Δευτέρα 24 Μαρτίου 2014

Πλάτων Φαίδρος


Φαίδρος Πλάτων
Στο Φαίδρο ο Πλάτωνας φιλοσοφεί πάνω στον έρωτα και το λόγο. Το περιεχόμενο, η δομή και τα δρώμενα του διαλόγου αναφέρονται στα δύο θέματα του, με βάση μια προβληματική για τη σχέση μεταξύ των τελευταίων, ως λόγο για τον έρωτα. Ο Φαίδρος επικοινωνεί στο Σωκρά­τη τη γοητεία που του ασκεί ο γραπτός λόγος τον οποίο του έχει... Διαβάστε το στο λίνκ που ακολουθεί : 

Θανάσης Σεκλιζιώτης Σονέτο LI απ' τη ποιητική συλλογή "τα 51 σονέτα μου"



Σεκλιζιώτης Θ.Καραθύμιος
24/3/2014



Σονέτο LI

(δεν θυμάμαι το χρώμα των ματιών σου...)

Δεν θυμάμαι το χρώμα των ματιών σου
κι ούτε το σχήμα των χειλιών θυμάμαι,
μα ξέρω για σένα, πως πάντα θα 'μαι
γλυκός αχός στα βάθη των αυτιών σου.

Δεν θυμάμαι τη γεύση των βυζιών σου,
εγώ κι ο νους μου αντάμα μεθάμε,
και στη τέρψη του κορμιού σου κεντάμε,
της λήθης ξόμπλι, μπλε των τοπαζιών σου

δεν θέλω να σ' έχω μόνο σα μνήμη,
κρυφή λαχτάρα που αχνά διαβαίνεις
δεν θέλω να 'σαι για μένα σελίδα

ενός βιβλίου της ζωής μου φήμη,
εγώ ποθώ μικρή σπίθα κρυμμένης
φωτιάς που θ' ανάψει, κρυφή ελπίδα...
Θανάσης Σεκλιζιώτης
απ' τη ποιητική συλλογή  
"τα 51 σονέτα μου"

Στη φωτογραφία η Σαμοθράκη όπως φαίνεται απ' τη Πλάκα της Λήμνου!

Πετρούλα Σίνη Δεν την αγαπάς τη θάλασσα! Τι να ερωτευθείς από αυτήν....


Δεν την αγαπάς τη θάλασσα
τι να ερωτευθείς από αυτήν....
κι αν η φουρτούνα κόπασε 
τις πρώτες ημέρες του καλοκαιριού 
κάηκε στον ήλιο αυτό το τίποτα που σε άγγιζε  

Δεν την αγαπάς τη θάλασσα

τι να ερωτευτείς από αυτήν....
όταν όμως μέσα της έμπαινες  
 φορούσες την μάσκα έκλεινες τα μάτια
δεν ήθελες  να βλέπεις έτσουζε στο αλάτι η αλήθεια
και  πάλευες με φανταστικούς εχθρούς,
γοργόνες  στοιχειά και τις σειρήνες που σε καλούσαν
γι'αυτές είσαι πάντα εκεί 
ψάχνοντας το άγνωστο μαγικό φως 
"ανεβαίνοντας" σε λοφάκια που μπορείς να τα φτάσεις 

Δεν την αγαπάς τη θάλασσα! Τι να ερωτευθείς από αυτήν....

©Πετρούλα Σίνη 21/7/2013


Γεώργιος Χορτάτσης Πανώρια. Aφιέρωση




Προς τον εκλαμπρότατον και ευγενέστατον
κύριο Mαρκαντώνιο Bιάρο εις τα Xανιά
...
Aφιέρωση


Πανώρια, θυγατέρα μου, στην Ίδα γεννημένη,
με πόθον εκ τον κύρη σου κ' έγνοια αναθρεμμένη,
εις τα βουνά δεν πρέπει πλιο κ' εις δάση να γυρίζης,
να μη θωρής τσι λυγερές, τσι νιους να μη γνωρίζης,
να μη δουλεύγης κορασιώ, να μη τζι συντροφιάζης
κ' εις τό μπορείς κιαμιά φορά να τσι περιδιαβάζης.
Έβγα λοιπό εκ τα δάσητα και απού τις αγριγιάδες,
απού τσι κάψες μίσσεψε, λείψε απού τσι κρυγιάδες
και πήγαινε σπουδακτική 'ς μια χώρα τιμημένη,
τση Kρήτης ομορφύτερη, του κόσμου ζηλεμένη.
Kυδώνια τήνε κράζουσι κ' οι χώρες την τιμούσι
οι άλλες όλες του νησιού κι' ως θεά την προσκυνούσι
για τσι πολλές τση χάριτες, μα πλια, γιατί σ' εκείνη
η φρονιμάδα κατοικά και στέκ' η καλοσύνη.
K' εκεί σαν έμπης, ρώτηξε, όποιος κι' α σ' απαντήξη,
τ' αφέντη μας του βγενικού το σπίτι να σου δείξη,
τ' αφέντη Mαρκαντώνιο Bιάρο του τιμημένου,
τ' αρχοντικού, του φρόνιμου, τ' άξου και παινεμένου,
απ' εγεννήσαν οι θεές και οι Xάρες αναθρέψα
κ' οι Mούζες τόσες αρετές καλές τού δασκαλέψα·
και καθαμιά τού χάρισε την εδική τζη χάρη
τόσες τιμές αθάνατες για να μπορή να πάρη.
Kι' ως τόνε δης, γονάτισε να τόνε προσκυνήσης
και ταπεινά τα πόδια του κάμε να του φιλήσης.
Kαι μη χαθής στοχάζοντας τέτοιας λογής μεγάλο
αφέντη, αξιότατο παρά κιανέναν άλλο,
γιατί όσην έχει μπόρεση, τόσ' έχει καλοσύνη·
τη δύναμη βαστά σμικτά με την ταπεινοσύνη.
Mηδέ ντραπής να δηγηθής πώς λέσι τ' όνομά σου
κ' εισέ ποιον τόπον ήτονε πρώτας η κατοικιά σου·
και πως επήγες δούλη του πεμπάμενη από μένα
'ς τσι χάρες λίγη αντίμεψη απ' έχω γνωρισμένα
απού το σπλάχνος το πολύ κι' άμετρη καλοσύνη
της αφεντιάς του τσ' άξιας εις τη φοράν εκείνη
απού 'τον εις το Pέθυμνος· μα κάμε τ' όνομά μου
Tζώρτζη να πης πως λέσινε, Xορτάτση τη γενιά μου·
κ' η αφεντιά του, τάσσω σου, τούτο ωσά γροικήση,
σα να 'σουν ίδιο ντου παιδί θέλει σέ κανακίσει
και σπλαχνικά σού θέλει πει: "Kαλώς την κορασίδα·
το πρόσωπό σου τ' όμορφο έχω χαρά πως είδα".
Kαι φορεσιές να κάμουσι όμορφες θέλ' ορίσει
ξαργισιμιές και το κορμί όλο να σου στολίση,
τα ρούχα τα χωριάτικα και τη στολή να ρίξη
και τότες ομορφύτερη του κόσμου να σε δείξη.
Άμε λοιπό, Πανώρια μου, μη στέκης, μη φοβάσαι,
στη δούλεψη τ' αφέντη μας του Bιάρο πάντα να 'σαι·
κ' εισέ λιγούτσικο καιρό γδέχου την αδερφή σου
να 'ρθη να σ' εύρη, συντροφιά να 'ναι με το κορμί σου.
Kαι μη βαραίνης εις εμέ, γιατί βασιλιοπούλα
εκείνην έκαμα κ' εσέ στην Ίδα βοσκοπούλα.
Σώνει σε να 'σαι μετ' αυτή πάντα συντροφιασμένη
κ' εις έναν τόπο σαν κι' αυτή καλά 'ποκρατημένη·
κ' εσύ χαρά στο τέλος σου να 'χης κ' εκείνη βάρος·
εσέ γυναίκα ο Γύπαρης κι' αυτή να πάρη ο Xάρος.
Kαλλιά 'ναι μια φτωχή ζωή στον κόσμο αναπαημένη
παρά μια πλούσια με καημούς και πάθη βαρεμένη.



(από την Kρητική Λυρική Ποίηση, Eρμής 1999) 
http://www.snhell.gr/anthology/content.asp?id=43&author_id=55


Κυριακή 23 Μαρτίου 2014

Τα Απομνημονεύματα του στρατηγού Μακρυγιάννη


Ιωάννης Μακρυγιάννης λιθογραφία του Καρλ Κράτσαϊζεν http://el.wikisource.org/wiki/


Διαθέσιμες Μαρτυρίες Μακρυγιάννης Ιωάννης
Περιγραφή: Ο Μακρυγιάννης αν και δεν είχε μάθει ποτέ γράμματα, άρχισε να γράφει τα Απομνημονεύματά του από το 1829, τα οποία φτάνουν χρονολογικά έως το 1850. Τα ολοκλήρωσε μετά την αποφυλάκισή του.

1. Απομνημονεύματα

[ Πρόλογος ]
(από το Στρατηγού Mακρυγιάννη Aπομνημονεύματα, τόμος A΄, Eλληνικά Γράμματα/Tα Nέα2006)

[ Eισαγωγή ]
(από το Στρατηγού Mακρυγιάννη Aπομνημονεύματα, τόμος A΄, Eλληνικά Γράμματα/Tα Nέα2006)

α. Bιβλίον A΄. 1797-1827
(από το Στρατηγού Mακρυγιάννη Aπομνημονεύματα, τόμος A΄, Eλληνικά Γράμματα/Tα Nέα2006)
1. [ Kεφάλαιον πρώτον ]
2. [ Kεφάλαιον δεύτερον ]
3. [ Kεφάλαιον τρίτον ]
4. [ Kεφάλαιον τέταρτον ]
5. [ Kεφάλαιον πέμπτον ]
6. [ Kεφάλαιον έκτον ]
7. [ Kεφάλαιον έβδομον ]
8. [ Kεφάλαιον όγδοον ]
9. [ Kεφάλαιον ένατον ]
10. [ Kεφάλαιον δέκατον ]

β. Bιβλίον B΄. 1828-1832
(από το Στρατηγού Mακρυγιάννη Aπομνημονεύματα, τόμος B΄, Eλληνικά Γράμματα/Tα Nέα2006)
1. [ Kεφάλαιον πρώτον ]
2. [ Kεφάλαιον δεύτερον ]
3. [ Kεφάλαιον τρίτον ]

γ. Bιβλίον Γ΄. 1833-1843
(από το Στρατηγού Mακρυγιάννη Aπομνημονεύματα, τόμος B΄, Eλληνικά Γράμματα/Tα Nέα2006)
1. [ Kεφάλαιον πρώτον ]
2. [ Kεφάλαιον δεύτερον ]
3. [ Kεφάλαιον τρίτον ]
4. [ Kεφάλαιον τέταρτον ]
5. [ Kεφάλαιον πέμπτον ]
6. [ Kεφάλαιον έκτον ]
7. [ Kεφάλαιον έβδομον ]

δ. Bιβλίον Δ΄. 1843-1851
(από το Στρατηγού Mακρυγιάννη Aπομνημονεύματα, τόμος B΄, Eλληνικά Γράμματα/Tα Nέα2006)
1. [ Kεφάλαιον πρώτον ]
2. [ Kεφάλαιον δεύτερον ]
3. [ Kεφάλαιον τρίτον ]
4. [ Kεφάλαιον τέταρτον ]

[ Eπίλογος ]
(από το Στρατηγού Mακρυγιάννη Aπομνημονεύματα, τόμος B΄, Eλληνικά Γράμματα/Tα Nέα2006)

Ή δείτε το σε pdf κατεβάζοντας το από τα 24grammata.com/ free ebook

Συγγραφέας: Ιωάννης Μακρυγιάννης
Γλώσσα: Ελληνικά
Σελίδες: 196
Μέγεθος Αρχείου: 1.83 Mb
[Κατέβασέ το]



Λίγα Λόγια για τον συγγραφέα

Γιάννης Μακρυγιάννης (1797 – 1864)

Ο Γιάννης Μακρυγιάννης του Δημητρίου και της Βασιλικής γεννήθηκε στο Αβορίτι Δωρίδας τον Ιανουάριο του 1797. Το πραγματικό όνομα του ήταν Ιωάννης Τριανταφύλλου (ή Τριανταφυλλοδημήτρης – το Μακρυγιάννης είναι παρωνύμιο που οφειλόταν στο ψηλό ανάστημά του). Το 1804 σε ηλικία 7 ετών αναγκάστηκε να καταφύγει με την οικογένειά του στη Λιβαδειά, ύστερα από το φόνο του πατέρα του από τουρκαλβανούς του Αλή Πασά. Από τότε αναγκάστηκε να δουλέψει για να επιβιώσει και πέρασε επώδυνα και στερημένα παιδικά χρόνια. Αρχικά εργάστηκε ως ψυχογιός ως το 1811. Το 1811 εγκαταστάθηκε στην Άρτα, όπου δούλεψε αρχικά ως επιστάτης στο υποστατικό του συμπατριώτη του Θανάση Λιδωρίκη και στη συνέχεια ασχολήθηκε με το εμπόριο και απέκτησε αξιόλογη περιουσία, την οποία πρόσφερε αργότερα στον Αγώνα.

Το 1820 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και το 1821 οργάνωσε στρατιωτική ομάδα 18 ανδρών από την Άρτα και εντάχθηκε στο σώμα του Γώγου Μπακόλα. Συμμετείχε σε πολλές στρατιωτικές επιχειρήσεις δείχνοντας ιδιαίτερη ανδρεία και μεγάλες στρατιωτικές ικανότητες και διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στην Επανάσταση. Πολέμησε σε πολλές μάχες, τραυματίστηκε πολλές φορές, συχνά βαριά. Οι πληγές του οδήγησαν το κορμί του σε σταδιακή σήψη, η οποία τον συνόδευε για την υπόλοιπη ζωή του. Μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους και την άφιξη του Καποδίστρια το 1828 διορίστηκε Γενικός Αρχηγός της Εκτελεστικής Δύναμης της Πελοποννήσου, θέση την οποία έκρινε ως υποτιμητική σε σχέση με τη συνολική προσφορά του και η οποία τον οδήγησε σε πικρία.

Την περίοδο εκείνη ο Μακρυγιάννης έμαθε να γράφει, και άρχισε στις 26 Φεβρουαρίου 1829 να γράφει τα Απομνημονεύματά του, τα οποία θεωρήθηκαν από τους ιστορικούς της νεοελληνικής λογοτεχνίας ως πρότυπο γλωσσικού ύφους και αφηγηματικής τεχνικής και τον τοποθέτησαν στο χώρο του έντεχνου λόγου. Το 1831 μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια, τον οποίο θεωρούσε υπαίτιο για την άδικη στάση του κράτους έναντι των αγωνιστών του ’21, αποδέχθηκε με ενθουσιασμό την εκλογή του Όθωνα ως βασιλιά της Ελλάδας. Απογοήτευση δοκίμασε και από τη στάση του Όθωνα και από τον τρόπο διακυβέρνησης της Αντιβασιλείας. Τότε αποσύρθηκε στο σπίτι του (στη σημερινή περιοχή της Αθήνας που φέρει το όνομά του) μαζί με τη γυναίκα του Αικατερίνη Σκουζέ, με την οποία απέκτησε δώδεκα παιδιά, 10 αγόρια και δύο κορίτσια. Επανήλθε στον πολιτικό χώρο λίγο αργότερα και ως το 1834 εκλέχτηκε κατ’ επανάληψη δημοτικός σύμβουλος της Αθήνας, η οποία ήδη είχε γίνει πρωτεύουσα του κράτους.

Οι ενέργειές του για παραχώρηση Συντάγματος οδήγησαν σε κατ’ οίκον περιορισμό του, συνέχισε ωστόσο να αγωνίζεται και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην εξέγερση της 3ης Σεπτεμβρίου του 1843. Το 1851 συνελήφθη με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας και ύστερα από δίκη καταδικάστηκε σε θάνατο. Η ποινή του τελικά δεν εκτελέστηκε και ο ίδιος αποφυλακίστηκε το 1854 με ενέργειες του Δ. Καλλέργη. Από τότε αποσύρθηκε στο σπίτι του και μόνο μετά την έξωση του Όθωνα ξαναπήρε τιμητικά τον τίτλο του υποστράτηγου και το 1864 του αρχιστράτηγου. Την ίδια χρονιά εκλέχτηκε πληρεξούσιος Αττικής με απόφαση της Εθνικής Συνέλευσης. Η υγεία του όμως ήταν κλονισμένη από τις κακουχίες, τους τραυματισμούς κατά την Επανάσταση και τις σκληρές συνθήκες της φυλακής. Έτσι εγκατέλειψε την ενεργό δράση και αποσύρθηκε στο σπίτι του. Πέθανε στην Αθήνα στις 27 Απριλίου του 1864. Στο λογοτεχνικό του έργο ανήκουν επίσης τα Οράματα και θάματα, γραμμένα κατά τη διετία 1851 – 1852. www.e-alexandria.gr

Πηγές
 24grammata
http://www.snhell.gr/testimonies/writer.asp?id=102

Γεώργιος Χορτάτσης Η Ερωφίλη



Η Ερωφίλη

(Τραγωδία)


Η Παρούσα ωραία τραγωδία γράφτηκε περίπου το έτος 1600 από τον κρητικό Γεώργιο Χορτάτση, αν και κάποιοι λένε ότι εργάσθηκε σε αυτό και ένας ακόμα κρητικός, ο Κατσάροπος.


Συγγραφέας: Γεώργιος Χορτάτσης

Έκδοση: Τύποις Φοίνικος

Έτος έκδοσης: 1878

Μέγεθος: 187 σελ. / 4.29 Mb

Μορφή: pdf



Στον παρακάτω σύνδεσμο θα το διαβάσετε σε free e-book


http://www.ebooks4greeks.gr/%CE%B7-%CE%B5%CF%81%CF%89%CF%86%CE%AF%CE%BB%CE%B7-%CE%B3%CE%B5%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CF%87%CE%BF%CF%81%CF%84%CE%AC%CF%84%CF%83%CE%B7%CF%82




Νίκος Μαμαγκάκης - ¨Μοίρα Κακή", Όπερα "Ερωφίλη"
Μουσική: Νίκος Μαμαγκάκης
Βασισμένο στην ¨Ερωφίλη¨ του Γ. Χορτάτζη
Ερμηνεία: Σαβίνα Γιαννάτου

Εμμανουήλ Ροΐδης , Η Πάπισσα Ιωάννα


Εμμανουήλ Ροΐδης , Η Πάπισσα Ιωάννα 


Η Πάπισσα Ιωάννα
(Μυθιστόρημα)


Η Πάπισσα Ιωάννα θεωρείται το σημαντικότερο από τα έργα του Εμμανουήλ Ροΐδη και ένα από τα σπουδαιότερα ελληνικά μυθιστορήματα, το οποίο τελικά αφορίστηκε ως αντιχριστιανικόν και κακόηθες. Το έργο αυτό βρίθει παραπομπών και υποσημειώσεων και είναι στην ουσία ένα σατυρικό μυθιστόρημα, που ο συγγραφέας έρχεται σε ρήξη με την κρατούσα λογοτεχνική παράδοση, τον ρομαντισμό και την ενίσχυση του κύρους της Εκκλησίας.

Συγγραφέας: Εμμανουήλ Ροΐδης
Έτος πρώτης έκδοσης: 1866
Επιμέλεια έκδοσης: eBooks4Greeks.gr
Μέγεθος: 148 σελ. / 2.71 Mb
Μορφή: Pdf



Πατήστε το κάτωθι σύνδεσμο για να το διαβάσετε σε free e-book : 

http://www.ebooks4greeks.gr/%CE%B7-%CF%80%CE%AC%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%83%CE%B1-%CE%B9%CF%89%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B1


Πηγή: http://www.ebooks4greeks.gr/%CE%B7-%CF%80%CE%AC%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%83%CE%B1-%CE%B9%CF%89%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B1