1967
Είχαν κατέβει των Βαγιών απ΄ την Αθήνα δύο λόγιοι φίλοι και συμμαθητές του πατέρα μου, ο Λάζαρος Τσαμπάζης, που ήταν και νονός της αδερφής μου, κι ο Πάνος Χατζόπουλος, ο ποιητής των "Αιτωλικών'" που βιοποριζόταν ως ιατρικός επισκέπτης. Ήρθαν βράδυ στο σπίτι, καθάριζε η μάνα μου μήλα στην κουζίνα, τά 'κοψε λεπτές φέτες σε μεγάλο πιάτο, τ' άχνισε με κανέλλα και μού 'πε να τα πάω μέσα στο δωμάτιο με το τζάκι που καθόντουσαν οι μεγάλοι και συζητούσανε συννεφιασμένοι. Διακόψανε και χαμογελάσανε που με είδανε να μπαίνω με τα μήλα, χάιδεψε ο Πάνος με το μεγάλο χέρι του το κουρεμένο μου κεφάλι, "μεγάλωσες Χρηστάκη" μού 'πε. "Α! τι ωραία! ευχαριστούμε Γιωργία", φώναξε ο Λάζαρος, "πάει το σχολείο ε; άντε, δυο βδομάδες διακοπές και παιχνίδι τώρα." 'Ημουνα δέκα χρονών. "Θωμά, δεν πάνε καλά τα πράγματα πάνω, κάτι άρρωστο ετοιμάζουνε, καθάρισε το σπίτι" κρυφάκουγα μετά να λένε στον πατέρα μου. Το άλλο πρωί γύρω απ' τη φωτιά που έκαιγε στα καζάνια των πλυντηρίων πίσω απ' την αυλή είδα αποκαίδια, καμμένα βιβλία, στίβες χαρτιά, ξεχώρισα κάτι απ' τον χρωματιστό αντάρτη στο εξώφυλλο απ' το "στ' άρματα, στ' άρματα" που είχε αρχίσει να κυκλοφορεί σε τεύχη. Μετά τη Λαμπρή ήρθανε νύχτα στο σπίτι χωροφύλακες κι ένας αξιωματικός. Η μάνα μου φορούσε μια γαλάζια ρόμπα, ο πατέρας μου πυτζάμες, τον βρήκανε στο τραπεζάκι του να γράφει, να διαβάζει. "Τι μαργαριτάρια έχεις εκεί;" τον ρωτήσανε, "για την ιστορία του τόπου μας γράφω" τους απάντησε ήρεμος. Φυλλομετρούσαν τα γραπτά του, ψάχνανε τα συρτάρια, τις ντουλάπες, σ' όλο το σπίτι, παντού, τους κοίταζα. Του έδειξα ένα απ' τα αγαπημένα μου βιβλία που κρατούσανε μαζί με άλλα. "Ο Πλαπούτας, ξέρετε, ήταν σπουδαίος ήρωας του '21", άρχισε να τους εξηγεί χαμογελώντας, "δεξί χέρι του Κολοκοτρώνη, αφήστε το αυτό στο παιδί, αντιγράφει τις εικόνες με τους αγωνιστές, ανοίξτε το, κοιτάξτε μέσα να δείτε!" τους έπεισε εντέλει, μου το αφήσανε κι έμεινα όλη νύχτα με το βιβλίο αγκαλιά. Ήταν μια έκδοση με σκληρό σκούρο εξώφυλλο επιμελημένη απ' τον Περικλή Ροδάκη διανθισμένη με αντίγραφα χαρακτικών, κλέφτες κι αρματωλοί με ωραίες κορμοστασιές, κεντημένες φορεσιές και λεπτοστολισμένα όπλα σε ελαφρά γυαλισμένο υπόλευκο χαρτί.
Χρήστος Μποκόρος21/4/2015 ·
