Ξέρω ν’ αγαπώ.
Ξέρω υπάκουη και τρυφερή να είμαι.
Ξέρω να κοιτάζω στα μάτια με χαμόγελο
γοητευτικό, προκλητικό κι αμφίσημο.
Και η ευέλικτη μου κορμοστασιά, αέρινη και κομψή,
και ευωδιάζει των βοστρύχων μου το άρωμα.
Ω, εκείνος που είναι μαζί μου, εκείνος που την καρδιά μου ταράζει
τη τρυφηλότητα αγκαλιάζει . . .
Ξέρω ν’ αγαπώ. Είμαι απατηλά ντροπαλή.
Είμαι τόσο συνεσταλμένα τρυφερή και πάντα σιωπηλή.
Μόνο τα μάτια μου μιλάνε.
Είναι αγνά και καθαρά,
Τόσο διάφανα διαπεραστικά.
Την ευτυχία τάζουν.
Αν τα πιστέψεις, σε ξεγελούν
Γαλάζια γίνονται απλά
Κι ακόμη πιο τρυφερά και φωτεινά –
Από της γαλάζιας λάμψης τις φλόγες.
Στα χείλη μου άλικη τρυφηλότητα.
Το στήθος πιο λευκό από το χιόνι των βουνών.
Η φωνή – γαλάζια ρυάκια πλάθει.
Ξέρω ν’ αγαπώ. Ένα φιλί σε περιμένει.
Ευπατόρια
1906
Μετάφραση από τα ρωσικά Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης ©
Я умею любить.
Умею покорной и нежною быть.
Умею заглядывать в очи с улыбкой
Манящей, призывной и зыбкой.
И гибкий мой стан так воздушен и строен,
И нежит кудрей аромат.
О, тот, кто со мной, тот душой неспокоен
И негой объят...
Я умею любить. Я обманно-стыдлива.
Я так робко-нежна и всегда молчалива.
Только очи мои говорят.
Они ясны и чисты,
Так прозрачно-лучисты.
Они счастье сулят.
Ты поверишь - обманут,
Лишь лазурные станут
И нежнее и ярче они –
Голубого сиянья огни.
И в устах моих - алая нега.
Грудь белее нагорного снега.
Голос - лепет лазоревых струй.
Я умею любить. Тебя ждет поцелуй.
Евпатория
1906
Αναδημοσίευση από : http://samizdatproject.blogspot.gr/2013/07/blog-post_22.html
