Κάλλια Βούλη, ΤΗΣ ΑΡΕΣΕ

ΤΗΣ ΑΡΕΣΕ

Της άρεσε που άγγιξε το δάκρυ της

δεν το άφησε να πέσει κάτω,

να χαθεί

το κράτησε στο χέρι του

σαν νάθελε να σώσει κάτι πολύτιμο.

Της άρεσε,

πάντα αναρωτιόταν

για τα χαμένα δάκρυα

πού να πηγαίνουν άραγε;

έτσι να χάνεται τόση έκφραση πόνου;

τόσος καυμός;

Της άρεσε που το κράτησε στο χέρι του

κάτι ήθελε να πεί η χειρονομία αυτή

Τι άραγε;

Ποτέ δεν θα το μάθαινε

γιατί όλα δεν εκφράζονται με λόγια

είναι δύσκολο,σχεδόν ακατόρθωτο

ίσως γι αυτό να υπάρχουν τόσα αστέρια στον ουρανό

και τόσες νύχτες παράξενες, αξημέρωτες

σαν κάτι ,κάποιος να θέλει να πει

και δεν ξέρει το πώς.

ΚΑΛΛΙΑ

Kallia Vouli 

16/8/2014 · 

Κάλλια Βούλη, ΠΟΡΤΕΣ ΚΛΕΙΣΤΕΣ

ΠΟΡΤΕΣ ΚΛΕΙΣΤΕΣ

Χτύπησε δυνατά

χτύπησε επίμονα

φώναξε

Τίποτα,κανείς

όλες οι πόρτες κλειστές

Επέμεινε

τις ξαναχτύπησε ξανά όλες

μία – μία

πάλι

μόνο πόρτες κλειστές

και σιωπή

και απουσία

Κάθισε κάτω,κουρασμένος

ήρθε κι ένας αδέσποτος

κούρνιασε δίπλα του

ησύχασε

τους γαλήνεψε η στοργή

κοιμήθηκαν και οι δύο

αγκαλιασμένοι

άνθρωπος και αδέσποτος

Να είδαν άραγε το ίδιο όνειρο;

Ποιος ξέρει;

Και οι πόρτες γύρω τους,κλειστές,

σιωπηλές

άδειες

Πού πήγαν οι άνθρωποι;

Κallia V.

Kallia Vouli

10 Ιουνίου 2014 · ·

Κάλλια Βούλη ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΜΟΝΑΞΙΑ

ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΜΟΝΑΞΙΑ

Κόσμος πολύς τριγύρω,

γνωστοί και άγνωστοι.

Τους ακούω, τους παρατηρώ.

Αποτιμούν τις ζωές τους 

διαρκώς και με όλους τους τρόπους

με λόγια,, με χειρονομίες, με μορφασμούς,

με υπαινιγμούς και με δηλώσεις.

Οι άνδρες και οι γυναίκες μαζί:

((Έχουμε, πήραμε, αγοράσαμε

κληρονομήσαμε

Πήγαμε, είδαμε, φάγαμε, ήπιαμε

θα ταξιδέψουμε, θα εκδράμουμε

θα πάμε κρουαζιέρα)).

Οι άνδρες, ανάβοντας πούρο

ή πίπα ή τσιγάρο

ρουφώντας με στυλ το ουίσκι τους:

((Οι γκόμενες, στις γκόμενες

με τις γκόμενες ))

Οι γυναίκες,νηστικές, στερημένες

γλαρές

λόγω αιώνιας δίαιτας....παντού:

((H λιποαναρρόφηση, το τράβηγμα

η κυτταρίτιδα, η χαμένη λίμπιντο))

Οι άνδρες και οι γυναίκες μαζί:

((Tα παιδιά μας, τα κολέγια , η καριέρα τους))

((Έπεσε και η οικοδομή

'Επεσε και το χρηματιστήριο

Δύσκολοι καιροί)).

Τέλειωσε η βραδιά

((η μεσαία τάξη πάσχει))

σκέφτομαι και αποχωρώ

τόσο μόνη και φτωχή

όσο ποτέ.

Kallia Vouli

Kallia Vouli 

28/4/2014 · 

Κάλλια Βούλη, ΣΥΧΝΑ ΤΙΣ ΝΥΧΤΕΣ

Kallia Vouli
ΣΥΧΝΑ ΤΙΣ ΝΥΧΤΕΣ

Τις νύχτες, τότε που απρόσκλητοι παρουσιάζονται μπροστά μου
όλοι οι μάρτυρες των αναίμακτων κακουργημάτων μου.
Όλοι οι φόνοι προσδοκιών που διέπραξα, οι φυγομαχίες και οι πρόωρες αναχωρήσεις μου, σε παράταξη.
Θύτες και θύματα μαζί.

Είναι τότε που καταφεύγω σε εκείνον, το ίδιο απρόσκλητη και εγώ και ανέτοιμη.

Με δέχεται πάντα,ίσως γιατί έχει επίγνωση των δικών του υποχωρήσεων.
Δεν με κοιτάζει με επιείκεια, μάλλον με ανοχή- έχει ακούσει χιλιάδες εξομολογήσεις και εκδοχές-
Εκδοχές των ίδιων του των προθέσεων, των παρορμήσεων και ερμηνείες. Ερμηνείες για ό,τι έκανε και για ό,τι όχι, για ό,τι υπήρξε και ό,τι δεν υπήρξε.
Είναι εκπαιδευμένος ακροατής πια, έχει κάνει και τον τελικό απολογισμό, τώρα ξέρει και μου φαίνεται ήρεμος πίσω από τα γυαλιά του.
Του λέω <<είμαι έξω από τα τείχη, ξέρετε. Ανεπαισθήτως και εγώ το αντιλήφθηκα, όταν είχαν ήδη υψωθεί>>.
<< Θα ήθελες να ήσουν μέσα;>>ρώτησε
<< Δεν είμαι καθόλου σίγουρη, όμως έξω πολύ μοναξιά>>.
Δεν μου απάντησε, μόνο χαμογέλασε σαν να γνώριζε.

<<Παντού, μου λέει, και μέσα και έξω>>, και σηκώθηκε να φύγει, μάλλον άκουσε τον μυστικό θίασο να περνά με τα εξαίσια όργανα και τους ήχους.
Kallia Vouli


 14/01/2014 ·

Πέρασε η γιορτή... Κάλλια Βούλη

Πέρασε η γιορτή

σβήσανε τα λαμπιόνια

έπαψαν οι μουσικές

αποχώρησε και η μπάντα

μόνο το όνειρο έμεινε να τριγυρίζει

ανεκπλήρωτο

((Και του χρόνου)) ψέλλισε διστακτικά η Ρόζα

απελευθερώνοντας μια νότα ελπίδας στον αέρα

έτσι για να την σπάσει στην καθημερινότητα

που ετοιμαζότανε να τα γκρεμίσει όλα στο πέρασμά της.

Κάλλια Βούλη

Kallia Vouli