Ιωακείμ Παπαχρόνης

Σαν τίποτα στον κόσμο άλλο να μην είναι

παρά μια ταβερνούλα 

μες στην καρδιά μιας φιλόξενης αγρύπνιας

Κι εμείς σε μια γωνία, πλάι στο παράθυρο

να ξεδιψάμε βλέμματα και να χορταίνουμε φιλί

Στο τζάκι θα καίνε τα κορμιά μας

Κι οι όψεις της αγάπης μας, πάντοτε παντού 

Απέναντι μας, εγώ να σου τραγουδώ τα αγαπημένα μας τραγούδια

και πλάι μας εσύ, το γητεμό μας να χορεύεις 

Έξω απ το τζάμι παίζουμε παιδιά

εγώ με τη μορφή σου, εσύ με τη δική μου

γεννήματα οι ψυχές μας μιας αθάνατης λαχτάρας. 

κυλιόμαστε στο χιόνι και γελάμε.

Να σχηματίζονται τα χνώτα σου

Κι εγώ να κλαίω από χαρά που βλέπω την ανάσα σου…

Ioakim Papachronis
28 Δεκεμβρίου στις 6:40 μ.μ. ·
Πίνακας: Antoine Josse


Παραμονή Πρωτοχρονιάς! Θα καταφθάνουν ένας-ένας οι φίλοι που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα. Συνοδοιπόροι ζωής, παιδιά στα βλέμματα μας ο ένας του άλλου, κι ας έχουμε παιδιά πια, κι ας κάνουμε εγγόνια. Οι φίλοι, αδέρφια του αίματος που χύσαμε παρέα γρατζουνώντας γόνατα στα εφηβικά μας παιχνίδια. Θα έρθουν οι χαρές, οι αγκαλιές, τα παιδιά τους με ένα σμάρι περιστέρια, να γελάσουμε, να ανασάνουμε, Καθένας τους φέρνει μαζί και τον καλύτερο εαυτό του. Εγώ θα φέρω τα αστεία, τα πειράγματα! Εσύ, Τάσο, πέρα από κατσίκι, τρία ταψιά γλυκά και σαμπάνια, φέρε και τα εργαλεία σου για κάτι μερεμέτια και μια καινούργια βιβλιοθήκη.
Θα θυμηθούμε ιστορίες για «τότε που…», θα μαζέψουμε καρπό καρπό τα δέντρα της μνήμης που μας ωρίμασαν και έδωσαν -δέντρα είπα και θυμήθηκα ότι θα μαζέψουμε τις όψιμες ελιές από τα λιόδεντρα. Πόσο όμορφα θα είναι! Όλοι μαζί, σαν ένα, μέσα στη φύση, θα συμβάλετε για ένα αγνό σκοπό μου!
Οι φίλοι, που δίχως αυτούς, δε θα ‘χαμε πουθενά να μοιραστούμε. Είτε στη θλίψη είτε στη χαρά μας. Να μοιραζόμαστε!! Μ ακούτε;; ‘Ενας στίχος ήρθε στο μυαλό μου: «ήσουν μονάχα προσφορά». Ακούτε;; Αυτό είναι η φιλία. Προσφορά! Δεν χρειάζεται να πω περισσότερα επ’ αυτού παρά το ότι κατά την επιλογή του δώρου σας, αναλογιστείτε πως ο χρυσός που θα μου φέρετε θα μας φέρει πιο κοντά! Για να σας αποφορτίσω από το άγχος της επιλογής, σας λέω πως δέχομαι και μετρητά. Σπήλιε, νουμερο 52 το Αρμάνι κουστούμι που θα μου φέρεις! Και επειδή στα δώρα μου μετράει η σκέψη, θα ανταποδώσω τα πανάκριβα δικά σας με μονάκριβες τρυφερές σκέψεις.
Εγώ, επίσης, θα φροντίσω για το κρασί παραγωγής μας, από σταφύλια που τα πάτησε ο ίδιος ο πεθερός μου με τα πόδια του!! Αν σας ξένισε η εικόνα, φέρτε τα δικά σας!!
Εσείς, φίλοι μου, τέκνα φρόνιμων, αναλαμβάνετε τα φαγητά, γιατί «των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν»
Θα οργανωθεί στρογγυλή τράπεζα όπου, μια και είμαστε κτηνίατροι οι περισσότεροι, θα συζητηθεί ο τρόπος αντιμετώπισης της οζώδους υποδερματίτιδας των βοοειδών. Στη συνέχεια θα το γυρίσουμε σε χαρτάκι, όπου, εγώ, θα φροντίσω να βγείτε κερδισμένοι στην αγάπη!
Σας περιμένουν πολλά γι αυτό σας περιμένω ξεκούραστους. Σας περιμένω…. Γιατί ο άνθρωπος πουθενά δεν είναι πιο μόνος παρά ανάμεσα στις μοναξιές των άλλων, μα πουθενά δεν είναι πιο ολόκληρος παρά μονάχα σαν μοιράζει και μοιράζεται στους άλλους.
Ioakim Papachronis
26 Δεκεμβρίου στις 5:41 μ.μ. ·