Ας συνεχίσουμε να πετάμε κι ίσως κάποτε μάθουμε να πατάμε γερά στη γη.
Δ.Κ.
Δήμητρα Καββαδία27/7/2014
Ζωή Μοναστηριώτη με Δήμητρα Καββαδία.
27/7/2014
Ένα τετράδι() '' ντυμέν() '' μπλε,
μια ετικέτα - τάξη ΣΤ΄-
΄()μ()ρφα γράμματα, στρωτά.
Μ()΄ν() εκείν() τ() -΄()μικρ()ν- ξεχώριζε.
Πάντα αν()ικτ()΄... ακ()΄μη και σήμερα.
Η απ()στρ()φή στ() μηδέν;
Η αντίσταση στ()ν κύκλ() ;
΄
΄()τι και να φταίει αρν()ύμαι να τ() γράψω σωστά.
Αρν()ύμαι να τ() ζήσω !!!
Δ.Κ. 25/07/2014
Δήμητρα Καββαδία25 Ιουλίου
Χθες βράδυ μ ένα όνειρο μιλούσα.
Ένα βιβλίο με ποίηση, ψυχή, με πόνο γραμμένο.
Είχα πιστέψει σ αυτό. Μ΄ έκαναν κι άλλοι να το πιστέψω.
Μα υπήρξαν και κάποιοι που στάθηκαν στο πλάι μου σαρκαστικά γελώντας, με ψεύτικα λόγια, κολακείες γεμάτα και μ ΄ πεισαν πως αξίζει τ΄ όνειρο να κυνηγήσω, να το ζήσω.
Αχ ψυχή μου πάνσοφη εσύ…
Για λίγο τους πίστεψες και ήθελες ανάσες να χαρίσεις σ’ όσους ποτέ δεν έζησαν.
Μα όχι … η ψυχή δεν αποτυπώνεται, ούτε τυπώνεται, ούτε πουλιέται …
Κι εμείς θα συνεχίσουμε να γράφουμε κι ας παίρνει τις λέξεις ο αέρας, για μας, μόνο για μας.
Όταν η ψυχή έχει την ανάγκη να μιλήσει, κανείς μα κανείς, ούτε εσύ ο ίδιος δεν μπορείς να τη φιμώσεις.
Δ.Κ.·
Δήμητρα Καββαδία
24 Ιουλίου
