Παρουσίαση ποιητικών συλλόγων : ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΡΑΥΤΟΠΟΥΛΟΥ Angie Raftopoulou '' Το λευκό των αλλοτινών μου Φεγγαριών '' - ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΤΑΥΡΑΚΑΚΗ Εύηχον- Εύλογον '' Είθισται το Μηδέν '' τις 29 Σεπτεμβρίου 2014 στις 7:00 μ.μ. ΤΖΩΡΤΖ 20 πλατεία Κάνιγγος στο χώρο εκδηλώσεων των εκδόσεων ''ΟΣΤΡΙΑ''
Απαγγελίες των ποιημάτων τους από τον Σκηνοθέτη και Ηθοποιό Λάζαρο Ανδριώτη.
Όπου οι δύο ποιητές αγκαλιάζουν τη συμμετοχή του στην παραπάνω εκδήλωση γράφοντας :
"ΓΙΑΤΙ Η ΗΜΕΡΑ ΜΕ ΤΕΤΟΙΟΝ ΦΙΛΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΦΩΤΕΙΝΗ....Lazaros Andriotis, Ο Άνθρωπος, ο ήθος ποιών, που αύριο θα μας κάνει την τιμή , να απαγγείλει με την μαγική, με την μαγευτική του την φωνή και κυρίως με την υπέροχή του την ψυχή τα ποίηματά μας....Ψυχή μου, το ποίημα αυτό αφιερωμένο σε εσένα, το ευχαριστώ μου ολίγιστο ομοιάζει, η αγάπη μου πολλή και αληθινή....................ΑΜΙΛΗΤΟΙ ΚΑΙΡΟΙ
Εύηχον- Εύλογον Αγγελική μου, πόσο τυχερός νοιώθω, πλάι μου σε έχω κι έγινε φως το όνειρο μου, Ποιήτρια μου υπέροχη, Κυρά μου αγαπημένη, Συντρόφισσα μου αγωνίστρια, Γυναίκα μου λατρεμένη, πάντα μαζί στον αγώνα...ΠΑΝΤΟΤΕ !!!
31 Αυγούστου στις 9:55 π.μ.
Angie Raftopoulou Εύηχον- Εύλογον , ΠΟΙΗΤΗ ΜΟΥ, Σ’ΑΓΑΠΩ.
Σ' αγαπώ, πάρε με..Βάλε με, στο πάντοτε, ως την ακινησία του χρόνου,
εκεί να καρτερώ σε μιά του σύμπαντος γωνιά , εσένα μόνο.
Σ' αγαπώ, πάρε με.Βάλε με, σε μιάς αχτίδας το τσεπάκι, σαν αστερόσκονη,
έστω, να μην σκορπίσω και χαθώ, εκεί να καρτερώ, εσένα μόνο.
Σ' αγαπώ, πάρε με.Βάλε με, στον δικό μας ουρανό , τον μυστικό ,τον άχρονο,
εκεί να καρτερώ, σε αρχαίου χορού , την κραυγή, εσένα μόνο.
Σ' αγαπώ, πάρε με.Βάλε με, στην φωνή σου, στην ανάσα σου, που με καίει στον λαιμό,
εκεί να καρτερώ, σε τραγωδίας, έξοδο, εσένα μόνο.
Σ' αγαπώ, πάρε με.Βάλε με, στο καθάριο χέρι σου, τον έμπιστο οδηγό, εκεί να καρτερώ,
στης καθάρσεως, το άπλετο φως ,εσένα μόνο.
Σ' αγαπώ, πάρε με.Βάλε με, στην στάχτη του κακού,
στο στάσιμο, του φωτός σου, χορό,
εκεί να καρτερώ ,στου τέλους την νέα αρχή εσένα μόνο.
Σ' αγαπώ, εκεί σε καρτερώ, στο λευκό ,που φυσά ,στο αιώνιο, την αγάπη!!!.......
31 Αυγούστου στις 10:24 π.μ. ·
Μεγέθυνση Εικόνας
ΡΑΥΤΟΠΟΥΛΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ
( ΟΣΤΡΙΑ ΒΙΒΛΙΟ )
Μάθετε περισσότερα για το βιβλιο
Ήθελα να μιλήσω… Πάντα μου, θέλω να μιλώ, έτσι, ξορκίζω την αφόρητη την μοναξιά μου… Ελάτρεψα τις συνομιλίες με όλων των ειδών τους φωτισμούς, ακόμα και με το απόλυτο σκοτάδι… Πόσο αγάπησα τον Άνθρωπο ! Πόσο αγαπώ με στίχους να του αφιερώνω απ’ το περίσσευμα ως το υστέρημα μου… Στα κλωνάρια που άνθισαν μύρισα την ελπίδα και έψαξα να βρω φωνές, να αξίζουνε της Ποίησης, να αγγίξουνε το χέρι… Χρώμα καρτερώ και ένα άγιο λευκό, την Ποίηση να αγγίξει…
"ΓΙΑΤΙ Η ΗΜΕΡΑ ΜΕ ΤΕΤΟΙΟΝ ΦΙΛΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΦΩΤΕΙΝΗ....Lazaros Andriotis, Ο Άνθρωπος, ο ήθος ποιών, που αύριο θα μας κάνει την τιμή , να απαγγείλει με την μαγική, με την μαγευτική του την φωνή και κυρίως με την υπέροχή του την ψυχή τα ποίηματά μας....Ψυχή μου, το ποίημα αυτό αφιερωμένο σε εσένα, το ευχαριστώ μου ολίγιστο ομοιάζει, η αγάπη μου πολλή και αληθινή....................ΑΜΙΛΗΤΟΙ ΚΑΙΡΟΙ
Πάρε τ’ αγέρι
μιά νυχτιά
και βάδισε
το κύμα
να δεις την
κοσμοχαλασιά
και το
βουβό το μνήμα.
Δεν ομιλούν
πια οι καιροί
δεν τραγουδάνε
τ’ άστρα
μονάχα οι
πικροί καημοί
γκρεμίσανε τα κάστρα.
Πάει το παραμυθάκι
πάει όλη η ζεστασιά
πνίγηκε πια η αγάπη
μέσα στην θολή
νυχτιά…
Άγγιξε η ψυχή το μαύρο
πέθανε το γιασεμί
μοίρασε τώρα η αλήθεια
θάνατο και προσμονή…
Και η μικρή μου η ψυχή
πονά και τυραννιέται
το θάμα πάντα καρτερεί
και τ’ όνειρο θυμιέται."
Αγγελική Ραυτοπούλου...
Ο Σκηνοθέτης και Ηθοποιός Λάζαρος Ανδριώτης
"Αφιερωμένο στον φίλο Σκηνοθέτη και Ηθοποιό Λάζαρο Ανδριώτη,
που μας τιμά με την φιλιά και την λάμψη του...
Τιμή μας μεγάλη η συμμετοχή του με απαγγελίες ποιημάτων μας
στην παρουσίαση των βιβλίων μας,
την Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου στις εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ, Τζωρτζ 20 Αθήνα.
Φίλε Λάζαρε, ο κόσμος σκοτεινιάζει,
μα εμείς επιμένουμε, με ανατολή ντυμένοι...
αυτό το τετράστιχο για εσένα φίλε...
Τα θεμέλια σου στήσε Άνθρωπε...
όχι στην απάτητη άμμο...
στην θάλασσα στήσε τα...
να κυματίζουν ανένταχτα..."
Σταυρακάκης Δημήτριος ( Εύλογος )
Παραθέτω κάτι ελάχιστο από την ποιητική- ερωτική συνομιλία-επιστολών των δύο ποιητών- συντρόφων :
ΜΙΑ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΕΡΩΤΙΚΗ, ΓΙΑΤΙ Ο ΕΡΩΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ,
ΑΚΡΟΠΑΤΩ. ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΤΑΥΡΑΚΑΚΗ..
Στο βλέφαρο
του ονείρου σου
ακροπατώ,
κεριού φλόγα
η ψυχή μου,
φτεροκοπώ,
ανάσα κρατώ,
μην σε ενοχλήσω.
Και έπειτα,
ξανά,
κρίκος
η πορεία μου
στα ίδια γυρνά
μονοπάτια.
Στα άλφα
και στα έψιλον,
στις λέξεις ,
που ψελλίζω.
στο βλέφαρο
του ονείρου σου
εκεί ,
που ψιθυρίζω,
λυτρωτικά,
το " σ' αγαπώ " ,
τον ήλιο σου
αγγίζω
τον συνοδοιπόρο
των χειλιών σου
στεναγμό.
Σιγή ,όλα τα σίγμα και τα μη.
Ακροπατώ μην σ' ενοχλήσω.....
Αγγελική Ραυτοπούλου, 2014, Εκδόσεις Όστρια — μαζί με Εύηχον- Εύλογον
Εύηχον- Εύλογον Αγγελική μου, πόσο τυχερός νοιώθω, πλάι μου σε έχω κι έγινε φως το όνειρο μου, Ποιήτρια μου υπέροχη, Κυρά μου αγαπημένη, Συντρόφισσα μου αγωνίστρια, Γυναίκα μου λατρεμένη, πάντα μαζί στον αγώνα...ΠΑΝΤΟΤΕ !!!
31 Αυγούστου στις 9:55 π.μ.
Angie Raftopoulou Εύηχον- Εύλογον , ΠΟΙΗΤΗ ΜΟΥ, Σ’ΑΓΑΠΩ.
Σ' αγαπώ, πάρε με..Βάλε με, στο πάντοτε, ως την ακινησία του χρόνου,
εκεί να καρτερώ σε μιά του σύμπαντος γωνιά , εσένα μόνο.
Σ' αγαπώ, πάρε με.Βάλε με, σε μιάς αχτίδας το τσεπάκι, σαν αστερόσκονη,
έστω, να μην σκορπίσω και χαθώ, εκεί να καρτερώ, εσένα μόνο.
Σ' αγαπώ, πάρε με.Βάλε με, στον δικό μας ουρανό , τον μυστικό ,τον άχρονο,
εκεί να καρτερώ, σε αρχαίου χορού , την κραυγή, εσένα μόνο.
Σ' αγαπώ, πάρε με.Βάλε με, στην φωνή σου, στην ανάσα σου, που με καίει στον λαιμό,
εκεί να καρτερώ, σε τραγωδίας, έξοδο, εσένα μόνο.
Σ' αγαπώ, πάρε με.Βάλε με, στο καθάριο χέρι σου, τον έμπιστο οδηγό, εκεί να καρτερώ,
στης καθάρσεως, το άπλετο φως ,εσένα μόνο.
Σ' αγαπώ, πάρε με.Βάλε με, στην στάχτη του κακού,
στο στάσιμο, του φωτός σου, χορό,
εκεί να καρτερώ ,στου τέλους την νέα αρχή εσένα μόνο.
Σ' αγαπώ, εκεί σε καρτερώ, στο λευκό ,που φυσά ,στο αιώνιο, την αγάπη!!!.......
31 Αυγούστου στις 10:24 π.μ. ·
Μεγέθυνση Εικόνας
ΡΑΥΤΟΠΟΥΛΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ
( ΟΣΤΡΙΑ ΒΙΒΛΙΟ )
Μάθετε περισσότερα για το βιβλιο
Ήθελα να μιλήσω… Πάντα μου, θέλω να μιλώ, έτσι, ξορκίζω την αφόρητη την μοναξιά μου… Ελάτρεψα τις συνομιλίες με όλων των ειδών τους φωτισμούς, ακόμα και με το απόλυτο σκοτάδι… Πόσο αγάπησα τον Άνθρωπο ! Πόσο αγαπώ με στίχους να του αφιερώνω απ’ το περίσσευμα ως το υστέρημα μου… Στα κλωνάρια που άνθισαν μύρισα την ελπίδα και έψαξα να βρω φωνές, να αξίζουνε της Ποίησης, να αγγίξουνε το χέρι… Χρώμα καρτερώ και ένα άγιο λευκό, την Ποίηση να αγγίξει…
 Μεγέθυνση Εικόνας ΣΤΑΥΡΑΚΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ( ΟΣΤΡΙΑ ΒΙΒΛΙΟ ) Μάθετε περισσότερα για το βιβλιο Η ευθύνη, είναι η οπτική της αληθείας… Είθισται, άλλωστε, το μηδέν, να αποκαλύπτεται ως σπουδαίον ενέχυρον απείρου, είθισται, οι παράλληλες γραμμές της ισοδυναμίας, να επιτρέπουν την επένδυση στο Εν. | |
Προτέρας καταστάσεως ίδιες εφιδρώσεις…
Κάτι σαν ακροατήριο που μηχανεύεται χαμογέλιο
για το τραγικόν της αφηγήσεως.
Κάτι σαν ροή ενηλίκου φαιδρότητος
στο κουρασμένο νεανικό βλέμμα.
Κι αυτή η ησυχία που κραυγάζει απούσα
των μεγαλόσχημων τίτλων
και των κλιμακωτών βάθρων.
Κάποια φτερά ανεξήγητα
μπόλιασαν τον νου
κι είδα γητειές να θανατώνουν κύκνους λευκούς
στο μισό σκοτάδι
και στο άλλο να αχολογεί
ο θρίαμβος του ερέβους.
Αυλαίες εγείραμε στους μονολόγους των σοφών.
Κι έτσι όπως αποσύρεται
το αγέρι από το προσκήνιο,
ομοιάζει νύχτα βιαστική στην δροσιά των προσώπων.
Έτσι, καθώς κι εχθές,
έβρεξε μοναξιά στον αντίλογο θάνατο μου…
Επανήλθε άπαρτη λες
η σκουριασμένη μήνις…
20.03.2010...Σταυρακάκης Δημήτριος ( Εύλογος )
