"Το πρώτο μου βιβλίο"

"Το πρώτο μου βιβλίο"
Nέοι συγγραφείς από διάφορους εκδοτικούς οίκους διαβάζουν αποσπάσματα από το πρώτο τους βιβλίο, σε μια συνάντηση - αναζήτηση της επικοινωνίας και της προοπτικής.
Συντονίζει ο δημοσιογράφος και συγγραφέας
Διονύσης Μαρίνος.

Τις 18 Ιουνίου 2015 στις 8:30 μ.μ. στο Poems & crimes των Εκδόσεων Γαβριηλίδης (Αγίας Ειρήνης 17, Αθήνα)

Συμμετέχουν οι εκδοτικοί οίκοι:

 Άγρα (Αλέξανδρος Στεφανίδης), 

Αλεξάνδρεια (Μανώλης Λυδάκης), 

Εκάτη(Ελευθέριος Αχμέτης), 

Ενδυμίων(Κατερίνα Χανδρινού),

Εστία (Χαράλαμπος Μαγουλάς), 

Μανδραγόρας (Κωνσταντίνα Κορυβάντη, Παναγιώτης Δήμου),

Πόλις (Χριστίνα Καράμπελα),

 Ροδακιό (Νικόλας Περδικάρης),

 Εντευκτήριον (Θάνος Λουμπρούκος)

 και Γαβριηλίδης (Ειρήνη Βακαλοπούλου, Μαριάνα Λυμπέρη, Κων/νος Τζαρδής- Τζένη Τσίτσα).




https://www.facebook.com/events/981805988537996/

Διονύσης Μαρίνος

και είπα: τι ομορφιά αυτός ο κόσμος 

τι ομορφιά το ήρεμο κομμάτιασμα 

με το χρώμα του ωκεανού 

στα δόντια 

(Anamneza, 2014, εκδ. Γαβριηλίδης) 

Διονύσης Μαρίνος

20 Ιουλίου

Να σου χτενίζω τα νερά 

Εκεί που κάποτε μαλλιά 

Πλήγηκαν 

Απ’ τη θλίψη 

*** 

Μόνο η θάλασσα 

θνητή 

εκείνη ξέρει τι θα πει 

ναυάγιο 

Διονύσης Μαρίνος

25 Ιουλίου

Τι να σου πω 

Για το κάρβουνο της φωνής 

Και για΄κείνη τη λαίλαπα φλέβα 

Μας πήραν τα μεσημέρια 

Μας βόσκησαν 

Διονύσης Μαρίνος

29/7/2014

Διονύσης Μαρίνος, τι όμορφα μας έκλεινε το κύμα

τι όμορφα μας έκλεινε το κύμα 

στίγματα και δόντια έσπρωχναν 

τον πηλό, την άμμο

έτρωγαν νερό τα φύκια

τα χέρια σου 

λίγος αέρας στα μαλλιά 

ολομόναχος 

τι όμορφα μας έπνιξε το κύμα

σαν διαβήκαμε απ’ τη ζωή

Διονύσης Μαρίνος

8 Ιουλίου 

Διονύσης Μαρίνος, Έρχονται τα μεσημέρια και μ' εκδικούνται.

Διονύσης Μαρίνος


4 Ιουλίου


Έρχονται τα μεσημέρια και μ' εκδικούνται. Γυναίκες με κιρσούς και δάχτυλα βάσανα τραγουδούν στα μπαλκόνια. Φρύγανα μάτια επιπλέουν στους καθρέφτες. Σκυλιά γαβγίζουν με ευλάβεια. Κι o άνεμος στο μπαλκόνι, το ελεγείο της σιωπής μου. Έρχονται τα μεσημέρια και μ' εκδικούνται. Διαλαλούν το βράδυ που φυτρώνει σε κάτι βήματα πτώσης

Διονύσης Μαρίνος

είμαι

όλος

ένα πλήθος

ποτέ μόνος, ποτέ αδιάβροχος

δώσε μου πάλι

ένα

σπίτι να κατοικηθώ

να ΄χω κι εγώ σε κάποιον

να κάνω έξωση

Διονύσης Μαρίνος

29/4/2014

Διονύσης Μαρίνος "γιατί Anamneza"

Διονύσης Μαρίνος
26 Απριλίου στις 7:16 μ.μ.


γιατί κάποια βράδια ο μόνος ήχος του κόσμου είναι μια βιόλα αποχωρισμού, γιατί το νοιαστικό σκοτάδι κρυώνει στο τζάμι σου, γιατί το πιο σκιερό πράγμα είναι όταν δεν συλλαβίζουν χείλη το όνομά σου, γιατί το χέρι που έπεσε και ο ώμος που ράγισε, γιατί σε πέταξαν γυμνό και από πάνω η μάνα έσκυβε να κρύψει τα κίτρινα νύχια, μην δουν τα παιδιά τον πατέρα τους σ’ αυτό το χάλι, γιατί η μνήμη είναι μητριά και παραμονεύει, γιατί μια λάμπα πάντα θα φεγγίζει σε ένα δωμάτιο μοναχικό για κάποιον που μόνιμα λείπει, γιατί είμαστε ζητιάνοι ενός γκρεμού που δεν μας δίνεται, γιατί κάτι μπαγιάτεψε πίσω από την πόρτα που κλείδωσες και νιώθεις ασφαλής, γιατί άλλο νερό από αίμα δεν έχω, γιατί το στήθος μαυσωλείο δεν με πιστεύει, γιατί με περιγράφει ένα κεφάλι σε άπνοια γιατί η ποίηση δεν είναι λάβαρα, αλλά ναός κοιμητηριακός…
γιατί Anamneza

Διονύσης Μαρίνος τα χέρια σου

Διονύσης Μαρίνος
18/4/2014 ·

τα χέρια σου

μαύροι πεσσοί στο σκάκι

τα χέρια σου 

φίδια με το φαρμάκι ορφανό 

τα χέρια σου 

ένα βαγόνι δίχως θέσεις 

τα χέρια σου

στάχτη που δεν την ζήτησε κανείς

στα χέρια μου

θάνατος φυλάει σκοπιά 

και σε φωνάζει

Διονύσης Μαρίνος, κι αν ήξεραν τι έκαναν;

Διονύσης Μαρίνος
17 Απριλίου

κι αν ήξεραν τι έκαναν;

σε μια πλατεία έρημη θα γεννηθεί ένας θάνατος 

μες στις ζωές των άλλων 

τόσο μικρός, τόσο πικρός

που θα κρατήσει αιώνια

Διονύσης Μαρίνος (ας πούμε, η νύχτα)

Διονύσης Μαρίνος
19 Ιανουαρίου 2014

(ας πούμε, η νύχτα)

φυτό αναρριχώμενο 

και το νερό στο χώμα

δαγκωμένο