Αγαθή Γιολτζίδου

Αέναη η τροχιά μου ανάμεσα από τους τρυφερούς μου πόθους
Αιώνες ταξιδεύουν σαν αλήτες ,μακριά από ελπίδες κι ηδονές
Σαν το καράβι που απλώνεται στον ωκεανό έρχεται η σκέψη σου και με μεθάει
Μελωδικά ηλιοβασιλέματα πολύχρωμα πρωινά μ ένα νεύμα ανέμου χαράζει η μορφή σου
Φίλησε με
Φίλησε με τώρα
Οι νύχτες ανατρεπτικά μηνύματα γνέθουν σε νεφελώματα ονείρων
Μαζί
Μαζί σου
Λάμψη ξαφνική κεραυνού ή φάρου που ασταμάτητα λικνίζεται στο βράχο της αγάπης μου για σένα
Αμαρτωλές καμπύλες ίχνη παντού το χάδι σου
Θανατηφόρες ανάσες ηδονής πλέκουν τις ηλιαχτίδες στη μέρα μου
Πύλες απόρθητες επιθυμίες του νου που μάγεψαν
Ανυποψίαστα αθόρυβα σε λαχταρώ
Έλα
Έλα σε μένα
Στην ενοχή του φοβισμένου κρύβω τον πόθο μου για σένα
Ασίγαστη ορμή οι σκέψεις μου χείμαρροι ορμητικοί που με πονάνε
Θέλω να καις
Θέλω να κάψεις και να φωτίσεις όλα τα μονοπάτια που μαρκάρισαν το μπλαβί του ουρανού στο κορμί μου.
Πάρε
Πάρε με
Άρωμα γιασεμιού η σκέψη μου για σένα
Σε συντροφεύει κι αναρωτιέσαι
Χάιδεψε τον βασιλικό σου
Μη
Μη σταματάς
Να σεργιανίσω σε φλεγόμενους γαλαξίες που καρφώθηκαν στο κορμί σου ,ανίκητος καημός
Σε ονειρεύομαι γερμένο σ ένα φθαρτό σύνορο καθρεφτίζοντας πνιγμένες σιωπές
Φέρε μου να πιω απόψε
Λιώνει ο πάγος εξαργυρώνοντας το εισιτήριο της προσμονής
Δεν μου λείπεις
Στη διαδρομή της πνοής σου, ποτίζω το νυχτολούλουδο μου, οι ευωδιές του να σε κουρσέψουν....
Αγαθή Γιολτζίδου
28 Μαΐου 2015

Διαβάστε με τη δεδομένη κι άλλες δημοσιεύσεις μου για την Αγαθή Γιολτζίδου  http://poihtikakailogotexnikaanalogia.blogspot.gr

Αγαθή Γιολτζίδου

Μισώ τον πόνο/
Μισό το παυσίπονο της αγάπης που μου κρύβεις.
Ήθελα,
ω Θεοί πόσο θα ήθελα να ήμουν μια ξαφνική καταιγίδα στη ζωή σου και να σε κρύψω,να σε προστατεύσω κάτω από τις φτερούγες μου.
√
Φοβάσαι, το νιώθω.
Γι αυτό κι έχω έναν πόνο στα όνειρα μου.


Κοιμάμαι
κι έχω ένα πόνο στα όνειρα μου.
Μεταμορφώνω τις αισθήσεις μου, σε γητεύτρα.
Κλωστές ζωτικές /
μ ατελείωτους κόμπους /
ενώνουν το χαμόγελο μου σαν αγγίζει τον πόνο/
εκείνον τον πόνο τ ονείρου.

Αγαθή Γιολτζίδου
16 Μαΐου στις 1:43 μ.μ. · 

Αγαθή Γιολτζίδου Ξανά_έφυγε.

Ξανά_έφυγε.
Χωρίς αποσκευές σ αυτή την χρονική περίοδο της ζωής της.
Η λατρεία που του είχε λαμπύριζε στο πρόσωπο της σαν τριαντάφυλλο του Μάη.
Στα βλέφαρα της έσταζε η πρωινή δροσιά του φιλιού του.
Οι τοίχοι του έρωτα τους, πλημμύριζαν στην ηδονή τους.
Κρύωνε όταν τον αντάμωνε.
Αραχνιασμένα τα πατώματα, έψαχνε το χαλάκι της Μάννας ,να ζεστάνει το πάθος του.
Εκείνη ,έψαχνε το φως.
Δεν είναι απαραίτητο, της απάντησε με το χάδι του φιλιού του.
Φεγγοβολάει η αγάπη σου ,συνέχισε δίνοντας την να πιει το παγωμένο κρασί, στην ζωή μου αιώνια.
Έφυγε χωρίς αποσκευές.
Τα αρώματα της ,τα σκόρπισε στο χορταριασμένο κήπο του.
Ανήλιες οι κάμαρες του πέτρινου σαν την καρδιά του ,απόκτημα.
Προσπάθησε να ενώσει το παρελθόν της, με το δικό του σήμερα.
Ξαναφεύγει μονάχη της.
Στα μουσκεμένα της βήματα ,μαζεύει δροσιές μοναξιάς .
Η απόλυτη ηδονή του , χύθηκε στα σύμπαντα της.

Η σιδερένια πόρτα συνεχίζει να είναι ερμητικά κλειστή.

Αγαθή Γιολτζίδου

15 Μαΐου 

Αγαθή Γιολτζίδου

Η μόνη λάσπη που σε λερώνει, είναι αυτή που ρίχνεις στους άλλους

https://www.youtube.com/watch?v=eoHLgZl7m-o

Αγαθή Γιολτζίδου
24 Μαΐου 2014 · 

Αγαθή Γιολτζίδου - Μεθυσμένες οι στιγμές κι η ψυχή να ταξιδεύει

Μεθυσμένες οι στιγμές κι η ψυχή να ταξιδεύει.

΅΅

Ουρλιαχτό ανέμου απόψε τ όνειρό μου.

κραυγή απόγνωσης έμοιαζε.

Απλές οι λέξεις ,
σύνθετες οι επιθυμίες.
Ξεκίνησε η μέρα μου,ρίχνοντας στις φθαρμένες τσέπες του jeans,κόκκινα ροδοπέταλα,φθινοπωριάτικου,δική σου η χειρονομία της προσφοράς.
-Μου έλειψες πολύ,ακούστηκε η ανάσα σου ,τόσο δυνατά που αγκάθια άγγιξαν το δέρμα της ψυχής μου.
Τρύπια η τσέπη,φθαρμένη η ζωή.
΅΅΅
Πάρτε κλάματα,πάρτε κλάματα ,σήμερα όλα είναι μισοτιμής,
ο πραματευτής με κοιτάζει με μουσκεμένα μάτια.
Κλάματα ,από πράματα.
Πράματα για κλάματα.


Σήμερα είναι όλα μισοτιμής.
΅΅΅
Εκείνο που μισώ είναι η επιβολή σου για το μισό της ύπαρξης μου...
΅΅
Παζλ ζωής.
Μοναξιά πλάνης.


___________

Ανοίγω τα παράθυρα της φωτογραφίας ν' αεριστεί,γράφει η Δημουλά. Έμεινε καιρό κλεισμένη όπως πολλά εξοχικά παρελθόντα.

Αγαθή Γιολτζίδου
15 Μαΐου 2014

Αγαθή Γιολτζίδου Εκκρεμότητες αγάπης.....

Εκκρεμότητες αγάπης.....


``Ποτέ μη κρατήσεις κακία σε κάποιον που σε πλήγωσε..

Δεν ξέρεις πόσο πόνεσε ο ίδιος για να καταφέρει να το κάνει.``________Λένε!!!!!!


Ποιος ακούει άραγε....


Αγαθή Γιολτζίδου
28/4/2014 ·

Αγαθή Γιολτζίδου

◐◑Ξέρω, σ ακούω.. Θα μου πεις καληνύχτα.

Μουσκεύουν οι λέξεις αυτό το βράδυ.

Υγρασία παντού ,σύννεφα μουσκεμένα που κλείνουν τα πέλματα και τα αγγίγματα καθώς αγκαλιάζουν τα όνειρα.

Μονάχα τα φιλιά που σου κλέβω νοστιμεύουν όταν είναι υγρά απλώνονται στις αισθήσεις και παρασέρνουν την αγάπη μου σ έναν ξέφρενο χορό..

►Εικόνα αχειροποίητη για σένα έχω φυλάξει.◄

⊱Είχες ντυθεί με το λευκό σου ,αραχνοΰφαντο φουστάνι και κατεβαίνοντας στο μόλο κράταγες τα παπούτσια σου λες και κράταγες όλα τα άστρα τα ουρανού…
⊱Δεν σε τρομάζει που περπατάς ξυπόλυτη κι ας αφήνεις στο διάβα σου την σκόνη των αστεριών που μαζεύεις κάθε βράδυ με την καληνύχτα σου…
⊱Πάντα χαμογελάς.
⊱Ακόμη κι όταν οι σταγόνες από τα δάκρυα σου φτιάχνουν το ποτάμι της συνάντησης μας, ε συ χαμογελάς φτιάχνοντας καραβάκια λησμονιάς.
⊱Στέκομαι ακουμπισμένος στο γκρι του φάρου και σε κοιτάω.
⊱Στον καμβά του μέσα μου σε ζωγραφίζω, παίρνω μελάνι της φλέβας και τον χτύπο της καρδιάς μου και ζωντανεύω κάθε σου κίνηση ,κάθε σου λέξη…
⊱Όταν είσαι μακριά μου, χρωματίζω και τις σκέψεις μου για σένα πάνω σε χαρτιά πενταγράμμου.

Απλώνω το χέρι μου..
Τα δάχτυλά σου αλαβάστρινα η κίνηση τους θυμίζουν άγγιγμα μουσικού οργάνου, με τις φλέβες τους να διαγράφονται τα ποτάμια με το αθάνατο νερό της ψυχής σου.


Η μορφή σου ,θυμίζει Αρχαιοελληνικές τοιχογραφίες, αναλλοίωτες στο χρόνο.. Αγγιζόμαστε κάπου μεταξύ τροπόσφαιρας και στρατόσφαιρας, μεταξύ Βόρειου και Νότιου τροπικού κύκλου…
Μιλούν τα βλέμματα.
Λένε άλλα από εκείνα που λένε τα χείλη.
«Σ’ αγαπώ» ψιθυρίζουν.
Φωνάζουν ``Σ’ αγαπώ``, και θα μπορούσα τον ήλιο να σβήσω στα πόδια σου.
Κι ο ήλιος, πήρε να κρύβει σιγά σιγά το πρόσωπο του στα νερά που βούτηξες λίγο πριν να δροσίσεις το βλέμμα σου…
Το πρόσωπο στον καθρέφτη μου έχει το χαμόγελο σου…
Ο αέρας που αναπνέω είσαι εσύ .
Όπου κι αν υπάρχω..
Ξέρω, σ ακούω..
Θα μου πεις καληνύχτα.
Τα χέρια μου θ’ απλώσω να πιάσω τη λέξη, την αίσθηση της να έχω συντροφιά μέχρι το ξημέρωμα.
Κι απόψε πάλι, θα τυλιχτούμε τις ανείπωτες λέξεις.....
Αγαθή Γιολτζίδου

21 Απριλίου 2014

Αγαθή Γιολτζίδου Καληνύχτα.

Καληνύχτα.

[αλλού απόψε γιορτάζουν την πρώτη του έτους,αλλού υποδέχονται τον μήνα των φλεβών πιστεύοντας ότι οι ψυχές θρονιάζουν στα γυμνά κλαδιά των δένδρων ,αλλού περιμένουν την Groundhog Day ______ ,το βαρομετρικό πάντως θα είναι χαμηλό και χιόνια θα πέσουν στις βουνοκορφές.....]

Οι κουρτίνες σε λίγο θα τραβηχτούν από ένα αόρατο χέρι κι εμείς θα τρομάξουμε από τον θόρυβο στα σκαλιά της νύχτας.

Αντί για κορμιά χαϊδεύουμε, πλήκτρα.

Αντί για το μπέρδεμα της πνοής ψάχνουμε το ψέμα που κρύβεται στην τάχα αλήθεια.

Αντί το πλημμύρισμα της ηδονής .

Αντί 

Αντί

Υπάρχει σωστό ή λάθος που αντί ρούχου φόρεσα απόψε το χάδι σου?

Κι ας βαδίζει γυμνή η ψυχή μου στο βρόχινο θόρυβο της πόλης.

Έμπνευση είναι ο Θεός κι ο Έρωτας σου φωνάζω.

Έμπνευση και δημιουργία .

๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑Συμπάθα με για απόψε!!!!!!

Όχι από έρωτα.

Από μοναξιά τρελαίνεται ο άνθρωπος...

·Αγαθή Γιολτζίδου

 31/01/2014 ·

Αγαθή Γιολτζίδου

Η Αγαθή Γιολτζίδου διαβάζει Θελω μια αγκαλιά
๑•ิ.•ั๑
όσοι αλητεύουν ξυπόλητοι στα όνειρά τους,γεμίζει το κρεβάτι τους αστροντυμένο ουρανό
------------------------------------Το διάβασα γαντζωμένη από μια απουσία.

[από σήμερα δεν μου αρέσει η Παρασκευή που με ακινητοποιεί μακριά σου.]

Σε φυλάω απόψε μ ένα γράμμα διαφορά.
Σε φιλώ απόψε χωρίς ένα γράμμα ,στερητικό.
Φύλαξε με , με το φιλί σου ισορροπώντας τη φυγή σου .
Ποιο είναι το αγαπημένο σου χρώμα άραγε.
Βάφω με χρώμα πορφυρό τη θύμηση σου.

Κι έξω βρέχει...
 24/01/2014

Αγαθή Γιολτζίδου Παράξενη ερώτηση αυτή

← → Παράξενη ερώτηση αυτή:::

-Τι κάνεις στη ζωή σου?

-Σας την έχουν κάνει ποτέ?

Είναι μια ερώτηση που σου δίνει την εντύπωση ότι το γεγονός και μόνο πως ζεις δεν μετράει, τοποθετεί τη ζωή στη μειοψηφία, θα έλεγε κανείς, την υποβιβάζει σε δεύτερο επίπεδο, λες και δεν αρκεί να είσαι ζωντανός, λες και πρέπει να πληρώσεις και φόρο από πάνω..............

23 Ιανουαρίου στις 11:55 μ.μ. ·

Αγαθή Γιολτζίδου

Gary

Αγαθή Γιολτζίδου Είσαι μικρός και δεν χωράς στον ντουνιά μου καημέ!

Είσαι μικρός και δεν χωράς στον ντουνιά μου καημέ!!!!

Σου φωνάζω με τον πνιχτό αναστεναγμό μου!

Κι ας έρθεις να μου πεις ιστορίες και παραμύθια ότι τάχα οι δράκοι έρχονται στο προσκεφάλι σου.
Μη θαρρείς ότι σε αναζητώ.
Ψάχνω απόψε την μάσκα του δράκου που έχεις φορέσει.
Δέρκομαι λένε οι γραφές ,έχει ρίζα η μορφή του ,σημαίνει λάμπω!!!!!
Κι εγώ σου χαμογελάω κι η μάσκα σου λιώνει, εξατμίζεται.
Κι εσύ ξεχνάς ότι οι άνθρωποι αλλάζουν ,γίνονται κουκίδες και σαν σκόνη στέκονται στο βλέφαρό σου.
Σκάβοντας το λαγούμι σου θα σε πετύχω!!!!
Βαθαίνεις όλο και περισσότερο στη σιωπή σου.
Υποδόρια η λύπη σου πουφ ,φλόγα αιμάτινη ο ουρανίσκος του δράκου, αλήθεια μάτωσες τον ουρανό σου κι ακόμη κρύβεσαι?
Από τι?
Γνωρίζεις?
Ερημωμένες οι ανάσες σου ,σπασμένα τζάμια στο βλέμμα μπηγμένα σαν συρματοπλέγματα.
Ρημάξανε τα συν σου στο μείον σου.
Λυγίζουν οι ψεύτικες ζυμώσεις σου απόψε.
Από τι συστατικό είσαι φτιαγμένη άραγε?
Πονάει η μνήμη σου από τη σιωπή που την έθρεψες με θυμό για σένα.
Μάθε ξανά ανάγνωση και να μετράς.
Μάθε και τα σημεία στίξης.
Να φυλακιστείς στις παρενθετικές υποσχέσεις σου.
Και να κηρύξεις τον πόλεμο με τα σωθικά σου μπας και σωθείς.
Γέρνει το σ αγαπώ μου πάνω σου και σε βαραίνει.
Σαν τα όνειρο σου.
Γιατί τα όνειρα θέλουν κάπου να ακουμπήσουν.
Αλλιώτικα μεταμορφώνονται σε εφιάλτες και
ζωντανεύουν τους δράκους που κρύβεις στη ψυχή σου .
Και μη παραμυθιάζεσαι, θέλει πλοκή η ιστορία σου.
Είσαι έτοιμη να λασπωθείς στο ποτάμι των λόγων σου?
Μονάχα φτιάχνεις παγίδες με τις χαλκευμένες σου σκέψεις.
Και φύλαξε τον δράκο στο προσκεφάλι σου.
Γιατί αυτός έχει καρδιά.
Κι εσύ αν έχεις μιλιά απόψε θα έβγαζες φλόγα από τα έσω σου.
Πως το λέει το άσμα?
``Φανέρωσε μου τη μάσκα που κρύβεις κάτω απ' τη μάσκα που φοράς``
-Και σκόρπισε επιφωνήματα λυπητερά θαυμασμού στον καθρέφτη της ψυχής σου.
-Και γύρισε σελίδα αν σου έμεινε σάλιο αγάπης.
Απόψε,
στο προσκεφάλι σου θα αφήσω εικόνες χωρίς λόγια και λέξεις δίχως πνοή.
Για να έρθει ο δράκος σου να φωτίσει το χάραμα της αλήθειας σου.....

``[¤* *¤]Δεν θέλω να σας πω γιατί λύγισα`[¤* *¤]``...


Αγαθή Γιολτζίδου
15/01/14

Εκείνη τον περίμενε. Αγαθή Γιολτζίδου

Εκείνη τον περίμενε. 

Βράχο είχε μεταμορφώσει την αγάπη της και αγνάντευε κάθε δείλι τον γλάρο.

_Του άφησες την σκέψη μου? ψιθύριζε.

Και σαν το χάδι τα ανέμου την αγκάλιαζε, έγερνε το κεφάλι της στον ώμο και κούρνιαζε στην αγκαλιά του φεγγαριού.

Το κορμί της έμοιαζε με το ξαφνικό σύννεφο που αγκαλιάζει το θόλο του απέραντου.

Γδύθηκε μπροστά του ,με τα μέλη της να αφήνουν μια μελωδία με λέξεις μισεμού.

Γδύθηκε μπροστά του , με την σκιά της αύρας της να χρωματίζει την νύχτα.

Ρίγησε κι ανάσανε… 

Η ανάσα της σκόρπισε στην μορφή του…

`

Εκείνος την πλησίασε. Τσαλακωμένη η σκέψη του στ΄ αγκάλιασμα της.

Δεν την φίλησε.

Δεν την χάιδεψε.

Οι πτυχές του προσώπου του, καίγανε σαν λάβα που κυλάει.

Η προσμονή του ,ποτάμι που αφήνει νερολούλουδα στο διάβα του.......

Αγαθή Γιολτζίδου