Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χατζηιακώβου Βασίλης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χατζηιακώβου Βασίλης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 12 Ιουλίου 2016

Βασίλης Χατζηιακώβου : συνάντηση με την ανέκδοτη ποιήτρια Βάλια Πορνοκουνελου

Την παρούσα νύκτα σε ένα θλιβερό χαμαιτυπείον κατήλθε την χαμηλή σκάλα η γνωστή ανέκδοτη ποιήτρια Βάλια Πορνοκουνελου. Συναντηθήκαμε για πρώτη φορά πρόσωπο με πρόσωπο! "Γιατί με βρίζεις;" την ρώτησα. 
Δεχόμενος αστραπιαίως εμπτυσμούς και μάστιγας μετά φραγγελίου απευθυνόμενη για πρώτη φορά μου είπε με σκληρό τρόπο και αισθησιακή φωνή :
Σε μισώ ατάλαντε ασημαντισκε! Σε μισώ γιατί έμεινες ένας τιποτένιος αστοιχείωτος! Σε μισώ γιατί εκδαπάνησες ως ράθυμος όλον τον βιον σου! Γιατί δεν αγάπησες ποτέ σου τους ανθρώπους! Γιατί εκαταβρόχθισες τον μόσχον τον σιτευτόν! Γιατί απρεπώς εφερθης σ'όσους σε πόθησαν! Γιατί εκαταλιμπανες τον αδαπάνητο θησαυρό! Γιατί ως σκωληξ χαμαιρπης και χοιρος δυσωδης και δούλος οκνηρος απεργασθης το ήμισυ της ζωής σου! Ως πνεύμα πονηρον σακατεψες ψυχές καλές! Ποτέ δεν υπηρετησες το ωραιον και υψηλό πανφουσκιστε...... και.... και.. και....
Με ραπισε και με εφτυσε πάλιν και πολλάκις και εξαφανίστηκε με το μελαν αραχνουφαντο εξωπλατο φόρεμα της, λικνιζοντας τα αναιδη οπίσθια της πάνω στα ξωφτερνα λιγνοτακουνα υποδήματα της, καταυγαζοντας τα σκοτη της νυκτός!
Έργο: Θεοπιστη Βογα


Βασίλης Χατζηιακώβου Λιωμα και ηττημένος στην τοποθεσία Ματαιη Ζωή.
12/7/2016 · Αθήνα, Περιφέρεια Αττικής ·

Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2015

Βασίλης Χατζηιακώβου "ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΠΙΝΩ ΤΑ ΠΙΚΡΑ ΠΟΤΗΡΙΑ"


"ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΠΙΝΩ ΤΑ ΠΙΚΡΑ ΠΟΤΗΡΙΑ"
(κάποτε την ίδια μέρα 18 Οκτωβρίου του 1981, αργά την νύχτα)
Σήμερα στο ίδιο σημείο Χαριλάου Τρικούπη 50, με εμφανές το μαύρισμα στην είσοδο του "ιστορικού κινήματος "από τα "μπουκάλια " που πέταξαν για να το γιορτάσουν χθες βράδυ τα συντροφάκια!
Μαζί τους είμαι.... άλλωστε γνωρίζω πολύ καλά έναν από αυτούς. Γεννήθηκε πολλά χρόνια αργότερα.Ο πατέρας του που ανήκε στις "άλλες δημοκρατικές δυνάμεις" έγινε σύμβουλος υπουργού η μαμά που είχε περάσει ένα φεγγάρι απ το ΕΚΚΕ μπήκε στην πολεοδομία, στο σπίτι στην Αχαρνών έμεινε μόνο η γιαγιά που της βγήκε μία "αγροτική σύνταξη " γιατί μετακόμισαν προς τα βόρεια. Ο θείος στο χωριό πήρε δύο Ντατσουν /αγροτικά και μια Μερτσεντε γνωστή στην περιοχή αραγμένη μέχρι πρωίας στο κωλόμπαρο "Σευχελλες " γνώρισε αργότερα μια Βουλγάρα και της αγόρασε ένα διαμέρισμα στο Πλοβντιβ να πετάγεται αυτός που και που όταν γούσταρε καζίνο εκτός επικράτειας! Ο γιος του με κάτι επιδοτήσεις για καμιά ογδονταριά χέρσα στρέμματα και ένα δανειάκι από τον φίλο του τον..... στην Αγροτική (ο οποίος έκανε και κάτι διευκολυνσούλες, ψιλοτοκογλυφίες μωρέ σ' όποιον δεν είχε να πληρώσει τα μπουκάλια και τα κορίτσια) γύριζε μ'ένα Βιτάρα στην αρχή και μετά ένα ολιγομεταχειρισμένο Καγιεν.Ο ξάδελφος του μπαμπά, στέλεχος στο κόμμα που δεν είχε μπει για λίγο στη βουλή βρέθηκε Γενικός Γραμματέας σε υπουργείο (κοίτα να δεις κάτι πράγματα) έβγαλε και δύο αδειούλες μια για βενζινάδικο και μια για ταξί στο ξαδελφάκι του που έπαιρνε "αναπηρική ως τυφλός" ενώ του άρεσε και η σκοποβολή.Θα μπορούσα να πω για όλους και για πολλούς άλλους της "οικογένειας "αλλά άφησα επίτηδες τελευταία την θεία, την αδελφή της μαμάς η οποία είχε διοριστεί στην βουλή (δύσκολη δουλειά δεν λέω να έχεις να κάνεις με τόσα νούμερα εκεί μέσα) και έπαιρνε μισθούς για ενάμιση χρόνο δουλεύοντας δέκα μήνες,έκανε κάτι εξτραδάκια και σε ένα εφοπλιστικό γραφείο.Η θεία λοιπόν βγήκε μαζί με άλλους "αγανακτισμένους" στο Σύνταγμα και μούντζωνε την βουλή....Την θυμάμαι όμως φίλε "συντροφάκο "! Ναι είναι η ίδια, τότε που μαζί με άλλους "αγανακτισμένους" (πάλι η ίδια λέξη) επί "επιχειρήσεων αρετής " στα Εξάρχεια επί Νικωνος Α.(όχι του Μετανοείτε ) , ανεβασμένη στην πλάτη ενός μεατζή να ουρλιάζει και να προτρέπει τους ματατζήδες "Επάνω τους παλληκάρια φάτε τους αλήτες!" Να την χαίρεσαι τώρα που σε χαρτζιλικώνει για να πιεις μπύρα στην πλατεία.......Ξέρω, ξέρω,ξέρω ότι στα πρόσωπα τους βλέπεις την εξουσία γιατί ξέρεις και τι ψηφίζουν τώρα όλοι αυτοί, αλλά δεν βλέπεις την κατάντια μας και την παρακμή μας! Όχι την κρίση για την οποία μιλάνε όλοι αυτοί!
Εγώ πάντως είμαι μαζί σου!

Φίλες και φίλοι,λίγες σκέψεις ήταν την ώρα που πέρασα από κει! Στιγμιαίες....
Στην κρίση σας και στη διάθεσή σας!
Βασίλης Χατζηιακώβου
18/10/2015 ·