Παρουσίαση του βιβλίου Ο χορός των ψευδαισθήσεων του Δημήτρη Στεφανάκη

Το Βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟS (Σταδίου 24, Αθήνα, τηλ.: 210 3217917)

και οι Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ

σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου του Δημήτρη Στεφανάκη,

στον χώρο του café τις 23/4/2015 στις 8:30 μ.μ..

Την εκδήλωση θα συντονίσει ο δημοσιογράφος Νίκος Θρασυβούλου.

Για το βιβλίο θα μιλήσει η δημοσιογράφος Τίνα Μανδηλαρά.

Ο συγγραφέας θα συνομιλήσει με το κοινό και θα υπογράψει αντίτυπα του βιβλίου του.




Ο χορός των ψευδαισθήσεων

Μυθιστόρημα

Δημήτρης Στεφανάκης

Ψυχογιός, 2015

280 σελ.

ISBN 978-618-01-1045-6,

Νεοελληνική πεζογραφία -

Μυθιστόρημα [DDC: 889.3]


8 Νοεμβρίου 2011. Ο Αλέξανδρος Σάντσας ή Αλεκίνος δίνει τέλος στη ζωή του διχάζοντας μια ολόκληρη χώρα που βρίσκεται ήδη σε κρίση. Ο Μάνος Πιερίδης, μέλος μιας παρέας στην οποία ανήκε ο αυτόχειρας, αναθυμάται στιγμές από την κοινή τους ζωή στη δεκαετία του ενενήντα. Η μνήμη του ψηλαφεί τα ανέμελα χρόνια της νιότης, τον ανεκπλήρωτο έρωτά του για την Έλια, τη νεαρή δασκάλα χορού, την πολυκύμαντη φιλία του με τον Σέργιο. Μέσα από μικρά και μεγάλα επεισόδια που οδηγούν στο σήμερα αναδεικνύεται το ψηφιδωτό χαρακτήρων ενός λαού που χόρεψε στον ρυθμό των ψευδαισθήσεων προτού βυθιστεί σε μια απρόσμενη περιπέτεια.

Ένα μυθιστόρημα για τη δοκιμασία της ζωής και του έρωτα με φόντο την πολύκροτη κρίση.

Διαβάστε ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο :

http://webdata.psichogios.gr/sample/9786180110456.pdf




Δημήτρης Γ. Στεφανάκης

Διεθνές Βραβείο Καβάφη Πεζογραφίας [2011]

Ο Δημήτρης Στεφανάκης γεννήθηκε το 1961. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Έχει μεταφράσει έργα των Σωλ Μπέλοου, Ε.Μ. Φόρστερ, Γιόζεφ Μπρόντσκι και Προσπέρ Μεριμέ. Το πρώτο του μυθιστόρημα, "Φρούτα εποχής" κυκλοφόρησε το 2000 (εκδόσεις Ωκεανίδα). Ακολούθησαν: "Λέγε με Καΐρα" (Ωκεανίδα, 2002), "Το μάτι της επανάστασης έχει αχρωματοψία" (Ωκεανίδα, 2005), "Μέρες Αλεξάνδρειας" (εκδόσεις Πατάκη, 2007, β' έκδ. Ψυχογιός 2011, μεταφράστηκε στα γαλλικά, τιμήθηκε με το Prix Mediterranee Etranger 2011 και στη συνέχεια μεταφράστηκε στα ισπανικά και στα αραβικά), "Συλλαβίζοντας το καλοκαίρι" (Εκδόσεις Πατάκη, 2009), "Θα πολεμάς με τους θεούς" (Εκδόσεις Πατάκη, 2010), "Φιλμ νουάρ" (Ψυχογιός, 2012). Ο Δημήτρης Στεφανάκης έχει τιμηθεί με το Διεθνές Βραβείο Καβάφη, το 2011, και ήταν υποψήφιος για το Prix du Livre Europeen της ίδιας χρονιάς.




Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ

(2015) Ο χορός των ψευδαισθήσεων, Ψυχογιός

(2014) Συλλαβίζοντας το καλοκαίρι, Ψυχογιός

(2013) Άρια, Ψυχογιός

(2012) Μέρες Αλεξάνδρειας, Ψυχογιός

(2012) Φιλμ νουάρ, Ψυχογιός

(2012) Φιλμ νουάρ, Ψυχογιός

(2011) Μέρες Αλεξάνδρειας, Ψυχογιός

(2010) Θα πολεμάς με τους θεούς, Εκδόσεις Πατάκη

(2009) Συλλαβίζοντας το καλοκαίρι, Εκδόσεις Πατάκη

(2007) Μέρες Αλεξάνδρειας, Εκδόσεις Πατάκη

(2004) Το μάτι της επανάστασης έχει αχρωματοψία, Ωκεανίδα

(2002) Λέγε με Καΐρα, Ωκεανίδα

(2000) Φρούτα εποχής, Ωκεανίδα




Συμμετοχή σε συλλογικά έργα

(2012) Τέλος καλό, όλα καλά, Εκδόσεις Καστανιώτη

(2012) Τέλος καλό, όλα καλά, Εκδόσεις Καστανιώτη




Μεταφράσεις

(2014) Balzac, Honoré de, 1799-1850, Συνταγματάρχης Σαμπέρ, Έναστρον

(2010) Brodsky, Joseph, 1940-1996, Το τραγούδι του εκκρεμούς, Εκδόσεις Καστανιώτη

(2009) Moor, Donald R., Καφές με τον Πλάτωνα, Εκδόσεις Πατάκη

(2009) Curnutt, Kirk, Καφές με τον Χεμινγουέυ, Εκδόσεις Πατάκη

(2007) Capote, Truman, Πρόγευμα στο Τίφφανυς, Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη

(2007) Bellow, Saul, 1915-2005, Χέρτσογκ, Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη

(2006) Holland, Tom, Η περσική φωτιά, Ωκεανίδα

(2006) Fox, Robin Lane, Ο κλασικός κόσμος, Ωκεανίδα

(2006) Freeman, Charles, Τα άλογα του Αγίου Μάρκου, Ωκεανίδα

(2005) Haag, Michael, Αλεξάνδρεια, Ωκεανίδα

(2005) Holland, Tom, Ρουβίκωνας, Ωκεανίδα

(2005) Atwood, Margaret, 1939-, Συνομιλώντας με τους νεκρούς, Ωκεανίδα

(2002) Updike, John, 1932-2009, Γερτρούδη και Κλαύδιος, Εκδόσεις Καστανιώτη

(2001) Bellow, Saul, 1915-2005, Ραβελστάιν, Εκδόσεις Καστανιώτη

(2000) Mérimée, Prosper, 1803-1870, Κάρμεν, Εκδόσεις Καστανιώτη

(2000) Mérimée, Prosper, 1803-1870, Κάρμεν, Εκδόσεις Καστανιώτη

(2000) Forster, E. M., 1879-1970, Στην άλλη ζωή, Εκδόσεις Καστανιώτη

(1999) Brodsky, Joseph, 1940-1996, Το τραγούδι του εκκρεμούς, Εκδόσεις Καστανιώτη

(1999) Bellow, Saul, 1915-2005, Χέρτσογκ, Εκδόσεις Καστανιώτη




Κριτικογραφία

Το μέλλον του ευρωπαϊκού πολιτισμού [Αλμπέρ Καμύ, Το μέλλον του ευρωπαϊκού πολιτισμού], http://www.culturenow.gr, 26.1.2015Ο Δημήτρης Στεφανάκης διαβάζει Τόμας Πίντσον [Τόμας Πίντσον, Υπεραιχμή], "Athens Voice", τχ. 510, 22.1.2015Μεταφράζοντας τον «Συνταγματάρχη Σαμπέρ» [Ονορέ ντε Μπαλζάκ, Συνταγματάρχης Σαμπέρ], "Athens Voice", τχ. 509, 15.1.2015Συνομιλίες με τον Γκαίτε [Johann Peter Eckermann, Συνομιλίες με τον Γκαίτε], http://www.culturenow.gr, 7.1.2015Οι ιστορίες του Καντέρμπερυ [Τζέφρυ Τσώσερ, Οι ιστορίες του Καντέρμπερυ], http://www.culturenow.gr, 1.12.2014Ουίσκι μπλε [Τέσυ Μπάιλα, Ουίσκι μπλε], "Athens Voice", 6.11.2014Διαθήκη [Βίτολντ Γκομπρόβιτς, Διαθήκη], "Athens Voice", τχ. 502, 30.10.2014Ο κολυμβητής και άλλες ιστορίες [Τζον Τσίβερ, Ο κολυμβητής και άλλες ιστορίες], "Athens Voice", τχ. 464, 1.9.2014Φώτης Θαλασσινός [Φώτης Θαλασσινός, Εκείνο], "Athens Voice", τχ. 489, 3.7.2014Η περίπτωση Τζέικομπσον, Με αφορμή την «Αστική ζωολογία» [Χάουαρντ Τζέικομπσον, Αστική ζωολογία], http://literature.gr, 10.5.2014Ζωή και πεπρωμένο [Βασίλι Γκρόσμαν, Ζωή και πεπρωμένο], http://www.culturenow.gr, 10.3.2014Οι συνωμότες [Γιώργος Ζ. Ηλιόπουλος, Οι συνωμότες], http://www.culturenow.gr, 10.3.2014Ταξιδιώτης και φεγγαρόφωτο [Άνταλ Σερμπ, Ταξιδιώτης και φεγγαρόφωτο], http://www.culturenow.gr, 27.12.2013Σιγανά, σιγανά πατώ τη γη [Κώστια Κοντολέων, Σιγανά, σιγανά πατώ τη γη], diastixo.gr, 16.12.2013Ταξίδι στην άκρη της νύχτας [Σελίν, Ταξίδι στην άκρη της νύχτας], http://www.culturenow.gr, 23.9.2013Εμβατήριο Ραντέτσκυ [Joseph Roth, Το εμβατήριο του Ραντέτσκυ], http://www.culturenow.gr, 16.9.2013Τo μυστικό ήταν ζάχαρη [Τέσυ Μπάιλα, Το μυστικό ήταν η ζάχαρη], "Athens Voice", 5.7.2013Από την Ιαπωνία στην Αμερική. Η περίπτωση Φράνζεν [Τζόναθαν Φράνζεν, Η εικοστή έβδομη πολιτεία], "Athens Voice", τχ. 414, 22.11.2012Οι γεύσεις γράφουν ιστορία [Γιώργος Ηλιόπουλος, Γαστρονομικόν], "Athens Voice", τχ. 411, 8.11.2012Ένα αδημοσίευτο κεφάλαιο [Δημήτρης Στεφανάκης, Φιλμ νουάρ], "Athens Voice", τχ. 407, 4.10.2012Το παραμύθι της βροχής [Τέσυ Μπάιλα, Το παραμύθι της βροχής], Περιοδικό "Κλεψύδρα", τχ. 2, Μάιος 201213 συγγραφείς προτείνουν βιβλία, www.in2life.gr, 23.4.2012Ντοστογιέφσκι: το μαγικό βουνό του μυθιστορήματος, "The Books' Journal", τχ. 7, Μάιος 2011Η αποδόμηση του Σταλινισμού [Μάρτιν Έιμις, Ιδιωτικές συναντήσεις], Περιοδικό "Διαβάζω", τχ. 485, Μάιος 2008Τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται [Τζων Μπάνβιλ, Σάβανο], "Ελεύθερος Τύπος", 27.1.2008




Πηγές :

https://www.facebook.com/events/1423721537932246/

http://www.psichogios.gr/site/Books/show/1002903/o-xoros-twn-pseydaisthhsewn

http://www.biblionet.gr

Τιμητική εκδήλωση για τον Δημήτρη Στεφανάκη που αναγορεύτηκε σε Ιππότη των Γραμμάτων και των Τεχνών από το Γαλλικό κράτος στη Λέσχη Πολιτισμού Έναστρον

Με αφορμή την αναγόρευση του Δημήτρη Στεφανάκη σε Ιππότη των Γραμμάτων και των Τεχνών/ Chevalier des Arts et des Lettres από το Γαλλικό κράτος, η Λέσχη Πολιτισμού Έναστρον έχει τη χαρά να εγκαινιάζει τις φετινές εκδηλώσεις της με μια γιορτή για όλους τους φίλους του Δημήτρη Στεφανάκη την Κυριακή  5/10/2014 στις 8:00 μ.μ.

Βιβλιοκαφέ Έναστρον
Σόλωνος 101, 10678 Athens, Greece

https://www.facebook.com/events/451332511675600/?ref_dashboard_filter=upcoming

Ιππότης Γραμμάτων χρίστηκε ο Δημήτρης Στεφανάκης
Ο έλληνας συγγραφέας τιμήθηκε από το γαλλικό κράτος
δημοσιεύθηκε τις 2/10/2014 στο  http://www.tovima.gr



Την Τρίτη 30 Σεπτεμβρίου ο συγγραφέας Δημήτρης Στεφανάκης τιμήθηκε με το διάσημα του Ιππότη Γραμμάτων και Τεχνών του Γαλλικού Κράτους από τον Σύμβουλο Συνεργασίας και Μορφωτικής Δράσης της Πρεσβείας της Γαλλίας στην Ελλάδα και Διευθυντή του Γαλλικού Ινστιτούτου Ολιβιέ Ντεκότ.

Η τελετή πραγματοποιήθηκε στην αυλή του Γαλλικού Ινστιτούτου με την παρουσία πλήθους προσκεκλημένων, στους οποίους ο οικοδεσπότης Ολιβιέ Ντεκότ εξύμνησε την προσφορά του Δημήτρη Στεφανάκη στα ελληνικά γράμματα και μίλησε εγκωμιαστικά για τη διεθνή απήχηση του έργου του τόσο στη Γαλλία, αλλά και στις υπόλοιπες μεσογειακές χώρες.

Μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στην ευρωπαϊκή θεματολογία που συναντά ο αναγνώστης στα βιβλία του Δημήτρη Στεφανάκη και εστίασε ιδιαίτερα στο μυθιστόρημά του «Συλλαβίζοντας το καλοκαίρι» που φέρνει στο προσκήνιο τον Αλμπέρ Καμύ και προάγει τα γαλλικά γράμματα.

Ο συγγραφέας στη σύντομη ομιλία του ευχαρίστησε τον γάλλο μορφωτικό ακόλουθο, τον εκδότη του Θανάση Ψυχογιό, τον γάλλο εκδότη του, την οικογένεια του, τους φίλους του και τους αναγνώστες.

Ο Δημήτρης Στεφανάκης γεννήθηκε το 1961. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Έχει μεταφράσει έργα των Σολ Μπέλοου, Ε. Μ. Φόρστερ, Γιόζεφ Μπρόντσκι, Προσπέρ Μεριμέ κ.ά. Το βιβλίο του «Μέρες Αλεξάνδρειας», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Ψυχογιός» εκδόθηκε πρόσφατα στα γαλλικά και απέσπασε το Prix Mediterranée Étranger.

Το βιβλίο κυκλοφορεί επίσης στα ισπανικά και τα αραβικά. Ο Δημήτρης Στεφανάκης τιμήθηκε με το Διεθνές Βραβείο Καβάφη 2011 και ήταν υποψήφιος για το Prix du Livre Européen 2011.

Από τις εκδόσεις «Ψυχογιός» κυκλοφορούν επίσης τα μυθιστορήματά του «Φιλμ νουάρ», το οποίο πρόσφατα μεταφράστηκε στα γαλλικά, «Άρια. Ο κόσμος από την αρχή» και «Συλλαβίζοντας το καλοκαίρι».

Πηγή φωτογραφιών από https://www.facebook.com/media/set/?set=oa.537279493069613&type=1

Δημήτρης Στεφανάκης Το Καβαφικό Αντάρτικο ( περιοδικό ΚΛΕΨΥΔΡΑ. τ.5)

Το Καβαφικό Αντάρτικο
Ο Κωνσταντίνος Καβάφης, ο άνθρωπος που συνέδεσε το πεπρωμένο του με την πόλη της Αλεξάνδρειας αποτελεί ασφαλώς μοναδικό φαινόμενο στην παγκόσμια λογοτεχνία. Σε μια επίδειξη ποιητικής ανταρσίας θεμελίωσε το δικαίωμά του στην αθανασία κινούμενος συχνά μεταξύ αφήγησης και διδακτισμού – αμαρτήματα θανάσιμα για ένα ποιητή του εικοστού αιώνα. Αν όμως αμφιταλαντεύεται κανείς μπροστά στο αίνιγμα της καβαφικής μεγαλοσύνης, δεν έχει παρά να σκεφτεί πώς ένας θρησκόληπτος, πανσλαβιστής συγγραφέας σαν τον Ντοστογιέφσκι κατάφερε αντίστοιχα παρά τις προσωπικές του εμμονές να οικοδομήσει το μεγαλύτερο μυθιστορηματικό κόσμο στην ιστορία της λογοτεχνίας.
Φαίνεται πως το ταλέντο, εκτός των άλλων, είναι και η ικανότητά μας να παρακάμπτουμε τις εγγενείς αδυναμίες μας τη στιγμή της δημιουργίας. Κι ο Καβάφης, πρέπει να το πούμε, αποτελεί λαμπρό παράδειγμα ορθής διαχείρισης του ταλέντου. Η οικονομία των δημιουργικών δυνάμεων που έκανε μέχρι το τέλος της ζωής του, αποφεύγοντας τους περισπασμούς της κοινωνικής και πολιτικής επικαιρότητας, τον βοήθησε να συλλάβει και να διατυπώσει ένα ολοκληρωμένο ποιητικό σύμπαν.
Το καβαφικό αντάρτικο είναι εντέλει η προσφορά του έκκεντρου ελληνισμού στην νεοελληνική λογοτεχνία.
Ο Αλεξανδρινός ποιητής δεν αμφισβήτησε το Σολωμικό «εμείς οι Έλληνες» τουλάχιστον στα λεγόμενα ιστορικά ποιήματά του. Όμως αντί να αποδυθεί σε διακηρύξεις νίκης και αναγέννησης, προτίμησε τη σημειωτική της ήττας και ενίοτε της παρακμής. Έτσι οι Θερμοπύλες γίνονται η καβαφική παντιέρα.
Ο Καβάφης εντρυφά με το έργο του στις ήττες του Ελληνισμού: οι Κυνός Κεφαλαί, η Μαγνησία, η Πύδνα, η Κόρινθος τον καιρό της Αχαϊκής Συμπολιτείας και κυρίως η ίδια η Αλεξάνδρεια. Το «εμείς» δεν παιανίζει την μέλλουσα δόξα του αναγεννημένου έθνους. Ταυτίζεται μάλλον με τον χορό των γερόντων της αρχαίας τραγωδίας που μηρυκάζει γοερά τα τραγικά σπέρματα του εθνικού παρελθόντος. Μέσα από αυτή την απαισιόδοξη στάση, ωστόσο, αναδύεται το διεθνικό θαύμα του ελληνικού πολιτισμού που διαχέεται στις τέσσερις άκρες της Μεσογείου. Το «εμείς οι Έλληνες», στην καβαφική ποίηση, δεν ορίζεται πλέον γεωγραφικά, αλλά ιστορικά. Είναι ένα μέγεθος που υπολογίζεται στη διάσταση του χρόνου και δεν έχει να κάνει με την κλειστοφοβική αντίληψη των ποιητών του Ελλαδικού χώρου που την ίδια εποχή επιζητούν να μονοπωλήσουν την προγονική δόξα. Ο Καβάφης είναι παιδί του κοσμοπολιτισμού που άκμασε στην Ανατολική λεκάνη της Μεσογείου, και η Αλεξάνδρεια είναι η πρωτεύουσα της φαντασίας του σε μια αγαστή σύνθεση δύσης και ανατολής.
Έχοντας στην κυριολεξία καταπιεί την Παλατινή Ανθολογία αισθάνεται αρκούντως ασφαλής προκειμένου να απαλλαγεί από την τυραννία του μέτρου και της ομοιοκαταληξίας μέσα στην οποία ασφυκτιά. Με απόλυτη νηφαλιότητα σχεδιάζει σε πεζούς στίχους το «μυθιστόρημα της Αλεξάνδρειας». Τα καβαφικά επεισόδια συνιστούν μια νέα, ενδιαφέρουσα διαστρωμάτωση της ίδιας της Ιστορίας. Ο Αντώνιος είναι ο χαρακτηριστικός ήρωας της καβαφικής μυθολογίας. Η παρουσία του διαθλάται ακόμα και στο ποίημα Η Πόλις. «Αποχαιρέτα την την Αλεξάνδρεια που χάνεις», αλλά «…καινούργιους τόπους δεν θα βρεις… έτσι που την ζωή σου ρήμαξες εδώ… σε όλη την γη την χάλασες». Ο ποιητής ειρωνεύεται τον υπερφίαλο ήρωά του, αλλά ταυτόχρονα θρηνεί γι αυτόν. «Τα έργα σου που απέτυχαν… τα σχέδια της ζωής σου που βγήκαν όλα πλάνες…» Τα σχέδια του Αντωνίου για μια νέα ελληνιστική αυτοκρατορία με πρωτεύουσα την Αλεξάνδρεια ήταν μια πρόκληση για τις ιστορικές συνθήκες της εποχής του και η ίδια η Ιστορία τον εκδικήθηκε με τον χειρότερο τρόπο. Ο ποιητής συντάσσεται με τα ανέφικτα όνειρα των ανθρώπων.
Ο Καβάφης, δεν υπάρχει αμφιβολία, αγαπά την Ιστορία αλλά πάνω από όλα τον έρωτα και το κάλλος. Έλκεται από την νεότητα και τον μαγνητισμό των σωμάτων, εμπνέεται από τολμηρές φαντασιώσεις ενίοτε νοσηρές. Όποτε καλείται πάντως να απαντήσει στο δίλημμα Ιστορία ή έρωτας το κάνει με ξεκάθαρο τρόπο:

Ήρθε να διαβάσει. Είν’ ανοιχτά
Δυο, τρία βιβλία· ιστορικοί και ποιηταί.
Μα μόλις διάβασε δέκα λεπτά,
Και τα παράτησε. Στον καναπέ
Μισοκοιμάται. Ανήκει πλήρως στα βιβλία –
Αλλ’ είναι είκοσι τριών ετών κ’ είν’ όμορφος πολύ·
Και σήμερα τ’ απόγευμα πέρασ’ ο έρως…

Στα ερωτικά ποιήματα, εντέλει, συντάσσεται με τα δικά του ανέφικτα όνειρα. Το «εμείς» γίνεται ξαφνικά «εγώ», όμως η σημειωτική της ήττας και της παρακμής παραμένει αυτούσια. Την ερωτική μυθολογία του Καβάφη την διαπερνά μια απελπισμένη νοσταλγία. Όλα εκτυλίσσονται σε ένα απωθημένο παρελθόν, οι αναμνήσεις είναι θολές και απροσδιόριστες, οι τόποι και τα πρόσωπα ασαφή. Οι εκμυστηρεύσεις του ποιητή στον αναγνώστη του είναι τολμηρές και είναι στιγμές που ο τελευταίος αισθάνεται αμηχανία από την διεγερμένη συνείδηση του πρώτου. Κανένα εθνικό μεγαλείο εδώ, καμία παλικαριά, κανένα θάλλος. Ο ακρίτας του Παλαμά νικά τον χρόνο και τον Χάροντα. Ο «ανδρείος της ηδονής» του Καβάφη ηττάται οικτρά από το χρόνο, αρθρώνοντας μετά δυσκολίας τα αδόκιμα Ελληνικά του, για να περιγράψει το δράμα του.
Όμως ενώ ο πλούσιος Παλαμικός λόγος ρέει αβίαστα, ο Καβάφης μοιάζει να παρατάσσει τις λέξεις ακριβώς όπως ένας ικανότατος στρατηγός τους στρατιώτες του. Το πλεονέκτημα εκείνου που γράφει μια γλώσσα σαν να μην είναι η μητρική του, έγκειται στο γεγονός ότι δεν χρησιμοποιεί μηχανικά τις λέξεις. Αφουγκράζεται τη μαγεία τους ακριβώς όπως ένα μικρό παιδί που μπαίνει για πρώτη φορά στον κόσμο του λόγου. Αντιλαμβάνεται τη χρήση τους ως δομικών υλικών σε μια εύθραυστη σύνθεση η οποία μπορεί ανά πάσα στιγμή να καταρρεύσει από καθετί περιττό και άσκοπο. Η γεωμετρική ακρίβεια των Καβαφικών στίχων μεταφέρει αυτούσιο τον ιδεολογικό της πυρήνα και προσφέρεται για αποστήθιση. Έτσι ο Αλεξανδρινός ποιητής γίνεται ο τρίτος μετά τον Σολωμό και τον Κάλβο, που μεγαλουργεί σε μια γλώσσα την οποία έγραφε σαν ξένη.
Η διαμάχη Παλαμά-Καβάφη ή Καβάφη-Παλαμά, αν προτιμάτε, και ως προς τα επί μέρους επεισόδια της αλλά και ως προς την έκβασή της, προσφέρεται προκειμένου να αντλήσει κανείς χρήσιμα συμπεράσματα. Η παλαμική μούσα εκκινεί με σαφές προβάδισμα έναντι της αντίστοιχης καβαφικής. Η εθνικά συντεταγμένη ποίηση της εποχής δύσκολα θα μπορούσε να δεχθεί τα «καινά δαιμόνια» και η γλωσσική κοσμογονία του Παλαμά παρασύρει τα πάντα στο πέρασμά της. Η ποιητική ιδιοτροπία του Καβάφη μοιάζει καταδικασμένη εκ των προτέρων. Ο ίδιος αποφεύγει οποιαδήποτε μετωπική σύγκρουση με τον μεγάλο αντίζηλο και ετεροχρονίζει την επίλυση της διαφοράς τους, όταν φέρεται να λέει: «Είμαι ο ποιητής των επόμενων γενεών». Το μέλλον θα τον δικαιώσει απόλυτα.
Όμως η συνεισφορά του Καβάφη δεν εξαντλείται σε αυτό. Μετά το αρχικό μπινγκ-μπανγκ της ποιητικής του κοσμογονίας το καβαφικό σύμπαν μοιάζει να διαστέλλεται συνεχώς κερδίζοντας νέα ερείσματα στο παγκόσμιο λογοτεχνικό στερέωμα. Σε όσους αναρωτιούνται ακόμα αν στο σύμπαν αυτό η επίσημη Ιστορία αποτελεί διάσταση του Έρωτα ή το αντίθετο δύσκολα θα μπορούσε κανείς να απαντήσει. Το σίγουρο είναι ότι τους στίχους του ποιητή διατρέχει ένας γνήσιος αλεξανδρινός αισθησιασμός.
Ο Κωνσταντίνος Καβάφης, εντέλει, είναι ο άνθρωπος που σκηνογράφησε μια ολόκληρη πόλη στη λογική ενός κινηματογραφικού σκηνικού. Μετά τον Καβάφη η λέξη Αλεξάνδρεια είναι περισσότερο μια λογοτεχνική σύμβαση, μια Καβαφική επινόηση και λιγότερο μια πραγματική πολιτεία.

Δημήτρης Στεφανάκης

το κείμενο αναδημοσιεύεται από το λογοτεχνικό περιοδικό ΚΛΕΨΥΔΡΑ. τ.5


Πηγή : http://algebrabspot.blogspot.gr/2014/04/blog-post.html?spref=fb

Δημήτρης Στεφανάκης Η ΑΡΙΑ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Άρια, ο κόσμος από την αρχή, Δημήτρης Στεφανάκης
18/01/2014 ·

Η ΑΡΙΑ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

literature.gr

επιμ. Εύη Παπαδοπούλου-Χρυσκοπούλου

Σελ.190: «Περιφερόμουν στους απαστράπτοντες χώρους του ξενοδοχείου με το μεθυστικό άρωμα του κοσμοπολιτισμού. Σκουροπράσινοι κίονες, πάτωμα από γρανίτη και μπρούντζινους αρμούς, ορθομαρμαρώσεις στους τοίχους, περίτεχνα φωτιστικά και πολυέλαιοι, χαλιά και βαρύτιμα έπιπλα, αντικείμενα τέχνης. Η αίσθηση ενός θερμοκηπίου ειρήνης μες την άγρια δίνη του πολέμου, για το οποίο θα πλήρωνε κανείς όσο όσο.»