Μάνος Ελευθερίου Το δηλητήριο που πίνεις

Πάνω στην κόκκινη κουβέρτα

ρίχνεις πασιέντζες μοναχή

και ξαναρχίζεις την κουβέντα

με τη χαμένη σου ψυχή.

Κι ένας ρεμπέτης στρατηλάτης

λεν τα χαρτιά σου πως θαρθεί

σα νικημένος τρομοκράτης

μπροστά σου να προσευχηθεί.

Το δηλητήριο που πίνεις

είναι για σένα γιατρικό.

Κι όπως τη χρήση ασπιρίνης

το 'χει η καρδιά σου εφεδρικό.

Το φόρεμά σου στην κρεμάστρα

μυρίζει πεύκο κι εξοχές

κι όλο ξηλώνει χάντρα χάντρα

σε κάθε στάλα απ' τις βροχές.

Κι ούτε σου βγαίνουν οι πασιέντζες

κι ούτε κανείς τηλεφωνεί

και μόνο μέσα απ' τα τραγούδια

ακούς ερωτική φωνή.

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική, ερμηνεία: Σταύρος Ξαρχάκος
Πιάνο: Νεοκλής Νεοφυτίδης
Έργο εξωφύλλου: Γιώργος Ρόρρης
Άλμπουμ: 7 Ελεγείες και Σάτιρες
Μικρή Άρκτος, 2017






https://smarturl.it/xarchakos-iTunes

Μάνος Ελευθερίου - Η δίκοπη ζωή

Απ' το κακό και τ' άδικο διωγμένο 

κι όπως ενήστευες τη δίκοπη ζωή, 

σε βρήκα ξαφνικά σημαδεμένο, 

να σ' έχει ο κάτω κόσμος ξεγραμμένο 

κι ο πάνω κόσμος νά 'ναι οι τροχοί, 

που σ' έχουν στα στενά κυνηγημένο. 

Και πήρες του καιρού τ' αλφαβητάρι 

και της αγάπης λόγια φυλαχτό 

για νά 'βρει πάλι ρίζα το χορτάρι. 

Και πήρες την ελπίδα και τη χάρη 

ψηλά να πας να χτίσεις κιβωτό 

με την ελπίδα μόνο και τη χάρη. 

Μα πως να μη ξεχάσεις την αυλή σου 

και την παλιά τη γνώμη καθενός, 

όσους κρυφά περπάτησαν μαζί σου 

να σημαδεύουν πάλι τη ζωή σου 

και να 'σαι το πουλί κι ο κυνηγός 

στις μαύρες λαγκαδιές του Παραδείσου. 

Κρυφά και φανερά σ' ακολουθούνε 

οι συμμορίες κ' οι βασανιστές 

και ψάχνουν μέρα νύχτα να σε βρούνε, 

μα δεν υπάρχει δρόμος να διαβούνε 

γιατί ποτέ δεν ήταν Ποιητές 

το χώμα που πατούν να προσκυνούνε.

στίχοι Μάνου Ελευθερίου σε μουσική Θάνου Μικρούτσικου. Τραγουδάει ο Γιώργος Μεράντζας

Πηγή : http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Poems&act=details&poem_id=14908

Μάνος Ελευθερίου - Μη χτυπάς

ΜΗ ΧΤΥΠΑΣ

Μη χτυπάς

να σ ανοίξουνε μη χτυπάς

σ ένα σπίτι κλειστό

που κανείς δεν σ ακούει

τώρα μιαν αγάπη ζητάς

και γι αυτή ξενυχτάς

κι επιμένεις ακόμη

δρόμοι δεν υπάρχουν φορές

που γυρίζουν ξανά

για τις ίδιες χαρές

Ποτέ μη χτυπάς μια πόρτα κλειστή

μια πόρτα για σένα χαμένη

ο δρόμος αυτός κι άν είναι στενός

δεν είναι για σένα στερνός

Μη χτυπάς

να σ ανοίξουνε μη χτυπάς

σ ένα σπίτι κλειστό

που κανείς δεν σ ακούει

δρόμοι δεν υπάρχουν φορές

που γυρίζουν ξανά

για τις ίδιες χαρές

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Λουκιανός Κηλαηδόνης
Εκτέλεση: Μανώλης Μητσιάς

Μάνος Ελευθερίου - Τα Παγώνια της Θάλασσας

Τον άγγελο που ντύθηκες με νύχτα

τον είδα να φυλάει μια σκεπή.

Στα πόδια φώτα και στα χέρια νύχτα,

σημάδευε τα λόγια στη σιωπή,

πουλί μαλαματένιο μες στα δίχτυα.

Της θάλασσας παλεύουν τα παγώνια,

τον ύπνο φαρμακώνουν του ψαρά.

Μετάξι φέρνουν απ ' την Καρχηδόνα

και της παράδεισός μου τα νερά

βουλιάξανε κι ετούτο τον αιώνα.

Ποιος είναι ο φονιάς και ποιος δικάζει,

ποιος λιγοστεύει τ ' άνθος απ' τη γη;

Ποιος ρήμαξε στου κόσμου το μαράζι

και στα βαθιά τον πήρε η ζωή

να μάθει καθαρά να λογαριάζει;

Στα χέρια σου κεντήσανε καράβι

για να ξεχνάς του πόντου τ ' ανοιχτά.

Σε σκοτεινό σε ρίξανε πηγάδι

μ 'Απρίλη μήνα και με θανατά

να βρεις την πληρωμή μες στο σκοτάδι.

Τα παγώνια της θάλασσας
(Σύνθεση: Μικρούτσικος Θάνος
Στίχοι: Ελευθερίου Μάνος
Ερμηνεία: Δημητριάδη Μαρία)