Σειρήνες
Ο Βασιλιάς διατάζει :
«όταν η πρώρα του καραβιού
γλυστράει προς των σειρήνων
«όταν η πρώρα του καραβιού
γλυστράει προς των σειρήνων
τα σκοτεινά νερά και φτάσει η ώρα
το θείον άσμα ν΄ ακουστεί και κρίνων
ευωδίες μας στείλει η σουροθώρα αύρα,
δέστε με φίλοι και των θρήνων
δέστε με φίλοι και των θρήνων
ας ακουστούν μου οι στεναγμοί στη χώρα
του χαμού της χαράς και των οδύνων».
Κι εγώ ταξιδευτής των αδυνάτων
θανάσιμες κοιτάζω μες στα θάμπη
σειρήνες να μου γνεύουν·
και ω νάτον
και ω νάτον
τον κόσμον των πικρόγελων θανάτων.
Μα πάω· την καρδιά μου σαϊτεύουν
τα μάγια των φαρμακερών ασμάτων.
Πετρούλα Ψηλορείτη (Ψευδώνυμο της Γαλάτειας Καζαντζάκη)
Από το περιοδικό Νέα Ζωή , τόμος 9 (1914), σ. 9.
