Έτσι το γεύτηκα το μαγικό φιλί σου
μιαν ωκεάνια ψυχή
ένας υπέροχος βυθός στις άκρες των χειλιών,
και ανασαίνοντας κρυφά απ ‘την αναπνοή σου
τα χρώματα χιλιάδων κοραλλιών
ολάκερος βυθίστηκα στη μυστικήν ζωή σου
σαν σπαραγμός, σαν θάνατος,
των πιο μικρών λυγμών,
κι αγγίζοντας τον πόθο μου στο δέρμα των μηρών σου
κι υγραίνοντας τον τρυφερά απ ‘την υγρή σου ύλη
αφέθηκα παράφορα στην σκοτεινή σου δίνη
με την παλίρροια των αναστεναγμών,
και ανασαίνοντας κρυφά απ ‘την εσωπνοή σου
σαν σπαραγμός, σαν θάνατος,
των πιο μικρών λυγμών,
πεθαίνοντας για μια στιγμή στην πιο βαθιά ρωγμή σου,
κατέκλυσεν η ηδονή τα γκρέμια της αβύσσου…
==================================
Βασίλης Κουστούδας (09/01/2014)
Από το σκοτώνοντας την Ρίτα
==================================
Painting: Deovend / Passion
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου