Σάββατο 28 Μαρτίου 2015

Βενετία Μακρυνώρη Μου μιλάνε με στίχους.


Μου μιλάνε με στίχους.

Υποψήφιες σφαγές.

Δεν το καταλαβαίνω αυτό.

Προβάρω συνεχώς κάποιες συνηθισμένες λέξεις.

Είμαι.
Νύχτωσε.
Και μοναξιά ίσως.
Μπορεί και φόβος, δε ξέρω απόψε,
αύριο μπορεί να' ναι παντού.
Το "προχωρώ" θα μου φανεί χρήσιμο.
Το οι "άλλοι" το αφαιρώ.


Για να ξεχάσω το πλήθος.


Θα αναφέρω τη σιωπή, ύποπτη και μεγαλύτερη μέσα μου.


Σίγουρα αύριο όμως, θα καθαρογράψω τη λέξη αγάπη.

Αυτό, δεν τολμώ να το αφαιρέσω.


Ούτε και να το ρωτήσω.


Καληνύχτα


VENNIS

Έρης Ρίτσου Η μαύρη πεταλούδα για παιδιά από 4 ετών ... παρουσίαση.


Τα βιβλιοπωλεία ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ και οι εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ σας προσκαλούν το Σάββατο 28 Μαρτίου 2015 στις 12:00 μ.μ. στην παρουσίαση του νέου παιδικού βιβλίου της Έρης Ρίτσου

Η μαύρη πεταλούδα

που θα παρουσιάσει η ίδια η συγγραφέας

Όταν στον τόπο της πέφτει ξηρασία, η μικρή μαύρη πεταλούδα μεταναστεύει σ' ένα λιβάδι γεμάτο πολύχρωμες πεταλούδες. Μακριά από τους δικούς της, προσπαθεί να συνηθίσει και να επιβιώσει. Κι όταν η ξηρασία χτυπήσει και αυτό το λιβάδι, οι πολύχρωμες πεταλούδες θα έχουν κάθε λόγο να την ευγνωμονούν…

εικονογράφηση: Ναταλία Καπατσούλια

για παιδιά από 4 ετών

Ευριπίδης | Κηφισίας 310, Κηφισιά
Λήψη οδηγιών


Η ΜΑΥΡΗ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑΣυγγραφέας: ΡΙΤΣΟΥ, ΕΡΗ
Έτος έκδοσης: 2015
ISBN: 978-960-04-4587-9
ΣΕΛ.: 36
Σχήμα: 23 Χ 23
Εικονογράφηση: Έγχρωμη
Εικονογράφος: Καπατσούλια, Ναταλία






Όταν στον τόπο της πέφτει ξηρασία, η μικρή μαύρη πεταλούδα μεταναστεύει σ’ ένα λιβάδι γεμάτο πολύχρωμες πεταλούδες. Μακριά από τους δικούς της, σ’ ένα νέο περιβάλλον, η μαύρη πεταλούδα προσπαθεί να επιβιώσει. Κάποιοι θα την αντιμετωπίσουν με καχυποψία, ενώ κάποιοι άλλοι θα την αγκαλιάσουν με αγάπη. Κι όταν η ξηρασία χτυπήσει και αυτό το λιβάδι, ίσως η μικρή μαύρη πεταλούδα να είναι η μόνη που μπορεί να βοηθήσει τις άλλες πεταλούδες να αντιμετωπίσουν τη συμφορά.






Η Έρη Ρίτσου γεννήθηκε το 1955 στο Βαθύ και μεγάλωσε στο Καρλόβασι της Σάμου. Γονείς μου η γιατρός Γαρυφαλιώ Γεωργιάδου-Ρίτσου και ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος. Σπούδασε αγγλική φιλολογία και εργάστηκε στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. Συνταξιούχος πια, μοιράζει το χρόνο της ανάμεσα στη Σάμο και στην Αθήνα. Έχει μια κόρη, τη Λητώ, και πολλούς καλούς φίλους.

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2015) Η μαύρη πεταλούδα, Κέδρος
(2010) Η μικρή καμηλοπάρδαλη που δεν έτρωγε το φαγητό της, Κέδρος
(2006) Μυστικά και αποκαλύψεις, Κέδρος
(2004) Γιατρός επαρχίας, Κέδρος
(2002) Η καλή μεγάλη καφετιά αρκούδα βρήκε την ευτυχία, Κέδρος
(2001) Οι τρεις βασιλοπούλες, Κέδρος

Κριτικογραφία
«Tο τέλος μιας πορείας, αδιανόητο για τον δημιουργό Ρίτσο εφ' όσον ανέπνεε» [Γιάννης ΡίτσοςΥπερώον], www.e-poema.eu, τχ. 20, Οκτώβριος 2013

Διαβάστε ένα αφιέρωμα μου για την Έρη Ρίτσου : http://tehneskaigrammata.blogspot.gr/2014/05/blog-post_2138.html

Και γενικά με το δεδομένο άρθρο μου μερικές προηγούμενες δημοσιεύσεις μου : http://tehneskaigrammata.blogspot.gr/search/label/%CE%88%CF%81%CE%B7%20%CE%A1%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%85

Πηγές 
http://www.biblionet.gr/author/41170/%CE%A1%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%85,_%CE%88%CF%81%CE%B7

http://www.kedros.gr/product_info.php?products_id=8457

Παρασκευή 27 Μαρτίου 2015

Τσερτεκίδου Παναγιώτα - Μια αιωνιότητα θα περιμένω την στιγμή σου, Όστρια Βιβλίο παρουσίαση






Μιαν ελπίδα ψιθυρίζει ο άνεμος
τούτο το πρωινό.
Σαν χθες ρακένδυτη στης πόλης
τις βοές γυρνούσα
καρικατούρα στο τσίρκο της ζωής.
Τριγύρω μασκαρεμένα ανθρωπίδια
πρόσωπα, απρόσωπα
τεράστια στόματα εκκωφαντικά.
Λόγια, λόγια, λόγια
ηχούσαν σαν μεγάφωνα
σπάζοντας τα τύμπανα
καίγοντας τα κύτταρα του εγκεφάλου.
Όχλοι ποδοπατώντας
το λευκό.
Μια ημιδιάφανη
στο ενδιάμεσο παραπαίω.
Άγνωστη μέσα στην απλοϊκότητα της φύσης
ανάρμοστη των απροσάρμοστων.
Καθρέφτες τριγύρω
αντανακλάσεις ψυχών
κι ύστερα ένα χαμόγελο
στην άκρη των χειλιών.
Μα πόσο αστείοι είστε!
Για μια στιγμή πιστέψατε
πως με πλανέψατε.
~ Γιώτα Τσερτεκίδου ~
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Τσερτεκίδου, Παναγιώτα

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ

Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
(2013) 26 ποιητές, Πνοές Λόγου και Τέχνης


Η Τσερτεκίδου Παναγιώτα του Γεωργίου και της Αναστασίας γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη όπου και έζησε μέχρι τα δώδεκα της χρόνια, έπειτα εγκαταστάθηκε στην Κατερίνη όπου διαμένει μόνιμα έως σήμερα με την οικογένεια της.

Τελείωσε σχεδιάστρια έργων υποδομής.

Παρακολούθησε μαθήματα φωτογραφίας δύο τμημάτων,καθώς και μαθήματα ζωγραφικής δύο χρόνια.

Τον Μάιο του 2013 συμμετείχε με το ‘’Απλανές βλέμμα’’ στον 8ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ποίησης Εφήβων-Ενηλίκων και πήρε Τιμητική Διάκριση από την Λογοτεχνική-Συγγραφική ομάδα "ΙΔΕΟΠΝΟΟΝ" τις "ΠΝΟΕΣ ΛΟΓΟΥ & ΤΕΧΝΗΣ", "iamvosart" και την εφημερίδα "ΠΝΟΕΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ".

Το 2013 συμμετείχε στην Ποιητική Ανθολογία των εκδόσεων Πνοές Λόγου & τέχνης.

Το 2014 συμμετείχε στις Ερωτικές Γραφές, Ημερολόγιο 2014 των εκδόσεων Πνοές Λόγου & Τέχνης.

Έχει συμμετάσχει στην Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης με Ποιητές της Πιερίας σε συνεργασία με το "Σύλλογο Εικαστικών Καλλιτεχνών Πιερίας" των Artistas Balkan.

Έχει πάρει έπαινο για την συμμετοχή στον 1το Ηλεκτρονικό Διαγωνισμό Διηγήματος της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Ν. Πιερίας .

Η Γιώτα Τσερτεκίδου γράφει Ποίηση από μικρή ηλικία, έχει στην συλλογή της παιδικά και εφηβικά ποιήματα.

Το βιβλίο Ποίησης ‘’Μια αιωνιότητα θα περιμένω την στιγμή σου’’ είναι το πρώτο της πνευματικό παιδί.


Λύκος Παραβάτης Γ΄ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ




Γ΄ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ

Χαίρε η κόρη, το θήλυ, γυναίκα καί γραία,
συλφίδα, σεμνή, μαινάδα, πιστή καί μοιραία.


Χαίρε στον ερχομό σου αγκάλες π’ ανοίγεις,
στην φυγή σου τον νου με τρέλα που σμίγεις.

Χαίρε η παρουσία σου βλεμμάτων σαγήνη 
καί απουσίας σου κενό, το μέγα, π’ αφήνει.

Χαίρε τών οφθαλμών σου χαρά επιγείων
καί τ’ άλγους σου ρέοντες αστέρες δακρύων.

Χαίρε η ενδεδυμένη, φαντασίαν ελκύουσα
το πένθος αγγέλων, γυμνή σου, ιδρύουσα.

Χαίρε στην μέθη τής κλίνης ημάς εξωθούσα,
Οδυσσέως παμφάγου, ανδροφάγος η Μούσα.

Χαίρε ιδρύουσα οίκους, κοσμημένους σιωπής,
συζύγους καθείργουσα, ταξειδιώτου ροπής.

Χαίρε το άσμα ασμάτων, καντάτα καί θρήνος, 
αμνών αμβροσία η μόνη, τού Λύκου ο οίνος.

27/3/2015 · 

Εικόνα : Χαῖρε, τῶν ἁλιέων τὰς σαγήνας πληροῦσα.... / Χαῖρε, ὁλκὰς τῶν θελόντων σωθῆναι....
http://www.saint.gr/187/saint.aspx

Βασίλης Παπαμιχαλόπουλος, ΠΗΝΕΛΟΠΗ



ΠΗΝΕΛΟΠΗ

Λέξη τη λέξη υφαίνεις 
σε κάτασπρο καμβά όλη τη μέρα.
Και μες τη νύχτα
γλιστρώντας στον ύπνο των άλλων
ξηλώνεις μια-μια με τα δόντια.
Ισάξια πάντα η πολυμήχανη υπομονή σου
κι ας λέει ο ποιητής.
Κάθε πρωί να ορθώνεται μια Τροία
και κάθε βράδυ φλεγόμενη στις πυρκαγιές του κορμιού σου
να παραδίδεται στο χάος.
Με τούτη την ψευδαίσθηση
κατάφερες να κεντάς τον πέτρινο χρόνο σου.

Κι αν δεν ήταν
εκείνο το σ’ αγαπώ 
που έμενε σκαλωμένο πάντοτε στον ουρανίσκο
ποιο υποφερτό θα γινόταν ετούτο το μαρτύριο.


Τετάρτη 25 Μαρτίου 2015

Βάσος Γεώργας – ΔΙάΘεσηΗΜέΡας



ΔΙάΘεσηΗΜέΡας *
ενώ του έπαιρναν τη σημαία απ΄το χέρι
τον ρώτησε ο καθηγητής του αυστηρά
γιατί παιδάκι μου
δεν γύρισες το κεφάλι σου να χαιρετήσεις
προς τη μεριά
που στεκόταν ο δήμαρχος και οι επίσημοι
όταν πέρασες από μπροστά τους
ενώ αυτός
προσπαθούσε να βγάλει μια σκλήθρα
απ΄το κοντάρι που του είχε μπει στο χεράκι
και θυμήθηκε που επέμενε
η μάνα του – καλή της ώρα –
να φορέσει άσπρα γάντια
για να τον καμαρώνουν και να τον χειροκροτούν
τα ξαδέλφια του στη παρέλαση αλλά ντρεπότανε
μην και τον πούνε αδελφή γιατί πίστευε πως γάντια
δεν φοράνε οι άντρες
παρά μονάχα τα κορίτσια
όταν περιμένουν τη μέρα του ευαγγελισμού
έναν αρχάγγελο να τους φέρει τη χαρμόσυνη
είδηση του οριστικού τέλους της περιόδου
της παρθενίας

η άνοιξη δεν συλλαμβάνεται
από λεπτομέρειες και ιστορικά ανέκδοτα
και ο Αθανάσιος Διάκος σουβλίστηκε
ώστε αυτός ποτέ στη ζωή του να μη χρειαστεί
να κάνει πόλεμο παρά μονάχα με τον διαβήτη
την αρτηριακή του πίεση
και το αλτσχάιμερ που τον περίμενε
στη στάση του λεωφορείου
και πως όταν θα γύριζε σπίτι του
όλα αυτά δεν θα ήσαν παρά μονάχα ένα ψέμα
που όταν θα έπεφτε να κοιμηθεί
αντί για καληνύχτα
θα του έλεγαν και του χρόνου
για να τον πείσουν πόσο σημαντικό ρόλο
είχε παίξει κι αυτός στην εξέγερση του εικοσιένα
έστω κι από σπόντα
αφού τους ήρωες η κοινωνία μας στο βαθύ της ύπνο
εδώ και χρόνια και καιρούς
τους ονειρεύεται
σαν ευζωνάκια στο καρναβάλι
25/3/2015 · 
[* Η ΔΙάΘεσηΗΜέΡας έχει γραφεί
για να διαβαστεί με υπόκρουση
την προτεινόμενη μουσική]



(Δημοσιεύθηκε επίσης και στο http://www.bibliotheque.gr/article/46615)

Δευτέρα 23 Μαρτίου 2015

Φώτης Μαρτίνος : «Φώτης Κόντογλου: οι αποκαλύψεις του αρχείου του»


κείμενο: Φώτης Μαρτίνος - Κόντογλου

Το αρχείο του Φώτη Κόντογλου αποτελείται από έναν μεγάλο όγκο «εγγράφων» –περίπου 7.000– που περιλαμβάνουν κείμενα, επιστολές, δημοσιεύματα, έντυπα, βιβλία, εκθεσιακό υλικό από εκδηλώσεις που έγιναν πριν και μετά τον θάνατό του, αντίγραφα σχεδίων και προσχεδίων, φωτογραφίες προσωπικές και έργων, και πολλά άλλα. Επιπλέον, περιλαμβάνει όλη την αρθρογραφία του στην εφημερίδα Ελευθερία, όπου διατηρούσε μόνιμη εβδομαδιαία στήλη με τίτλο «Κυριακάτικα Θέματα» από το 1948 έως το 1965.

Το αρχειακό αυτό υλικό συλλέχτηκε με πραγματική ευλάβεια, κείμενο προς κείμενο, φωτογραφία προς φωτογραφία, χαρτάκι προς χαρτάκι, από την κόρη και τον γαμπρό του Φώτη Κόντογλου, Δέσπω και Γιάννη Μαρτίνο, που αφιέρωσαν τη ζωή τους στη διατήρηση και τη διάδοση του έργου του. Κωδικοποιήθηκε, ταξινομήθηκε, ψηφιοποιήθηκε πλήρως και στη συνέχεια αρχειοθετήθηκε πλήρως από τον αδελφό μου Παναγιώτη και εμένα, τους κληρονόμους-εγγονούς του Κόντογλου.

Για να γίνει κάπως αντιληπτός ο όγκος των δεδομένων του, να σημειωθεί ότι τα περισσότερα έγγραφα είναι πολυσέλιδα, πολλά δε είναι ακόμη και πενηντάφυλλα τετράδια, όπως για παράδειγμα τα τρία τετράδια με σημειώσεις για την εικονογράφηση του Δημαρχείου Αθηνών.

Όλη αυτή η δουλειά έγινε από εμάς για δύο λόγους: α) Για να γνωρίσουμε και οι ίδιοι το περιεχόμενο του αρχείου και να αποφασίσουμε πώς θα το διαχειριστούμε, β) Για να καταστεί το αρχείο προσβάσιμο και αξιοποιήσιμο. Κι αυτό επειδή η «χύδην» κατάσταση στην οποία βρέθηκε το αρχειακό υλικό ήταν τέτοια, ώστε να δημιουργεί εκ των προτέρων την πεποίθηση ότι κανείς άλλος δεν θα σκεφτόταν ούτε καν να ασχοληθεί μαζί του – κάτι που επιβεβαιώθηκε απόλυτα με τη σταδιακή αποκάλυψη του συνολικού όγκου του υλικού αυτού. Αν δεν γινόταν αυτή η δουλειά από εμάς, το αρχείο θα έμενε άγνωστο και αναξιοποίητο.

Επειδή από το περιεχόμενό του προέκυψε ότι πρόκειται για ένα ιστορικό και όχι απλώς προσωπικό αρχείο, που καλύπτει μια εξαιρετικά σημαντική περίοδο για τα ελληνικά Γράμματα και την Τέχνη –και όχι μόνο–, δηλαδή την περίοδο περίπου από το 1915 έως το 1965, αποφασίσαμε να δωρίσουμε το αρχείο, ως κομμάτι της ελληνικής πολιτισμικής κληρονομιάς, στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο της Αθήνας, υπό τον όρο ότι θα μείνει για πάντα στην κατοχή του, ώστε να γίνει κτήμα του ελληνικού λαού. Ως επιπρόσθετος όρος της δωρεάς τέθηκε από πλευράς μας η υποχρέωση του Μουσείου να μελετήσει και να αξιοποιήσει άμεσα το αρχείο, να το εκθέτει περιοδικά και κατά τμήματα και να παρέχει ελεύθερη πρόσβαση σε αυτό σε όποιον θέλει να μελετήσει ή απλώς να γνωρίσει καλύτερα τον Κόντογλου.

Αυτή ακριβώς είναι και η δική μας επιδίωξη. Με τη δημοσιοποίηση του αρχείου να ολοκληρωθεί η εικόνα της προσωπικότητας του Κόντογλου, που κατά την αντίληψή μας έχει παγώσει από την αρχή της δεκαετίας του 1990 και παραμένει έκτοτε η ίδια. Ημιτελής, αν όχι και διαστρεβλωμένη.

Παράλληλα, το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο δεσμεύτηκε για την πραγματοποίηση μιας σειράς εκδηλώσεων μέσα στο 2015, όπου συμπληρώνονται 50 χρόνια από τον θάνατο του Κόντογλου, όπως η έκδοση του ετήσιου ημερολογίου του Μουσείου αφιερωμένη στον Κόντογλου, η ανακήρυξη του 2015 ως έτος Κόντογλου και η πραγματοποίηση το φθινόπωρο μιας μεγάλης αναδρομικής έκθεσης, όπου θα εκτεθεί πρώτη φορά και ένα τμήμα του αρχείου. Μέχρι στιγμής δεν έχει υλοποιηθεί ή, έστω, επίσημα ανακοινωθεί τίποτα από όλα αυτά, ενώ και η πρόσβαση στο αρχείο από μελετητές και ενδιαφερομένους δεν είναι ακόμη εφικτή.

Η αρχειοθέτηση και ψηφιοποίηση του αρχείου του Κόντογλου –ικανή και αναγκαία συνθήκη για να μην πάει κι αυτό χαμένο– απαίτησε περίπου πέντε χρόνια καθημερινής πλήρους απασχόλησης και συνοδεύτηκε από τεράστιο κόστος. Τα επωμισθήκαμε και τα δύο εμείς, οι κληρονόμοι του Κόντογλου, χωρίς την παραμικρή βοήθεια από πουθενά. Η απόπειρα για μια συνάντηση με τον εκάστοτε Υπουργό Πολιτισμού, από το 2010 έως το 2014, προκειμένου να υπάρξει μια ενημέρωσή του για την ύπαρξη του αρχείου και να αναζητηθεί ίσως και η δυνατότητα κάποιας παροχής βοήθειας για την κάλυψη τουλάχιστον των εξόδων μας, έτυχε της απόλυτης περιφρόνησης από πλευράς Υπουργείου, αν και ο λόγος για τον οποίο ζητήθηκε αυτή η συνάντηση κατέστη από εμάς σαφώς γνωστός. Είτε προς τη Γραμματεία του Υπουργείου, όταν η συνάντηση αυτή επιδιώχθηκε διά της ευθείας οδού, είτε προς εκείνους που προσφέρθηκαν να μεσολαβήσουν, ώστε να πραγματοποιηθεί η συνάντηση διά της ενδεδειγμένης οδού, ήτοι της πλαγίας, που στην Ελλάδα είναι πολύ πιο ίσια από την ευθεία.

Να σημειωθεί, βέβαια, ότι η δεύτερη προσπάθεια έγινε αφού το αρχείο είχε ήδη δωρηθεί στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, οπότε δεν αποσκοπούσε στην αίτηση παροχής οιασδήποτε βοήθειας αλλά σε μία ενημέρωση του Υπουργού και μόνο, μιας και ο προκάτοχός του δεν είχε θεωρήσει σκόπιμο να παραβρεθεί στη συνέντευξη ανακοίνωσης της εκχώρησης του αρχείου στο Μουσείο. Όμως ακόμη και αυτή, η απόλυτα εγγυημένη μέθοδος διά του «κονέ» στην περίπτωσή μας στέφθηκε από πλήρη αποτυχία. Ίσως για να πληρωθεί ακόμη μια φορά η ρήση του ίδιου του Κόντογλου: «Σε τούτη τη ζωή δε με βοήθησε κανείς, εξόν κι αν είναι βοήθεια τα λόγια».

Παππού, έχεις μεγάλο λάθος! Σε τούτη τη ζωή δε σε βοήθησε κανείς, ούτε καν με τα λόγια. Για να δούνε οι εγγονοί σου τον Υπουργό Πολιτισμού και να του πούνε δυο λόγια για το αρχείο σου, για ένα ανεκτίμητο πολιτισμικό κειμήλιο, πρέπει να καταφύγουνε στον ραγιαδισμό του «κονέ»! Κι ούτε καν έτσι δεν μπορούνε.

Όλα αυτά δεν γράφονται για να «κλαφτεί» ο Κόντογλου στο Ελληνικό Κράτος ή γενικά στην εξουσία. Ούτε και γράφονται όμως τυχαία, ίσα για να γίνεται ντόρος. Όπως ακριβώς δεν είναι και καθόλου τυχαία όλη αυτή η αντιμετώπιση του Κόντογλου, αλλά έχει άμεση σχέση με το έργο του και, κυρίως, με τη στάση ζωής και τον αγώνα του, που αποκαλύπτεται, για όσους δεν τον γνώρισαν, μέσα από το αρχείο. Αυτή ακριβώς είναι και η δική μας επιδίωξη. Με τη δημοσιοποίηση του αρχείου να ολοκληρωθεί η εικόνα της προσωπικότητας του Κόντογλου, που κατά την αντίληψή μας έχει παγώσει από την αρχή της δεκαετίας του 1990 και παραμένει έκτοτε η ίδια. Ημιτελής, αν όχι και διαστρεβλωμένη.



Ο Κόντογλου είναι σήμερα ένας αναγνωρισμένος και καταξιωμένος δημιουργός, από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της γενιάς του '30, με τη διπλή μάλιστα ιδιότητα του ζωγράφου και του συγγραφέα, ταυτισμένος όμως με τη Θρησκεία. Και η ταύτιση αυτή αφενός δημιουργεί έναν εγκλωβισμό, αφετέρου αφήνει περιθώρια για αυθαίρετες προεκτάσεις, όπως η θρησκοληψία, ο φανατισμός, η οπισθοδρομικότητα – για να μην αναφερθούμε και σε άλλες, πολύ χειρότερες. Αυτό δεν σημαίνει ότι η Θρησκεία δεν ήταν πράγματι ένα από τα θεμέλια της προσωπικότητας του Κόντογλου. Πλην όμως δεν ήταν το μόνο. Η ακλόνητη πίστη του Κόντογλου στον Χριστό τού έδωσε την τεράστια δύναμη να ξεκινήσει μετά τον πόλεμο έναν ιερό αγώνα για τη διάσωση των ιδεών και αξιών που πρέσβευε και αγαπούσε. Ορθοδοξία, Βυζαντινή Τέχνη, Ελληνική Παράδοση, το Ενιαίο της Φυλής. «Όπως εν σχήμασι γραπτοίς διαμένει προ των ομμάτων εις αιώνα ο κύκλος της ελληνικής φυλής, από των πρώτων αυτής προπατόρων μέχρι των καθ' ημάς», όπως γράφει ο ίδιος σε ένα σχέδιο επιγραφής για τις τοιχογραφίες του Δημαρχείου της Αθήνας.

Ένας άνθρωπος σχεδόν μονάχος του, με μια στάση ζωής άμεμπτη, άκαμπτη και ασυμβίβαστη, ενάντια σε ένα αδυσώπητο σύστημα εξουσίας –πολιτικής, οικονομικής, πνευματικής, θρησκευτικής– ολοκληρωτικά υποταγμένο σε μια άκρατη δυτικολαγνεία. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι για τους δυνατούς και τους ταχαμουπροοδευτικούς, ο Κόντογλου δεν υπήρξε και ο πιο αξιαγάπητος άνθρωπος.

Να αναρωτηθούμε αν αυτά όλα έχουν σχέση με το σήμερα; Μάλλον περιττό είναι. Καλύτερα να μείνουμε σε μια λέξη του Τσαρούχη, που είναι πραγματικά αξιοσημείωτο ότι είναι ο μόνος που την αναφέρει μέσα σε ολόκληρο το αρχείο, μιας και πετυχαίνει τον στόχο στο κέντρο του: «Η στάση του Κόντογλου σε όλα αυτά υπήρξε βίαιη και επαναστατική».

Ο Τσαρούχης διαφώνησε με τον Κόντογλου, διαχώρισε τη στάση του, τράβηξε τον δικό του δρόμο – και πολύ καλά έκανε, αφού έτσι πίστευε. Να όμως που είναι ο μόνος που λέει, έστω και με μια λέξη, αυτό που σχεδόν όλοι οι άλλοι που συμφώνησαν, ούτε τολμούν να ξεστομίσουν: ότι ο Κόντογλου ήταν ένας επαναστάτης! Οπότε πολλά που αρχικά φαίνονται περίεργα ή «συνωμοτικά», βρίσκουν έτσι, μέσα από το αρχείο, μια πρώτη εξήγηση. Όπως, για παράδειγμα, γιατί δεν πληρώθηκε ποτέ για την εικονογράφηση του Δημαρχείου της Αθήνας, με τραγικές συνέπειες και για τον ίδιο και για την Τέχνη. Ή γιατί στα τέλη της δεκαετίας του 1950 αποκλείστηκε από την αγιογράφηση ναών, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζει βιοποριστικό πρόβλημα. Ή γιατί κάποιοι καθηγητές τον εκπαραθύρωσαν από την ολοκλήρωση της δεύτερης φάσης της εικονογράφησης της Καπνικαρέας, επειδή δεν ήξερε δήθεν την τεχνική του fresco. Την ίδια στιγμή που από την περίφημη Μονή Βενεδικτίνων στη Chevetogne του Βελγίου τον καλούσαν να εικονογραφήσει με την τεχνική του fresco και τη βυζαντινή τεχνοτροπία το Καθολικό της Μονής. Ή και πολλά άλλα. Που φαίνεται πως φτάνουν ως το σήμερα και γι' αυτό είναι και τόσο δύσκολο –έως ανέφικτο– το να συναντήσει ο Υπουργός Πολιτισμού τους απογόνους του!

Πηγή : http://diastixo.gr/epikaira/apopseis/3616-fotis-kontoglou

Κυριακή 22 Μαρτίου 2015

Παρουσίαση του βιβλίου Ουίσκι μπλε της Τέσυς Μπάιλα



Το Βιβλιοκαφέ ΕΝΑΣΤΡΟΝ και οι Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου της Τέσυς Μπάιλα, στον χώρο του Βιβλιοκαφέ ΕΝΑΣΤΡΟΝ (Σόλωνος 101, Αθήνα, τηλ.: 210 38 28 161).

Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι συγγραφείς Μάνος Κοντολέων και Διονύσης Μαρίνος.



Ουίσκι μπλε
Μυθιστόρημα
Τέσυ Μπάιλα
Ψυχογιός, 2014
491 σελ.
ISBN 978-618-01-0786-9,
Νεοελληνική πεζογραφία - 
Μυθιστόρημα [DDC: 889.3] 
Ο σύγχρονος Οδυσσέας ονομάζεται Μιχάλης, γιος της Βιργινίας και του καπετάν Βαγγέλη. Το οδοιπορικό του ξεκινά από το Πορτ Σάιντ και η ανάγκη τον φέρνει στη Σαντορίνη και στον Πειραιά των πρώτων μεταπολεμικών χρόνων.

Ακολουθώντας το όνειρο για μια καλύτερη ζωή, θα δοκιμαστεί στα ανθρακωρυχεία της πόλης Μαρσινέλ στο Βέλγιο και στις αποβάθρες του λιμανιού της Νέας Υόρκης, προτού αποδεχτεί αμετάκλητα τη θαλασσινή του μοίρα.

Θα αναζητήσει τη δική του Πηνελόπη στο πρόσωπο της Εριέττας, θα συνοδοιπορήσει με παράξενους συντρόφους όπως ο Αρτέμης και ο Αποστόλης, θα δει να ανοίγουν και να κλείνουν κύκλοι ζωής στη μεγάλη σκηνή του κόσμου.

Σ’ αυτό το έπος της φτώχειας και του καθημερινού αγώνα πρωταγωνιστεί η ελληνική ψυχή ζυμωμένη με τη θάλασσα, στη θέα της οποίας ο απλός άνθρωπος βρίσκει ξανά τη δύναμη να ονειρεύεται.
Το "Ουίσκι μπλε" είναι μια μυθιστορηματική ματιά στον αιώνα που αφήσαμε πίσω μας, στις μικρές και μεγάλες στιγμές που συνθέτουν την οδύσσεια ενός Νεοέλληνα.

Διαβάστε Κριτικές - Παρουσιάσεις
Πασχάλης ΠράντζιοςΟυίσκι μπλε, http://literature.gr,΄ 10.1.2015

Δημήτρης ΣτεφανάκηςΟυίσκι μπλε, "Athens Voice", 6.11.2014


Μπάιλα Τέσυ

Η Τέσυ Μπάιλα κατάγεται από τις Κυκλάδες αλλά γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε ιστορία ελληνικού πολιτισμού και μετάφραση λογοτεχνίας. Ασχολείται με τη φωτογραφία και ατομικές της εκθέσεις έχουν φιλοξενηθεί στο πανεπιστήμιο Gakugei της Ιαπωνίας και στην Αθήνα. Είναι συντάκτρια του λογοτεχνικού περιοδικού "Κλεψύδρα". Παράλληλα δημοσιεύει δοκίμια σε εφημερίδες και περιοδικά. Μπορείτε να επικοινωνήσετε με τη συγγραφέα στο ιστολόγιο: http://tbailavaila.blogspot.com

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2014) Ουίσκι μπλε, Ψυχογιός
(2013) Το μυστικό ήταν η ζάχαρη, Ψυχογιός
(2013) Το μυστικό ήταν η ζάχαρη, Ψυχογιός
(2013) Το πορτρέτο της σιωπής, Έναστρον
(2011) Το παραμύθι της βροχής, Δοκιμάκης
(2009) Το πορτρέτο της σιωπής, Ελληνική Πρωτοβουλία

Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
(2010) Ερωτική αστροφεγγιά, Ελληνική Πρωτοβουλία

Κριτικογραφία

σελ. 1 2 ... Η κρύπτη των Καπουτσίνων [Joseph RothΗ κρύπτη των Καπουτσίνων], http://www.culturenow.gr, 10.3.2015Τα άγρια περιστέρια [Νίκη ΑναστασέαΤα άγρια περιστέρια], http://www.culturenow.gr, 20.2.2015Ο κόσμος μας όταν ο Κόσμος καταρρέει [Σάρα Κοέν ΣκάλιΜαξ], "Fractal", Φεβρουάριος 2015Η τρομοκρατία της Δύσης [Νόαμ ΤσόμσκιΗ τρομοκρατία της Δύσης], http://www.culturenow.gr, 29.1.2015Το καλό θα 'ρθει από τη θάλασσα [Χρήστος ΟικονόμουΤο καλό θα 'ρθει από τη θάλασσα], http://www.culturenow.gr, 12.1.2015Η τέχνη της αγάπης [Γιώργος - Ίκαρος ΜπαμπασάκηςΑγάπη / Love], "Fractal", Ιανουάριος 2015Μπαλζάκ: «Η αλήθεια παραλείπει πάντοτε κάτι για να το μαντέψει κανείς» [Ονορέ ντε Μπαλζάκ,Συνταγματάρχης Σαμπέρ], http://literature.gr, 29.12.2014Ο θησαυρός του χρόνου [Μένης ΚουμανταρέαςΟ θησαυρός του χρόνου], http://www.culturenow.gr, 9.12.2014Εν ονόματι [Αντώνης ΣαμαράκηςΕν ονόματι], http://www.culturenow.gr, 24.11.2014Σαντορίνη, η αμπελόεσσα νήσος, http://www.culturenow.gr, 3.11.2014Λογοτεχνική αλληλογραφία [Νίκος ΚαββαδίαςΑλληλογραφία Νίκου Καββαδία - Μ. Καραγάτση], http://literature.gr, 2.11.2014Και τα βουνά μίλησαν [Καλέντ ΧοσεϊνίΚαι τα βουνά μίλησαν], Περιοδικό "Κλεψύδρα", τχ. 7, Νοέμβριος 2014Endgame: Το κάλεσμα [Τζέιμς ΦρέιEndgame: Το κάλεσμα], http://www.culturenow.gr, 20.10.2014219 ημέρες βροχής [Αφροδίτη Βακάλη219 ημέρες βροχής], http://www.culturenow.gr, 13.10.2014Πιο ψηλά κι απ’ την Ιστορία, αν γίνεται [Μαριλένα ΠαπαϊωάννουΝικήτας Δέλτα], "Fractal", Οκτώβριος 2014Λίλιθ [Ελένη ΓκίκαΛίλιθ], http://www.culturenow.gr, 10.9.2014Τα ποιήματα [Μαρία ΠολυδούρηΤα ποιήματα], http://www.culturenow.gr, 1.9.2014Η φωτεινή εκδίκηση της Ποίησης [Γιώργος ΛίλληςΜικρή διαθήκη], http://literature.gr, 13.8.2014Σκηνές από τον βίο του Ματίας Αλμοσίνο [Ισίδωρος ΖουργόςΣκηνές από τον βίο του Ματίας Αλμοσίνο], http://www.culturenow.gr, 23.7.2014Διαβάσαμε και σας προτείνουμε βιβλία για το καλοκαίρι [Μίλαν ΚούντεραΗ γιορτή της ασημαντότητας], http://literature.gr, 17.7.2014Η γοητεία της αλλαγής [Θέμης ΠαρλαβάντζαςΌλα έγιναν άλλα], http://literature.gr, 14.7.2014Αμίλητη αγάπη [Λότη Πέτροβιτς - ΑνδρουτσοπούλουΑμίλητη αγάπη], http://www.culturenow.gr, 1.7.2014Βαλς στην ομίχλη [Κατερίνα ΚαριζώνηΒαλς στην ομίχλη], http://www.culturenow.gr, 10.6.2014Άπαντα τα πεζά, http://www.culturenow.gr, 28.5.2014Συλλαβίζοντας τους λογοτεχνικούς προορισμούς του φωτός [Δημήτρης ΣτεφανάκηςΣυλλαβίζοντας το καλοκαίρι], http://literature.gr, 22.5.2014Η παιδική ηλικία του Ιησού [Τζ. Μ. ΚούτσιΗ παιδική ηλικία του Ιησού], http://www.culturenow.gr, 5.5.2014Μάρτυς μου ο Θεός [Μάκης ΤσίταςΜάρτυς μου ο Θεός], http://www.culturenow.gr, 22.4.2014Το παραμύθι της λήθης [Παντελής ΚυραμαργιόςΤο παραμύθι της λήθης], http://www.culturenow.gr, 14.4.2014Η ποιητική μνήμη του έρωτα [Σόνια ΖαχαράτουMadre Dolorosa], http://literature.gr, 10.4.2014Αλεπούδες στην πλαγιά [Ιάκωβος ΑνυφαντάκηςΑλεπούδες στην πλαγιά], http://www.culturenow.gr, 7.4.2014Και γύρω τους η θάλασσα [Αφροδίτη ΒακάληΚαι γύρω τους η θάλασσα], http://www.culturenow.gr, 28.3.2014Ουζερί Τσιτσάνης [Γιώργος ΣκαμπαρδώνηςΟυζερί Τσιτσάνης], http://www.culturenow.gr, 5.3.2014Στα χρόνια της ομίχλης: Χατισέ [Νίκος ΓούλιαςΣτα χρόνια της ομίχλης: Χατισέ], http://www.culturenow.gr, 25.2.2014Γράμματα σ’ έναν φίλο Γερμανό [Αλμπέρ ΚαμύΓράμματα σ' ένα φίλο Γερμανό], http://www.culturenow.gr, 10.2.2014Το σπίτι στον Βόσπορο [Ζουλφού ΛιβανελίΤο σπίτι στον Βόσπορο], http://www.culturenow.gr, 27.1.2014Γεύσεις με νοσταλγία [Θωμαΐς-Ισμήνη ΧαρίλαΓεύσεις με νοσταλγία], http://www.thinkfree.gr, 7.1.2014'55 [Θωμάς Κοροβίνης'55], http://www.culturenow.gr, 7.1.2014Ο ένοικος [Χαβιέρ ΘέρκαςΟ ένοικος], http://www.culturenow.gr, 30.12.2013Η ζωή μας δεν θα είχε κανένα νόημα, αν βρίσκαμε τελικά, το νόημα… [Ντίνα ΣαρακηνούΜέσα σου, μόνο], http://www.thinkfree.gr, 7.12.2013Τις μικρές ώρες [Χαρούκι ΜουρακάμιΤις μικρές ώρες], http://www.culturenow.gr, 4.12.2013Άρια [Δημήτρης ΣτεφανάκηςΆρια], http://www.culturenow.gr, 22.11.2013Ένας μικρός σχολιασμός για τον «Ζητιάνο» του Καρκαβίτσα, http://www.thinkfree.gr, 5.11.2013Με μολύβι φάμπερ νούμερο δύο [Άλκη ΖέηΜε μολύβι φάμπερ νούμερο δύο], http://www.culturenow.gr, 4.11.2013Αρχαίο φως [Τζων ΜπάνβιλΑρχαίο φως], http://www.thinkfree.gr, 23.10.2013Η κλοπή [Σάουλ ΜπέλοουΗ κλοπή], http://www.culturenow.gr, 22.10.2013Σύνδρομο Fregoli [Μανόλης ΠρατικάκηςΣύνδρομο Fregoli], http://www.culturenow.gr, 14.10.2013Αλέμ Τσιγκί [Θωμαΐς-Ισμήνη ΧαρίλαΑλέμ Τσιγκί], http://www.thinkfree.gr, 8.10.2013Το μπολερό δεν ήταν του Ραβέλ [Ελένη ΓκίκαΤο μπολερό δεν ήταν του Ραβέλ], http://www.culturenow.gr, 7.10.2013Μονόδρομος [Walter BenjaminΜονόδρομος], http://www.culturenow.gr, 24.9.2013Σερενάτα [Ζουλφί ΛιβανελίΣερενάτα], http://www.culturenow.gr, 17.9.2013
Διαβάστε περισσότερες κριτικές της Τέσσυ Μπάιλα στη βάση της  βιβλιονέτ http://www.biblionet.gr/author

Σάββατο 21 Μαρτίου 2015

Δημήτρης Χίου, 21 Μαρτίου παγκόσμια ημέρα της ποίησης... Ο Ηράκλειτος ο Εφέσιος στα δοκίμια και στη ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη...



21 Μαρτίου παγκόσμια ημέρα της ποίησης...
.
Ο Ηράκλειτος ο Εφέσιος στα δοκίμια και στη ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη...
.
[Ανοίγοντας το δοκίμιό του «Σχέδιο για μια εισαγωγή στο χώρο του Αιγαίου» ο Ελύτης γράφει: «Μπροστά στη ράχη της Σέριφος, όταν ανεβαίνει ο ήλιος, τα πυροβόλα όλων των μεγάλων κοσμοθεωριών παθαίνουν αφλογιστία...»] !!!
.
Με το μικρό αυτό σημείωμα επιθυμώ όχι να αποτιμήσω με λεπτομέρειες το έργο και την πνευματική προσφορά του – κατά πολλούς - αξιότερου ποιητή μας, αλλά απλώς να ξεδιπλώσω λίγα λόγια για την φιλοσοφική μήτρα που γέννησε, σε κάποιο βαθμό, τις ποιητικές και δοκιμιακές καταγραφές του. Λατρεύω τον ποιητικό και δοκιμιακό λόγο του Οδυσσέα Ελύτη. Ένα λόγο που “αποτύπωσε” μια εποχή, που έκλεισε εντός του έναν οραματισμό, που συνδέθηκε με τους ύμνους του στο Αιγαίο μας και τα ολοφώτεινα νησιά του…

Όμως όχι μόνον γι΄αυτά. Αλλά γιατί εξέφρασε κατά τον καλύτερο και πιστότερο τρόπο, τα ιδανικά και την βαθύτερη πίστη του σε ορισμένες αμετάθετες αξίες ζωής, καθώς και την υπαρξιακή του αγωνία να σταθεί στα πόδια του αυτός ο καθημαγμένος λαός, και να ξαναβρεί τον καλύτερο εαυτό του. Με αυτήν την έννοια, σήμερα, την εποχή της απόλυτης κοινωνικής αδιαφορίας και αφασίας καθίσταται επίκαιρος όσο ποτέ…

Επίσης, γιατί επιθυμώ, αυτές τις ώρες της πολιτισμικής ανυπαρξίας, να προκαλέσω - προσκαλέσω τ ο υ ς ν έ ο υ ς μας να τον αγκαλιάσουν, να μελετήσουν και να φέρουν στο στόμα τους λίγους στίχους και γραφές του… Αυτές τις ώρες της αγωνίας τους για το αύριο, της δοκιμασίας που βιώνουν στους έσχατους τούτους καιρούς… …

Για όσους, [και δυστυχώς είναι οι περισσότεροι] είναι θύματα, άρα και οπαδοί του δυτικοευρωπαϊκού ορθολογισμού, έχω να πω τούτα για να τους προσγειώσω και προετοιμάσω:

Ο Οδυσσέας Ελύτης, αν και έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Αιολική Λέσβο, μαθήτευσε επιτυχώς στην Ιωνία και συγκεκριμένα κοντά στον Ηράκλειτο. Ο Εφέσιος αναφέρεται στο έργο του Ελύτη πολλές φορές. Ας τον συναντήσουμε σε μερικές από αυτές πρώτα στα δοκίμιά του:

Α] - “… βρίσκομαι, τη στιγμή που βγαίνω από το παράξενο αυτό κολύμπημα, πολύ μακρυά, κάποτε χωρίς να ΄ χω καν αγγίξει εκείνο που ζητούσα. Για να είμαι πιό ακριβής, τότε μόνο ξέρω τι πρέπει να πω. Αλλά είναι κιόλας αργά, γιατί δεν μπαίνει κανείς μέσα στην ίδια ροή του ποταμού, για να θυμηθώ κι εγώ με τη σειρά μου τον μεγάλο Εφέσιο” [“Ανοιχτά Χαρτιά”]. Η αναφορά στο fragmentum 39b Β “ποταμώι γαρ ουκ έστιν εμβήναι δις τωι αυτώι» είναι προφανής.
.

- Στο ίδιο frag., όπως και στο frag. 6.1 [Πλάτωνος Κρατύλος 402a] “Λέγει που Ηράκλειτος ότι πάντα χωρει και ουδέν μένει» στηρίζεται ασφαλώς και η περικοπή από το κείμενο “Τέχνη-Τύχη-Τόλμη” {“Ανοιχτά Χαρτιά”]: “… Όμως, αν από την εποχή του Ηράκλειτου δεν έσβησε ποτέ η συνείδηση της διαμάχης ανάμεσα στη συντήρηση και τη μεταβολή, ανάμεσα στη φυσιολογική και τη μη φυσιολογική ζωική εξέλιξη πρέπει να ομολογηθεί ότι η διαμάχη τούτη σήμανε πρώτη φορά στον αιώνα μας μ΄ όλο το βάρος της σημασίας της επιβάλλοντας στους σύγχρονους καλλιτέχνες να τοποθετήσουνε το αιώνιο στοιχείο της ομορφιάς στο α ε ί μ ε τ α μ ο ρ φ ο ύ μ ε ν ο σημείο της ανθρώπινής της ροής”.

- Σε ένα άλλο πασίγνωστο frag. του Ηρακλείτου αναφέρεται ο Ελύτης, όταν γράφει για τον ομότεχνό του P. Reverdy [«Ανοιχτά Χαρτιά»]: «Φοβούμαι μόνον ότι ο ποιητής αυτός που μπόρεσε να επισημάνει με ακρίβεια το τέρμα του ταξιδιού του κατατεμάχισε τον εαυτό του ‘καθ΄ οδόν’, παίζοντας επάνω σε δύο διαφορετικές ταχύτητες, ακολουθώντας την ‘άνω’ και την ‘κάτω’ οδό, πλάθοντας έτσι, χωρίς να το θέλει, το ξεχωριστό δράμα της ποίησης και της ύπαρξής του. Η αναφορά γίνεται στο frag. 60 B «οδός άνω και κάτω μία και ωυτή». To ίδιο frag. απαντά, με ονομαστική αναφορά στον Ηράκλειτο, σ΄ ένα γράμμα του ποιητή προς τον Κ. Φράιερ «Από την ‘άνω’ ή την ‘κάτω οδόν’ του Ηρακλείτου, στο σημείον όπου η ζωή και ο θάνατος, το φως και το σκοτάδι παύουν ν΄ αποτελούν αντιθέσεις».

- Τέλος, στην ομιλία του στην Ακαδημία της Στοκχόλμης κατά την τελετή απονομής του βραβείου Νομπέλ Λογοτεχνίας ο Οδυσσέας Ελύτης αναφέρει:

«... Να γιατί μας χρειάζεται η διαφάνεια. Για να διακρίνουμε τους κόμπους στο νήμα που μέσα από τους αιώνες τεντώνεται και μας βοηθεί να σταθούμε όρθιοι πάνω σ΄ αυτή τη γή. Από τον Ηράκλειτο έως τον Πλάτωνα και από τον Πλάτωνα έως τον Ιησού διακρίνουμε αυτό το «δέσιμο», που φτάνει κάτω από διάφορες μορφές ως τις μέρες μας και που μας λέει περίπου το ίδιο: ότι εντός του κόσμου τούτου ανασυντίθεται ο άλλος κόσμος, ο «πέραν», η δεύτερη πραγματικότητα, η υπερτοποθετημένη επάνω σ΄ αυτήν όπου παρά φύσιν ζούμε. Είναι μια πραγματικότητα που τη δικαιούμαστε και από δική μας ανικανότητα δεν αξιωνόμαστε. Δεν είναι διόλου τυχαίο ότι σε εποχές υγιείς το Κάλλος ταυτίσθηκε με το Αγαθόν και το Αγαθόν με τον Ήλιο. Κατά το μέτρο που η συνείδηση καθαίρεται και πληρούται με φως, τα μελανά σημεία υποχωρούν και σβήνουν, αφήνοντας κενά που – όπως ακριβώς στους φυσικούς νόμους – τα αντίθετά τους έρχονται να πληρώσουν τη θέση τους. Κι αυτό, με τέτοιον τρόπο, που τελικά το δημιουργημένο αποτέλεσμα να στηρίζεται και στις δύο πλευρές, θέλω να πω στο «εδώ» και στο «επέκεινα». Ο Ηράκλειτος δεν είχε ήδη μιλήσει για μιαν «εκ των διαφερόντων καλλίστην αρμονίην»; [Ολόκληρη η ομιλία του Ελύτη, δίγλωσση, στη συλλογή δοκιμίων του «Εν λευκώ»]...
.
Β] Ας δούμε τώρα μερικές από τις ηρακλείτειες αναφορές σε ποιήματα του Οδυσσέα Ελύτη:
.
- «... Το αργό και βαρύ των καταιγίδων όργανο
στην καταστραμμένη του φωνή ο Ηράκλειτος
των φονιάδων η άλλη πλευρά η αθέατη
το μικρό ‘γιατί’ που έμεινε αναπάντητο...»
[«Άξιον Εστί – Δοξαστικόν»]
.
- «Μικρή πράσινη θάλασσα δεκατριώ χρονώ
Που θα ΄ θελα να σε υιοθετήσω
Να σε στείλω σχολείο στην Ιωνία
Να μάθεις μανταρίνι κι άψινθο
.......
Στο πυργάκι του φάρου το καταμεσήμερο
Να γυρίσεις τον ήλιο και ν΄ ακούσεις
Πώς η μοίρα ξαναγίνεται και πώς
Από λόφο σε λόφο συνεννοούνται
...
Που κρατούν τον αέρα σαν αγάλματα
...
Και με λίγο Βοριά λίγο Λεβάντε
Κύμα το κύμα να γυρίσεις πίσω
.......
Κομμάτια πέτρες τα λόγια των Θεών
Κομμάτια πέτρες τ΄ αποσπάσματα του Ηράκλειτου»
[«Το Φωτόδεντρο – Μικρή πράσινη θάλασσα»]
.
«6. ...
ίσως και να ΄ χω λάθος ίσως και να ΄ ναι που
δεν ξέρω από γραφή και ανάγνωση
ολομόναχος
κρέμομαι
από τους καιρούς του Ηράκλειτου
όπως το αμύγδαλο του κόσμου
από ΄ ναν κλώνο του βορείου Αιγαίου...»
[«Τρία ποιήματα – Το αμύγδαλο του κόσμου»]
.
Στη συλλογή «Το Φωτόδεντρο» ένας από τους τίτλους των ποιημάτων είναι «Παλίντροπον» που παραπέμπει ευθέως στο frag. 51.9 Β: “παλίντροπος αρμονίη όκωσπερ τόξου και λύρης”.
.
- “… Η Μαρία Νεφέλη λέει:
Αλλού είναι ο θάνατος.
Κεραυνός οιακίζει.
Εσείς άνθρωποι θα χαθείτε
το χτένι μες στο χέρι σας θ΄ ακινητήσει ένα πρωί στον αέρα
κι ο καθρέφτης θα δείξει την υποδόρια υφή
των ιστών όπου ο χρόνος
όπως έντομο σε απελπισία παγιδεύτηκε…”
[“Μαρία Νεφέλη – Κεραυνός οιακίζει”]
Εδώ ο τίτλος και η φράση στο ποίημα παραπέμπουν στο frag. 64 Β του Ηράκλειτου: «τα δε πάντα οιακίζει Κεραυνός».
.
Το ίδιο fragmentum, αλλά παραλλαγμένο, παραθέτει ο Ελύτης στο ποίημα “Ο κήπος βλέπει” από τη συλλογή του “Τρία ποιήματα”:
“… η μισή Ναυσικά συνεχίζεται απ΄ τα κύματα
και τους αντικατοπτρισμούς ως πέρα
στα παράλια της Μικρασίας
κει που κάποτε ο Ηράκλειτος
οιάκισε τον κεραυνό
(δεν πρόκειται για λάθος)”.
Ο ποιητής σπεύδει, χρησιμοποιώντας την παρένθεση, να ειδοποιήσει τους “σχολιαστές” και όσους “θηρεύουν” λάθη στην ποίηση ότι η παραλλαγή έγινε συνειδητά…


Χάρις σ΄αυτήν την θητεία έμαθε ο Ελύτης, πώς ο ποιητικός λόγος κατακτά αυτήν την “ενδεχόμενη διάρκεια” μιας αλληλουχίας, που υπερβαίνει τον ιστορικό χρόνο. Μια “αεικίνητη ακινησία”, αποσπασματική κι αυτή, όπως τα fragmenta του μεγάλου Ίωνα Εφέσιου, που δίπλα του έμαθε, επίσης, και κάτι άλλο: την λάμψη του “παλιντροπισμού” του, όπως αυτή διατυπώνεται περίφημα στο frag. 62 Β: “αθάνατοι θνητοί, θνητοί αθάνατοι, ζώντες των εκείνων θάνατον, τον δε εκείνων βίον τεθνεώτες”…

Η λάμψη του μετατοπισμού, καθώς το μαύρο, σκοτεινό μας βάθος περπατάει με τόλμη στον ήλιο, κι ο θάνατος φτάνει σαν το αεράκι ενός άλλου κόσμου και γίνεται “προθάλαμος της Γέννησης”, ή όπως όταν σημαίνεται η “αρχαγγελική” παρουσία μιας άνοιξης μέσα στον χειμώνα, “στα σύνορα των αντιθέσεων”. Η ποιητική ξυπνάει μέσα του, καταδύεται στο βάθος των πραγμάτων και στο βάθος του εαυτού του [το μαύρο], κι έρχεται στο φως [λευκό], για να τον πάει “ολόισια μέσα στην καρδιά του ήλιου”… “το μη δύνόν ποτε πώς αν τις λάθοι;” [frag. 16 B].


Και πρέπει να λυθεί μιά για πάντα η παρεξήγηση: η ελληνικότητα του Ελύτη δεν είναι μόνον οι ελληνικές ακρογιαλιές και το Αιγαίο, πιθανόν ιδωμένες από κάποιους καπάτσους, με την μορφή του “τουριστικού προορισμού”…

Για τον Ελύτη, καθετί ελληνικό έχει την απόσταση των τριών χιλιάδων, τουλάχιστον, χρόνων… Και η Ελλάδα της ποίησής του δεν είναι επίπεδη. Είναι το βάθος και η αρχή της ελληνικής κ ρ ι τ ι κ ή ς σκέψης. Η αρχή της ελληνικής φιλοσοφίας ενάντια στον μηδενισμό της δυτικής διανόησης.

Εδώ, απλώνω το χέρι και σε αποχαιρετώ Ποιητή…

Και ψιθυρίζω τον λόγο σου, μια αγαπημένη μου φράση: “Αλλά με τις ξόβεργες μπορεί να πιάνεις πουλιά, δεν πιάνεις όμως ποτέ το κελαηδητό τους...”.
.
.
Αθήνα 21 Μαρτίου 2015
Δημήτρης Χίου

Παρασκευή 20 Μαρτίου 2015

Τιμητικό αφιέρωμα στον ποιητή και πεζογράφο Τόλη Νικηφόρου


Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης το 2ο ΓΕΛ Εχεδώρου σας προσκαλεί στο τιμητικό αφιέρωμα στον ποιητή και πεζογράφο Τόλη Νικηφόρου, το Σάββατο 21 Μαρτίου 2015, στις 7μ.μ., στο "Θεατράκι" Ν. Μαγνησίας

(Οδός: 25ης Μαρτίου και Αθανασίου Διάκου)

Στο δεύτερο μέρος της εκδήλωσης θα ακολουθήσει η παρουσίαση των μαθητών μας που βραβεύτηκαν σε λογοτεχνικό διαγωνισμό και ανάγνωση των κειμένων τους από τους ίδιους. Η βραδιά θα κλείσει με μουσική ερμηνεία μελοποιημένης ποίησης με πιάνο, κιθάρα, φωνή.



Στην εκδήλωση θα μας τιμήσει με την παρουσία του ο ίδιος ο ποιητής.

Ποιήματα του Τόλη Νικηφόρου διαβάζουν μαθητές.



Συμμετέχουν οι μουσικοί: Στέργιος Γιατρόπουλος (πιάνο), Μαρία Σωτηριάδου (κιθάρα-φωνή).

Το δεύτερο μέρος της εκδήλωσης οργανώνει και συντονίζει η φιλόλογος του λυκείου μας Αντωνία Χατζή.

Γενική επιμέλεια εκδήλωσης: Μαρία Πολίτου, Δημήτρης Προδρόμου.




Η εκδήλωση πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του δήμου Δέλτα.




Τετάρτη 18 Μαρτίου 2015

ΤΑ ΑΡΓΥΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ… Της ΜΑΡΙΟΝ ΜΙΝΤΣΗ


Το χρήμα, λέει, πολλοί εμίσησαν, τη δόξα ουδείς, λες και της στέψης σου η δόξα δεν κοστίζει ακριβά!
Τόσο ακριβά, που στα πόδια αυτού του πολύτιμου κακού, ληστεύθηκαν αισθήματα, για της λύσσας τον παρά.
Να, κοίτα αυτά τ΄αδέλφια, που ενώ μια φορά κι έναν καιρό, βύζαιναν αγκαλιασμένα απ΄της ίδιας μάνας την ψυχή, μοιράζοντας τη μπουκιά, στης αγάπης το φιλί, τώρα απομυζούν και τη στερνή σταλαγματιά, απ΄του μίσους τους την αδικία.
Γιατί, η αχαλίνωτη δίψα για συσσώρευση ρευστών, στάλαξε στις φλέβες τους το σαράκι της κερδολαγνείας.

Όχι, κανείς δεν περιφρόνησε της ζωής του την ευημερία, γιατί…
’’Δει δε χρημάτων και άνευ αυτών…’’ το παγκάκι καρτεράει με στέγη κεραυνών.
Μόνο που οι ρακένδυτοι της απληστίας, δεν κατέχουν τα λεφτά, κατέχονται από κείνα, γιατί σαν τ΄αφηνιασμένα άλογα που τρέχουνε μπροστά, τον φιλοχρήματα, σέρνουν από πίσω.

Ξέρω τι θα πεις… ‘’για όλα φταίει η κοινωνία’’, λες κι αυτή είναι πρόσωπο κι απρόσωποι, χωρίς συνείδηση εμείς.
Κοίτα στον καθρέφτη σου να δεις, κατ΄εικόνα και ομοίωση το bullyng, στην κόλαση της προδοσίας.

‘’Για τα λεφτά, τα λεφτά, τα λεφτά,
την πορτοφόλα, τα λεφτά, τα εκατομμύρια
Τα ψιλά, τα χοντρά, τα 30 αργύρια’’
όπως εσύ, ο ανέντιμος, η έμπνευση του Αίνστάιν, όταν έγραψε:

Ανέκαθεν η Δύναμη, είχε την ιδιότητα να προσελκύει ανθρώπους, δίχως ηθική.

Τώρα τι ζητάς; ‘’Μάχαιραν έδωσες, μάχαιραν θα λάβεις.’’ Μόνο στην κολυμπήθρα της κάθαρσης, θα βρεις την θεία κοινωνία!
Το καταραμένο χρήμα, να το βαπτίσεις Ευλογία!
Μια Ευλογία που θα μεταλλάσει,
τη μιζέρια της ανάγκης και την ταπεινωμένη αφραγκία,

Σε θερμοπύλες υπερήφανες που θα βαστούν,
Τη Δόξα της δικής σου Αξιοπρέπειας ψηλά!

Ίσως μόνο τότε, να μην θρηνήσουμε με την απάνθρωπη γραφή:
Ο Κάιν, ήταν ο πρώτος άνθρωπος που γράφτηκε στο βιβλίο του εγκλήματος. Ο τελευταίος Κάιν, δεν θα βρει, μήτε αδελφό για να σκοτώσει.

Πόση κατρακύλα στο ματωμένο ΚΡΙΜΑ…
Ως τότε, στα κρύα μας χέρια θα κοχλάζει η απώλεια της ντροπής,

Αν την Κοινωνία της Αγάπης,
δεν προλάβουμε
να την κτίσουμε Εμείς!!!

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΣΑΛΟΝΙ

ΤΑ ΑΡΓΥΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ… Της ΜΑΡΙΟΝ ΜΙΝΤΣΗ


Μάριον Μίντση

18/3/2015 ·

Τρίτη 17 Μαρτίου 2015

Ελένη Βασιλείου - Αστερόσκονη Η αγάπη στα παραμύθια...



Η αγάπη στα παραμύθια κρύβεται

στους δρόμους δεν αντέχει....

Πέφτει σε λάσπες σε ντροπές

σέρνεται στα σκοτάδια, σε στοές

Ραπίζει ανήλικα όνειρα
Και παρεκκλίνει σε στενά
μυαλά, ενήλικων στιγμών


καταλήξεων τραγικών

Η αγάπη στα παραμύθια αντέχει. ....Ε.Β.Α

17/3/2015 · 







Πηνελόπη Δέλτα - Παραμύθι Χωρίς Όνομα


Σε μια χώρα του παραμυθιού ζει και κυβερνάει ο βασιλιάς Συνετός.

Όλοι είναι ευτυχισμένοι μέχρι που ο καλός άρχοντας πεθαίνει. Στο θρόνο τον διαδέχεται ο υιός του Αστόχαστος, ένας επιπόλαιος κι ανάξιος άνθρωπος, που τα μόνα που τον ενδιαφέρουν είναι τα γλέντια και η άσωτη ζωή. Μοιραία το βασίλειο οδηγείται σε μαρασμό και εξαθλίωση.

Σαν φως στο σκοτάδι ο υιός του Αστόχαστου, μη μπορώντας να δεχτεί αυτή τη κατάσταση, αναλαμβάνει πρωτοβουλία να σώσει το βασίλειο. Με τη βοήθεια της φρόνησης και της γνώσης, δυο γυναικών που ζουν μακριά απ’ το παλάτι, ξεκινάει μια πορεία γεμάτη περιπέτειες και δυσκολίες. Η παλικαριά αλλά και η ακλόνητη πίστη στο σκοπό του θα τον στρέψει στο τέλος νικητή.

Το «Παραμύθι χωρίς όνομα» αποτελεί στην ουσία μια διδακτική αλληγορία προδίδεται απ’ τα ονόματα των ηρώων του για όλες τις ηλικίες και τις εποχές.

Κυριακή 15 Μαρτίου 2015

Βραδιά Ποίησης από τις εκδόσεις Αγγελάκη στο Polis Art Cafe


Οι εκδόσεις Αγγελάκη σας προσκαλούν την Τετάρτη 18 Μαρτίου και ώρα 19:30 στο POLIS ART CAFE , Πεσμαζόγλου 5 Αθήνα (Αίθριο Στοάς Βιβλίου), σε μια βραδιά ποίησης με τους ποιητές του εκδοτικού οίκου.

Συμμετέχουν οι ποιητές:
Αγγελάκης Μάνος
Αγγελάκης Μιχαήλ
Ανδρεάνος Γεώργιος
Ιατρόπουλος Δημήτρης
Κότσικας Νίκος
Κωνσταντίνος Μάξιμος...
Κώτης Γ. Μιχαήλ
Μουρτζούχος Νίκος
Νικολακόπουλος Σωτήρης
Σταύρου Σταύρος

Polis Art Cafe-αιθριο Αρσακειου Μεγαρου
Πεσματζόγλου 5, Athens, Greece



Λήψη οδηγιών

Σάββατο 14 Μαρτίου 2015

Ελισσαίος Βγενόπουλος, απόδειξη


απόδειξη

βγήκε με το γκρίζο σύννεφο του οίκτου στον ώμο 
και την αυταπάρνηση διπλωμένη
στη μέσα τσέπη του σακακιού 
σαν πολύτιμο έγγραφο ή
πρόσφατο αποφυλακιστήριο


άνοιξε το βήμα του
μέσα στις ένρινες αρνήσεις
και μισοφαγωμένες συνωμοσίες 
πέρασε το φράχτη της τύχης
με τους σπασμένους πασσάλους
και βγήκε ξεσκούφωτος 
στην διασταύρωση
των επίπονων προανακρίσεων

έμεινε εκεί ώρες να παλεύει με σκιές 
οράματα και συμπεράσματα
μέχρι να τον τυλίξει ο χρόνος 
στα φτερά της προσδοκίας

το σούρουπο εμφανίστηκε
σαν αποσταμένη απόδειξη
ότι η ζωή είναι πιο αβέβαιη
κι από την επιστροφή της πυγολαμπίδας
στη φωλιά της φθοράς

14.3.15΄

Παρασκευή 13 Μαρτίου 2015

Kρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας 2014. Σκεπτικό απονομής βραβείων


Από το Τμήμα Γραμμάτων, Βιβλίου & Ψηφιακού Περιεχομένου της Διεύθυνσης Εφαρμογής Πολιτιστικής Πολιτικής της Γενικής Διεύθυνσης Σύγχρονου Πολιτισμού του Υπουργείου Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων ανακοινώνονται τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας 2014, που αφορούν στις εκδόσεις έτους 2013, στα οποία κατέληξε η Επιτροπή Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας από τον «βραχύ κατάλογο» των υποψήφιων προς βράβευση έργων, μετά από επανειλημμένες συνεδρίες και μακρές συζητήσεις.
Παράλληλα, όπως επιτάσσει η νέα νομοθεσία που διέπει τον θεσμό των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας (ν. 3905/2010), δίνεται στη δημοσιότητα το σκεπτικό βράβευσης της αρμόδιας Επιτροπής για κάθε κατηγορία.

ΜΕΓΑΛΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ
Απονέμεται ομόφωνα στην Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ για το σύνολο του έργου της.

ΒΡΑΒΕΙΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΟΣ
Απονέμεται κατά πλειοψηφία στον Δημήτρη Νόλλα για το έργο του με τίτλο «Το ταξίδι στην Ελλάδα», εκδόσεις Ίκαρος .
ΒΡΑΒΕΙΟ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ - ΝΟΥΒΕΛΑΣ
Απονέμεται κατά πλειοψηφία στον Κώστα Μαυρουδή για το έργο του με τίτλο «Η αθανασία των σκύλων», εκδόσεις Πόλις .

ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ
Απονέμεται κατά πλειοψηφία στον Πάνο Κυπαρίσση για το έργο του με τίτλο «Τα τιμαλφή», εκδόσεις Μελάνι.

ΒΡΑΒΕΙΟ ΔΟΚΙΜΙΟΥ - ΚΡΙΤΙΚΗΣ
Απονέμεται κατά πλειοψηφία στην Βάσω Αλεξανδράκη για το έργο της με τίτλο «Το παιχνίδι της επιθυμίας και της γραφής στο Μυθιστόρημα της κυρίας Έρσης του Ν.Γ. Πεντζίκη», εκδόσεις Αρμός .

ΒΡΑΒΕΙΟ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ – ΒΙΟΓΡΑΦΙΑΣ – ΧΡΟΝΙΚΟΥ – ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ
Απονέμεται κατά πλειοψηφία στον Γιώργο Β. Δερτιλή για το έργο του με τίτλο «Συνειρμοί, μαρτυρίες, μυθιστορίες», εκδόσεις Πόλις.

ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΡΩΤΟΕΜΦΑΝΙΖΟΜΕΝΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Απονέμεται ομόφωνα εξ ημισείας στον Λευτέρη Καλοσπύρο για το έργο του με τίτλο «Η μοναδική οικογένεια», εκδόσεις Πόλις και στην Ελευθερία Κυρίτση για το έργο της με τίτλο «Χειρόγραφη Πόλη» εκδόσεις Μανδραγόρας.

ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΕ ΛΟΓΟΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΡΟΑΓΕΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΠΑΝΩ ΣΕ ΕΥΑΙΣΘΗΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ
Απονέμεται κατά πλειοψηφία στον Αλέξανδρο Στεφανίδη για το έργο του με τίτλο «Το χάδι», εκδόσεις Άγρα.

ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ

Η Επιτροπή εισηγείται την απονομή τιμητικής διάκρισης για την συμβολή τους στη νεοελληνική λογοτεχνία στα περιοδικά «Μανδραγόρας» και «Θέματα Λογοτεχνίας».

Ο βραχύς κατάλογος υποψήφιων προς βράβευση (για έργα εκδοθέντα το έτος 2013), από τον οποίο επελέγησαν οι ανωτέρω βραβευθέντες είναι ο ακόλουθος (αλφαβητικά) :

Α. Υποψήφιοι για το Βραβείο Μυθιστορήματος :
1. Νίκος Δαββέτας, Ο ζωγράφος του Μπελογιάννη, Εκδόσεις Μεταίχμιο.
2. Νίκος Μάντης, Άγρια Ακρόπολη, Εκδόσεις Καστανιώτη.
3. Καρολίνα Μέρμηγκα, Συγγενής, Εκδόσεις Μελάνι.
4. Δημήτρης Νόλλας, Το ταξίδι στην Ελλάδα, Εκδόσεις Ίκαρος.
5. Μαρία Πάουελ, Όξινη βροχή, Εκδόσεις Κέδρος.
6. Κωνσταντίνος Τζαμιώτης, Η πόλη και η σιωπή, Εκδόσεις Καστανιώτη.
7. Μάκης Τσίτας, Μάρτυς μου ο θεός, Εκδόσεις Κίχλη.
8. Έλενα Χουζούρη, Δυο φορές αθώα, Εκδόσεις Κέδρος.

Β. Υποψήφιοι για το Βραβείο Διηγήματος – Νουβέλας :
1. Τζούλια Γκανάσου, Ως το τέλος, Εκδόσεις Γκοβόστη.
2. Τάσος Γουδέλης, Το ωραίο ατύχημα, Εκδόσεις Κέδρος.
3. Αχιλλέας Κυριακίδης, 360. Νουβέλα, Εκδόσεις Πατάκη.
4. Κώστας Μαυρουδής, Η αθανασία των σκύλων, Εκδόσεις Πόλις.
5. Φαίδων Ταμβακάκης, Τακτοποίηση αυθαιρέτων, Εκδόσεις Εκάτη.
6. Γεωργία Τάτση, Χορός στα ποτήρια, Εκδόσεις Γαβριηλίδης.
7. Γιάννης Τσίρμπας, Η Βικτώρια δεν υπάρχει, Εκδόσεις Νεφέλη.
8. Πάνος Τσίρος, Δεν είν΄έτσι;, Εκδόσεις Μικρή Άρκτος.


Γ. Υποψήφιοι για το Βραβείο Ποίησης :
1. Γιώτα Αργυροπούλου, Ποιητών και Αγίων Πάντων, Εκδόσεις Μεταίχμιο.
2. Άννα Αφεντουλίδου, Ιστορίες εικονικής ισορροπίας, Εκδόσεις Γαβριηλίδης.
3. Γιώργος Βέης, Βλέπω, Εκδόσεις Ύψιλον.
4. Γιάννης Δούκας, Το σύνδρομο Σταντάλ, Εκδόσεις Πόλις.
5. Μαρία Κουλούρη, Μουσείο άδειο, Εκδόσεις Μελάνι.
6. Πάνος Κυπαρίσσης, Τα τιμαλφή, Εκδόσεις Μελάνι.
7. Αντώνης Φωστιέρης, Τοπία του Τίποτα, Εκδόσεις Καστανιώτη.
8. Δημήτρης Χουλιαράκης, Αναπολόγητος στις κούνιες ντάλα μεσημέρι, Εκδόσεις Το Ροδακιό.

Δ. Υποψήφιοι για το Βραβείο Δοκιμίου – Κριτικής :
1. Βάσω Αλεξανδράκη, To παιχνίδι της επιθυμίας και της γραφής στο «Μυθιστόρημα της κυρίας Έρσης» του Ν. Γ. Πεντζίκη», Εκδόσεις Αρμός.
2. Δημήτρης Δασκαλόπουλος, Κ.Π. Καβάφης. Η ποίηση και η ποιητική του, Εκδόσεις Κίχλη.
3. Αριστείδης Δουλαβέρας, Η γυναικεία και η ανδρική ομορφιά στο δημοτικό τραγούδι, Εκδόσεις Παπαζήση.
4. Φίλιππος Δραγούμης, Η ηθική πίσω από την κρίση. Σκέψεις για την Ηθική Φιλοσοφία εν μέσω οικονομικής κρίσης, Εκδόσεις Άγρα.
5. Αντώνης Δρακόπουλος, Κ.Π. Καβάφης. Το ανοιχτό έργο, Εκδόσεις Τόπος.
6. Σταύρος Ζουμπουλάκης, Ποιος θεός και ποιος άνθρωπος;, Εκδόσεις Πόλις.
7. Μιχάλης Πάτσης, Καζαντζάκης και Ρωσία. Οικοφοβία, διαλογικότητα, καρναβάλι, [Εκδ.] Μιχάλης Πάτσης.
8. Βάλτερ Πούχνερ, Mελέτες για το ελληνικό δημοτικό τραγούδι, Εκδόσεις Αρμός.

Ε. Υποψήφιοι για το Βραβείο Μαρτυρίας – Bιογραφίας – Χρονικού – Ταξιδιωτικής Λογοτεχνίας :

1. Γιώργος Γώτης, More veneto, Εκδόσεις Στιγμή.
2. Γιώργος Β. Δερτιλής, Συνειρμοί, μαρτυρίες, μυθιστορίες, Εκδόσεις Πόλις.
3. Μάνος Ελευθερίου, Μαύρα Μάτια. Ο Μάρκος Βαμβακάρης και η συριανή κοινωνία στα χρόνια 1905-1920, Εκδόσεις Μεταίχμιο.
4. Άλκη Ζέη, Με μολύβι φάμπερ νούμερο δύο, Εκδόσεις Μεταίχμιο.
5. Κυριάκος Κατζουράκης, Τάξη στο χάος. Ζωγραφική – Θέατρο – Κινηματογράφος, Εκδόσεις Καλειδοσκόπιο.
6. Λυκούργος Κουρκουβέλας, Γιώργος Θεοτοκάς, Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων.
7. Νότης Μαυρουδής, Περί ελληνικού τραγουδιού το ανάγνωσμα. Με δανεικά ιδανικά, Εκδόσεις Γαβριηλίδης.
8. Μάριος Σούσης, Καλή αντάμωση. Φιλιά εις τα παιδιά. Τα παιδιά που έχασαν το τρένο για το Άουσβιτς, Εκδόσεις Turangalila Books.

ΣΤ. Υποψήφιοι για το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα :

1. Δήμητρα Αγγέλου, Στάζουν μεσάνυχτα, Εκδόσεις Μελάνι.
2. Ιάκωβος Ανυφαντάκης, Αλεπούδες στην πλαγιά, Εκδόσεις Πατάκη.
3. Λευτέρης Καλοσπύρος, Η μοναδική οικογένεια, Εκδόσεις Πόλις.
4. Μάτα Καστρησίου, Απορριμματοφόρα των έξι, Εκδόσεις Ηριδανός.
5. Ελευθερία Κυρίτση, Χειρόγραφη Πόλη, Εκδόσεις Μανδραγόρας.
6. Ευτέρπη Κωσταρέλη, Βερντάντι, Eκδόσεις Μανδραγόρας.
7. Μαριλένα Παπαϊωάννου, Νικήτας Δέλτα, Βιβλιοπωλείον της Εστίας.
8. Λητώ Πιτυρή, Όλγα ή τίποτα, Εκδόσεις Κέδρος.

Υπενθυμίζεται ότι η σύνθεση της αρμόδιας επιτροπής έχει ως εξής:
Επιτροπή Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας :

1. Αλέξης Ζήρας, Κριτικός Λογοτεχνίας, Πρόεδρος
2. Γιώργος Ανδρειωμένος, Καθηγητής Νεοελληνικής Φιλολογίας του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, Αντιπρόεδρος
3. Άννα Καρακατσούλη, Επίκουρη Καθηγήτρια του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
4. Μιχαήλ Μπακογιάννης, Λέκτορας Νεοελληνικής Φιλολογίας του Τμήματος Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
5. Γιώργος Ξενάριος, Συγγραφέας, Κριτικός Λογοτεχνίας
6. Διονύσης Μαγκλιβέρας, Δοκιμιογράφος, Κριτικός Λογοτεχνίας
7. Γιάννης Τζανής, Ποιητής, Δοκιμιογράφος
8. Λίλα Κονομάρα, Συγγραφέας
9. Γιώργος Συμπάρδης, Συγγραφέας

Πηγή : http://www.yppo.gr/2/g22.jsp?obj_id=60253