Καθήλωση
σα βάραθρο
και σαν εικόνα
υπερεκχείλισης
του άπειρου
στα ένδον
με μάτια
που εικάζουν
το ατελέσφορο
ευελπιστώ
στους θάνατους
που θα `ρθουν
Κωνσταντίνος Τέλιος
Ως "Συλλεκτικό" χαρακηρίζει ο ποιητής το παραπάνω ποίημα από την ποιητική του συλλογή
"Το σώμα των γεγονότων / 1997 / Χαλκίδα" και από " τα γραπτά της νεότητας "
"Το σώμα των γεγονότων / 1997 / Χαλκίδα" και από " τα γραπτά της νεότητας "
Τέλιος Κωνσταντίνος
Ο Κωνσταντίνος Τέλιος, εκπαιδευτικός στο επάγγελμα, γεννήθηκε το 1965 στη Σάμο και κατοικούσε μέχρι την οικειοθελή παράδοσή του στην Αστυνομία, στις 23 Ιουλίου 2002, στη Θεσσαλονίκη. Κατά το σχολικό έτος 2000-2001 εργάσθηκε στο 2ο Δημοτικό σχολείο Ευόσμου, και στις αρχές του καλοκαιριού μετατέθηκε σε σχολείο του Ρεθύμνου. Την εποχή εκείνη, ο Χριστόδουλος Ξηρός, κρατούμενος ήδη ως μέλος της οργάνωσης 17 Νοέμβρη, κατέθεσε ο Κ. Τέλιος με το κωδικό όνομα "Μάρκος" συμμετείχε σε ενέργειες της 17Ν, και συγκεκριμένα στην κλοπή πολεμικού υλικού από το Συκούριο. Στις 22 Ιουλίου η απολογία του Χριστόδουλου Ξηρού είδε το φως της δημοσιότητας, και ορισμένα μέσα ενημέρωσης ανέφεραν το πραγματικό όνομα του "Μάρκου". Την επομένη ο Κωνσταντίνος Τέλιος παραδόθηκε αυτοβούλως στην αστυνομική διεύθυνση Θεσσαλονίκης, δήλωσε ότι είναι μέλος της 17Ν, και προσήχθη στην ΓΑΔΑ. Στις 24 Ιουλίου η ΕΛΑΣ ανακοίνωσε ότι ομολόγησε τη συμμετοχή του στις απόπειρες δολοφονίας του εισαγγελέα Κ.Ανδρουλιδάκη (10.1.89) και του υπουργού Οικονομικών Ιω.Παλαιοκρασσά, με θύμα τον Αθ.Αξαρλιάν (14.7.92), στην κλοπή πολεμικού υλικού από το Συκούριο (24.12.89) και στη ληστεία του υποκαταστήματος της Τράπεζας Εργασίας στην οδό Πατησίων (29.6.89), για τις οποίες του απαγγέλθηκαν κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος. Πριν από την παράδοσή του ο Κ.Τέλιος παραχώρησε συνέντευξη στην εφημερίδα "Μακεδονία", στην οποία ανέφερε ότι φοβόταν για τη ζωή του και της οικογένειάς του, διότι άλλα μέλη της 17Ν τον απειλούσαν. Αρνήθηκε ότι συμμετείχε στην κλοπή των ρουκετών από το Συκούριο, ή σε άλλες αιματηρές επιθέσεις, και χαρακτήρισε τον εαυτό του ως "διακοσμητικό στέλεχος" και "επιχειρησιακά απαράδεκτο", καθώς δεν χειριζόταν όπλα ή εκρηκτικούς μηχανισμούς. Δήλωσε ότι αποσύρθηκε από την οργάνωση το 1992. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τις Αρχές, εκφράζοντας σταθερά τη μεταμέλεια του (αλλά και επικαλούμενος ψυχολογικά προβλήματα) και ζητώντας επιείκεια, γεγονός το οποίο οδήγησε στην αποφυλάκισή του, τελικά, μετά από δέκα χρόνια κράτησης. Έχει εκδώσει, ως συγγραφέας, τρία βιβλία ποίησης.
Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2009) Χρυσόψαρο στην τσέπη, Στιγμή
(2007) Οι άλλοι δρόμοι, Στιγμή
(2003) Άκυρος λόγος, Δυτικές Ινδίες
Κριτικογραφία
Η μόνη κληρονομιά [Γιώργος Ιωάννου, Η μόνη κληρονομιά], Περιοδικό "Οδός Πανός", τχ. 172, Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2016
http://www.biblionet.gr/author/72364/%CE%9A%CF%89%CE%BD%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%82_%CE%A4%CE%AD%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CF%82
