 |
| https://www.facebook.com/notes/eleni-nanopoulou/ |
"κάθε βράδυ γυρίζοντας
θ' ανοίγω τις παλιές φθαρμένες ιστορίες
να μην κλαιν
που κάθομαι εγώ αντίκρυ σου
και πίνω αθανασία την ανταύγεια σου"
ΙΙ
"τα χέρια μας τα χέρια μας
μ' όλα τα μάνταλα ανοιχτά
κι ερημιές να σβήνουν
κει που όρμοι των χειλιών
αγκυροβόλι πιάνουν
να' ρθεις εκείνο το ξημέρωμα στο λόφο της γιορτής
με τ' Αγρώνια ποτήρια κόκκινα
γεμάτα
γεφύρια παραδείσου με τα νυφιάτικα τραγούδια
να σε κυλάν από χαρά σ' άλλη χαρά
κι από γιορτή στου πόθου τις ορμήνειες
λινά ολόγυρα κορμιά
χνούδι σε στάχυ
μέσα ο καρπός
μικρή - μικρή εγώ στα χέρια σου
μου φοράς το πέτρωμα της Λάβας"
IV
"τα μάτια μας τα μάτια μας
βροχή απ' τον αποσπερίτη
στα μάγουλα κουρνιάζουν αμμουδιές
ποτέ πάλι δεν θα σε ντύσουν χέρια
με τις γραμμώσεις των φλεβών γονατισμένα λάγγεμα
ποτέ πάλι ποτέ μ' ώμο γυμνό
το πορφυρό σου στέρνο δεν θα δεθεί των κίτρων τα μυρωδικά
σαν έλεγες σε άκουα σαν έγραφες σε σπούδαζα
σαν έκλαιες σε ξάνοιγα στην πέτρα τη λευκή
ως να λιαστεί διάφανη ψυχή αυγινή διάρκεια
στο γήλοφο του στήθους μου έχω ένα ραγισμένο όνομα
ένα κρουστό ιμάτιο απ' την Ηώ θηκάρι
μα γίνομαι αλήθεια
με λέξεις σχεδόν ελλειπτικές
σαν της ελιάς την κοίτη
είμαι μονάχα το δικό σου όνομα με τις χίλιες ελεύθερες λέξεις
η παραμάνα στους θηλασμούς
το νανούρισμα που εξιλεώνει το σκοτάδι
η μεστή γη που νανουρίζει τον κάματο σου
τα μάτια του αετού σαν έρχονται βαριές σκιές τη νύχτα μυροφόρες
κι η θάλασσα που κλείνει τις πλάνες σου στη μήτρα του βυθού της
μικρή - μικρή εγώ στα μάτια σου
μεγάλωσα"
ΙΙ
"Κατέβα εδώ
που εποχές των στεναγμών συντάσσουν νύχτα μεγάλη
καταμεσής στάζει το ένδυμα
τελευταία βουίζουν τα μέλη μου τελετουργικό το ξημέρωμα
στα ριγμένα σεντόνια οι θόρυβοι 'ραψαν εντός τις ανάσες
είχα ανάγκη ωκεανό
έρωτα φώναξες
δίχως γλώσσα χάραμα με ανηφόρισε
σονάτα είπες
Τσιγγάνικο βιολί ρουφώ το κεραυνό
πόση βροχή η πέτρα των ματιών να σκαρφαλώνει το παράθυρο
γδέρνω την αμμοβολισμένη πτώση
κρύβει σεισμούς
και είσαι πίσω ακίνητο κουπί
ακούγεται ο ήχος μόνο απ' τις εξαντλημένες άγκυρες
που μου ζητάν παλάμες
βάζω το δάκτυλο ανάμεσα στα μάτια
κατεβάζω σελίδα τα χέρια
αγκάλιασε με
δεν κοιμάμαι ποτέ τις μικρές ώρες
κάποτε - κάποτε πλαγιάζω στην αυτοψία της αγάπης"
"αγαπηθήκαμε
σπουδάζοντας σιωπές
κι ανάβρυσμα ματιών"
" σε ακουμπώ
ετοίμασα τ' αθέλητα του κόσμου
χειρόγραφα ριχτάρια
ερωτευμένο γράφεται το ποίημα
ένα καράβι γεμάτο συγχώρεση
ήρθε κι άλλο με φινιστρίνια ανοιχτά
βγαίνω
με την αιώνια ψιχάλα του κορμιού σου"
Δείτε το βίντεο πατώντας το παρακάτω λινκ :
Ποίηση: Ελένη Νανοπούλου
Μελοποίηση & Ερμηνεία: Γιάννης Νανόπουλος
ΕΡΜΗΝΕΥΟΥΝ:
Θεατρική ομάδα εφήβων: 3ος όροφος
Καλομοίρη Στεφανία
Κουτρούλης Κώνσταντίνος
Σταυρόπουλος Δημήτρης
Σταυρόπουλος Ορέστης
Φαραντόπουλος Στέφανος
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Συντονιστής:Γρηγόρης Χαλιακόπουλος(Συγγραφέας-δημοσιογράφος)
Παρουσιάζει:Κατερίνα Κατσίρη(Ποιήτρια)
Σκηνοθεσία-Δραματοποίηση:Ελένη Γεωργίου(Σκηνοθέτης)
Μελοποίηση στίχων & τραγούδι:Γιάννης Νανόπουλος
Επιμέλεια σκηνικών:Αρης Γεωργακόπουλος
Φωτισμοί:Γιάννης Λαζαρίδης
Ηχος:Νικήτας Κονταράτος
Βίντεο-μοντάζ-επεξεργασία:Χρήστος Καρακάσης
