Οι Εκδόσεις Κριτική και ο Γιάννης Παπαγιάννης σάς προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου του μυθιστορήματος "Το διπλό πρόσωπο του νου".
Τρίτη 23 Ιουνίου 2015 και ώρα 20.30 στη μαγευτική ταράτσα του bar-cafe-restaurant O2 (Omikron2), Τριπτολέμου 34 & Βουτάδων, Γκάζι (Μετρό Κεραμεικός).
Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο μεταφραστής και συγγραφέας Σπύρος Γιανναράς και ο συγγραφέας Δημήτρης Οικονόμου.
Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει
η ηθοποιός Έφη Λιάλιου.
https://www.facebook.com/events/476888202478230/
---
Το βιβλίο: http://kritiki.gr/product/to-diplo-prosopo-tou-nou/
1.Κάθε άνθρωπος έχει μία ιστορία και η ιστορία αυτή είναι για όλους η ίδια.
2.Ο συγγραφέας κάθε βιβλίου είναι στην πραγματικότητα ανύπαρκτος.
1985: Ο έφηβος Βασίλης ερωτεύεται την Ευγενία. Σχεδιάζει να την παντρευτεί, όμως εκείνη αρραβωνιάζεται με άλλον. Η εκδίκησή του θα είναι δαιμονική, αποδεικνύοντας πως ο έρωτας και το μίσος είναι όψεις ενός νομίσματος, ένας χώρος εντελώς ξεχωριστός μέσα στον ακάλυπτο της ανθρώπινης ψυχής.
Χειμώνας 2009: Ο Βασίλης, έπειτα από είκοσι χρόνια, επιστρέφει στον τόπο του και ερωτεύεται για δεύτερη φορά την Ευγενία. Όμως δεν είναι η Ευγενία. Η παθιασμένη σχέση ξυπνάει εφιάλτες.
Καλοκαίρι 2009: Ο συγγραφέας συναντάει τον Βασίλη και τρεις κοπέλες σε διακοπές. Το πρωί η μία κοπέλα βρίσκεται δολοφονημένη κι οι υπόλοιποι έχουν εξαφανιστεί.
2011: Ο συγγραφέας συναντά τον Βασίλη, μ’ ένα σχέδιο στο μυαλό του.
 |
| Το διπλό πρόσωπο του νου Γιάννης Παπαγιάννης Κριτική, 2015 256 σελ. ISBN 978-960-586-064-6, Νεοελληνική πεζογραφία -
Μυθιστόρημα [DDC: 889.3]
|
Με νευρώδη γλώσσα και κοφτό ύφος που επιβάλλει εξίσου σύντομες ασθματικές φράσεις, ο συγγραφέας χτίζει μια ατμόσφαιρα ισοζυγισμένη ανάμεσα στο παραλήρημα του ονείρου και τη γρήγορη εναλλαγή εφιαλτικών εικόνων που μοιάζει ν' ανακλά ένα ταραγμένο υποσυνείδητο.
Ο αναγνώστης έχει την πολυτέλεια και την ελευθερία να αποφασίσει μόνος του, χωρίς δεκανίκια και χωρίς προβλεπόμενα γεγονότα, ποιος είναι κάθε φορά υποψήφιος θύτης και ποιος θύμα, ποιος αξίζει τη συμπόνια του και ποιος την απαξίωσή του.
Μια ιστορία πάθους και εκδίκησης, ένα ερωτικό ψυχολογικό θρίλερ με στοιχεία μεταμοντέρνου, που μιλάει για τις αντιστροφές αξιών στη σημερινή Ελλάδα. Ένα αφήγημα-παζλ όπου όλα ερμηνεύονται μόνον όταν έχει τοποθετηθεί και η τελευταία ψηφίδα.
Κριτικές - Παρουσιάσεις
Γιάννης Παπαγιάννης, Ο Γιάννης Παπαγιάννης στο εργαστήριο του συγγραφέα., "Fractal", Ιούνιος 2015
Πριν αρκετά χρόνια, σε συζήτηση με φίλους συγγραφείς σχετικά με τη λογοτεχνία κι ειδικά τους «Άθλιους» του Βίκτωρα Ουγκώ, αιφνίδια συνειδητοποίησα κάτι που δεν είχα ποτέ σκεφθεί: Ο Ουγκώ πέτυχε να γράψει ίσως το πιο αγαπητό μυθιστόρημα στην ιστορία της πεζογραφίας, όχι επειδή πρωτοπόρησε ή προσέφερε κάτι καινούργιο στην λογοτεχνία, (άλλωστε γι’ αυτό τον είχε κατηγορήσει και ο Μίλαν Κούντερα), αλλά γιατί μπόρεσε να συνδυάσει σχεδόν όλα τα λογοτεχνικά ρεύματα της εποχής του σε ενιαίο αποτέλεσμα. Ο βασικός μύθος πηγάζει από τον ρομαντισμό, όπως και οι βασικοί ήρωες, οι δευτερεύοντες ήρωες και η αφήγηση εστιάζεται στον ρεαλισμό, οι περιγραφές των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων είναι νατουραλιστικές. Αντιμέτωπος, αργότερα, ως μανιώδης αναγνώστης, αλλά και ως κριτικός λογοτεχνίας , με μια χαοτική λογοτεχνική παραγωγή, με επάλληλα λογοτεχνικά ρεύματα, με επαναστάσεις που κατακρήμνισαν άλλες επαναστάσεις στην διάρκεια του πολύπλευρου 20ου αιώνα, σκέφτηκα ότι ίσως θα μπορούσε κάποιος να συνδυάσει τα λογοτεχνικά ρεύματα μισής λογοτεχνικής χιλιετίας και να παράγει ένα ισορροπημένο ενιαίο αποτέλεσμα.
Βέβαια, όπως συμβαίνει πάντοτε με τις σκέψεις, ήλθα δεύτερος. Αρκετοί συγγραφείς ανά τον κόσμο (ενδεικτικά ας αναφέρω τους παγκοσμίου φήμης Τζούλιαν Μπαρνς και Ντέιβιντ Μίτσελ) είχαν ήδη σκεφτεί την ίδια ιδέα και την είχαν υλοποιήσει ο κάθε ένας με τον δικό του τρόπο. Αλλά θα μπορούσα κι εγώ, σκέφτηκα, να την υλοποιήσω με τον δικό μου τρόπο.
Έτσι λοιπόν, σε μια βασική αφηγηματική ροή που αντιστοιχεί σε κλασικό ερωτικό – πολιτικό θρίλερ, προσέθεσα μια βιωματική σε πρώτο πρόσωπο αφήγηση που παραπέμπει στον εσωτερικό μονόλογο του Ζέμπαλντ, του Βίλα – Μάτας αλλά και του Πεντζίκη. Επίσης ενέπλεξα και τον εαυτό μου ως φυσικό πρόσωπο, ως έναν από τους πρωταγωνιστές του βιβλίου κι αυτό βέβαια ως τεχνική οφείλεται στους μεταμοντέρνους. Μόνο που, ο πρωταγωνιστής του βιβλίου, ο οποίος έχει το όνομά μου, δεν έχει καμία σχέση με εμένα, ο οποίος αντιθέτως κρύβομαι πίσω από το προσωπείο άλλου πρωταγωνιστή του βιβλίου. Επίσης δανείστηκα από τους μεταμοντέρνους και ειδικά τον Ζωρζ Περέκ την τεχνική του παζλ. Κάθε επεισόδιο, κάθε εικόνα στο «διπλό πρόσωπο του νου» μοιάζει με ψηφίδα που τοποθετείται σε έναν τοίχο. Στην αρχή ο αναγνώστης – θεατής δεν καταλαβαίνει τη συνολική εικόνα. Όσο οι ψηφίδες συνεχίζουν να τοποθετούνται, αρχίζει να σχηματίζει μια ιδέα. Αλλά μόνον στο τέλος, όταν όλα τα στοιχεία έχουν αποκαλυφθεί και τα κομμάτια της ιστορίας τοποθετηθεί στη θέση τους, λύνονται τα ερωτήματα που έχουν δημιουργηθεί κι αποκτάει συνοχή όλο το εγχείρημα.
Η αφήγηση χρονικά ξεκινάει σε ένα Ελληνικό νησί όπου ο έφηβος Βασίλης ερωτεύεται την Ευγενία. Σχεδιάζει να την παντρευτεί, όμως εκείνη αρραβωνιάζεται άλλον. Όταν επιστρέφει μετανοημένη, ο Βασίλης σαδιστικά την εκδικείται.
Είκοσι χρόνια αργότερα, Γιατρός, διευθυντής της ψυχιατρικής κλινικής, επιστρέφει στον τόπο του και ερωτεύεται δεύτερη φορά την Ευγενία. Όμως δεν είναι η Ευγενία. Η παθιασμένη σχέση τους ξεσηκώνει σκάνδαλο στο νησί. Ο Βασίλης δέχεται απειλές ακόμα και για τη ζωή του. Ο συγγραφέας του βιβλίου συναντάει τυχαία τον Βασίλη και τρεις άγνωστες κοπέλες, χωρίς να γνωρίζει τίποτα απ’ όσα έχουν προηγηθεί. Πηγαίνουν μαζί διακοπές. Το πρωί η μία κοπέλα έχει δολοφονηθεί και οι υπόλοιποι έχουν εξαφανιστεί.Κατηγορούμενος για φόνο, ξεκινάει μια έρευνα που θα τον οδηγήσει στον Βασίλη και το νησί όπου εκείνος διαμένει.
Ταξιδεύει για να τον συναντήσει και ταυτόχρονα για να υλοποιήσει ένα σχέδιο που έχει σκεφτεί, αλλά και για να γράψει την ιστορία.Το μυθιστόρημα ξεκινάει με την επίσκεψη του συγγραφέα στο νησί και συνεχίζεται με μια τεχνική παζλ, όπου η εικόνα σχηματίζεται σταδιακά. Το ζοφερό σκηνικό της σύγχρονης Ελλάδας, η παράνοια και η ανισορροπία στην οποία οδηγεί τους ανθρώπους της, βρίσκονται στην καρδιά του βιβλίου.Έγραψαν για το προηγούμενο μυθιστόρημα του Γιάννη Παπαγιάννη Η ασθένεια της πεταλούδας:
Ένα αριστουργηματικό παιχνίδι με τα κεφάλαια επιτρέπει στον αναγνώστη να γίνει συνδημιουργός. Και φυσικά στο βιβλίο να γίνει για τον καθένα μας, ένα άλλο βιβλίο.
- Ελένη Γκίκα, Έθνος, 6/9/2009
Γεγονός είναι ότι ο Παπαγιάννης μας παραδίδει ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα και αξιοπρόσεκτα μυθιστορήματα της χρονιάς, αποδεικνύοντας ότι διαθέτει ένα ιδιαίτερο και ήδη ώριμο συγγραφικό ταλέντο.
- Νίκος Κουνενής, Αυγή, 15/11/2009
Papayannis Yannis
Γιάννης Παπαγιάννης, Ο Γιάννης Παπαγιάννης στο εργαστήριο του συγγραφέα., "Fractal", Ιούνιος 2015
Πριν αρκετά χρόνια, σε συζήτηση με φίλους συγγραφείς σχετικά με τη λογοτεχνία κι ειδικά τους «Άθλιους» του Βίκτωρα Ουγκώ, αιφνίδια συνειδητοποίησα κάτι που δεν είχα ποτέ σκεφθεί: Ο Ουγκώ πέτυχε να γράψει ίσως το πιο αγαπητό μυθιστόρημα στην ιστορία της πεζογραφίας, όχι επειδή πρωτοπόρησε ή προσέφερε κάτι καινούργιο στην λογοτεχνία, (άλλωστε γι’ αυτό τον είχε κατηγορήσει και ο Μίλαν Κούντερα), αλλά γιατί μπόρεσε να συνδυάσει σχεδόν όλα τα λογοτεχνικά ρεύματα της εποχής του σε ενιαίο αποτέλεσμα. Ο βασικός μύθος πηγάζει από τον ρομαντισμό, όπως και οι βασικοί ήρωες, οι δευτερεύοντες ήρωες και η αφήγηση εστιάζεται στον ρεαλισμό, οι περιγραφές των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων είναι νατουραλιστικές. Αντιμέτωπος, αργότερα, ως μανιώδης αναγνώστης, αλλά και ως κριτικός λογοτεχνίας , με μια χαοτική λογοτεχνική παραγωγή, με επάλληλα λογοτεχνικά ρεύματα, με επαναστάσεις που κατακρήμνισαν άλλες επαναστάσεις στην διάρκεια του πολύπλευρου 20ου αιώνα, σκέφτηκα ότι ίσως θα μπορούσε κάποιος να συνδυάσει τα λογοτεχνικά ρεύματα μισής λογοτεχνικής χιλιετίας και να παράγει ένα ισορροπημένο ενιαίο αποτέλεσμα.
Βέβαια, όπως συμβαίνει πάντοτε με τις σκέψεις, ήλθα δεύτερος. Αρκετοί συγγραφείς ανά τον κόσμο (ενδεικτικά ας αναφέρω τους παγκοσμίου φήμης Τζούλιαν Μπαρνς και Ντέιβιντ Μίτσελ) είχαν ήδη σκεφτεί την ίδια ιδέα και την είχαν υλοποιήσει ο κάθε ένας με τον δικό του τρόπο. Αλλά θα μπορούσα κι εγώ, σκέφτηκα, να την υλοποιήσω με τον δικό μου τρόπο.
Έτσι λοιπόν, σε μια βασική αφηγηματική ροή που αντιστοιχεί σε κλασικό ερωτικό – πολιτικό θρίλερ, προσέθεσα μια βιωματική σε πρώτο πρόσωπο αφήγηση που παραπέμπει στον εσωτερικό μονόλογο του Ζέμπαλντ, του Βίλα – Μάτας αλλά και του Πεντζίκη. Επίσης ενέπλεξα και τον εαυτό μου ως φυσικό πρόσωπο, ως έναν από τους πρωταγωνιστές του βιβλίου κι αυτό βέβαια ως τεχνική οφείλεται στους μεταμοντέρνους. Μόνο που, ο πρωταγωνιστής του βιβλίου, ο οποίος έχει το όνομά μου, δεν έχει καμία σχέση με εμένα, ο οποίος αντιθέτως κρύβομαι πίσω από το προσωπείο άλλου πρωταγωνιστή του βιβλίου. Επίσης δανείστηκα από τους μεταμοντέρνους και ειδικά τον Ζωρζ Περέκ την τεχνική του παζλ. Κάθε επεισόδιο, κάθε εικόνα στο «διπλό πρόσωπο του νου» μοιάζει με ψηφίδα που τοποθετείται σε έναν τοίχο. Στην αρχή ο αναγνώστης – θεατής δεν καταλαβαίνει τη συνολική εικόνα. Όσο οι ψηφίδες συνεχίζουν να τοποθετούνται, αρχίζει να σχηματίζει μια ιδέα. Αλλά μόνον στο τέλος, όταν όλα τα στοιχεία έχουν αποκαλυφθεί και τα κομμάτια της ιστορίας τοποθετηθεί στη θέση τους, λύνονται τα ερωτήματα που έχουν δημιουργηθεί κι αποκτάει συνοχή όλο το εγχείρημα.
Η αφήγηση χρονικά ξεκινάει σε ένα Ελληνικό νησί όπου ο έφηβος Βασίλης ερωτεύεται την Ευγενία. Σχεδιάζει να την παντρευτεί, όμως εκείνη αρραβωνιάζεται άλλον. Όταν επιστρέφει μετανοημένη, ο Βασίλης σαδιστικά την εκδικείται.
Είκοσι χρόνια αργότερα, Γιατρός, διευθυντής της ψυχιατρικής κλινικής, επιστρέφει στον τόπο του και ερωτεύεται δεύτερη φορά την Ευγενία. Όμως δεν είναι η Ευγενία. Η παθιασμένη σχέση τους ξεσηκώνει σκάνδαλο στο νησί. Ο Βασίλης δέχεται απειλές ακόμα και για τη ζωή του. Ο συγγραφέας του βιβλίου συναντάει τυχαία τον Βασίλη και τρεις άγνωστες κοπέλες, χωρίς να γνωρίζει τίποτα απ’ όσα έχουν προηγηθεί. Πηγαίνουν μαζί διακοπές. Το πρωί η μία κοπέλα έχει δολοφονηθεί και οι υπόλοιποι έχουν εξαφανιστεί.Κατηγορούμενος για φόνο, ξεκινάει μια έρευνα που θα τον οδηγήσει στον Βασίλη και το νησί όπου εκείνος διαμένει.
Ταξιδεύει για να τον συναντήσει και ταυτόχρονα για να υλοποιήσει ένα σχέδιο που έχει σκεφτεί, αλλά και για να γράψει την ιστορία.Το μυθιστόρημα ξεκινάει με την επίσκεψη του συγγραφέα στο νησί και συνεχίζεται με μια τεχνική παζλ, όπου η εικόνα σχηματίζεται σταδιακά. Το ζοφερό σκηνικό της σύγχρονης Ελλάδας, η παράνοια και η ανισορροπία στην οποία οδηγεί τους ανθρώπους της, βρίσκονται στην καρδιά του βιβλίου.Έγραψαν για το προηγούμενο μυθιστόρημα του Γιάννη Παπαγιάννη Η ασθένεια της πεταλούδας:
Ένα αριστουργηματικό παιχνίδι με τα κεφάλαια επιτρέπει στον αναγνώστη να γίνει συνδημιουργός. Και φυσικά στο βιβλίο να γίνει για τον καθένα μας, ένα άλλο βιβλίο.
- Ελένη Γκίκα, Έθνος, 6/9/2009
Γεγονός είναι ότι ο Παπαγιάννης μας παραδίδει ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα και αξιοπρόσεκτα μυθιστορήματα της χρονιάς, αποδεικνύοντας ότι διαθέτει ένα ιδιαίτερο και ήδη ώριμο συγγραφικό ταλέντο.
- Νίκος Κουνενής, Αυγή, 15/11/2009
Papayannis Yannis
 |
| Παπαγιάννης Γιάννης |
Για δυο χρόνια ήταν υπεύθυνος της στήλης βιβλίου στο πολιτιστικό περιοδικό Pop Up. Από τον Σεπτέμβριο του 2011 διατηρεί στήλη βιβλίου στην εφημερίδα 'Τύπος της Κυριακής' και δημοσιεύει βιβλιοκριτικές σε ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα.
Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2015) Το διπλό πρόσωπο του νου, Κριτική
(2009) Η ασθένεια της πεταλούδας, Άγκυρα
(1997) Ο ύπνος περιβάλλει, Ιστός
(1992) Η πικρή γεύση, Δελφίνι
(1989) Πέντε ώρες, Σύγχρονη Εποχή
Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
(2014) Via dolorosa, Vakxikon.gr
(2013) Via dolorosa, Vakxikon.gr
Κριτικογραφία
σελ. 1Άλλος ένας ιδιωτικός ντετέκτιβ σε περιπέτειες [Κωσταντής Σταυρόπουλος, Ο χορός των λέμινγκς], "Ελεύθερος Τύπος", 7.6.2015Ο Γιάννης Παπαγιάννης στο εργαστήριο του συγγραφέα. [Γιάννης Παπαγιάννης, Το διπλό πρόσωπο του νου], "Fractal", Ιούνιος 2015Κλασικός και μοντέρνος [Λέων Τολστόι, Η ανάσταση], "Η Αυγή", 30.5.2015Η οικονομική κρίση ως συνακόλουθο της συνειδησιακής [Διονύσης Μαρίνος, Ουρανός κάτω], "Ελεύθερος Τύπος", 10.5.2015Ο πλατωνικός έρωτας ενός αλήτη με μια αριστοκράτισσα [Χουάν Μαρσέ, Τα τελευταία απογεύματα με την Τερέζα], "Ελεύθερος Τύπος", 11.4.2015Μια χαρά είναι κι έτσι [Άννυ Πρου, Μια χαρά είναι κι έτσι], www.vakxikon.gr, Απρίλιος 2015Ή όλοι ή κανείς [Δέσποινα Μπάτρη, Ή όλοι ή κανείς], www.vakxikon.gr, Απρίλιος 2015Μία ιστορία βγαλμένη από την ίδια τη ζωή [James Salter, Αυτό είν' όλο], "Ελεύθερος Τύπος", 8.3.2015Μια συνοπτική τοιχογραφία της σύγχρονης Ελλάδας [Μαρία Σούμπερτ, Οι αποκλεισμένοι], "Ελεύθερος Τύπος", 22.2.2015Άσωτοι έρωτες [Χρήστος Ναούμ, Άσωτοι έρωτες], www.vakxikon.gr, Φεβρουάριος 2015Στα λαβυρινθώδη μονοπάτια του έρωτα [Ελένη Γκίκα, Λίλιθ], "Ελεύθερος Τύπος", 11.1.2015Πάντα ο διάβολος [Donald Ray Pollock, Πάντα ο διάβολος], www.vakxikon.gr, Ιανουάριος 2015Μικρές ιστορίες για πριν τον ύπνο [Βασίλης Χουλιαράς, Μικρές ιστορίες για πριν τον ύπνο], www.vakxikon.gr, Ιανουάριος 2015Όταν ο Μοντιανό πήρε το Νόμπελ του… Προυστ [Πατρίκ Μοντιανό, Νυχτερινό ατύχημα], "Ελεύθερος Τύπος", 7.12.2014Σάνσετ Παρκ [Paul Auster, Σάνσετ Παρκ], www.vakxikon.gr, τχ. 28, Δεκέμβριος 2014Νυχτερινός διαβάτης [Αλέξανδρος Κεφαλάς, Νυχτερινός διαβάτης], www.vakxikon.gr, τχ. 28, Δεκέμβριος 2014Η ευθύνη του ανθρώπου για τις καταστάσεις που βιώνει [Σοφία Δημοπούλου, Σε σωστή ώρα νυχτώνει], "Ελεύθερος Τύπος", 9.11.2014Η καρέκλα του κυρίου Έκτορα [Βάσια Τζανακάρη, Η καρέκλα του κυρίου Έκτορα], www.vakxikon.gr, Νοέμβριος 2014Δύο γυναίκες στα δύσβατα μονοπάτια της ζωής [Γιάννης Φιλιππίδης, Ο Απρίλης στάθηκε αλήτης], "Ελεύθερος Τύπος", 12.10.2014Ο απαγορευμένος έρωτας του απόντος… ποιητή [Άλαν Χόλινγκχερστ, Το παιδί του ξένου], "Ελεύθερος Τύπος", 7.9.2014Πρώτη αγάπη [Ιωάννης Κονδυλάκης, Πρώτη αγάπη], www.vakxikon.gr, Σεπτέμβριος 2014Η αποτυχία προσεγγίζεται ως η απόλυτη λύση ζωής [Robert Walser, Τα αδέλφια Τάννερ], "Ελεύθερος Τύπος", 24.8.2014Ο Ρέντον και ο Sick Βoy πριν το "Trainspotting" [Irvine Welsh, Skagboys], "Ελεύθερος Τύπος", 5.7.2014Ιστορίες βιβλίων [Ιστορίες βιβλίων], www.vakxikon.gr, Ιούνιος 2014Χειρόγραφη πόλη [Ελευθερία Κυρίτση, Χειρόγραφη πόλη], "Ελεύθερος Τύπος", 2.3.2014Γιατί έφυγα από την Goldman Sachs [Γκρεγκ Σμιθ, Γιατί έφυγα από την Goldman Sachs], www.vakxikon.gr, Μάρτιος 2014Η ανεργία ως… έμπνευση [Αμ' έπος ανέργων], "Ελεύθερος Τύπος", 16.2.2014Το έπος των ταπεινών [Τζον Στάινμπεκ, Τορτίλα φλατ], "Ελεύθερος Τύπος", 2.2.2014Άρια [Δημήτρης Στεφανάκης, Άρια], www.vakxikon.gr, Φεβρουάριος 2014Ο τρόμος των κοινωνικών σχέσεων, "Ελεύθερος Τύπος", 19.1.2014Εν(d)ος [Πόλυ Μαμακάκη, Εν(d)ος], "Ελεύθερος Τύπος", 19.1.2014Ο διαβολικός λοχαγός Μπερτράν [Αλεξάντρ Σκορομπογκάτοφ, Ο διαβολικός λοχαγός Μπερτράν], www.vakxikon.gr, Ιανουάριος 2014Τέχνη Vs πραγματικότητα [Όσκαρ Ουάιλντ, Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι], "Ελεύθερος Τύπος", 15.12.2013Ιστορίες ψυχοθεραπείας [Λουκία Δέρβη, Group Therapy], "Ελεύθερος Τύπος", 1.12.2013Μύθοι της καθημερινότητας, "Ελεύθερος Τύπος", 17.11.2013Μπροστά στον παραμορφωτικό καθρέφτη [Ζαν Ποτότσκι, Το χειρόγραφο της Σαραγόσα], "Ελεύθερος Τύπος", 3.11.2013Η θεία Χούλια και ο γραφιάς [Μάριο Βάργκας Γιόσα, Η θεία Χούλια και ο γραφιάς], www.vakxikon.gr, Νοέμβριος 2013Μεταξύ φιλοσοφίας & λογοτεχνίας, "Ελεύθερος Τύπος", 13.10.2013Ο ζωγράφος του Μπελογιάννη [Νίκος Δαββέτας, Ο ζωγράφος του Μπελογιάννη], www.vakxikon.gr, Οκτώβριος 2013Όταν η πολιτική εμπλέκεται στην τέχνη και γίνεται τέχνη, "Ελεύθερος Τύπος", 28.9.2013Οικογενειακές υποθέσεις [Ίαν Μακ Γιούαν, Χαμένο παιδί], "Ελεύθερος Τύπος", 8.9.2013Διηγήματα για δύσκολους καιρούς, "Ελεύθερος Τύπος", 25.8.2013Ανεκπλήρωτες υποθέσεις, "Ελεύθερος Τύπος", 11.8.2013Η τέχνη του ελάχιστου, "Ελεύθερος Τύπος", 28.7.2013Υπάρχει και η ποίηση, "Ελεύθερος Τύπος", 14.7.2013Οι μοντέρνοι ζουν ακόμα..., "Ελεύθερος Τύπος", 30.6.2013Βραβευμένος και χιουμορίστας [Χάουαρντ Τζέικομπσον, Αστική ζωολογία], "Ελεύθερος Τύπος", 9.6.2013Γεράκια [Hilary Mantel, Γεράκια], www.vakxikon.gr, τχ. 22, Ιούνιος 2013Δρόμοι της Ιστορίας [Hans Fallada, Ο πότης], "Ελεύθερος Τύπος", 19.5.2013Νέες ιστορικές προσεγγίσεις, "Ελεύθερος Τύπος", 4.5.2013
σελ. 2 3 ... 6 για περισσότερες κριτικογραφίες του συγγραφέα επισκεφτείτε το βιβλιονετ απ'όπου και το ως άνω βιογραφικό του http://www.biblionet.gr/author
