O Λέανδρος Πολενάκης ως θεατρικός συγγραφέας

O Λέανδρος Πολενάκης ως θεατρικός συγγραφέας

Μια σχεδόν άγνωστη πλευρά του γνωστού κριτικού θεάτρου Λέανδρου Πολενάκη, παρουσιάζεται στον Πολυχώρο Εκστάν (Καυταντζόγλου 5 -Πατήσια), την Κυριακή 16 Νοεμβρίου και ώρα 8.00μ.μ

Μια κριτική ανάγνωση πέντε θεατρικών έργων του από την Ελένη Παπαχριστοπούλου.

Συμμετέχουν οι ηθοποιοί: Τάκης Βαμβακίδης, Ηλίας Κουνέλας, Λαμπρινή Λίβα, Ντομένικα

Ρέγκου, Γιάννης Σταματίου και …η Φαίη!


Είσοδος Ελεύθερη.



EKSTAN

Πολενάκης Λέανδρος

Βιογραφικό από τη βάση του Εθνικού κέντρου βιβλίου http://www.biblionet.gr

Ο Λέανδρος Πολενάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Παν/μίου Αθηνών και στην Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales στο Παρίσι. Είναι διδάκτωρ του τμήματος Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και Πολιτιστικής Διαχείρισης του Παντείου Παν/μίου Αθήνας. Διατηρεί τη μόνιμη στήλη θεατρικής κριτικής της εφημερίδας "Αυγή" από το 1978.
Έχει μεταφράσει κλασικούς και νεώτερους συγγραφείς από τέσσερις γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, ρωσικά) όπως επίσης και αρχαίους έλληνες από το πρωτότυπο. Έχει συνεργαστεί με τα κυριότερα επιστημονικά και λογοτεχνικά περιοδικά και έχει εκδώσει τέσσερα βιβλία ποίησης και πεζογραφίας. Δίδαξε στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Πάτρας, ενώ διδάσκει σε δραματικές σχολές.

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2010) Ιστορίες από το χαμένο βιβλίο, Ένεκεν
(2006) Ποιήματα, Οδός Πανός

Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
(2007) Θέατρο και διαπολιτισμική αγωγή, Δαίδαλος Ι. Ζαχαρόπουλος
(2002) 70 χρόνια από τις πρώτες δελφικές εορτές, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη

Μεταφράσεις
(2010) Lorca, Federico García, 1898-1936, Έρωτας του Δον Περλιμπλίν και της Μπελίσα στον κήπο του. Η θεατρίνα Λόλα. Τρία σύντομα μονόπρακτα., Αιγόκερως
(2005) Volkov, Solomon, Σοστακόβιτς και Στάλιν, Κέδρος
(1996) Fyfield, Frances, Παιχνίδια με τη φωτιά, Ωκεανίδα
(1993) Balzac, Honoré de, 1799-1850, Μπεατρίξ, Μέδουσα

Κριτικογραφία
Μικρή ελεγεία για τον Παύλο Μάτεσι, ή «το ωραίο παράλογο και εμείς», "Η Αυγή", 27.1.2013"Επί τον τύπον των ήλων", "Η Αυγή", 9.5.2010Ο αέναος κύκλος των μεταμορφώσεων στο θέατρο της Μ. Λαϊνά [Μαρία Λαϊνά, Άπαντα τα θεατρικά], "Ελευθεροτυπία"/ "Βιβλιοθήκη", τχ. 602, 7.5.2010Και μόνον επειδή είναι γυναίκα [Γουίλλιαμ Μαστροσιμόνε, Ακρότητες], "Ελευθεροτυπία"/ "Βιβλιοθήκη", τχ. 598, 9.4.2010Με όχημα την αρχαιοελληνική τραγωδία [Γιάγκος Ανδρεάδης, Από τον Αισχύλο στον Μπρεχτ], "Ελευθεροτυπία"/ "Βιβλιοθήκη", τχ. 588, 29.1.2010Η γένεση και η εξέλιξη της τραγωδίας [Γιάγκος Ανδρεάδης, Από τον Αισχύλο στον Μπρεχτ], "Η Αυγή", 15.11.2009Το παιχνίδι των ζαριών-Μια περιπλάνηση στο θέατρο του Διαλεγμένου [Γιώργος Διαλεγμένος, Άπαντα τα θεατρικά], "Ελευθεροτυπία"/ "Βιβλιοθήκη", τχ. 573, 9.10.2009Κάτι που λείπει ή τα θεατρικά caprichos ενός ποιητή [Αργύρης Χιόνης, Το μήνυμα και άλλες δύο φάρσες], "Ελευθεροτυπία"/ "Βιβλιοθήκη", τχ. 564, 7.8.2009Το θέατρό της ανάμεσα στο Παράλογο και στην Τραγωδία [Λούλα Αναγνωστάκη, Θέατρο], "Ελευθεροτυπία"/ "Βιβλιοθήκη", τχ. 548, 10.4.2009

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, «Πριν από τη Φόνισσα» Διασκευή- Σκηνοθεσία: Μαρία Φραγκή

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, «Πριν από τη Φόνισσα»
Θέατρο ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ / Παραμυθιάς 27, Κεραμεικός

http://www.youtube.com/watch?v=gkJWOOcFnh8&feature=share

Ο Παπαδιαμάντης με πολλές αφορμές μιλάει για την υπεροχή της αλήθειας έναντι των επινοήσεων στην τέχνη του.

 «Χρονικό» θα την χαρακτηρίσει ο Π. Μουλλάς όπου «ο αφηγητής εμφανίζεται με την πραγματική ταυτότητά του ή κρύβεται πίσω από ψευδώνυμα, περνά από το πρώτο στο τρίτο πρόσωπο (ακόμα και στο δεύτερο, σαν να απευθύνεται στον εαυτό του..), κάνει μικρές ή μεγάλες παρεκβάσεις, ανοίγει παρενθέσεις, διακόπτει την ιστορία του για να μιλήσει άμεσα στον αναγνώστη.»

Ο Α. Παπαδιαμάντης διαθέτει την εμπειρία και την ευαισθησία που δημιουργεί την βαθιά ανάγκη να γράψει για τις γυναίκες που γνώρισε.

Στη συγκεκριμένη παράσταση μελετάμε τη θέση που καταλαμβάνουν στη ζωή του οι γυναίκες μέσα από την αποκαλυπτική, αυτοβιογραφική παραγωγή του. Είναι οι ηρωΐδες του έργου του γιατί πρωταγωνιστούν και στη ζωή του. Τα διηγήματά του μπορούμε να πούμε ότι εμποτίζονται από τη δεινή κοινωνική θέση του άπιαστου αέρινου και συνάμα στιβαρού και μοχθηρού ακόμη πλάσματος που μπορεί να γίνει η γυναίκα.

Τα έργα που επιλέξαμε είναι από τα πιο χαρακτηριστικά αυτής της κατηγορίας και μας οδηγούν στο κεντρικό θέμα της κοινωνικής ζωής μιας γυναίκας τη μητρότητα με το οποίο θα φθάσει στο ζενίθ της δημιουργίας του ο συγγραφέας, μέσα από τη «Φόνισσα».

Οι γυναίκες - κορίτσια, παντρεμένες και γεροντοκόρες- έχουν μια δύναμη, δαιμονική για κάποιους και πηγή δεινών για άλλους, που είναι η δύναμη της τεκνοποιίας. Γύρω από αυτή την θεματολογία κινούνται τα κείμενα : Η στοιχειωμένη καμάρα, Η φωνή του δράκου, Οι μάγισσες, Το νησί της Ουρανίτσας. Ένα «ευήκοον ους» χρησίμευσε ως διαμεσολαβητής και μας μετέφερε τα πάθη τους.

Πάθη ενεργητικά και παθητικά, πάθη νόμιμα και παράνομα, πάθη που μας προβληματίζουν και μας συγκλονίζουν μέχρι σήμερα, αφού το αντίκρισμα, το κόστος των «γυναικείων» παθών, παραμένει μεγάλο, ακόμα και αν κάποιες κοινωνικές αξίες είναι διαφορετικές πια. Στην εγκατάσταση λόγου που επιχειρούμε, εντάσσουμε το λόγο στο χώρο με στοιχεία υποκριτικής, κινησιολογίας, τραγουδιού , μουσικής, εικαστικών και βίντεο αρτ.

Το κοινό εισβάλλει στις γυναικείες ιστορίες με οδηγό τον αισθαντικό και κοινωνικό Παπαδιαμάντη. Σε καθεμιά αντιστοιχεί ένα περιβάλλον (χώρος) όπου καλείται να ενταχθεί ο θεατής, όπως στη εποχή του συγγραφέα , όπου όλα γίνονταν γνωστά στους κοινούς χώρους, στις αυλές, στο 'νερό', στην εκκλησία..... Όλες ζωντανεύουν μέσα από τις λευκές πυκνογραμμένες σελίδες του Παπαδιαμάντη.

« Είδα το εύμορφον σώμα να παραδέρνη κάτω, πλησιέστερον εις τον βυθόν του πόντου ή εις τον αφρόν του κύματος, εγγύτερον του θανάτου ή της ζωής· εβυθίσθην, ήρπασα την κόρην εις τας αγκάλας μου, και ανήλθον.»











Διασκευή- Σκηνοθεσία: Μαρία Φραγκή*
Σκηνογραφική -Ενδυματολογική επιμέλεια: Άννα Μαχαιριανάκη*
Μουσική- Σχεδιασμός Ήχου : Άννα Μουζάκη*
Φωτισμοί: Στέφανος Κοπανάκης*
Βίντεο- Φωτογραφίες :Αλεξάνδρα Ξύδα*
Πρωτότυπα έργα ζωγραφικής: Ελευθερία Εμμανουήλ*
Video Art Designer: Αναστάσης Μελέτης*

www.youtube.com/watch?v=iFUm00rNnoA

Παίζουν:
Αννίτα Αδάμου*, Τερψιχόρη Γκιόκα*, Νικολέττα Γκριμέκη*, Γιώργος Ρουστέμης*

*Αφιλοκερδής Συμμετοχή

«Το νησί της Ουρανίτσας»
Βίντεο: Αλεξάνδρα Ξύδα, Ερμηνεία: Σοφία Ξύδα, Αφήγηση: Μαρία Φραγκή

«Η φόνισσα», Νανούρισμα: Παυλίνα Κατσή, Άννα Μουζάκη
Η ηχογράφηση έγινε στο Στούντιο «Μουσικοί & Μουσική» από τον Μηνά Εμμανουήλ

«Οι μάγισσες», Πρωτότυπα έργα ζωγραφικής: Ελευθερία Εμμανουήλ
Video Art Designer: Αναστάσης-Παναγής Μελέτης
Βοηθός σκηνοθέτη: Πηνελόπη Μουσγά

Οργάνωση Παραγωγής: Αλεξάνδρα Ξύδα

Διάρκεια παράστασης: 60 λεπτά

http://skinikipraxi.blogspot.gr/2014/07/blog-post.html

https://plus.google.com/109556254136713660167/posts

http://www.artislife.n.nu/37500

Ημερομηνία: Νοέμβριος 2014 - Ιανουάριος 2015
Κάθε Κυριακή, στις 20.00


Πληροφορίες: 

Θέατρο Παραμυθίας

Παραμυθιάς 27, Κεραμεικός, Τηλ.: 210 3457904
http://theatroparamithias.blogspot.gr/2014/11/blog-post.html

Kριτική Λέανδρου Πολενάκη
www.avgi.gr/article/2732610/matia-se-duo-parastaseis

Άλλη μια παράσταση Παπαδιαμάντη, που εξελίσσεται πλέον σε έναν από τους πιο συχνά παιζόμενους και δημοφιλείς νεοέλληνες... θεατρικούς συγγραφείς. Δεν είναι η στιγμή να αναλύσω αυτό το φαινόμενο, αλλά θα σταθώ στη δουλειά της ακούραστης Μαρίας Φραγκή που επιλέγει, διασκευάζει και σκηνοθετεί ως ενότητα θεατρική, με τίτλο «Πριν από τη φόνισσα», τέσσερα από τα λιγότερο γνωστά διηγήματά του, με επίκεντρο, πάντα, τα ατελείωτα πάθη της γυναίκας. Τα αριστουργηματικά: «Η στοιχειωμένη Καμάρα», «Η φωνή του δράκου» (θα το ζήλευε ο Φρόυντ), «Το νησί της Ουρανίτσας», «Οι μάγισσες». Η λιτή, υποβλητική σκηνοθεσία (με σκηνογραφική - ενδυματολογική επιμέλεια της Άννας Μαχαιριανάκη, σκιώδεις φωτισμούς του Στέφανου Κοπανάκη, άρτια βίντεο του Αναστάση Μελέτη και μια εικαστική παρέμβαση - σχόλιο της Ελευθερίας Εμμανουήλ), στηρίζεται εξίσου στην ακέραιη ομορφιά της χερουβικής παπαδιαμαντικής γλώσσας και στην ομόλογη, απέριττη κατάθεση λόγου - σώματος τεσσάρων νέων λαμπρών ηθοποιών. Η Τερψιχόρη Γκιόκα, η Αννίτα Αδάμου, η Νικολέττα Γκριμέκη και ο Γιώργος Ρουστέμης ποιούν παπαδιαμαντική μουσική που φθάνει στους θεατές σαν ψαλμός κάτω από φως κεριού.