές με τα ποιήματα και τα έργα της! Κατάθεση ψυχής σαν ένα μελωδικό νανούρισμα, με εικόνες σαν αυτές που ζωγραφίζει...να ζεστάνει τις καρδιές με θετικότητα. Μας ταξιδεύει όπως τα σύννεφα κινούνται αέναα στο φως του πρωινού και δίνουν το άσπρο τους στο δυνατότερο σημείο του, σε παλ όμορφα vintage χρώματα, να δημιουργήσει χαρούμενη ατμόσφαιρα να φύγει, η θλίψη, με εκλεπτυσμένη αισθητική και μοναδική αρμονία, δίνοντας απλόχερα με την ποίηση, μια άδολη αγκαλιά αγάπης, για να φύγει ο πόνος της μοναξιάς ... Σταλάζοντας λόγια παρηγοριάς στους μοναχικούς ανθρώπους


Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ

 Μόνος κάθεται κοιτάζοντας στο δρόμο τους ανθρώπους 
που περιδιαβαίνουν βιαστικοί ή νωχελικοί περιπατητές!.... 
Αφηρημένα, νοσταλγικά ανοιγοκλείνουν τα μάτια 
κι’ ένα δάκρυ σταλάζει στα μακρόχρονα μάγουλά του!
 Μειδίαμα θλίψης, ειρωνείας, ευτυχίας, χαράζεται στα χείλη
 αναπολώντας τα περασμένα χρόνια….. 
Τώρα, αναρωτιέται…. 
περιμένω τη στερνή συντροφιά μου, την ύστερη της ζωής μου!...... 7/6/2013



Δια του λόγου του αληθές και η παραπάνω φωτογραφία μπροστά στον υπέροχο πίνακά της -με τα παλ ρομαντικά χρώματα που δείχνει την λεπτότητα του χαρακτήρα της καθώς επίσης γνωρίζει ως διακοσμήτρια πως αυτά τα καταπραϋντικά χρώματα με το 65% λευκό ενδείκνυνται για εσωτερικούς χώρους διότι χαλαρώνουν σαν το φως του πρωινού-  και την κατάθεση ψυχής της στα χέρια του εκδότη της κυρίου Δημητρίου Αρναούτη!

Τα μάτια ... τα μάτια λένε πάντα την αλήθεια και σε κοιτά στα μάτια, η ποιήτρια με τα δικά της ειλικρινή τόσο γεμάτα από συναίσθημα μάτια της, ψάχνοντας να εξερευνήσει εάν λες αλήθεια...
Ή είναι γεμάτα ερωτήματα για τις κακίες του κόσμου και τόσο συμπονετικά ....
ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ 
Τα μάτια βουρκώνουνε στη θέα βρώμικων,
 άπλυτων πεινασμένων παιδιών, 
Σ’ του χεριού το απεγνωσμένο άπλωμα…
… Ερωτήματα που θλίψη σε γεμίζουν στάζουν δάκρυ, ματώνουν…… 16/11/2005

ΤΟ ΦΟΡΕΜΑ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ 

Ντύθηκα το φόρεμα του Φεγγαριού, 
για να γιορτάσω ελεύθερη τη μοναξιά μου…. 
Να ταξιδέψω στα ύψη τ’ουρανού 
ανάμεσα στ’ αστέρια 
και στον αγέρωχο αγέρα ! 

Ντύθηκα το φόρεμα του Φεγγαριού… 

να ταξιδέψω μακριά στον κόσμο.
 να ‘δω, πως ζούνε οι άνθρωποι σ’ αυτόν!....

 Στολίστηκα στο κόκκινο του Φεγγαριού, 

να δείξω τη χαρά μου,
 μ’ αυτό, αμέσως άλλαξε , 
ταξίδεψε μέσα στα σύννεφα με θλίψη γεμισμένο ,
 γι’ αυτό που γίνεται στη γη κι’ ο κόσμος όλος κλαίει…
 που τα παιδιά κοιμούνται νηστικά...
. Κλαίει η γη, οδύρεται
 Για τους χαμένους παραδείσους!
Ο κόσμος θλιμμένος δεν χαμογελά! 
Βυθίζεται σε σκέψεις!.....
 Ντύθηκα τη μορφή του Φεγγαριού
 Μα δε θέλω άλλο ταξίδι....
 Αρκεί που βρίσκομαι εδώ...
 Μου αρκεί η τόση δυστυχία Δίπλα!.... 
Κατάθεση Ψυχής της Χριστίνας Μυτηλιναίου - Ιακωβίδου

Μας μυεί τελετουργικά να βγούμε από το σκοτάδι. Όχι δεν θα μας πάρει στα βάθη του ! Έχει φτιάξει τον κόσμο της και μας καλεί να συμπορευτούμε μαζί της
"Έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα. " Ν. Καζαντζάκης
Με μια συνεχή κλιμακωτή πορεία -κι ας μας σταυρώνουν κάθε μέρα- εις τα άνω με μια πρόοδο συνεχή,  με τις περίτεχνες υφάνσεις των ιστών της, ώστε να διασταυρωθείς με τις ακτίνες του φωτός που ζεσταίνει και φέρνει χαρμόσυνα το μήνυμα της ελπίδας! 
"ΣΚΟΤΕΙΝΑ ΠΗΓΑΔΙΑ 
Σκοτεινά πηγάδια μέσα μας Ανοίγουν,
 Προσπαθώντας στα βάθη τους
 Να μας τραβήξουν…
 Προσπαθεί η ψυχή
 Να κρατηθεί, πονάει
 Από την πίεση που φέρνει Το σκοτάδι!...
 Ανάσα βαθιά , πόνος, Που φέρνει δάκρυ…. 
Βυθίζεται, πέφτει, προσπαθεί, Βοήθεια ζητάει!....
 Κράτα ψυχή, Μην πέφτεις στα πηγάδια Της αβύσσου.
 Κοίτα ψηλά τον ουρανό, Τα φεγγερά αστέρια!.
 Τον ΄Ηλιο κοίτα, Που ζεσταίνει τις καρδιές Με χαμογέλιο Κι’ ελπίδα!!!.. "


ΤΡΕΧΑ ΨΥΧΗ ΜΟΥ 


Τρέχα ψυχή μου στα βουνά που ανθίζει η ανεμώνα. 
τρέχα σε δάση ολόδροσα πυκνά..... 
Τρέχα καρδιά μου εκεί, 
που τ’ όνειρο πλανιέται εκεί,
 που τ’ αϊδόνια κελαϊδούν
 κι’ οι λεύκες ψιθυρίζουνε
 αργόσυρτα της φύσης το τραγούδι!...
Τώρα που ξαναδιάβασα τα ποιήματα της Χριστίνας Μυτηλιναίου - Ιακωβίδου  μου έφτιαξαν τη διάθεση όπως όταν την πρωτοδιάβασα.... μου αφήνει δε, μια αίσθηση να βγω έξω από την κατάθλιψη που με κρατά και να συναντήσω τη φύση ... και θα κλείσω με τους στίχους του Roberto Benigni όπως ξεκίνησα να διαβάζω την παρουσίασή μου εάν και όχι ολοκληρωμένη...



"Αυτούς που ονειρεύονται τους αναγνωρίζεις,
έχουν στα μάτια ένα πέπλο θλίψης. 
Έχουν τη μελαγχολία αποκοιμισμένη στην άκρη των χειλιών, 
έχουν το ύφος ανθρώπου που κάτι ψάχνει απελπισμένα.
Το ονείρεμα είναι κουραστικό, δεν είναι για τον καθένα. 
Είναι για τους θαρραλέους όπως η θάλασσα και η αγάπη."
Roberto Benigni.

Και αφιερωμένο επίσης το La Vita e bella






Γεννημένη η ποιήτρια την ημέρα των Αγίων Επιφανίων και της εύχομαι Χρόνια πολλά Φωτεινά και υφασμένα* περίτεχνα πάντα, με τα χρώματα της ψυχής της!
*Επιφάνια  < ἐπιφαίνω < φαίνω = φωτίζω (ιδιωματικό:  υφαίνω)



Αναμνηστική φωτογραφία από την παρουσίαση της ποιητικής συλλογής τις 13/06/2015 "Κατάθεση ψυχής"  της ποιήτριας εικαστικού Χριστίνας Μυτηλιναίου Ιακωβίδου πλαισιώνοντας το έργο της από αριστερά ο εκδότης του βιβλίου Δημήτριος Αρναούτης, η γράφων Πετρούλα Σίνη, η Αγιογράφος Μαριλένα Φωκά - Πετμεζά, η Χριστίνα Μυτηλιναίου - Ιακωβίδου, ο ιστορικός τέχνης Λεόντιος Πετμεζάς, η ποιήτρια ηθοποιός φωτογράφος Αφροδίτη Δρακοπούλου - Σάρδη και ο εικαστικός και διοργανωτής της έκθεσης Γεώργιος Σάρδης  

Πέμπτη 24 Δεκεμβρίου 2015

Είθε η αγάπη να φωλιάσει σε κάθε ψυχή που τυραννιέται και να βρει την ολοκλήρωσή της! Πετρούλα Σίνη διαβάζοντας, τα πλήκτρα της σιωπής της συγγραφέως Μαίρης Γκαζιάνη

"Τα πλήκτρα της σιωπής" της συγγραφέως Μαίρης Γκαζιάνη των εκδόσεων Όστρια

Οι ερωτευμένοι δεν μιλούν... τα σώματά τους είναι αυτά που τα λένε όλα..."...Απλά σ'αγαπάω, χωρίς λόγια, με την ανάσα να εισπνέει τον έρωτά σου, όταν το χάδι σου απλώνεται στην ύπαρξή μου..." Δεν είχε καταλάβει ότι δεν την άκουγε... Κι αυτή η πορεία... πάνω σε ηλεκτροφόρο σκοινί και με τις αδιάκοπες ανατροπές με αργό, βασανιστικό, βηματισμό ... που σκιαγραφείται στο βιβλίο σαν να ξετυλίγεται μπροστά σου ένα παλιό φίλμ νουάρ με θρίλερ, (γραμμένο και στο βιβλίο δεν θυμάμαι τη σελίδα και τα ακριβή λόγια)  δημιουργεί την ύφανση του μελοδράματος...*

Έπρεπε να το φανταστώ απ'την αρχή από τον τίτλο και από τον πρόλογο με τα λόγια του Ουίλιαμ Σαίξπηρ "Εάν η μουσική είναι η τροφή της αγάπης, παίξε κι άλλο"

Παίξε, λοιπόν! Συνέχισε να παίζεις... και στο αντί-προλόγου
Από το βιβλίο "Τα πλήκτρα της σιωπής" της συγγραφέως Μαίρης Γκαζιάνη σελ. 11 των εκδόσεων Όστρια

Από το βιβλίο "Τα πλήκτρα της σιωπής" της συγγραφέως Μαίρης Γκαζιάνη σελ. 12 των εκδόσεων Όστρια

"Στη μουσική υπερέχει ο όρος αρμονία. Είναι η τέχνη που συνδυάζει τους ήχους και τις σιωπές" γράφει η Μαίρη Γκαζιάνη.  "...εναρμόνιση της ψυχής με το σώμα..."

Αριστοτεχνικά η συγγραφέας σε παρασέρνει να νιώσεις το "..Σ'αγαπώ έτσι απλά..." μ'ένα adagio για δύο ...



  ( Στο παραπάνω βίντεο σκηνές από τη ταινία The Phantom Of The Opera. Το τραγούδι είναι το adagio, με ερμηνεία της Lara Fabian  και μουσική  το Adagio in G Minor του Albinoni )

Να κυλιστείς μέσα στην λάσπη για να συναντήσεις τον έρωτά σου... Ν'ακροβατεί η μορφή του, μεταξύ ζωής και θανάτου, στο χείλος του γκρεμού...πριν την πλήρη ένωση, ψυχών και σωμάτων... να λυτρωθείς! Αυτή η αμφιβολία ποτίζει τις σελίδες... που σε κρατά σε αγωνία...

Κι ύστερα να νιώσεις τον πόνο με όλο του το μεγαλείο.... με δάκρυα στα μάτια από συγκίνηση όπως φεύγεις από το βεστιάριο του θεάτρου... Οι λάτρεις της όπερας* εξ'άλλου περιμένουν με κομμένη την ανάσα να ζήσουν μια ακόμα συναρπαστική εμπειρία. Και εάν εκεί, είναι πολύ δύσκολο να συνεργαστούν σε πλήρη αρμονία τα πρόσωπα που την παράγουν ...
 ( http://www.nationalopera.gr/gr/opera-sta-sholeia/ti-einai-i-opera/epaggelmata-tis-operas/ ) στα πλήκτρα της σιωπής, βρίσκονται σε πλήρη ταύτιση! Διότι, η ίδια η συγγραφέας, είναι και διευθύντρια χορογραφίας, σκηνοθεσίας, σκηνογραφίας κλπ  
Η μελέτη της, σίγουρα μεγάλη, για το αισθητικό αποτέλεσμα. **  Δεν έχει happy end . Δεν παρουσιάζει τους χαρακτήρες του κειμένου να χορεύουν βαλς, ώστε να έχει ελαφριά απόδοση των στοιχείων που συνθέτουν την πρόζα. Ήτοι όπως αρμόζει σε μια σοβαρή όπερα...

Το λιμπρέτο της καλλιτεχνικά κεντημένο με την εκλεπτυσμένη επιλογή μιας ποιητικότατης γραφής  γεμάτη λυρισμό ...κι έτσι ξεκινά να ξετυλίγει το κουβάρι του Μίτου...
Οι λέξεις της, βάζουν φραγμό σε κραυγαλέες ερωτικές ωμές περιγραφές, ώστε να προσβάλουν και να προκαλέσουν, με σκοπό να διαβαστεί και να κάνει ντόρο το βιβλίο, ως είθισται σε ερωτικά αναγνώσματα... (βλ. 50 αποχρώσεις του γκρι...)

Η στόφα της σκηνικής παρουσίασης, ένα εικαστικό δρώμενο, με εναλλαγή της χλιδής των χρωμάτων ενός αρχοντικού σπιτιού, του πορφυρού βυζαντινού των παραμυθιών, να στάζει αίμα πάθους! Και από το γκρίζο και τις σκιές της βροχής, στις παλ αποχρώσεις του γαλάζιου των ματιών του Νικολάι, της θάλασσας και του ουρανού αντανακλώντας το εκτυφλωτικό του φως, στους φρεσκοασβεστομένους τοίχους σπιτιών των Κυκλάδων!



 Με άριες από το πάτημα των ακροδακτύλων στα πλήκτρα της σιωπής πάνω στα σώματα πλημμυρισμένα από έρωτα, αλλά και τα πλήκτρα της σιωπής όταν βρίσκεσαι αντιμέτωπος με τον εαυτό σου μόνος κι ακούγεται εφιαλτικά η εσωτερική φωνή σου... που σκιαγραφεί την εμμονή σου, για ένα πάθος που έσβησε ... ψυχαναλυτικοί μονόλογοι*** του τέλους... εκείνου κι εκείνης μετά από το χωρισμό τους... "Ακούς; Στο αίμα μου κυλάς..." όπως ένα σπασμένο κρύσταλλο ή καθρέπτης εισχωρεί σιγά σιγά χωρίς να το καταλαβαίνεις μέσα σου βαθιά και πονά μετά η πληγή... νεκροί πια, (ως ατύχημα της μοίρας), να σμίξουν σ'αυτή τη ζωή.. μέχρι να ξαναανατέλει μια νέα ... μας περιγράφει η Μαίρη Γκαζιάνη... μέχρι οι ψυχές να ξανασυναντηθούν σε άλλες ζωές, να ολοκληρωθούν ... "Γιατί οι καρμικές αγάπες δεν τελειώνουν ποτέ..." 

Και τι καρμική ;! στιγμή  να αγοράσω το βιβλίο πριν τα Χριστούγεννα πέρσι που είχα τη τύχη να μελετήσω για την όπερα, στα εξειδικευμένα προγράμματα περί τέχνης της Ακαδημίας Πλάτωνος http://www.plato-academy.gr/texni... έπρεπε, από τότε να το διάβαζα. (Δεν είχα χρόνο μια και δραστηριοποιόμουν σε πολλά μαζί ... όπως παρουσιάσεις βιβλίων... Τις 21/12/2014 το αγόρασα, την ημέρα που πήγα να πάρω την ποιητική συλλογή του Ηλία Κοπανάκη ο Ίσκιος του έρωτα που μίλησα γι'αυτήν την επομένη...)
 Και... πώς μου ήρθε πάλι πριν τα Χριστούγεννα να ξεκινώ να το διαβάσω ;!... δεν γνώριζα πως προς το τέλος του, Χριστούγεννα ήταν και στο βιβλίο!

Καθόλου τυχαίο που τοποθετεί τους ήρωες της, η συγγραφέας να νιώθουν, την μοναξιά και τον πόνο του αποχωρισμού κατά τη διάρκεια των γιορτών "Τις ημέρες των Χριστουγέννων μοιραζόμαστε ότι πιο σημαντικό ... την αγάπη..." ακούγεται να λέει σποτ διαφημιστικό αυτές τις ημέρες... Αναλύοντας διεξοδικά την κατάθλιψη και μελαγχολία των Χριστουγέννων  Καθώς και την "εμμονή"*** μέσα από τους ψυχαναλυτικούς μονολόγους της (το ξαναγράφω...)

Από το βιβλίο "Τα πλήκτρα της σιωπής" της συγγραφέως Μαίρης Γκαζιάνη σελ. 13 των εκδόσεων Όστρια



Αφιερωμένα τα λόγια μου στις εμμονές μας, αγαπημένη μου Μαίρη ! Σ'ευχαριστώ θερμά για τη συντροφιά που μου πρόσφερε το βιβλίο σου, στις μοναχικές μου ώρες των Χριστουγέννων! Είθε η αγάπη να φωλιάσει σε κάθε ψυχή που τυραννιέται και να βρει την ολοκλήρωσή της!

Με τη τιμή να είμαι φίλη σου!
Πετρούλα (Betty) Σίνη


Η συγγραφέας Μαίρη Γκαζιάνη

Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα. Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ από τις εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ.
Γράφει στίχους για τραγούδια, με τελευταίο το «Μαζί μου σε θέλω» (οι στίχοι περιλαμβάνονται στο βιβλίο ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ) σε μουσική και ερμηνεία Χλόης Λάμπρου. Υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός ενώ μεγάλη της αγάπη είναι το θέατρο με το οποίο ασχολείται ερασιτεχνικά.

**
Μου είχε εκμυστηρευθεί το 2012 εξάλλου πως ήταν μέλος θεατρικής ομάδας -και δεν θυμάμαι πόσα χρόνια πριν- όπου μάθαινε την υποκριτική, χωρίς να θέλει να εμφανιστεί στην σκηνή λόγω της τελειομανίας της,  με την καλή έννοια του όρου, ώστε αποφάσισε να πρωτοεμφανισθεί μέσα στο 2015 σε παραστάσεις http://tehneskaigrammata.blogspot.gr/2015/06/blog-post_81.html 

Η Μαίρη Γκαζιάνη στην παράσταση "ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ" -Γενική πρόβα τις 25-6-2015 με το Λαϊκό θέατρο Νέας Ερυθραίας

Περισσότερες φωτογραφίες για το έργο στο άλμπουμ φωτογραφιών της Μαίρης Γκαζιάνη : https://www.facebook.com/Marygazi όπου γράφει παρουσιάζοντας το :
"Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται, ζυγόν δουλείας ας έχωσι.
Θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία. "
Ανδρέας Κάλβος

Αρθρογραφεί επίσης στο Now 24gr ,-από εκεί και η πηγή του βιογραφικού της- παρουσιάζοντας "εξομολογήσεις"-συνεντεύξεις της από σημαντικά πρόσωπα των γραμμάτων και τεχνών μελετώντας άψογα την πορεία ζωής τους, με τη θεατρική πλέον κομψότητα που τη διακρίνει σε φωτογραφήσεις μαζί τους και παρέα με σπουδαίους φωτογράφους! 

Η Μαίρη Γκαζιάνη με τον χορογράφο Κωνσταντίνο Μενούνο στο  Bolero dance τις 21/4/2015. Φωτογράφιση του Θωμά Γιαννάκη περισσότερες φωτογραφίες : https://www.facebook.com/Marygazi/media_set?set=a.832046616887523.1073741921.100002465786406&amp;type=3

Το προφίλ της στο facebook : Μαίρη Γκαζιάνη
και το ιστολόγιο της http://gkazianimary.blogspot.com

Πέμπτη 11 Ιουνίου 2015

Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής "Κατάθεση ψυχής" της Χριστίνας Μυτιληναίου - Ιακωβίδου στο Art Ville



Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής "Κατάθεση ψυχής" (εκδόσεων Αρναούτη) της Χριστίνας Μυτιληναίου - Ιακωβίδου (Christina Mytilineou-Iakovidou ), τις 13 Ιουνίου 2015 στις 20:00 μ.μ. στα πλαίσια των εγκαινίων ομαδικής έκθεσης καλλιτεχνών της Art Way στο Artville Πολυχώρος Γλυφάδας ( Ιάσωνος 5 Γλυφάδα ) .

Την ποιήτρια θα προλογίσει
ο Λεόντιος Πετμεζάς Θεωρητικός - Ιστορικός Τέχνης

Ποιήματα θα απαγγείλουν
Μαριλένα Φωκά Αγιογράφος - Ηθοποιός,
Πετρούλα Σίνη Οικονομολόγος - Ποιήτρια και η
Αφροδίτη Δρακοπούλου - Σάρδη Ποιήτρια - Ηθοποιός


Κατάθεση ψυχής
Χριστίνα Μυτιληναίου - Ιακωβίδου
73 σελ.
ISBN 978-960-9764-41-4,
Νεοελληνική ποίηση [DDC: 889.1]

Τα μάτια αλαφιασμένα τρέχουν κοιτώντας
στων ελπίδων τα γιομάτα ομίχλη
πράσινα λιβάδια γυρεύοντας
τ`άπιαστο ! ...
( απόσπασμα )

Ο ιστορικός τέχνης Λεόντιος Πετμεζάς αναφέρει στο πρόλογο του βιβλίου :

''Η ποίηση της Χριστίνας Μυτιληναίου-Ιακωβίδου γόνιμα και εποικοδομητικά παρουσιάζει εικόνες δράσης, εγκαρτέρησης και αγάπης από επιλεγμένες καταθέσεις της ψυχής που αρχιτεκτονικά συνδέουν άρρηκτα και έμμεσα την ιστορικότητα με την υποβλητική επιστέγαση των συμβόλων της διευθέτησης.
Η σκιαγραφημένη πραγματικότητα της εύστοχα εκφράζει και προσδιορίζει κάθε σημαντικό και ανώτερο που η ποιήτρια σκέπτεται και αντιλαμβάνεται.
Στους στίχους της παραθέτει μια μνήμη που πυροδοτεί και μεταδίδει εικονίσεις ενώ προσδιορίζει τους άμεσους κώδικες των σημαινόντων και τα συστατικά ενός συλλογικού υποσυνείδητου που ενεργειακά και δομημένα απευθύνεται στην εντρύφηση σε ένα ανεξάντλητο φάσμα νοητικών ερεθισμάτων. Ελεύθερα ,στοχαστικά και εύληπτα με λυρισμό και ευαισθησία μετουσιώνει σε λόγο ,τα συναισθήματα, τις μαρτυρίες και τα μηνύματα που στη συνέχεια μεταλλάσει σε συγκινησιακούς κραδασμούς. Εξερευνά χωρίς επιτήδευση μια ποικιλία επιπέδων αισθαντικής αφήγησης με στοιχεία εσωτερικής ανάδυσης. Εναρμονίζει με ακατάβλητη γοητεία μια ενδότερη ανάλυση και ενδοσκοπική μελέτη σε ότι αναφέρεται. Τονίζει το μεγαλείο της δυναμικότητας, ενώ στη γραφή της ενσαρκώνεται η οντότητα της διακριτικής ποίησης σταδιακά και βαθμιαία. Δικαιώνοντας με πλαστικότητα τους ήχους, τις εικόνες της ζωής, την απαλότητα , τη κορύφωση των αισθημάτων και την αλήθεια της φορμαρισμένης υφής. Προσδίδοντας μορφική ανάπλαση στο παιγνίδισμα της σκιάς που αποκομίζει συμβάλει στο αποτέλεσμα του τέλειου συνδυασμού μεταξύ ενός πηγαίου και αξεπέραστου ύφους. Αγγίζοντας η ποιήτρια περισπούδαστα την ουσία και τα δεδομένα της ύπαρξης τα αναπαράγει επεισοδιακά ανοίγοντας διόδους στη διαχρονικότητα που απαιτεί το ανεπανάληπτο. Έντεχνα και πρωτότυπα η πυκνότητα της ύλης της έχει προνόμιο τα οράματα του αβρού ποιητικού λόγου που εξελίσσεται με μουσικότητα .Μαγνητίζοντας τον αναγνώστη τον μυεί, τον κάνει συμμέτοχο και κοινωνό στην ιδεογραφική διατύπωση της οπτικής εμπειρίας μέσα από τη θεματική ενός ιδεώδους που αφυπνίζει, γεμίζει δύναμη, αισιοδοξία, συλλογισμό για κάθε τι ουσιαστικό και βαθύτερο. Τον κάνει αναπόσπαστο μέλος σε ένα ενωμένο σύνολο με λεκτική μετάδοση, ηχοποιότητα, κατάλληλα χροιά, μαγεία ακουστική, ομορφιά και ένταση. Στις ποικίλες εκφάνσεις του βιβλίου η γράφουσα μας παραπέμπει εκπρόθεσμα στην αποκάλυψη ενός μυστηρίου που ξεφεύγει από τη περιοχή του πραγματικού και επιφυλάσσει τη διείσδυση στον εσωτερικό πλούτο των στοιχείων του μεταμοντέρνου. Μέσα από ανεπανάληπτους συνειρμούς επιτρέπει να αναδύεται συμβολιστικά μια αφετηρία που ενέχει εκφραστικότητα συνδυάζοντας παραστατικά κωδικοποιημένες σχηματοποιήσεις με έντονο πεδίο πνευματικής διαύγειας. Ταυτίζοντας τη ζωή με τη ποίηση υμνητικά δημιουργεί εννοιακά τοπία, συλλήψεις και παραστάσεις εξπρεσιονιστικές που ξεκινούν από ένα ιδιότυπο ρεαλισμό και καταλήγουν σε συμβολικές και αφαιρετικές προεκτάσεις. Μέσα από ανατομικές μελέτες φτάνει σε γραφικές επεξεργασίες με διακοσμητική υφή που έχουν κύριο μοτίβο ενώ διαγράφουν ευφρόσυνες ζωτικές τροχιές με σημειολογική άποψη. Οι ποιητικές συνθέσεις της με τη παρέμβαση του σωστού τονισμού των λέξεων κυμαίνονται ανάμεσα στα ιδεογράμματα της λεπτομέρειας και στα συμπλέγματα των εμφορούμενων απεικονίσεων. Στις ενστάσεις που δημιουργεί κυριαρχεί παράλληλα το στοιχείο της ιδεαλιστικής ανατρεπτικής διείσδυσης που σηματοδοτεί με κατάλληλες επιρροές κάθε ρήση και κάθε ηλιόχρωμα της φωνής. Με απόλυτη αρμονία και διακυμάνσεις σταχυολογεί ένα μαγευτικό ταξίδι στη μυθοπλασία και τη μυθολογία της καρδιάς . Οι διαλεκτικές συνιστώσες των τάσεων που παρουσιάζει δηλώνουν εικαστικές ερμηνείες που εστιάζονται στις κατακτήσεις της αινιγματικής συνάρτησης που αναπτύσσεται ανάμεσα στο οικείο και το μακρινό. Διαβάζοντας τα ποιήματα φανταζόμαστε η βλέπουμε απέναντι πολύχρωμους πίνακες ζωγραφικής με διάφορα θέματα που πηγάζουν μέσα από αυτά . Η μετάπλαση της φυσικής διάστασης και οι αλλαγές των ρυθμών στα ποιητικά πονήματα και τα στιχουργικά επιτεύγματα της Χριστίνας Μυτιληναίου –Ιακωβίδου ως απόδοση διαθέτει μοναδικότητα, καθολικότητα και οικουμενικότητα.''

Λεόντιος Πετμεζάς
Θεωρητικός-Ιστορικός τέχνης

Στο βιβλίο μαζί με τις ποιητικές αποδόσεις της ποιήτριας συνυπάρχουν και εικαστικές συλλήψεις της. Πίνακας της κοσμεί και το εξώφυλλο της ποιητικής συλλογής.


Χριστίνα Μυτιληναίου Ιακωβίδου (βιογραφικά στοιχεία)

Η Χριστίνα Μυτιληναίου Ιακωβίδου, γεννήθηκε στο Πλωμάρι της Λέσβου. Η οικογένειά της μετακόμισε πολύ νωρίς στην Αθήνα, όπου τελείωσε και τις μαθητικές της σπουδές. Εργάστηκε για αρκετά χρόνια ως γραμματέας σε δικηγορικό γραφείο. Συγχρόνως έπαιρνε μαθήματα απαγγελίας (1970-1971) από την ποιήτρια και δασκάλα απαγγελίας Νιόβη Γαβριήλ-Τριανταφύλλου, κατά τη διάρκεια αυτή ξεκίνησε να γράφει ποίηση. Παρακολούθησε επίσης μαθήματα ζωγραφικής και μαθήματα γλυπτικής στα μουσεία ΜΠΕΝΑΚΗ ΚΑΙ ΠΕΡΑΝΤΙΝΟΥ.

Τα έτη (1968-1971) φοίτησε στη Σχολή ΚΛΙΜΕΝΣ για διακοσμητικές τέχνες.

Ασχολήθηκε με τη ζωγραφική σε γυαλί (ψευδοβιτρώ 1974-1985). Αργότερα ασχολήθηκε με την κατασκευή κοσμημάτων και μικροδιακοσμητικών (1990-1995).

Έλαβε μέρος σε όλες τις ομαδικές εκθέσεις του Δήμου Ζωγράφου όπου και φοιτούσε στο τμήμα Εικαστικών με δασκάλους της την ΑΝΤΩΝΙΑ ΚΑΛΥΒΑ και τον ΑΝΔΡΕΑ ΣΙΝΟΠΟΥΛΟ.

Το 1997 έλαβε μέρος σε διαγωνισμό ποίησης της τοπικής εφημερίδας του Δήμου Ζωγράφου όπου και βραβεύτηκε.

Πήρε μέρος σε διαγωνισμό ποίησης στο Φιλολογικό Σύλλογο Παρνασσός με το ψευδώνυμο ΦΙΛΑΡΕΤΗ ΜΑΝΟΥ , με τίτλο ΑΠΟΧΡΩΣΕΙΣ ΖΩΗΣ (2000).
Ποιήματά της δημοσιεύτηκαν στο ΣΠΕΤΣΙΩΤΙΚΟ ΑΝΤΙΛΛΑΛΟ, στην τοπική εφημερίδα του Δήμου Αιγάλεω, στα λογοτεχνικά περιοδικά: ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ, και στην ποιητική συλλογή του ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ " ΕΚΣΤΑΣΗ"(2003). Ασχολήθηκε επίσης με την παιδική λογοτεχνία, γράφοντας παιδικά ποιήματα και μικρές ιστορίες.

Είναι μέλος της Πανελλήνιας Εταιρίας Λόγου και Τέχνης (Π.Ε.Λ.Τ.).

Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2015

Παρουσίαση του βιβλίου της Μάρθας Πατλάκουτζα "Μερτζανή, το δάκρυ της Θράκης".


Οι Εκδόσεις Έξη και το POLIS ART CAFE σας προσκαλούν την Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2015, στις 7 μ.μ. στην παρουσίαση του βιβλίου της Μάρθας Πατλάκουτζα ''Μερτζανή, το δάκρυ της Θράκης''.
Για το βιβλίο θα μιλήσουν η Πετρούλα Σίνη, οικονομολόγος και ο Dionyssis Sarantopoulos, δημοσιογράφος.
Μαζί μας στην εκλεκτή συντροφιά μας και ο εξαιρετικός ποιητής Γαβριλης Ιστικοπουλος.
Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει η Aliki Papachela, ηθοποιός.
Σας περιμένουμε σε μια ξεχωριστή βραδιά αφιερωμένη στις ρίζες και στις μνήμες μας.

Polis Art Cafe-αιθριο Αρσακειου Μεγαρου
Πεσματζόγλου 5, Athens, Greece
Εμφάνιση χάρτη

Επίσης, στις 31 Γενάρη, από τις 12 ως τις 3 το μεσημέρι, η συγγραφέας θα βρίσκεται στο Βιβλιοπωλείο του καταστήματος Σκλαβενίτη στην Καλλιθέα, Ευριπίδου 69 για κουβεντούλα με το κοινό και για υπογραφή αντιτύπων!!

"Οκτώβρης 1922... Στις όχθες του ποταμού Έβρου στέκει ένα νεαρό κορίτσι με βρόμικα ρούχα και πρόσωπο βουτηγμένο στην απόγνωση. Νιώθει το βάρος της ευθύνης να συνθλίβει τους μικροκαμωμένους ώμους της... Πρέπει να διασχίσει το ποτάμι μαζί με την αδερφή της, το κάρο και τα ζωντανά.

Ορφανή από μητέρα, ξεριζωμένη από πατρίδα, η Μερτζανή δεν σταματά να αγωνίζεται και να ξεπερνάει τον εαυτό της.

Ποιος τη στηρίζει στα χίλια βάσανα, στον θάνατο, στον αβάσταχτο πόνο; Μονάχα μια φωνούλα μέσα της, μια γλυκιά φωνή που δε σιωπά ποτέ, μια διακριτική λάμψη που δεν την αφήνει να παραδοθεί, όσο κι αν λυγίζει. Και η Μερτζανή θα λυγίσει πολλές φορές. Χάνει το στήριγμά της ξανά και ξανά, χάνει τις μεγάλες της αγάπες, χάνει κάθε δύναμη…

Η συγκλονιστική ιστορία μιας αξιοθαύμαστης γυναίκας που δεν έχασε ποτέ την αξιοπρέπειά της και την τόλμη της.

Μερτζανή… κοράλλι σπάνιο, όπως και η ψυχή της. Μια ψυχή που συνεχώς διώκεται… ένας διωγμός που τέλος δεν έχει… Αυτή είναι η ιστορία της."  Μάρθα Πατλάκουτζα

"H ιστορία του βιβλίου μου, μοιάζει με ένα γλυκόπικρο νανούρισμα, που μου έλεγε η γιαγιά μου η Μερτζανή, ντυμένη στα μαύρα. Χωμένη στην αφράτη αγκαλιά της, αποκοιμιόμουν με τη βραχνή φωνή της και τα ακαταλαβίστικα λόγια της ρίζας της...

Την ευχή της μου έδωκε με όλη της την ψυχή και τη ζωή της ξετύλιξε σαν τη φθαρμένη κουρελού, που έριξε πάνω της την ώρα που το καραβάνι έπαιρνε τον δρόμο της μεγάλης φυγής.
Η Μερτζανή γεννήθηκε Ρωμιά. Θρακιώτικη ήχησε η λαλιά που της μίλησε για την αγάπη και τον πόνο. Μα το ριζικό της άλλαξε. Ξεριζωμός μεγάλος...Να λησμονήσει δεν μπορεί.
Τη λύτρωση γυρεύει κι ένα δάκρυ για τη Θράκη γίνεται η ζωή της. Η Μερτζανή ξεπέρασε πολλές φορές τον εαυτό της, λύγισε πολλές φορές, έπεσε, ξανασηκώθηκε, αλλά δεν έχασε ποτέ την αξιοπρέπεια της.

Είναι η αληθινή ιστορία μιας αξιοθαύμαστης γυναίκας…"  Μάρθα Πατλάκουτζα

H σελίδα της συγγραφέως στο fb  Μάρθα Πατλάκουτζα 
Πατλάκουτζα Μάρθα
Η Μάρθα Πατλάκουτζα γεννήθηκε το 1968 στη Θεσσαλονίκη όπου και μεγάλωσε. Κατάγεται από τη Νέα Καλλικράτεια Χαλκιδικής, με παππούδες και γιαγιάδες που ήρθαν πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη. Το 1990 τελείωσε το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης.

Το 1996 διορίστηκε στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση κι από τότε υπηρετεί ως δασκάλα σε δημοτικά σχολεία της Μακεδονίας, ενώ τα τελευταία χρόνια σε δημοτικό σχολείο της Θεσσαλονίκης.

Είναι παντρεμένη, μητέρα δύο κοριτσιών.

Το "Ζαχάρα, η θύελλα της καρδιάς" είναι το πρώτο της βιβλίο κι ακολουθεί το "Μερτζανή, το δάκρυ της Θράκης".

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ

(2013) Ζαχάρα, η θύελλα της καρδιάς, Ελληνική Πρωτοβουλία

http://www.biblionet.gr/

Προηγούμενές μου δημοσιεύσεις για τη συγγραφέα :
http://tehneskaigrammata.blogspot.gr/