Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ανεστόπουλος Θάνος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ανεστόπουλος Θάνος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2015

Θάνος Ανεστόπουλος - Αρχίζω με το σ᾽ αγαπώ, Εκδόσεις Bibliothèque

Αρχίζω με το σ' αγαπώ
Σχέδια και ποιήματα
Θάνος Ανεστόπουλος
εικονογράφηση: Θάνος Ανεστόπουλος
Bibliotheque, 2015
80 σελ.
ISBN 978-618-81382-9-2
Νεοελληνική ποίηση [DDC: 889.1]
Σχέδιο (ζωγραφική) [DDC: 741.2]


Θάνος Ανεστόπουλος- Ένας επίμονος τροβαδούρος! Για το ποιητικό βιβλίο του Θάνου «Αρχίζω με το σ' αγαπώ». 29.10.2015 Πηγή: www.lifo.gr

1. Από τον ΓΙΩΡΓΟ-ΙΚΑΡΟ ΜΠΑΜΠΑΣΑΚΗ

Διάκονος της Ποίησης.

Πάνω από δύο δεκαετίες, ο Θάνος Ανεστόπουλος (Αλεξανδούπολη, 1967) διακονεί δυνατά την ποίηση του ροκ και το ροκ της ποίησης. Ψυχή και leader της πιο συνεπούς ελληνικής ροκ μπάντας, μαζί με τις Τρύπες του Γιάννη Αγγελάκα, ο Θάνος είναι το παλλόμενο σύμβολο μιας αντοχής που υφίσταται και ανθίσταται, μιας ευαισθησίας που ξέρει να εγείρει τα απαιτούμενα «όχι» στον εκχυδαϊσμό και να πετάει στα σκουπίδια της Ιστορίας τις κάλπικες λίρες και τα επιχρυσωμένα τίποτα. Τα επίθετα γνήσιος, αυθεντικός, ατόφιος συνοδεύουν τον ήχο του Θάνου από την πρώτη στιγμή που επέλεξε να δώσει την ψυχή και το κορμί του, το μυαλό και το ταλέντο του στην υπόθεση της έκφρασης μέσα από τη μουσική και τους στίχους, μέσα από τις νότες και τις λέξεις, μέσα από το βινύλιο και το χαρτί. Τα τελευταία χρόνια, μετά την άρση της δραστηριότητας των Διάφανων Κρίνων, ο Θάνος στράφηκε με πάθος στην ποίηση, ενώ δεν έπαψε να καταπιάνεται και με τη ζωγραφική. Παράλληλα, ανανέωσε το πνεύμα και την κατάνυξη των παλαιών μπουάτ, επιλέγοντας να κάνει εμφανίσεις, σπονδές στη μελαγχολία και τον λυρισμό, σε μικρούς ατμοσφαιρικούς χώρους, προσφέροντας πολύτιμες στιγμές στους πιστούς θαμώνες του θάλπους. Ξέρει να περιπλανιέται στο κατατεμαχισμένο, αλλά πάντα συνταρακτικό, αστικό τοπίο της εποχής μας ο Θάνος Ανεστόπουλος, και να το χαρτογραφεί ποιητικά.

2. Γράφει ο Θάνος Ανεστόπουλος.

«Επιστροφή - Τελικός Προορισμός Αθήνα - Εξάρχεια - Ώρα Αναχώρησης - ΤΩΡΑ... έρχομαι, περίμενέ με... ΖΗΝΩΝΟΣ / Δρόμος/ Που έκλεισε από τα νερά των στεναγμών τους/ Τόπος/ Που εξόρισαν τα ανονείρευτα βήματά τους/ Ανολοκλήρωτοι από τα σκοτεινά αδιέξοδα / Οι φόβοι / Των μοναχικών ωρών / Μετά απ᾽ τα χιλιάδες γεύματα / Τα ραγισμένα οστά του παρελθόντος / Η σάρκα / Η καρδιά / Που ασφυκτιούσαν// Τα βαμμένα μωβ βλέφαρα που ασφυκτιούσαν / Τα χαμένα τριάντα κιλά του / Δρόμος / Που έλιωσε τα παπούτσια του / Ώρες αναμονής / Στη λασπωμένη Ζήνωνος / Ένα πακέτο τσιγάρα μελλοθάνατα / Βιαστικές ματιές / Στο προσκέφαλο μιας ανώνυμης πόρτας / Γρήγοροι είσοδοι / Με το βλέμμα πίσω από την πλάτη / Έξω / Οι άνθρωποι χαμένοι στο παραμιλητό της τοξικής / Νύχτας / Μέσα / Οι άνθρωποι γαντζωμένοι / Aπ' την ελπίδα / Του τέταρτου / Tου όγδοου / Του επουράνιου ορόφου / Πάνω από την βοή της πόλης / Πάνω / Από τους ανώνυμους μικρούς θανάτους / Έξω / Πάντα βρέχει / Το δράμα στον ομφαλό / Της αφιλόξενης πρωτεύουσας / Μέσα / Στα γκρίζα δωμάτια / Ανθίζουν / Κλαίγοντας / Κάποια / Λουλούδια».

3. Θάνος Ανεστόπουλος,

Απόγονος της Νύχτας. Απόγονος της νύχτας, αλλά και γιος του ήλιου της δημιουργικότητας, ο Ανεστόπουλος έρχεται τώρα να μας προσφέρει μια συγκομιδή από ποιήματα και σχέδια του πρόσφατου καιρού. Όλα όσα ξέρουμε για τον Θάνο και τη θητεία του στα Διάφανα Κρίνα φιλοξενούνται, πυκνωμένα και δυναμικά, μεστωμένα και ατίθασα, στο κομψο τομίδιο Αρχίζω με το σ᾽ αγαπώ (εκδ. Bibliothèque). Με τον τρόπο της Κατερίνας Γώγου αλλά και του Gregory Corso, του Μιχάλη Κατσαρού αλλά και του Nick Cave, στον οποίο άλλωστε αφιερώνει ένα από τα ωραιότερα ποιήματα του βιβλίου, ο Ανεστόπουλος ξέρει να συνυφαίνει τον θυμό με την περίσκεψη, την οργή με την περισυλλογή, το εμπρηστικό ξέσπασμα με τη μελωδική γαλήνη της πείρας, με την επεξεργασία των δεδομένων, με τη σοφία εν τέλει. Το συναίσθημα δεσπόζει στην ποίηση του Θάνου, αλλά δουλεμένο από τη μεθοδικότητα του Ανεστόπουλου. Ο κατακλυσμός της συγκίνησης πάει χέρι-χέρι με την ακαριαία ισχύ του αποφθέγματος. Γράφει ο Θάνος Ανεστόπουλος. «Αφέθηκε στα χέρια μου η λύπη της / Άνοιξε αυλάκια η γέρικη ψυχή / Ίδρωσαν τα οστά μου και έσπασε η λαλιά μου / Όταν χειμώνιασε το πρόσωπό της / Η αγάπη πλέον έγινε το σφυροκάλεμο / Που σκαλίζει στο μάρμαρο του άπνοου έρωτα / τη λέξη "ΦΟΒΟΣ" / Όπως και να' ναι, η λύπη της τρέφεται τώρα / Απ' το αδύναμον της επιθυμίας του σώματος / Και απ' την παράλυση των ημερών / Που τα αισθήματα και οι αναμνήσεις / Έγιναν πουλιά που έφυγαν πετώντας από μέσα της / Παίρνοντας μαζί τους / Το θάρρος / Και τις καλές ελπίδες / Αφέθηκε στα χέρια μου η λύπη της / ζητώντας να γλιτώσει απ' τη χαρά / Ιούνιος μήνας... κι είναι Χειμώνας / Η διάρκεια είναι που κάνει την παύση σιωπή».

4. Ζωγραφιές.

Η έκδοση κοσμείται από σχέδια και ζωγραφιές του ίδιου του Θάνου, ο οποίος χρόνια τώρα παλεύει δημιουργικά με τα μολύβια και τις μπογιές. Τον θυμάμαι, σχεδόν κάθε μεσημέρι στο αλησμόνητο Closer, στη Σίνα, ανάμεσα στους ήχους των Pixies και των Tindersticks, να φιλοτεχνεί μια πελώρια τοιχογραφία, φορώντας το αιώνιο μαύρο κομμένο γάντι του. Τον θυμάμαι σε ένα μεταντανταϊστικό ντοκιμαντέρ να ζωγραφίζει παράλληλα με τον ταλαντούχο εικαστικό Δημήτρη Τάταρη. Τον θυμάμαι να ζωγραφίζει διαρκώς στα στέκια μας (ιδίως στον Μύλο, στη Ζωοδόχου Πηγής & Ναυαρίνου), και, όπως ο Νίκος Καρούζος, να δωρίζει τις ζωγραφιές του, χαμογελώντας μειλίχια. Τα σχέδια στο βιβλίο Αρχίζω με το σ' αγαπώ δείχνουν πόσο ανάγκη έχουν οι τροβαδούροι και οι ποιητές να μετατρέπουν τα λόγια τους σε εικόνες, να περιπλανιούνται στην τέχνη των μορφών και των χρωμάτων για να μπορούν καλύτερα, και γόνιμα, να ανασάνουν. radiobookspotting.blogspot.gr Πηγή: www.lifo.gr

Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2015

Θάνος Ανεστόπουλος, η ''Μπαλάντα της Φωτιάς"(Μουχλαλουδα)



Θάνος Ανεστόπουλος





https://www.youtube.com/watch?v=F4MFSj2vPKE&feature=youtu.be


Στο βίντεο ακούγεται η ''Μπαλάντα της Φωτιάς"(Μουχλαλουδα)

σε ποίηση και μουσική του Θάνου Ανεστόπουλου αφιερωμένο στην Κατερίνα Γώγου

Μην κλαις, φαντάζει μάταιο τώρα
που πέσανε τα πέπλα ξαφνικά.
Πώς θες να σ' αγαπήσουνε με τούτο το σημάδι
που σκάλισες στη μάσκα σου κρυφά;
Μην κλαις, δεν φτάνει η οδύνη,
δεν φτάνει η θλίψη για ν' αναστηθείς.

Πόσες φορές τα μάτια σου θα κλείσεις
μπροστά στο ραγισμένο σου είδωλο;
Κάθε μεσημέρι καίγεσαι
από ένα πόνο αβάσταχτο,

πεταλούδα ξάφνου γίνεσαι.
Σε φωτιά μεταμορφώνεσαι,
κάθε μεσημέρι καίγεσαι.

Πώς θες να σ' αγαπήσουνε με τούτο το σημάδι
που σκάλισες στη μάσκα σου κρυφά;
Είναι αδειανές οι φλέβες σου από αίμα
και μόνο ένας Δαίμονας σκιρτά...αργά.

Κρέμεσαι από τον αγέρα.
Δεν πατάς πια πουθενά.
Κρέμεσαι απ' το πουθενά....

Τρίτη 1 Απριλίου 2014

Θάνος Ανεστόπουλος, ΚΑΘΕ ΤΙ

ΚΑΘΕ ΤΙ

Κάθε ήχος
κάθε σάλεμα
κάθε βοή
κάθε θρόισμα
κάθε ανάσα
κάθε ρόμβος
κάθε άφατη ώρα
κάθε ρωγμή στη γη
κάθε βόγκηγμα
κάθε ψέλλισμα
κάθε ψίθυρος
κάθε στέγη ειρήνης
κάθε ορίζοντας
κάθε χυμός καρπού
κάθε ρίζα
κάθε αγκάλιασμα
κάθε δρασκελιά αίματος
κάθε ανάδυση
κάθε κατάδυση
κάθε θρυματισμένο γυαλί
κάθε κάμαρα
κάθε τιτίβισμα
κάθε λουλούδι
κάθε νέφος
κάθε κοινή πτυχή
κάθε απουσία
κάθε κερί
κάθε σάρκα καθαρή
κάθε δύση
κάθε ανατολή
κάθε φωτεινό λειβάδι
κάθε μάγουλο σαν μήλο
κάθε τι
απ'τα καθ'ημών
εσένα
εσένα ορίζει καθημερνά
εσένα το
κάθε τι
ορίζει

Κάθε τι
κάθε έρημος
κάθε οργή
κάθε αδύνατο
κάθε αγώνας
κάθε κρότος
κάθε μαστίγιο
κάθε ζάλη
κάθε πορεία
κάθε αχτίνα
κάθε μέθη
κάθε φυγή
κάθε σχήμα
κάθε φωνή
κάθε πέτρα
κάθε σπίθα
κάθε σιωπή
κάθε πόνος
κάθε χιόνι
κάθε κόκκαλο
κάθε δίχτυ
κάθε φιλί
κάθε τι
εσένα
εσέ
θυμίζει

Κάθε μπλε
κάθε κίτρινο
κάθε λευκό
κάθε χάρτινο
κάθε ασήμι
κάθε κρίνος
κάθε στήθος
κάθε όπερα
κάθε σπίτι
κάθε εσπέρα
κάθε σοφία
κάθε ύφασμα
κάθε άβυσσος
κάθε φραχτης
κάθε κορμί
κάθε γλώσσα
κάθε αμαρτία
κάθε φωτιά
κάθε φως
κάθε σύμπαν
κάθε άπειρο
κάθε πάντα
κάθε αιώνιο
κάθε ον
κάθε όλον
κάθε τι

Θάνος Ανεστόπουλος
https://www.facebook.com/thanosanestopoulosofficial/info

Τρίτη 17 Δεκεμβρίου 2013

Θάνος Ανεστόπουλος


Thanos Anestopoulos
Το αιώνιο δράμα της ανθρώπινης ψυχής απεικονίζεται τέλεια σε ένα κομμένο ρόδο
καρφωμένο στους οριζόντιους κύκλους που κάνει μια καρδιά
αφήνοντας ορισμένα ίχνη της να επβιώνουν
στο γκρίζο σώμα ενός καμβά

Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου 2013

Χωρίς εσένα - Θάνος Ανεστόπουλος

Χωρίς εσένα το ρίγος, ο φόβος, η απόγνωση...
Χωρίς εσένα όλα τα πράγματα σημαίνουν θάνατο
Χωρίς εσένα που τέμνεις τα νερά με τη φωτιά
δε μένει ούτε ήλιος ούτε γη να καρποφορεί...
Χωρίς εσένα μόνο οι γλουτοί, το στήθος και το στόμα σου
μένουν οφθαλμαπάτες σε αποδεκατισμένο επίλογο...
Χωρίς εσύ να είσαι εδώ
μένουν μονάχα το κρύο ή το ζεστό σώμα της απουσίας σου...
Μένουν όλα όσα δεν έβλεπα τις ώρες που σε κοίταζα...
Μένει το άδειο βάθος της καρδιάς μου να το ρυπαίνει ο κόσμος...
Χωρίς εσένα ο κόσμος στέλνει μόνο αρνήσεις
κι είμαι ανέτοιμος για αυτά τα κομμάτια της ψυχής μου από κενό εκμαγείο...
Και δεν αντέχει χωρίς εσένα καμιά πραγματικότητα...
Γιατί ό,τι και να σκεφτούμε, εσύ και εγώ, τ'ανθρώπινα, το τώρα, τα κανονικά...
Όχι δεν είναι αυτά ποτέ το βάθος του κόσμου...
Βάθος του κόσμου είσαι εσύ, που ξέρεις να συγχωρείς έναν ερωτευμένο...
Και μοιάζουμε...
μοιάζουμε...
σ'ότι δε φαίνεται...