Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αλεξάνδρου Άρης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αλεξάνδρου Άρης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 20 Απριλίου 2014

Άρης Αλεξάνδρου Φρόντισε «Ευθύτης οδών»




Φρόντισε

Φρόντισε οι στίχοι σου να σπονδυλωθούν
με τις αρθρώσεις των σκληρών των συγκεκριμένων λέξεων.
Πάσχισε νάναι προεκτάσεις της πραγματικότητας
όπως κάθε δάχτυλο είναι μια προέκταση στο δεξί σου χέρι.
Έτσι μονάχα θα μπορέσουν σαν την παλάμη του γιατρού
να συνεφέρουν με χαστούκια
όσους λιποθύμησαν

μπροστά στο άδειο πρόσωπο τους.

Άρης Αλεξάνδρου


Ποίημα της συλλογής «Ευθύτης οδών» (1959) που μετά δημοσιεύτηκε και στη συγκεντρωτική έκδοση Ποιήματα 1941-1974. Έγινε αντιπαραβολή με τη συγκεντρωτική έκδοση.
Πηγές :
http://www.sarantakos.com/liter/aleksandrou/frontise.html
http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-C130/601/3949,17601/

Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου 2014

Άρης Αλεξάνδρου ΘΑ ΕΠΙΜΕΝΕΙΣ


ΘΑ ΕΠΙΜΕΝΕΙΣ

Όσο ψηλά κι αν ανεβείς εδώ θα παραμένεις.
Θα σκοντάφτεις και θα πέφτεις εδώ μες στα χαλάσματα

χαράζοντας γραμμές
εδώ θα επιμένεις δίχως βία
χωρίς ποτέ να καταφύγεις στη βολική απόγνωση
ποτέ στην περιφρόνηση
κι ας έχουν σήμερα τη δύναμη εκείνοι που οικοδομούνε ερημώσεις
κι ας βλέπεις φάλαγγες ανθρώπων να τραβάν συντεταγμένοι
για το ξυλουργείο
να δέχονται περήφανοι
την εκτόρνευσή τους
και να τοποθετούνται στα αυστηρά τετράγωνα
σαν πιόνια.
Εσύ θα επιμένεις σαν να μετράς το χρόνο με τις σειρές
των πετρωμάτων
σάμπως νάσουν σίγουρος πως θαρθεί μια μέρα
όπου οι χωροφύλακες κ' οι επαγρυπνητές θα βγάλουν τις στολές
τους.
Εδώ μες στα χαλάσματα που τα σπείραν άλας
θέλεις δε θέλεις θα βαδίζεις
υπολογίζοντας την κλίση που θάχουν τα επίπεδα
θα επιμένεις πριονίζοντας τις πέτρες μοναχός σου
θέλεις δε θέλεις πρέπει ν' αποχτήσεις έναν δικό σου χώρο.

Άρης Αλεξάνδρου




http://www.sarantakos.com/liter/aleksandrou/epimeneis.html

Δευτέρα 16 Δεκεμβρίου 2013

Άρη Αλεξάνδρου, «μέσα στις πέτρες» (από τη συλλογή Ευθύτης Οδών – 1959)



Άρη Αλεξάνδρου,  «μέσα στις πέτρες» (από τη συλλογή Ευθύτης Οδών – 1959):

«Κι όμως δεν αυτοκτόνησα. 

 Είδατε ποτέ κανέναν έλατο να κατεβαίνει μοναχός του στο πριονιστήριο; 

 Η θέση μας είναι μέσα δω σ’ αυτό το δάσος

 με τα κλαδιά κομμένα μισοκαμένους τους κορμούς 

 με τις ρίζες σφηνωμένες μέσα στις πέτρες»

Άρης Αλεξάνδρου, Ποιήματα (1941-1974), 1978