"Η αφυπνιστική ουσία της Τέχνης στο μεταίχμιο του χρόνου" τιμώμενος καλλιτέχνης ο Δρ. φιλοσοφίας των επιστημών Βασίλειος Αράπης

Το ΜΟΥΣΙΚΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ με οικοδεσπότες
* τον ηθοποιό και τραγουδιστή ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΑΜΑΡΤΖΗ
* την εκπαιδευτικό, ποιήτρια και στιχουργό ΜΑΙΡΗ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑΚΗ

ΚΑΛΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ ΑΓΑΠΗΣ όλους τους φίλους της Ποίησης και της Ελληνικής Μουσικής αλλά και όλων των Τεχνών σε μια σειρά εκδηλώσεων για όλο το έτος εκ παραλλήλου με τους «100 Χιλιάδες Ποιητές για την Αλλαγή στον Πλανήτη ».
ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΜΑΣ :
ჱܓΗ αφυπνιστική ουσία της Τέχνης στο μεταίχμιο του χρόνου ჱܓ

... στο μεταίχμιο του χρόνου επικαλούμαστε ουσιαστικά την Τεχνη με όλες της τις εκφράσεις να αφυπνίσει συνειδήσεις και τα έργα της να επιστραφούν στη γη που ανήκουν - στο Μουσείο της Ακρόπολης!
η Τέχνη είναι επανάσταση ,η Τέχνη είναι ο Πολιτισμός !

Η πλούσια μουσικοποιητική μας βραδιά θα παρουσιαστεί στον όμορφο χώρο του Cafe - Πολυχώρος " Αίτιον " ,Τζιραίων 8-10 ,πλησιέστατα στο σταθμό ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ του μετρό, ΕΚΤΑΚΤΩΣ ΗΜΕΡΑ ΤΡΙΤΗ, στις 30 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ,με ώρα προσέλευσης στις 7.00 μμ.

Τιμή για πρώτο ποτήρι κρασί ή μπύρα ή ρακί ή ούζο επτά ευρώ ή για καφέ έξη ευρώ!

Cafe - Πολυχώρος " Αίτιον "
Τζιραίων 8-10 (Tziraion 8-10), 11742 Athens, Greece
Εμφάνιση χάρτη

Τιμώμενος καλεσμένος μας ως συμπαρουσιαστής για το θέμα μας ο εξαιρετικός ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ και ποιητής Δρ φιλοσοφίας των Επιστημών ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΑΡΑΠΗΣ

ჱܓ Καθ ολην την διάρκειαν της εκδήλωσης θα προβάλλονται τα έργα του με συνοδεία μουσικής ειδικά εμπνευσμένη για αυτά από τον συνθέτη ΣΠΥΡΟ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ

*στο πιανο ο εξαιρετικος συνθετης ΣΠΥΡΟΣ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ
*,, αισθαντικες ερμηνειες μελοποιημενης ποιησης απο τον ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΑΜΑΡΤΖΗ

ჱܓ Απαγγελίες ποιημάτων του από
ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΑΜΑΡΤΖΗ ηθοποιό και τραγουδιστή
ΜΑΙΡΗ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑΚΗ εκπαιδευτικό και ποιήτρια

* Επιμελειται συντονιζει κι απαγγελει η ΜΑΙΡΗ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑΚΗ

ჱܓ και σε μονολόγους
ΜΑΡΙΑ ΜΠΟΥΖΑΚΗ διοικητικός και εικαστικός

ΜΑΡΙΑ ΜΠΟΥΖΑΚΗ διοικητικός και εικαστικός

ΑΡΓΥΡΩ ΝΟΤΗ ηθοποιός

ΑΡΓΥΡΩ ΝΟΤΗ ηθοποιός

και για τον ίδιο και το έργο του ομιλεί ο ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΑΡΑΠΗΣ

ჱܓ Τα τραγούδια ερμηνεύουν
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΑΜΑΡΤΖΗΣ
ΕΥΔΟΚΙΑ ΑΔΑΜΙΔΟΥ

ჱܓ σε φιλική συμμετοχή:

ΑΡΕΤΗ ΚΟΚΚΙΝΟΥ

ΑΡΕΤΗ ΚΟΚΚΙΝΟΥ

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ

και ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ

ΑΡΑΠΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ

Καλλιτέχνης - Ερευνητής Δρ. στην Φιλοσοφία των επιστήμων

Γεννημένος στην Αθήνα στις 8 Μαΐου 1949 είναι Ελληνικής καταγωγής και Ελληνικής και Γαλλικής Εθνικότητος

Σπουδές.

Διπλ. ΑΣΚΤ ΑΘΗΝΩΝ (εργαστήριο ζωγραφικής)
Διπλ. Μεταπτυχιακό στην Ecole sup. des beaux-arts – PARIS
Διπλ. Ecole supérieure des arts appliqués – Arts graphiques – Déco de théâtre
Arch. d’intérieur -- Κ.Τ.Ε. ATHENES – PARIS
Διπλ. Σχολή του Λούβρου πάνω στην Ιστορία της τέχνης – ΠΑΡΙΣΙ
Διπλ. Γλωσσικό Ινστιτούτο Αθηνών – Γλώσσες : Ελληνικά - Γαλλικά – Αγγλικά – Ιταλικά.
Διδακτορικό στη φιλοσοφία των επιστήμων – Ecole normale sup. - Facultéé des
Sciences humaines Sorbonne IV.

Επαγγελματική εμπειρία.

1. Έξη έτη ως ανεξάρτητος σκηνογράφος
2. Είκοσι ένα έτη ως δημιουργός στην διαφήμιση – Ανεξάρτητος – σε συνεργασία με την Giraudy France - Publicis France – More o Ferrall international.
3. Tέσσερα έτη ως βοηθός καθηγητού στην Faculté des sciences humaines Sorbonne IV.

Kαλλιτεχνικές και Διανοητικές δραστηριότητες.

Έγραψε τέσσερα θεατρικά έργα (Σενάριο, Σκηνοθεσία, Σκηνογραφία, Χορογραφία) καθώς και συμμετοχή ως ηθοποιός.

1. ΟΝΕΙΡΟ // ΦΩΤΑΨΙΕΣ – ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ - ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ
2. ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
3. ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ
4. ΠΕΡΑΣΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΚΥΚΛΟΣ

Έγραψε τέσσερα βιβλία κοινωνικού περιεχομένου

1. ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ Ι
2. ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ ΜΕΡΕΣ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ – Προσπάθεια για μια τακτική
3. ΙΣΤΟΡΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΟΣ
4. ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

Μετέπειτα της υποστήριξης του διδακτορικού του, έγραψε δυο βιβλία πάνω στην θεωρεία μετά την μεγάλη έκρηξη – PARCOURS II – TRAJECTOIRES II και ακολούθησε με τρία πάνω στην Συνπαντική θεωρία - LE PARAKEIMENOS – CYBERPSYCHE CYBERTECHNOLOGIE – APEIRON NEANT - και προς το παρόν γράφει ένα έκτο πάνω στο ΣΥΝΠΑΝ ΆΠΕΙΡΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ. Τέλος και για πρώτη φορά στην αναλυτική και λογοτεχνική του καριέρα, το 2013 έγραψε και εξέδωσε ένα δοκίμιο στην Ελληνική γλώσσα με τίτλο ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΟΙ.

Τα ζωγραφικά του έργα έχουν εκτεθεί σε πολλές ατομικές μεταξύ Ευρώπης και U.S.A. και έχει λάβει μέρος σε πολλές ομαδικές ανά την Ευρώπη.

-Ο πίνακας φέρει τον τίτλο ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ και αφορά τον προσωπικό βιο του καλλιτέχνη ΒΑΣΙΛΗ ΑΡΑΠΗ!!

Απ το 2005, όντας συνεργάτης της ΕΝΩΣΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ λαμβάνει μέρος σε συνέδρια πάνω στην « Τέχνη και την Επιστήμη » στην Ελλάδα, καθώς επίσης και στην Γαλλία και Ελβετία.

ΕΝΑ ~ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΣΩΜΑ
έργο του ΒΑΣΙΛΗ ΑΡΑΠΗ

ΤΑΞΙΔΙ ΓΙΑ ΑΛΛΟΥ
έργο του Βασίλη Αράπη

ΠΟΡΤΕΣ ΑΝΟΙΚΤΕΣ
έργο του Βασίλη Αράπη

Η ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗ ΨΥΧΗ έργο του Βασίλη Αράπη

έργο του Βασίλη Αράπη
Η ΕΛΛΑΔΑ
"ΕΙΝΑΙ"
ΜΥΤΡΑ - ΜΑΤΡΙΞ - ΜHΤΕΡΑ - ΕΡΩΤΑΣ - ΕΡΩΜΕΝΗ και ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΣ ΔΙΔΑΚΤΟΡΑΣ
ΑΓΑΠΑ ΤΗΝ, ΔΙΟΤΙ :
Η ΕΛΛΑΔΑ
"ΕΙΝΑΙ"
ΣΥΝΠΑΝΤΙΚΗ ΑΡΜΟΝΙΑ

έργο του Βασίλη Αράπη Vasileios Arapis Τίτλος // ΕΛΕΓΑΝ ΑΛΛΑ !

ΝΥΚΤΕΡΙΝΟ ΤΑΞΙΔΙ

Χθες, όπως όλες τις νύκτες άλλωστε

έφυγα πάλι ……………………………………. !

Δεν το επιζήτησα, απλώς ήλθε, όπως

όταν

δυο μάτια

ανοίγουν στροβίλους και χρονοδιάδρομους

στην σκέψη

και χάνομαι μέσα τους

και που

οι όγκοι εξαφανίζονται

ή μάλλον γίνονται άπειρα χρώματα

και

τα χρώματα

γίνονται πέπλα διάφανα που αγκαλιάζουν

την σκέψη

τρυφερά

μουγκά

χωρίς λέξεις

απλά ………………………………

και

ΣΙΩΠΗΛΑ αλλά ΑΛΗΘΙΝΑ

χωρίς τίποτα …………………………

απλά με αγκαλιάζουν τρυφερά

και έτσι ταξιδεύω 

και χάνομαι στο

ΠΑΝΤΟΥ και στο ΠΟΥΘΕΝΑ

όπως σ' ένα Όνειρο

που

μένει πάντα ΟΝΕΙΡΟ

Βασίλειος Αράπης - - Μια νύκτα του Αυγούστου του 2013

Vasileios Arapis

ΨΥΧΕΣ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΑ // ΕΔΩ ΕΔΡΑΖΕΙ Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ -
ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΑ ! έργο του Βασίλη Αράπη

Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ έργο του Βασίλη Αράπη

ΣΥΜΠΟΣΙΟ - ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ έργο του Βασίλη Αράπη

Σας καλούμε στην ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ μας να απαγγείλετε στίχους σας με έμφαση στο θέμα της Επιστροφής στην Ελλάδα των κακώς ονομαζομένων "Ελγινείων" Μαρμάρων
καθώς και για την αφυπνιστική ουσία των Τεχνών αλλά και με ό,τι άλλο η ψυχή σας αγωνιά να καταθέσει.

Στο δεύτερο μέρος καλούμε όσους φίλους θέλουν να απαγγείλουν ποίηματά τους ( ή να τα απαγγείλουμε εμείς αντ 'αυτών ) μεταξύ των τραγουδιών.

Για τη συμμετοχή σας στην εκδήλωση οι ποιητές παρακαλούμε να αποστείλετε το ποίημα σας
στο inbox μηνυμάτωνhttps://www.facebook.com/mary.grammatikaki1?fref=ufi

Γαβριλης Ιστικοπουλος

Γαβρίλης Ιστικόπουλος / Από τη συλλογή ''Συνομιλίες'': 

Κορμί

Κορμί ιδανικό

υπέρτατου συμβολισμού 

από φωτιά και πέτρα

Κορμί που έζησες 

την παραφροσύνη

Λόγου και Πράξης

Κορμί πληγωμένο

του ανήμερου πόθου

του βάρβαρου ένστικτου

του φριχτού καταπέλτη

των ανάλγητων καιρών.

Κορμί του τόπου 

που γεννήθηκα, 

πολέμησα, σκοτώθηκα,

και αναστήθηκα,

μόνο για να Σε ονειρεύομαι.

Και για να στέκομαι

δίπλα Σου όρθιος

στους αιώνες των αιώνων.

Κορμί της Οδύνης 

κλεμμένο, ξενιτεμένο 

κι όμως κατηγορούμενο

Το ξέρω, το ξέρεις 

πως παρανόμησαν

οι ''αθέατοι'' της Ιστορίας.

Ποίηση μου, 

άωτον του πάθους μου,

και αίμα της καρδιάς μου

μόνο Εσύ κι ο Παρθενώνας

μπορείτε να τους δικάσετε.

Τα δικά μας μάρμαρα

Κένταυροι αλογόμορφοι και τιτάνες και γίγαντες

κι αμαζόνες πολεμίστριες ,μυθικές γυναίκες,

μορφές σμιλεμένες με αξιοσύνη απ' το χέρι του θαυμαστού Φειδία

που μαρτυράνε χιλιάδες χρόνια τώρα

τη γέννηση των θεών και του κόσμου.

Και μια μαρμαρένια κόρη, η Καρυάτιδα, με περισσή κομψότητα και χάρη

που κουβαλούσε κι αυτή όπως οι άλλες αδελφές της

στο κεφάλι της τη στέγη του Ερεχθείου,

όλα είν' εκεί, κλεισμένα σαν το στρείδι στο κέλυφος

στις ψυχρές σάλες του Βρεττανικού.

Κι η μαρμαρένια κόρη απ' τις Καρυές

στεγνώνει το δάκρυ στο σφριγηλό της πρόσωπο

και με χέρια απλωμένα ψάχνει τις αδελφές της

και καταπίνοντας την ορφάνια της ικετεύει

να την πάρουν μαζί τους στην αιώνια γη της Αττικής που τη γέννησε.

Ενώνει το βλέμμα της με το δικό τους με λατρεία,

περνάει στεριές και πέλαγα και να την! φτάνει εκεί περήφανη

για να τελέσει το ιερό της χρέος στο λόφο της Ακρόπολης.

Κι ο Ερεχθέας ο μυθικός βασιλιάς,βγαίνει απ' τ' άδυτα του ναού

και παίρνοντάς την στα δυνατά του χέρια τη στήνει ξανά

δίπλα στις αδελφές της, κάνοντας όρκο ιερό πως δε θα ξαναγίνει το κακό.

Και τότε οι μυθικές μορφές των τιτάνων και των γιγάντων

κι οι Κένταυροι κι οι Αμαζόνες οι σκληρές γυναίκες απ' τον Πόντο,

αυτά που είπανε της γης οι πολιτισμένοι"γλυπτά του Παρθενώνα"

δρασκελώντας κι αυτές βουνά και πέλαγα φτάσανε στο δικό τους σπίτι

και στόλισαν ξανά ζωφόρο και μετόπες του θαυμαστού ναού.

Κι ο Δίας γαλήνιος για την προίκα της Αθηνάς που γύριζε στη γη της

μάζεψε τους κεραυνούς του.

Κι οι άνθρωποι στην πανάρχαια αγορά χειροκροτούσαν ζωηρά 

με γέλια κι ιαχές θριαμβευτικές για την επιστροφή

κι ενώνανε τα χέρια τους σε κύκλιους αρχαίους χορούς, χορούς του διθυράμβου.

Pola Vakirli

https://www.youtube.com/watch?v=vvDjaXCxS_E

Ελεάνα Τσεσμελή Το βίντεο είναι τριών περίπου ετών ... για το παγκόσμιο ενδιαφέρον των 100.000 ποιητών απ όλοτον πλανήτη για την αλλαγή του περιβάλλοντος ..

ωσεί κραυγή ικεσίας ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"Τα γλυπτά του Παρθενώνα

είναι τα ωραιότερα έργα τέχνης στον κόσμο

και για αυτό πρέπει να τα επιστρέψουμε"

έγραψε η Guardian του Λονδίνου

κι οι Αγγλοι δεν άκουσαν το πρέπει

μα χάρηκαν για τα εισιτήρια που κόβουν

στο δικό τους το Μουσείο

που έχουν μετατρέψει σε ιερόσυλη φυλακή

τάχα για προστασία των ιερών γλυπτών

απο τον Παρθενώνα των Ελλήνων

κι ολόκληρης της οικουμένης το στολίδι!Βουίζει τις νύχτες το Βρετανικό Μουσείο

απο το γοερό τους κλάμα για την αιχμαλωσία

τούτων των ένδοξων γλυπτών

που ενέδυσαν ονομα ¨ΕΛΓΙΝΕΙΑ "

ωσαν στολή αιώνια βαπτισμένων καταδίκων

σε εξορία από χώρα αναξίων

με νύχια και με δόντια να σκάψουν γη

να σκάψουν ουράνο

να οργώσουν τη Μεσόγειο

για να γυρίσουν δικαιωμένα 

where the Marbles belong~

στην πάμπτωχη μα ένδοξη μάννα Ελλάδα

στην αγκαλιά των αδελφών Μαρμάρων

στο πιο περήφανο Μουσειο για τα δικά του μνημεία

το Μουσείο της Ακρόπολης 

για να ορθώσει ανάστημα η Ηellas

να αποτιναξει το ονομα Greece~ Γραικεια!

Τέλος στην καταισχύνη

ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ!!!

28/12/2014

Σκεψεις απο Μαιρη Γραμματικακη 

για την αφυπνιστική ουσία της Τέχνης

στο μεταιχμιο του χρονου 

ωσεί κραυγή ικεσίας 

ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ

Mary Grammatikaki

28 Δεκεμβρίου στις 11:58 π.μ. 

Kαι μια και η βραδιά είναι προς τιμήν του φίλου Βασίλη Αράπη όπου βλέποντας τα έργα του με τίτλο Η Συμπαντική ψυχή, Μελανές οπές και Matrix κ.άλ. θα του αφιερώσω ξανά όπως είχα κάνει στο τοίχο του ως σχόλιο πριν δύο χρόνια το κάτωθι :

Χορός του Ζαλόγγου

https://www.youtube.com/watch?v=U9C7AEZuZnQ

Leonardo da Vinci " The Vitruvian Man" 

(Ω) πόση τελειότητα κρύβει ο κύκλος …

πόση τελειότητα ο κύκλος της ζωής…

πόσους μυστικούς κώδικες 

ο Leonardo da Vinci στο The Vitruvian Man

πόση τελειότητα ο άνθρωπος κλεισμένος στην γε-ώ-σφαιρα

με σώμα όμως και νου υγιή να πετά με τα φτερά του έρωτα…

κάποτε αρρώστησα βαριά και μέσα στο παραλήρημα του πυρετού

έβλεπα κύκλους ασπρόμαυρους να στριφογυρίζουν

και να καταπίνουν ο ένας τον άλλον

τώρα πρέπει να είμαι χειρότερα

βλέπω ένα κενό ένα μηδέν ως παράσημο

ξυπνήστε με από τον εφιάλτη

Τα χέρια μας δεν κρατούν πια τα παιδιά μας

δεν κρατούν το μέλλον τους…

είναι άδεια άνεργα…

άδεια και κενά

όπως η ψυχή μας γυρνά και ξαγρυπνά

χωρίς όνειρα χωρίς ελπίδα

δεν αντέχω την αναμονή για το αύριο του μηδενός

δεν αντέχω την ακινησία

δώστε τα χέρια και ας

θέλουν να σπάσουν κι αυτή ακόμα την αλυσίδα αλληλεγγύης

και ας θέλουν το Ω να γίνει Ο ή 0 σε κρίκο αλληλένδετα ή σε βαρύ χαλκά ή σε χειροπέδα

βαριά τα πόδια να γυρνούν ξυπόλυτα με κρίκους κύκλους αλυσίδες

δίπλα στο χείλος του γκρεμού

σταματήστε αυτό τον βουβό θρήνο

δώστε τα χέρια πιαστείτε σ’έναν κυκλικό χορό

έλεγαν ότι διώχνει τους δαίμονες …

σαν δισκοβόλοι σπάστε τις αλυσίδες με μία μεγάλη έκρηξη

ή αφήστε τις όπως και τα χέρια…

σαν μια χοάνη ο κύκλος μιας μαύρης τρύπας να μας ρουφά

αφήστε με να κατέβω

Ω ναι τελειώνοντας στο Ω όπως και ξεκίνησα από το (Ω)

©Πετρούλα Σίνη 06/02/2012

Τζίφρα μηδέν...

Ω πρόγραμμα θετικής ενέργειας Θεϊκή Μήτρα (Divine Matrix) μήτρα γέννησης 

Επιμέλεια άρθρου Πετρούλα Σίνη 

Η επιμέλεια της εκδήλωσης ως δελτίο τύπου της Μαίρης Γραμματικάκη

 https://www.facebook.com/events/1546941892230005/?pnref=lhc

Βασίλειος Αράπης - Ο ΧΡΟΝΟΣ Απόσπασμα από το βιβλίο " ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΟΙ"

Πέρασαν ήδη 58 από τότε που …. έφυγα γι΄ αλλού,
αλλά όλα έμειναν ίδια…….. διαχρονίζονται…………. !

Υπάρχουν απλά πράγματα που φαίνονται αδιανόητα
και
Υπάρχουν αδιανόητα που εκλαμβάνονται σαν άγουρες
σκέψεις………………………………………………………………..

Υπάρχουν σκέψεις που μένουν μόνον σκέψεις, διότι
εάν εκφραστούν γίνονται λόγια ……………………… !
και
Υπάρχουν λόγια που έχασαν την αίγλη του ήχου !

Υπάρχουν λέξεις που λέγονται και δεν ακούγονται !
Υπάρχουν έννοιες που αλλιώς εκφράζονται
και αλλιώς εκλαμβάνονται !

Υπάρχουν έντονα συν-αισθήματα που όταν εκφράζονται
κατανοείται μόνον το “αισθήματα” ………… δηλαδή τίποτα !
και
Υπάρχουν κύκλοι εφαπτόμενοι που δεν εκδηλώνουν
ούτε εξωστρέφεια,
αλλά ούτε και εσωστρέφεια………… απλώς εφάπτονται
όπως η αέναη τακτικότητα…………………………………… !

Πέρασαν περισσότερα από 58 από τότε που ……. και μ΄ έμαθαν,
ότι ο άρχοντας των αρχόντων είναι ο ΧΡΟΝΟΣ
«Πάντα εδώ και πουθενά …….. Άρα παντού και Eς Αεί ……. !»
και μια μόνον λέξη στα πέρατα του παρελθόντος, του παρόντος
και του μέλλοντος……………………………………………………………. ΣΥΓΓΝΩΜΗ……………………………………………. για την παρανόηση !

Άρα και καλώς εχόντων των πραγμάτων, σβήνουμε το ΣΥΓΓΝΩΜΗ
και κρατάμε τον ήχο του κινούμενο ΧΡΟΝΟΥ,
διότι 

αυτός ήταν είναι και θα είναι πάντα εδώ και Παντού
και
θα καταλαβαίνει όπως καταλάβαινε εκ των προτέρων τα ΠΑΝΤΑ
χωρίς λόγια
χωρίς έννοιες
χωρίς ήχους
χωρίς πάθος
και χωρίς πόνο
dans la Beauté du silence

Ο ΧΡΟΝΟΣ …………………………………………………………………………. !

Βασίλειος Αράπης – Μια νύκτα σαν αυτή της 16/06/2013

Φωτογρ. πίνακας του Βασιλείου Αράπη
Vasileios Arapis
1 Ιουλίου 2014

Βασίλειος Αράπης ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠ' ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ « ΔΥΟ ΑΛΗΘΕΙΕΣ Η ΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ » ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ

 Βασίλειος Αράπης Τιτλος / Η ΔΩΔΕΚΑΤΗ ΕΙΣΟΔΟΣ

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

« ΔΥΟ ΑΛΗΘΕΙΕΣ Η ΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ »

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ

ΤΟ ΝΕΥΡΑΛΓΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΩΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΑΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΚΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΩΣ ΔΕΚΤΗΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΤΗΣ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΤΗΣ ΤΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ ΕΠΙΤΑΓΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΘΕΛΗΣΕΩΝ

Εμείς οι άνθρωποι και τούτο διαχρονικά και μέχρι το ήμισυ του προγενέστερου αιώνα που οι θετικές επιστήμες πέρασαν διαδοχικά σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο όσον αφορά τα ευρήματα και τις αποφάνσεις των, είχαμε αποδεχθεί και φοβάμαι πως σ έναν υψηλό βαθμό το αποδεχόμαστε έως και σήμερα, πως η προτεραιότητα της κάθε αποδοχής και της κάθε πράξης μας - ατομικού ή κοινωνικού επιπέδου - ήταν και είναι προϊόν της προσωπικής μας βούλησης. Έτσι και κατά τρόπο θα έλεγα παράδοξο, είχαμε εδραιώσει κοινωνικά συστήματα και τρόπους προσωπικής ζωής και συμπεριφοράς βασιζόμενων σε καλοκάγαθες ή μη αντιδράσεις και σε ευημερεί ή όχι κοινωνικά συστήματα. Είχαμε και εξακολουθούμε πιστεύω να θεωρούμε, πως ότι πράττουμε ξεκινά απ εμάς, έχει άμεσο αντίκτυπο σ εμάς και κατ επέκταση αντίκτυπο - θεμιτό ή όχι – έναντι των συνανθρώπων μας και εν κατακλείδι έναντι του κοινωνικού συστήματος στο οποίο, καλώς ή κακώς, υπαγόμασταν ή υπαγόμαστε στις μέρες μας. Ως εκ τούτου, θεωρώ πως είναι κατ αυτόν τον τρόπο που, ασυναίσθητα αλλά σχεδόν μεθοδικά, αναγάγαμε την ποιότητα της κοινωνικής μας συμπεριφοράς και της εν γενεί συμπεριφοράς μας στους παρανομαστές καλό ή κακό, εύλογο και θεμιτό ή μη κλπ. κλπ. Αερολογίες θα έλεγα, διότι όλες αυτές οι καταλήξεις και αποδοχές – παρ ότι άκρως αιτιολογημένες για λόγους που θα αναλυθούν στην συνεχεία - βασίζονταν στην διαχρονική μας άγνοια όσον αφορά τις δεδομένες και την λειτουργία του κυβερνοχώρου. Άτοπες καταλήξεις θα επαναλάμβανα, διότι μέσω αυτής της ούτοπης νοοτροπίας, μεταλλάξαμε το αμετάλλακτο (την φύση μας και τις φυσιολογικές μας λειτουργίες). Θεωρώ ως εξ αυτού, πως στις μέρες μας που η fast-food κακή μας διανοητική πληροφόρηση είναι πολύ υψηλού επιπέδου, καθώς επίσης διότι η έλλειψη της προσωπικής μας διάθεση για ουσιαστική μάθηση διαστρεβλώνει ανεπίτρεπτα την έννοια καλοπροαίρεση, αντιμετωπίζουμε σοβαρά προβλήματα όσον αφορά την ταύτιση μας με τις φυσιολογικές δεδομένες των πραγμάτων οι οποίες διέπουν και διοικούν τα πάντα. – Ωστόσο, τόσο οι αντίξοες επιβληθείσες κοινωνικές συνθήκες όσο και οι ψυχοδιανοητικές μας ανάγκες και θελήσεις, μας επιβάλλουν μια άμεση αναπροσαρμογή του «είναι» μας στις φυσικές και φυσιολογικές δεδομένες ! – Ειδάλλως, φοβάμαι πως θα συνεχίσουμε να ονειροβατούμε εντός το τίποτα και για τίποτα το ουσιαστικό και τούτο διότι η ζωή (κινητική) εξελίσσεται αδιαφορώντας για τις ψυχοδιανοητικές μας διακυμάνσεις και την αδιόρθωτη εγωπάθεια μας. Τέτοια πιστεύω πως είναι η πικρά αιχμηρή πραγματικότητα μας και εάν μη τι άλλο θα πρέπει να την αποδεχθούμε έτσι όπως υπάρχει ειδάλλως να την μεταλλάξουμε ριζοσπαστικά.

Τι είναι ο άνθρωπος και τα εν γένει χωροκαμπυλώματα ανά το Σύνπαν ?

Όσον αφορά αυτό το ακρογώνιο ερώτημα, θεωρώ ότι στο σύνολο των αναλύσεων μου σ αυτό και στα εκάστοτε συγγράμματα μου, έδωσα μια και μοναδική κάθετη και σαφή απάντηση : Τα πάντα είναι αιτιατά του συνεχούς ρίγους που διαπερνά μια - προς το παρόν -αδιανόητη δεδομένη, καθώς επίσης και πως τα πάντα είναι αυτή καθ αυτή η αδιανόητη δεδομένη !
Εάν λοιπόν ληφθεί υπ όψιν αυτή μου η τελεολογική κατάληξη, καθώς επίσης και τα όσα αναλύθηκαν και υποστηρίχθηκαν προγενέστερα, στην προκείμενη περίπτωση, βρισκόμαστε κατάμεστα στα πλαίσια του θέματος προς ανάλυση. Δηλαδή πως τα πάντα του παντός είναι το ίδιο το παν και πως τα πάντα είναι αλληλένδετα, καθώς επίσης και πως τα πάντα επικοινωνούν μέσω ενός πολύπλοκου επικοινωνιακού συστήματος. Ωστόσο και έστω και εάν επί αυτής μου της κατάληξης δεν μπορεί να εισχώρηση μια οποιαδήποτε σοβαρή αντίρρηση, δεν παύω να είμαι υποχρεωμένος να κάνω ορισμένες διευκρινήσεις, καθώς επίσης και να εξηγήσω απτά, πως αυτό το επικοινωνιακό σύστημα λειτουργεί – συγκεκριμένα - μ εμάς ή σ εμάς τις ανθρώπινες οντότητες !

Προγενέστερα, κάνοντας ανάλυση της εδραίωσης και της λειτουργίας του υπερεπικοινωνακού συστήματος, έχοντας ήδη υποστηρίξει πως η κάθε οντολογική παρουσία είναι ένα μεγάλο ή ένα μικρό καμπύλωμα του χωροχρόνου, είμαι σε θέση να επαναλάβω πως, απ την στιγμή που το υπερεπικοινωνακό σύστημα διαπερνά όλα τα καμπυλώματα του χωροχρόνου και η ανθρώπινη οντότητα δεν είναι αναμφίβολα παρά ένα αμυδρό χωροκαμπύλωμα, στην προκείμενη περίπτωση τόσο η ανθρώπινη οντότητα όσο και η οποιαδήποτε ανά το Συνπαν υπόκειται και πληροφορείται απ αυτό καθ αυτό το Συνπαντικό υπερεπικοινωνιακό σύστημα, όπως είναι επίσης βέβαιο πως το ανθρώπινο επικοινωνιακό σύστημα – το νευραλγικό – είναι μικρο-αντίγραφο του γενικού και εξηγούμαι για να γίνω απτά κατανοητός.

Σύμφωνα με τις επιβεβαιώσεις των ινστιτούτων έρευνας όσον αφορά την οντότητα άνθρωπος, υποστηρίζεται πως ο ανθρώπινος επεξεργαστής (εγκέφαλος), διατρέχεται από περίπου δυο εκατομμύρια πρωτεύοντα και δευτερεύοντα νευρώνια τα οποία θα συμπληρώσω δεν είναι άλλο παρά η βάση του ατομικού μας πληροφοριακού και εκτελεστικού συστήματος. Όσον με αφορά ωστόσο και επειδή παρατηρώ σχεδόν τα πάντα από απόψεως φυσικής και βιολογίας, θεωρώ πως ο αριθμός των νευρωνίων που διατρέχουν τον εγκέφαλο μας και κατ επέκταση όλο το νευραλγικό μας σύστημα είναι αναμφίβολα κατά πολύ υπέρτερος εκείνου που υποστηρίζεται από τους επίσημους ερευνητικούς φορείς. Αυτή ωστόσο δεν είναι μόνον η προσωπική μου θέση, διότι κάποιες πολύ αρχαίες Ελληνικές αναφορές, έστω και ιδεολογικά, αιτιολογούν το ίδιο και μάλιστα σε περιόδους που η θετική εργαστηριακή ερευνά ήταν ανύπαρκτη, όπως επίσης υποστηρίζουν το ίδιο και οι ερευνητές της υπερβατικής γενικής φυσικής. Άρα, τόσο κατά το πάλαι ποτέ όσο και στις μέρες μας, για τις διαυγείς Σκέψεις, υπήρχε και υπάρχει μυστήριο ουδέν, το οποίο σημαίνει πως τα πάντα είναι σχεδόν κατ εικόνα και ομοίωση του αρχέτυπου Σύνπαντος. Τούτο έστω και εάν ουσιαστικά δεν είμαστε αυτό που πιστεύουμε ή νομίζουμε για εμάς ! – Άλλωστε, ούτε το Σύνπαν είναι αυτό που εμείς θεωρούμε : δηλαδή ότι η ουσιαστική του βάση είναι μια οντολογία (Χ), διότι στην πλέον ωμή του πραγματικότητα δεν είναι άλλο από μια δύσκολα διανοήσιμη δεδομένη η οποία είναι αιτιατό της συγκυρίας παραμέτρων φυσικού δικαίου και η οποία διατρέχεται απ ένα συνεχές ρίγος. Παρ όλα αυτά, πιστεύω, πως οποίες και εάν είναι οι απόψεις και αιτιολογήσεις μας επί αυτού του θέματος, οι ουσιαστικές θεωρήσεις που δεν είναι άλλο παρά πραγματικότητες που μας διαφεύγουν, έχουν καταγράφει στον γενετικό μας κώδικα και μέλει να τις συνειδητοποιήσουμε και κατ αυτόν τον τρόπο να τις επιβεβαιώσουμε και εν συνεχεία να προσπαθήσουμε να πράξουμε κατά τον πλέον φυσιολογικό τρόπο - δηλαδή μη εγωαπαθητικά αλλά αλληλέγγυα.

Ως εκ τούτου και επανερχόμενος, θα υποστήριζα πως, πέραν της προσωπικής μας βούλησης ή (Ελεύθερης βούλησης κατ εμάς) όσον αφορά την κινητική μας και κατ επέκταση την κάθε θεμιτή ή όχι πράξη μας, είναι πλέον αναμφισβήτητα βέβαιο, ότι για λόγους που αδυνατούμε να νοήσουμε αυτοστιγμής ή που δεν θα τους νοήσουμε ενδεχομένως ποτέ, δεχόμαστε μηνύματα για κάποιες ορισμένες παρούσες ή μέλλουσες πράξεις μας εκ μέρους του συνόλου ή ενός ιεραρχικά υψηλού μερίσματος αυτού. Τούτο διότι όπως υποστήριξα την γενική (Συνπαντική) κατάσταση προγενέστερα, είμαστε τίποτα περισσότερο από αδιανόητα μικρά καμπυλώματα του χωροχρόνου ο οποίος διέπει τα πάντα και εντός του οποίου αιτιολογείται το εκάστοτε αιτιατό της κινητικής του εν συνεχεία του ρίγους που τον διαπερνά. Ωστόσο, ακόμα και κατόπιν αυτής της απτής, πιστεύω, στην νόηση εξήγησης, καθώς και των άλλων αιτιολογημένων που έχω παράθεση σ αυτό το δοκίμιο, εξακολουθούν να επισέρχονται στην ανάλυση πολλά και σύνθετα ερωτήματα επί των οποίων θα προσπαθήσω να δώσω συγκεκριμένες και αιτιολογημένες απαντήσεις.



Vasileios Arapis

16 Μαΐου 2014
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΟΥ

« ΔΥΟ ΑΛΗΘΕΙΕΣ Η ΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ »

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ... Δείτε περισσότερα

Βασίλειος Αράπης ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠ' ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ / ΑΠΕΙΡΟΝ ΤΙΠΟΤΑ

Βασίλειος Αράπης Τίτλος πίνακα : ΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΕΞΕΛΙΣΣΟΜΕΝΟ ΕΝΤΟΣ ΑΥΤΟΥ

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΟΥ / ΑΠΕΙΡΟΝ ΤΙΠΟΤΑ
επί του οποίου θα εισηγηθώ στις 7,30 την 03/06/14 στήν


ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΠΕΙΡΑΙΑ (στα πλαίσια της έκθεσης Αδιανόητο Σύμπαν 1-8/6/2014)

A P E I R ON N E A N T

Je m'étais souvent demandé, jusqu'à quel degré (profondeur) une pensée raréfiée puisse avancer, de façon concrète, dans la physique générale absolue ? D'autant plus quand l'opinion commune établie considère, qu'au-delà d'un seuil fatidique, ni notre empirisme, ni nos connaissances scientifiques élevées, ni l'imaginaire le plus débridé non plus ne peuvent y aller. Car selon l'opinion commune, au-delà ce seul fatidique tout devient Avaton.
D'autre part, ce se sait depuis toujours, que l'individu humain, mis à part d'être composé, d'une chaire couverte de peau, des muscles, des os, des veines, un nombre très élevé de neurones, ainsi que du sang, des liquides divers et une quantité élevée d'oxygène et autres, il porte en haut de son corps une tête dans laquelle s'abrite une cervelle et une nano-archive, et dans cette seconde, elles se passent des choses merveilleuses ! Ainsi et en ce qui me concerne et indépendamment de ce que les autres humains pensaient et pensent generallement, depuis tout jeune, j'étais convaincu, que cette cervelle, elle ne servait pas uniquement pour faire fonctionner notre corps, mais à travers des données inscrites dans nos archives et via notre encéphale, elle pourrait, via notre âme cette fois-ci, nous mener à d'autres sphères de connaissances intra-éloignées et antérieurement profondes de ce concept que nous appelons mouvement ininterrompu qui équivaut à VIE.
Dans ce recueil-ci, lequel est le plus qualitatif que j’écrirai dans ma vie, mon but était celui de briser toutes normes ou barrages établies en vu de me justifier, une fois de plus, ce qui m'a été justifié dans mes deux autres recueils précédents. Il s'agit selon moi d'une démarche qui m'a prouvé, que néant du tout n'est Avaton et que sous certaines conditions, tout était accessible et possible à un saisissement approximatif. Ceci même si à travers cette démarche, je devais, une fois de plus, pulvériser la norme dite « Paradoxe des Paradoxes ». Chose qui était accomplie excellemment ! Raison pour laquelle, je pense, que mon egologique a axiomatiquement gagné le droit de considérer, que mon égo-singulier, dès à présent, il ne pourra se décliner et ceci irrévocablement, qu'au pluriel "NOUS".
Préface : "L ESSENTIEL EN EVOLUTION" de Vasileios Arapis
Vasileios Arapis

25 Μαΐου