Ντίνος Λυρικός

Ντίνος Λυρικός 

Ανεκδιήγητες οι ανθρώπινες εμμονές και οι φόβοι (ίσως και ο χαρακτήρας). Καμία όμως υπομονή δεν σε απαλλάσσει από την ευθύνη. Όταν εκπυρσοκροτεί το όπλο σου και σκοτώνει τον άλλον, αυτό που ορίζει τον φταίχτη είναι το ίδιο το θύμα του. Και βέβαια, η ψυχική σου αστάθεια στο διάβα της ιστορίας θα φανεί στις χαρακιές του μάρμαρου. Στους επίγονους που θα κοιμούνται αγκαλιά με λεηλασίες βαρβάρων. Όπως λένε οι γνωστικοί, η ψυχική νόσος δεν είναι μικρόβιο. Μα κι οι νεωτεριστές σοφοί που λένε "αφού δεν γαμείς που δεν γαμείς δεν πας για ψάρεμα" δεν πάνε πίσω.

Ν.Λ.

Ντίνος Λυρικός Κάποιοι δρόμοι είναι αμετάκλητοι

Κάποιοι δρόμοι είναι αμετάκλητοι

Δεν είναι ότι άργησες είναι ότι δεν θά ‘ρθεις καθόλου κι ότι έστρωσα άδικα το ροδόσταμο στις πλάκες να περπατήσεις ξυπόλυτη πάνω τους μια ώριμη προσδοκία.

Φεύγω γυρίζοντας. Τα φύλλα της μνήμης θροΐζουν «αντίο» καθώς τα ξεφυλλίζω με μια διάθεση πικρής νοσταλγίας. Δεν ξέρω όμως ακόμα να γράφω τη λέξη και να την εννοώ. Άσε που με θλίβουν οι αβοήθητοι καθώς με αντικρίζω στο βλέμμα τους ταπεινωμένο, με ύφος περίλυπον να εκλιπαρώ μια ακόμα επανάληψη ναρκισσισμού - το πιθανότερον!

Είναι στιγμές ξέρεις που τα γράμματα αρνούνται τη συνοχή τους και μόνο η μνήμη μιας ηδονής τα επαναφέρει στην τάξη. Στην μόνη πραγματική τάξη δηλαδή, εκείνης του έρωτα, εκείνης του «ένα», εκείνης των βαθιών φιλιών μέσα στο στόμα, εκείνης!

Το έχεις παρατηρήσει (;) οι ερωτευμένοι φιλιούνται συνέχεια στα χείλη, οι άλλοι όχι.

Είναι που σ' όλα τα χείλη του σώματος ο έρωτας βρίσκει μικρές κατοικίες.


[Σήμερα λέω ερωτεύτηκα και εννοώ ένα πόνο στο στήθος, ίσως και δύο, ίσως και τρεις. Ψέματα! Σήμερα λέω ερωτεύτηκα και εννοώ ματαίωση, εννοώ αίσχος. Ψέματα! Λέω ερωτεύτηκα και κάνω γαργάρες τις αϋπνίες μου. Κάθε στιγμή! Όποια στιγμή! Εσύ! Ψέματα! Λέω ερωτεύτηκα και εννοώ διείσδυση τώρα και ασυζητητί. Ψέματα! Λέω ερωτεύτηκα και το εννοώ. Ψέματα! Λέω φεύγω και το εννοώ επίσης. Λέω ψέματα..]


Αλλά δεν λέω αντίο. Δεν μου αρέσει η λέξη αυτή, δεν τη γουστάρω.

Λέω μόνο πως δεν είναι που άργησες, μα που δεν θά ‘ρθεις ποτέ σου. Κάποιοι δρόμοι είναι αμετάκλητοι στη ζωή μας λέω και το λέω σκυφτός και με ύφος περίλυπον.

Ν.Λ.

πηγή εικόνας:http://fineartamerica.com/art/all/fantasy+sad+angel+art/framed+prints

Ντίνος Λυρικός

· 25 Απριλίου 2014 

Ντίνος Λυρικός Περίπου.. ή επί προσωπικού

Ντίνος Λυρικός
10/2/2014
Περίπου.. ή επί προσωπικού

Ήθελε λέει να παρεκτραπεί, να σπάσει τα κιούπια που μέσα τους είχαν μεγάλες αγάπες και οδυρμούς και γιορτές από έτοιμο γέλιο. Ήθελε να γίνει χαμός. Ήθελε να αλλάξουν περιστροφή οι πλανήτες.
Ένας θεός ξέρει τι ήθελε.

Από σήμερα θα σε λέω Ληξούρι και θα με πιάνουν τα κλάματα.
Ήταν εκεί και ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του. Ήταν εκεί και ο τύπος. Τους φιλοξενήσαμε όλους και για λίγο γίναμε στάβλος τους.
Είμαι συγκινημένος χωρίς να σκουπίζω τα μάτια μου φυσικά.

Μετά κοίταζα τα χαλάσματα και είδα ρωγμές και είδα επιτάφιους. Είδα την ματαιότητα του αγάλματος.

Τελικά, ω της ειρωνείας, αυτός ο σεισμός ήταν σωσμός. Σοβαρά μιλώ.
Και ας ήταν βαθύ το ρήγμα της γης.
(Τί λες; Κι εγώ που χρόνια νόμιζα ο ανόητος ότι η γης είναι πράμα εμπιστεύσιμο).

Στο δύσκολα ο άνθρωπος φαίνεται και ενίοτε σε αυτά χάνεται. Σαν συμπέρασμα ακούγεται. Στα δύσκολα σε θέλω. Μα.. σκάσε, βούλωστο.

Είναι δύσκολο να είσαι άντρας και να κάνεις ο ίδιος στον εαυτό σου γυμνάσια υπομονής.
Κι αν είναι δύσκολο να ζητάς συγνώμη, ακόμη δυσκολότερο είναι να ζητάς συγνώμη και να μη φταις.

Ασκούμαι επί πόνου ημέρες τώρα. Ασκούμαι επί χάρτου, επί άκμονος στέκομαι και ηγούμαι μιας επανάστασης που έχει αντικείμενο τον ιδιωτικό μου στραγγαλισμό, την εκγύμνασή μου.
Ασκούμαι ασκούμενος στην αγάπη, επιδιδόμενος σε ακροβασίες χαδιών.
Με φαντασιώσεις πραγματώνω τις φιλήδονες σκέψεις μου. Εσένα.
Περίεργα που εκδικείται η σιωπή.

Μα τις ξέρω πια τις πουτάνες τις επιθυμίες, τις νιώθω καθώς να τρέχουν να προλάβουν την πόρτα πριν κλείσει για πάντα. Και νιώθω την αστάθεια του ήθους τους. Παλιές ιστορίες απρέπειας, που να σου εξηγώ. Τα απλήρωτα μιας άλλης εποχής.

Χάνω κι εγώ την ισορροπία μου και τραυματίας από το άκομψο γύρω μου βυθίζω ο ίδιος το πλοίο. Ρίψασπις γίνομαι. Τί να κάνω;
Λυπηρόν το αληθές. I know.

Η συζήτηση πάντως δεν αφορά το νευρικό σύστημα κάποιου, αλλά αυτό που σου κάνει με αυτό. Συγνώμες θα βρούμε πολλές στο δρόμο. Να είχαν και νόημα.
Θέλω να είμαι η ταινία που σε βάζει το βράδυ για ύπνο.
Θα τη δεις αύριο, ξέρω!

Σήμερα θα κοιμηθώ σπίτι μου. Αλί σ’ αυτούς που δεν έχουν.


Ν.Λ.

Ντίνος Λυρικός Ύποπτα αντανακλαστικά

Ντίνος Λυρικός
11 Ιανουαρίου

Ύποπτα αντανακλαστικά

Το ένστικτο δεν έκανε χώρο στη σκέψη κι έτσι η μνήμη της είχε τη χωρητικότητα της βροχής και την επιείκεια της πρώτης σταγόνας που σε ξαφνιάζει.
Τώρα που το σκέφτομαι, το ζωικό είδος έχει αισθήσεις αλλά δεν έχει συναίσθηση. Δεν ξέρεις ποτέ αν λυπάται ή αν χαίρεται.
Τα ζώα μοιάζουν με φυσικά φαινόμενα, έρχονται και παρέρχονται με μια βλοσυρή αθωότητα και μια συνάμενη άγνοια που την ορίζουνε άποψη.

Μια Τετάρτη έβρεχε, μια άλλη είχε λιακάδα. Δεν θυμάμαι τι καιρό έκανε τη μέρα που την αγάπησα. Ποτέ δεν συνδύασα τον πόθο με τη βδελυγμία του ουρανού.
Δεν ξέρω τι έκανα εκείνη την Τετάρτη, ούτε τι φόραγα την ώρα που την σκέφτηκα έρωτα. Άμα είσαι πλανήτης αυτά είναι ασήμαντες λεπτομέρειες και καπρίτσια του ανεκδιήγητου χρόνου.
Το μόνο που ανακαλώ η ανατριχίλα του πρώτου φιλιού, ή ίσως η ανάμνηση της οσμής του, η ιδέα του μάλλον. Είναι στιγμές που η μνήμη έχει φιλοδοξίες ζωγράφου..

Μετά έστρωσα κάτω φιλότιμο και παραμέρισα βιασύνες αφήνοντας χώρο στα χέρια της να με ψάξουν.
Εκείνη είχε μια συμπεριφορά φυσικού φαινόμενου. Ίσως ήτανε ζώο, μπορεί και πρωτόζωο, κάτι σαν αμοιβάδα. Ενδεχομένως να ήτανε σύννεφο χειμωνιάτικο, μπορεί και ίσαλο πλοίου που ψάχνει λιμάνι να ξεθυμάνει τον οίστρο του.
Μια νύχτα θυμάμαι την είδα κεραυνό να βρυχάται μέσα στο μαυρό, μια άλλη την ένιωσα νυχτολούλουδο και έκοψα βήμα.
Οι μέρες μού χρωστάνε ηλιοφάνειες, μα όταν γίνομαι κήπος ακόμα και στους επιμήκεις αρμούς των εσωτερικών τοίχων βλέπω τη χλεύη της υγρασίας.
Χαμογέλασα με τη σκέψη της ξεγελώντας για λίγο το θάνατο μιας αναχώρησης που μου έκλεινε μάτι.


Ν.Λ.


Mirrors του Bogdan Zwir