Paul Eluard, «H αγαπημένη»

Στέκεται ορθή στα βλέφαρά μου

Και τα μαλλιά της μπλέκονται μες στα δικά μου

Έχει το σχήμα των χεριών μου

Έχει το χρώμα των ματιών μου

Βυθίζεται μες στη σκιά μου

Σα μια πέτρα στον ουρανό

Έχει τα μάτια της πάντ' ανοιχτά

Και δε μ' αφήνει σ' ύπνο να γείρω

Τα όνειρά της μέσα στο φως

Σβύνουν τον ήλιο

Με κάνουν να γελώ, να κλαίω και να γελώ

Και να μιλώ χωρίς να έχω τίποτα να πω.

μτφ. Ελένη Γ. Βακαλό

Πολ Ελιάρ (14 Δεκεμβρίου 1895 - 1952)
[πηγή: Ανθολογία της Ευρωπαϊκής και Αμερικανικής ποιήσεως, εκλογή και επιμέλεια Κλέων Β. Παράσχος, πρόλογος Νάσος Βαγενάς, Παρουσία, Αθήνα 1999, σ. 167]

http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-B125/668/4444,19909/extras/texts/index_a_37_eluard.html

και από  Spyros Mavropoulos 14/12/2015