Σάββατο 4 Οκτωβρίου 2014

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΤΗΣ ΧΛΟΗΣ Ν. ΑΜΑΡΑΝΤΟΥ "ΜΕ ΤΗ ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ"




«ΜΕ ΤΗ ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ» ΤΗΣ ΧΛΟΗΣ Ν. ΑΜΑΡΑΝΤΟΥ


Υπό την αιγίδα του Ομίλου για την UNESCO Πειραιώς και Νήσων, θα παρουσιαστεί η δεύτερη ποιητική συλλογή της ποιήτριας και εικαστικού Χλόης Ν. Αμαράντου, με τίτλο «Με τη φωνή της καρδιάς» (Εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία).

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 4 Οκτωβρίου 2014 και ώρα 18.30μ.μ., στο Café-Restaurant “OASIS” στο Ζάππειο (είσοδος από Λεωφόρο Αμαλίας).

«Η Χλόη Ν. Αμαράντου είναι μια αξιόλογη δημιουργός, με σημαντική πορεία στο χώρο της Τέχνης και μέλος του Ομίλου για την UNESCO Πειραιά. Με τη δεύτερη –κατά σειρά- έκδοση της ποιητικής της συλλογής, η Χλόη Αμαράντου, αναδεικνύει ένα ακόμη ταλέντο της- αυτό της συγγραφής. Μέσα από την συλλογή της, η ποιήτρια μας προτρέπει να «λειτουργούμε» με γνώμονα τη φωνή της καρδιάς. Είμαι βέβαιος, ότι και με αυτή την δραστηριότητά της, η κ. Αμαράντου θα συγκεντρώσει τα θετικά σχόλια του κοινού, ως αποτέλεσμα της συστηματικής δουλειάς της», δήλωσε ο Πρόεδρος του Ομίλου για την UNESCO Πειραιώς και Νήσων και Αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ομίλων, Συλλόγων και Κέντρων UNESCO (WFUCA), για την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική κ. Ιωάννης Μαρωνίτης.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο Άκης Αγγελάκης, Σύμβουλος Συνθετικής Προσέγγισης, Συγγραφέας, Εκδότης και η Λίλιαν Παπαδοπούλου Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Ένωσης Ηπειρωτών Αγ. Δημητρίου «Το Κούγκι». Ποιήματα θα διαβάσουν οι ηθοποιοί Βαρβάρα Κυρίτση, Θεοδώρου Βασίλης, Μπακάρα Μαρία, Βασίλης Βασιλείου, Γεωργατσέλου Χρυσαυγή, Δεμένεγα Χριστίνα, Φραντζεσκάκη Δέσποινα, Ναούμ Παναγιώτα.

Τη βραδιά θα ντύσουν με τον χορό τους χορευτές της σχολής χορού ALMA DANZA ενώ την φωνή τους θα μας ταξιδέψουν τα παιδιά της χορωδίας «Άνθρωποι – Ένα».

Την εκδήλωση θα συντονίσει η Νατάσα Γκουτζικίδου, συγγραφέας – κοινωνιολόγος.

http://unescopireas.gr/index.php/el/news/2050-2014-09-26-21-41-42

Με τη φωνή της καρδιάς, Χλόης Ν. Αμαράντου. 35 ποιήματα, 16 πίνακες, και ένα CD με μελοποιημένους στίχους της ποιητικής συλλογής με μουσική του Γιώργου Πολύζου και ενορχήστρωση του Γιάννη Θάνου συνθέτουν το νέο βιβλίο της πολυτάλαντης Χλόης Ν. Αμαράντου που κυκλοφορεί στις 4 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία.

Με τη φωνή της καρδιάς της Χλόης Ν. Αμαράντου. 35 ποιήματα, 16 πίνακες, και ένα CD συνθέτουν το νέο βιβλίο της πολυτάλαντης Χλόης Ν. Αμαράντου που κυκλοφορεί  τις 4 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία και μπορείτε να το αγοράσετε στέλνοντας μήνυμα e-mail: ellinikiprotovoulia@gmail.com.
Πληροφορίες επίσης δείτε για τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία  :
Εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία
Με τη φωνή της καρδιάς, Χλόης Ν. Αμαράντου. 35 ποιήματα, 16 πίνακες, και ένα CD με μελοποιημένους στίχους της ποιητικής συλλογής με μουσική του Γιώργου Πολύζου και ενορχήστρωση του Γιάννη Θάνου συνθέτουν το νέο βιβλίο της πολυτάλαντης Χλόης Ν. Αμαράντου που κυκλοφορεί στις 4 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία.

Βιογραφικό της Χλόης Ν. Αμαράντου Προέδρου της ΝΙΚΟΣ ΑΜΑΡΑΝΤΟΣ ΚΟΜΜΩΤΙΚΗ
ΠΑΙΔΕΙΑ & ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ Α.Ε. και Γενική Διευθύντρια Σπουδών του ομίλου από το
Εθνικό Κέντρο Βιβλίου.
Χλόη Ν. Αμαράντου

Γεννημένη στην Αθήνα τον Μάιο του 1954. Απόφοιτος Λυκείου Αρσακείου Ψυχικού. Κάτοχος Ανώτερου Διπλώματος Γαλλικής Λογοτεχνίας & Αγγλικής Γλώσσας. Κάτοχος Κρατικών Πτυχίων: Αισθητικής, Κομμωτικής, των κάτωθι 6 Πτυχίων Μουσικής: Πιάνου, Ωδικής, Αρμονίας, Αντίστιξης, Αρμονίου, Μουσικής και Ηχητικής Τεχνολογίας & των κάτωθι Διπλωμάτων σεμιναρίων: Μουσικής για θέατρο, Ενορχήστρωσης, Μορφολογίας της Μουσικής και Αναλύσεις. Από το 1998 Πρόεδρος της ΝΙΚΟΣ ΑΜΑΡΑΝΤΟΣ ΚΟΜΜΩΤΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ & ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ Α.Ε. και Γενική Διευθύντρια Σπουδών από το 1989.

 Με τα γράμματα ασχολείται από το 1996 όπου έχει εκδώσει το πρώτο από τα δεκατρία βιβλία της που έχουν κυκλοφορήσει, εκ των οποίων τα δώδεκα αφορούν την εργασία της.

 Τον Δεκέμβριο του 2000 εκδόθηκε το πρώτο της CD: "Αμάραντα Όνειρα". Ακολούθησαν συναυλίες με συμφωνική ορχήστρα 25 μουσικών στο Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής του Δήμου Βούλας, στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο & παρουσιάσεις του CD της στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, στο Θέατρο του Δήμου Βούλας, στη Θύρα Τέχνης, στο Θέατρο REX κ.α. 

Το 2006 εκδίδεται η πρώτη ποιητική της συλλογή "Εικόνες Ζωής".

 Στις 09/5/2009 βραβεύεται για το ποίημα της με τίτλο "Μενεξέδες εφήμερη ομορφιά" στον 1ο λογοτεχνικό διαγωνισμό που προκήρυξαν η εφημερίδα Κηφισιά και η 1η Λέσχη Ανάγνωσης Κηφισιάς, το οποίο συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο με γενικό τίτλο "Μενεξέδες εφήμερη ομορφιά", Εκδόσεις Κηφισιά 2009. 

Στις 14/11/2009 λαμβάνει το 3ο βραβείο Ποίησης, του 4ου διαγωνισμού Ποίησης Βόλου για το ποίημά της "Αρχή ζωής" & το 2010 το 3ο Βραβείο στον 5ο διαγωνισμό ποίησης & στίχου Βόλου για το ποίημά της "Χορός". 

Επίσης, τον Σεπτέμβριο του 2012 λαμβάνει την 1η θέση στον διαγωνισμό ποίησης του περιοδικού "e-Charity" για το ποίημά της "Άνθρωποι-Ένα", - άρθρο του Νικόλα Βουκκαλή / Εκδότη του
e-Charity μπορείτε να διαβάσετε εδώ) - που έγινε για φιλανθρωπικό σκοπό & το 3ο Βραβείο Ποίησης Βόλου για το ποίημά της "Εικόνες Βροχής". 

Στις 04 & 05/06/2011 παρουσιάστηκε δραματοποιημένη η ποίησή της με μουσική της, με γενικό τίτλο "Αμάραντα όνειρα", στο Δήμο Αθηναίων, στο Πολιτιστικό Κέντρο Γκράβας, από τη θεατρική ομάδα του Δήμου Γαλατσίου. 

Έχει αποκτήσει το Πρώτο Βραβείο στον Παγκόσμιο Διαγωνισμό Body Painting το 1998 που έγινε στην Αθήνα με θέμα από την Ελληνική Μυθολογία "Μέδουσα". Είναι μέλος του Ομίλου για την UNESCO Τεχνών, Λόγου & Επιστημών Ελλάδος από τον οποίο έχει βραβευτεί το 2011. Ασχολείται με τη ζωγραφική συμμετέχοντας σε Εκθέσεις Εικαστικών & πλαισιώνει με μουσική της & ποίησή της διάφορες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις.

Παρασκευή 3 Οκτωβρίου 2014

Ιωακείμ Παπαχρόνης, Τινάζω φτερών απομεινάρια από τα λιανισμένα όνειρα...


Τινάζω φτερών απομεινάρια από τα λιανισμένα όνειρα και σηκώνομαι από ένα στρώμα με μαχαίρια. Φορώ πουκάμισο λευκό με τέλεια λαιμόκοψη, λεπίδα. Το μαύρο μου κουστούμι καλοραμμένο στα σπλάχνα μου. Άψογα δεμένη η θηλειά, σε κόμπο διπλό να συγκρατεί τις ανάσες μη γίνουν αναστεναγμοί. Σ’ ένα ποτήρι συγκατάβαση, στιλβώνεται αποβραδίς το χαμόγελό μου. Το φορώ και δοκιμάζω χαμόγελα. Με λίγες επικύψεις γυμνάζω την ηθική μου. Με τη γνωστή κασέτα τεστάρω την φωνή μου: ναι, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι. Όλα εντάξει. Με περιμένει μία καινούργια ημέρα. Κοιτάζω αδιάφορα το είδωλό μου στον καθρέφτη

" Μην κάνεις τον κόπο. Δεν έχεις αλλάξει στο ελάχιστο από την τελευταία φορά που μ αντίκρυσες. Καινούργια ημέρα,το ίδιο ψέμα. Στην κούφια πλευρά των ονείρων σου ξυπνάς ένας άγνωστος. Η μάσκα στο πλάι περιμένει. Απλώνεις την ψαρόκολλα. Τη φοράς. Και έτσι επανέρχεσαι. Οικείος, έτοιμος, καθημερινός. Βεβαίως, δεν καλύπτονται τελείως τα μάτια σου - σκαμμένοι, έτοιμοι λάκκοι που περιμένουν τους νεκρούς της ημέρας-, τα λασπωμένα χαρακώματα των χειλιών με τις σαρωμένες λέξεις. Και κάνεις πως ξεκινάς.Φυσικά με το προσωπείο σου για πρόσωπο. Βέβαια είναι λιγάκι υγρή η μασκούλα σου στην κοίλη πλευρά της, από τα μύχια δάκρυα που χύνεις και χύνεις. Μα εσύ συνεχίζεις. Ως αυτός που δεν ήσουν. Αυτός που δεν είσαι. Κι ίσως αυτός που ποτέ δεν θα 'σαι. Αξιοπρεπής πάντως. Καλοσιδερωμένος. Σαν κόψη ξυραφιού. Εκεί που βαδίζεις. Διακριτικά. Μη τύχει και φανούν οι σπάγκοι που σου χαρίζουνε τις στάσεις σου -συσπάσεις αισθημάτων-. Εκεί ισορροπείς. Εξωστρεφής. Γιατί αν σκύψεις μέσα σου, θα δεις να σαλεύουν οι πνιγμένοι. Εκεί αγωνιάς για να συρθείς.Προσεχτικά. Γιατί έχεις απομείνει μια επιφάνεια από λεπτό γυαλί. Και ξεραμένο χώμα. Αργά -αργά. Προσεχτικά, μη γείρεις και κοπείς. Και συντριβείς και σωριαστείς σε σβώλους. Χτυποκάρδια στην κόψη του ξυραφιού. Εκεί πρέπει να ζήσεις. Για τα απομεινάρια μιας ημέρας. Για μιαν ολόκληρη ζωή."

Κλείνω τα μάτια. Σφιχτά, αρνούμενος να δω άλλο. Κι ακόμη πιο σφιχτά τα δόντια να πνίξω την κραυγή που με πνίγει. Xέρια πιέζουν σα μέγγενη τους κροτάφους μου και με κρατούν καθηλωμένο. Δεν ξέρω αν είναι δικά μου ή του καθρέφτη.

" Ξέρω, το αληθινό –όσο κι αν είναι γεμάτο αγκάθια – μας είναι γνώριμο στα βάθη μας. Και κάθε υποψία πως έρχεται στην επιφάνεια μας τρομάζει, σαν κύμα που απειλεί να μας παρασύρει απ τη σιγουριά της άμμου που πιστεύουμε για στέρεη. Αλλά μέσα σου έχω αρχίσει να ασφυκτιώ. Ανυπόφορα πια. Γιατί πρέπει να κρύβεις το πρόσωπο σου κάθε που κάποια αλήθεια αντιφεγγίζει στις κουβέντες μας; Δες με και δες με καλά. Δεν είμαι εχθρός σου. Δε σου κανα τίποτε εγώ."

Ό,τι με έκαναν, ό,τι μου άφησα, μοιάζει στη μάνα μου την επιβίωση. Η μάσκα είναι κι αυτή μια λύση. Πώς θα διακινούμασταν με ραγισμένα πρόσωπα; Να τρομάζαμε και τους εαυτούς μας; Δε βλέπεις πόσοι γρονθοκοπούνε τον καθρέφτη μου, θέλοντας να εισχωρήσουν, ψάχνοντας μια θέση στην πίσω του όψη; Να επικρατήσουν, να διεκδικήσουν ένα κομμάτι μου από το σπασμένο μου είδωλο. Τι θες από μένα; Καλά συνηθίσαμε τη μάσκα. Άντε και γαμήσου, ανεύρετο μου είδωλο και καθρέφτισμα. Δεν είσαι παρά παραισθησιογόνο όνειρο, στις πυρετώδεις υποτροπές μου. Χτίζεις ένα γεφύρι κάθε βράδυ που καταρρέει ξυπνώντας στην πραγματικότητα. Μάρτυρας αυτόπτης του χαμού μου είσαι. Αν έχεις κότσια, θάψε με επιτέλους μέσα στα θεμέλια να στεριώσεις. Άντε πηδήξου λοιπόν ως τότε.

"Εγώ;;…"

Εσύ ναι, εσύ κι όλοι οι άλλοι. Εσύ, οι άλλοι και η Κόλαση σας. Άντε γαμηθείτε θεοί του φόβου και του θανάτου, μάσκες στην απελπισία μας, τρόμοι σκαλισμένοι στο μυαλό μας, δεν θέλω έναν τυφλό κυνηγό του κακού, τιμωρό ενός ανύπαρκτου παράδεισου. Θέλω τη ζωή μου εδώ. Επί της γης. Αντε γαμηθείτε ποιήματα, χάρτινα καραβάκια σέρνεστε στων δρόμων τα ρείθρα με το αίμα που κυλάει. Άντε γαμήσου αδηφάγε, που αλέθεις το μέλλον μας για να ταΐσεις τα γουρούνια σου, που στοιβάζεις τα όνειρα σε τρένα αόρατα οδηγώντας τα σ’ αθέατο θάνατο. Γαμήσου κι εσύ με την άπλετη θέα στην επαναστατική σου ομίχλη, όλοι οι ιδεολογικοί τραβεστί με σώμα από οιστρογόνα απληστίας, τέκτονες συνειδήσεων με ιδέες προκάτ γυψοσανίδες. Άντε γαμήσου πολιτικάντη, καρέκλα με δυο πόδια και πουγγί για ψυχή, που βγαίνεις στους δρόμους μας πρεζόνι για τη δόση εξουσίας σου, με στοκ ψεμάτων για κάθε περίσταση, να ξεπουλάς και τα παιδιά σου. Και συ το ίδιο, οπαδέ βολεμένε, με ορίζοντα την τρύπα του λαγουμιού σου, που από το σύρσιμο έχεις χωθεί βαθιά μέσα της. Άντε γαμήσου κατατρεγμένε Ελληναρά, κάθε εσύ και μια κερκόπορτα του Εφιάλτη, μοίρασες την πατρίδα σου λάφυρο σ' αιώνιους Πέρσες, κι ό,τι απέμεινε το λεηλάτησες κι αυτό μονάχος σου, νικητής της ήττας σου, μα τώρα που ο καθρέφτης σου ράγισε με πάταγο ψεμάτων, βλέπεις πόσο γνωστοί είμαστε εμείς οι άγνωστοι εισβολείς - καταπατητές του μέλλοντός σου. Και γαμηθείτε κι εσείς, φύλακες του ονειροκομείου που βιάζατε κρυφά στο άσυλο μια καθυστερημένη ελλαδίτσα, γελώντας που γένναγε παιδιά που δεν μπορούσε να τα θρέψει. Άντε γαμήσου φακελάκια, πιστέ στον όρκο του πλουτοκράτη, στρατηγέ, φορτωμένε κομματικά παράσημα, κι εσύ παροξύτονε άνθρωπε που αποθεώνεις το τεράστιο ξύλινο άλογο του προαναγγελθέντος χαμού σου έξω από την πύλη της ζωής σου, κι εσύ αργυρώνητε χαφιέ που εμπορεύεσαι τις τυφλές κραυγές της αγωνίας μας, κι εσύ αυτιστικέ καλλιτέχνη, που παίζεις το βιολί σου στην ορχήστρα του Τιτανικού μας. Γαμήσου κι εσύ μισαλλόδοξε πνευματικέ ταΐστρα του δικού σου φυράματος, μαύρε φάρε που ρίχνεις μαύρο φως, στη μαύρη θάλασσα αφήνοντας καράβια λευκά να τσακίζονται σ όλα τα αύριο. Άντε γαμήσου αντιδραστικέ μπαχαλάκια, κοπρόμυγα δραστήρια μονάχα στη σαπίλα που σε τρέφει. Άντε γαμήσου μπάτσε απόφυση του κλομπ σου, κι εσύ και όλα τα κουφάρια πρησμένα πνιγμένων συνειδήσεων.

"Μην παραπήρες φόρα και ξέχασες κανέναν άλλον να σου φταίει; Μην κρύβεσαι πίσω απ’ το θυμό σου κακομοίρη μου, κρυφέ ασφαλίτη του εαυτού σου, στη μούχλα του μυαλού που πουλάς προστασία στους εκπορνευμένους εαυτούς σου και χαίρεσαι να πνίγεις το άρωμα γιασεμιών καρδιών στη στυφή σου βαρβατίλα. Τι να πεις όμως όταν ποτέ δεν είσαι εσύ; Όταν όλα τα ψέματα σου έχουν ειπωθεί, όταν κατάντησες την αλήθεια σου κωφάλαλη; Άντε γαμήσου λοιπόν ΕΣΥ μαλάκα μπάτσε εαυτέ μου, που ενεδρεύεις στων ματιών τη γωνιά κάθε μου χτυποκάρδι, απαθή κλεπταποδόχε του κενού, συνωμότη του τίποτα, όταν άλλοι καταδικάζονται ερήμην σου σε θάνατο αργό εσύ είσαι ο δωσίλογος, φυγόδικε δραπέτη της μοίρας μου, τώρα που οι τοίχοι πλησιάζουν, νομίζεις θα ξεφύγεις; Άντε γαμήσου είδωλο και καθρέφτισμά μου, συνεπέστατο άδειο, λαθρεπιβάτη της ζωής σου, εσύ η παγίδα σου εσύ και το τυρί που σου έβαλες για να πιαστείς. Η εμποροπανήγυρη σου ήσουν. Που τέλειωσε. Θα αντέξεις το αβίωτο στη ζήση σου; Είσαι κουρασμένος, λες. Ναι. Σε καταλαβαίνω.Είναι εξαντλητικό να σκηνοθετείς τον ίδιο εφιάλτη κάθε μέρα. Να αναπαριστάς τη δολοφονία του εαυτού σου μπροστά στους μάρτυρες σου. Πώς τώρα να πάρεις στα χέρια τη σκιά του εαυτού σου; Που σπαρταράς κρεμασμένος στο στήθος εσύ από τη θηλιά των δικών σου χεριών. Και απ το ταβάνι τα κομμένα σου δάχτυλα να δείχνουνε εσένα. Να ξεκινήσεις σκέφτεσαι τη μέρα σου; Να πας πού ρε στον ύπνο σου; Με ποιον; «Χέρι με χέρι» με ποιους ρε αυτοακρωτηριασμένε; Α, ναι .. Να παραιτηθείς… Είναι ανώδυνο φαντάζεσαι με τη δικό σου απάθεια να υποφέρει ένας άλλος; Ανώδυνο νομίζεις μέσα στον ύπνο σου, τα παιδιά σου να ζούνε εφιάλτες; Αν ΕΤΣΙ ΝΟΜΙΖΕΙΣ,τότε ναι. Να παραιτηθείς. Κι εκείνα τα φτερά που τινάζεις κάθε πρωί απ’ τη μνήμη σου μην τυχόν και σου θυμίσουν ουρανό, ξέχνα τα οριστικά. Δεν είσαι εσύ για ύψη. Τρομάζει το πέταγμα βλέπεις. Σε ρίχνει ο αέρας. Σε προσ-γειώνει. Απότομα φορές. Μια ακόμα πέτρα, ανάμεσα στις πέτρες. Ακίνητη. Βαριά. Που σταθερά βυθίζεται στο χώμα. ΑΝ ΕΤΣΙ ΝΟΜΙΖΕΙΣ, να παραιτηθείς. Γιατί η ζωή δε θέλει ψίχουλα να ζήσει . Αλλά ψυχή. "

Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής Κενό αέρος του Αντώνη Θ. Παπαδόπουλου


Οι εκδόσεις Vakxikon.gr σας προσκαλούν την Παρασκευή 3 Οκτωβρίου 2014 στις 20:00
στην παρουσίαση της ποιητικής συλλογής Κενό αέρος του Αντώνη Θ. Παπαδόπουλου
στο βιβλιοκαφέ Έναστρον, Σόλωνος 101, Αθήνα.

Θα μιλήσουν οι:
Ελένη Καρασαββίδου, ποιήτρια, φιλόλογος και κριτικός λογοτεχνίας
Χριστίνα Λιναρδάκη, κριτικός λογοτεχνίας

Ποιήματα θα διαβάσει η ηθοποιός Μέμη Αναστασοπούλου

Εναστρον
ΣΟΛΩΝΟΣ 101, 10678 Athens, Greece

 https://www.facebook.com/events/362532260569368/?ref_dashboard_filter=upcoming 

Ο ποιητής Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος στο Λογοτεχνικό Εργαστήρι. Αναδημοσίευση από  http://tvxs.gr/news/biblio


Ο Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος γεννήθηκε στη Νίκαια του Πειραιά το 1945, και είναι Αχαιός στην καταγωγή. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και άσκησε τη δικηγορία από το 1971. Με την ποίηση ασχολείται από πολύ μικρός. Στίχους πρωτοδημοσίευσε στη φιλολογική σελίδα της εφημερίδας Η Βραδινή, που την επιμέλειά της είχε ο αξέχαστος Μπάμπης Κλάρας.

Το πρώτο του βιβλίο με ποιήματα εκδόθηκε, όταν ήταν 21 χρονών και είχε τίτλο Προβολή στον ήλιο(Αθήνα 1966). Πήρε μέρος από τα φοιτητικά του χρόνια στην έκδοση περιοδικών κοινωνικού προβληματισμού και δημοσίευσε πάνω από 200 κείμενα σε διάφορα έντυπα. Η έντονη κοινωνική του παρουσία θα τον αναδείξει σε σημαντικό στέλεχος του Αδέσμευτου Κινήματος Ειρήνης.

Είναι από τους πρώτους ποιητές, που συγκαταλέγονται στη γενιά του ’70, έχοντας περιληφθεί στην ανθολογία Νέα Γενιά των εκδόσεων Κέδρος. Είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών και αποτελούσε για αρκετά χρόνια μέλος του Διοικητικού της Συμβουλίου, ενώ την περίοδο 1993 - 1995 εξελέγη Γενικός Γραμματέας της. Είναι, επίσης, επίτιμο μέλος της Διεθνούς Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών και ιδρυτικό μέλος του Νέου Πνευματικού Κύκλου Καλλιθέας, όπου κατά την περίοδο 2001 - 2002 διετέλεσε Α’ Αντιπρόεδρός του.

Έχει κάνει πάνω από τριάντα διαλέξεις και έχει παρουσιάσει το έργο ή μεμονωμένα βιβλία αρκετών λογοτεχνών, αλλά και αρκετοί κριτικοί της νεότερης γενιάς έχουν ασχοληθεί με το έργο του σε διαλέξεις τους όπως και με αυτοτελείς εκδόσεις. Για το ποιητικό του έργο έχουν οργανωθεί εκδηλώσεις από πολλούς πνευματικούς φορείς, όπως ο Επιμορφωτικός Σύλλογος Παιανίας, η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών Ηλιούπολης, το περιοδικόΝέα Σκέψη, ο Νέος Πνευματικός Κύκλος Καλλιθέας κ.ά. Ποιήματά του έχουν περιληφθεί σε αρκετές ανθολογίες, όπως η Νέα Γενιά των εκδόσεων Κέδρος (1971), τωνΔικηγόρων Ποιητών του Π. Παναγιωτούνη (εκδόσεις Πιτσιλός), η Λογοτεχνία της Αχαΐας του Κ. Σταμάτη κ.ά.



Μιλήστε μας για το τελευταίο σας βιβλίο...

Πίστευα ότι η ποιητική συλλογή μου Κενό αέρος θα ήταν τυπικά και ουσιαστικά το τελευταίο μου βιβλίο, λόγω της ηλικίας μου. Γι’ αυτό, εκτός από ποιήματα, που είχα γράψει τον τελευταίο καιρό, όπως το ποίημα «H διαθήκη μου» συμπεριέλαβα σ’ αυτό και ποιήματα, που είχα γράψει παλαιότερα, όπως το ποίημα «O καινούργιος», που δεν είχαν συμπεριληφθεί σε προηγούμενα βιβλία μου, μα που θεωρώ ότι δικαιούνταν να συμπεριληφθούν σε κάποιο βιβλίο, αφού από κάθε άποψη, εξακολουθούν και σήμερα να με εκφράζουν τόσο σαν μορφή όσο και σαν περιεχόμενο όπως, πιστεύω ότι εξακολουθούν να εκφράζουν και τις συνθήκες, που βιώνουμε σήμερα. Διατηρώ και στο βιβλίο αυτό το ίδιο απλό ύφος, που χαρακτηρίζει την ποίησή μου μέχρι σήμερα και εξακολουθώ ακόμα να δείχνω την προτίμησή μου τόσο στον παραδοσιακό, όσο και στον ελεύθερο στίχο, αφού πιστεύω πως στην τέχνη γενικά, αν κάτι έχει αισθητική αξία, γίνεται διαχρονικό και έχει, όπως έχει πει και ο Μαρξ, «αιώνια ακτινοβολία».

Πως αναζητάτε την έμπνευση στα χρόνια της κρίσης;

Έχω τη γνώμη ότι για το από αισθητική άποψη άρτιο έργο δεν υπάρχουν καινούργια θέματα. Η θεματολογία ήταν, είναι και θα είναι η ίδια. Ο έρωτας, ο θάνατος, ο πόνος, η αδικία δεν ήταν παλιά θέματα, ούτε είναι καινούργια. Υπήρχαν και υπάρχουν και εξακολουθούν να αποτελούν πηγές έμπνευσης κάθε εποχής, ανεξάρτητα απ’ τα συγκεκριμένα γεγονότα απ’ τα οποία εκπήγασαν. Η σημερινή κρίση σίγουρα αποτελεί πηγή έμπνευσης, αφού μπορεί να εκκολάψει έντονα συναισθήματα στην καρδιά κάθε δημιουργού.

Ποια η σχέση σας με τη λογοτεχνία;

Πρωτόγραψα στίχους πριν κλείσω τα δέκα μου χρόνια. Ωστόσο οι συνθήκες δεν ήταν πάντοτε ευνοϊκές. Παρόλα ταύτα ποτέ δεν εγκατέλειψα το λογοτεχνικό και όχι μόνο βιβλίο. Πάντοτε διάβαζα και παράλληλα με την όποια άλλη κοινωνική μου δραστηριότητα (που δεν ήταν μικρή) έγραφα. Πιστεύω ότι η προσφορά μου σε όγκο τυπωμένων έργων δεν είναι ασήμαντη, αφού αριθμεί ήδη τα 12 βιβλία.

Μπορεί ένα καλό βιβλίο να «σώσει» την ψυχή μας;

Μπορεί να έχει επίδραση σε κάποια μεμονωμένα άτομα. Όχι σε μεγάλα κοινωνικά σύνολα. Πόσο «έσωσε» την ψυχή του γερμανικού ναζιστικού όχλου η ποίηση του Γκαίτε και η μουσική του Μπετόβεν; Και να πει κανείς ότι ήταν αμόρφωτοι; Όχι, βέβαια. Αυτό δεν σημαίνει ότι μετά το Άουσβιτς δεν αξίζει να ασχολούμαστε με τη λογοτεχνία. Ασχολούμαστε, όσοι ασχολούμαστε, γιατί έτσι μας αρέσει, γιατί το αισθανόμαστε σαν ανάγκη έκφρασης και είναι αξιοπαρήγορο ότι αυτό που αρέσει σ’ εμάς, αρέσει και σε άλλους, παίζοντας κάποιο ρόλο στη διαμόρφωση του ψυχικού τους κόσμου, άλλοτε μικρό, άλλοτε μεγαλύτερο, μα όχι ασήμαντο και αξιοκαταφρόνητο.

Τα επόμενα σχέδιά σας;


Είπα απαντώντας στο πρώτο σας ερώτημα ότι το τελευταίο βιβλίο μου Κενό αέρος θα ήταν κυριολεκτικά τελευταίο. Έπεσα έξω. Έχω ήδη γράψει μέσα στο τελευταίο εξάμηνο δύο συλλογές με τρίστιχα (χάι κου) και θέλω να πιστεύω ότι θα μπορέσω να τα χαρώ τυπωμένα στο άμεσο μέλλον.


* H ποιητική συλλογή του Αντώνη Θ. ΠαπαδόπουλουΚενό αέρος (εκδόσεις Vakxikon.gr 2014) θα βρίσκεται από τις 29 Σεπτεμβρίου στα ενημερωμένα βιβλιοπωλεία όλης της χώρας. Την Παρασκευή 3 Οκτωβρίου, στις 20.00, θα παρουσιαστεί στο Βιβλιοκαφέ Έναστρον (Σόλωνος 101 Αθήνα) από τις κριτικούς λογοτεχνίας Ελένη Καρασαββίδου και Χριστίνα Λιναρδάκη. Ποιήματα θα διαβάσει ο Θεοχάρης Παπαδόπουλος**. 
(**Ο γιος του επίσης ποιητής )

Πέμπτη 2 Οκτωβρίου 2014

Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής “Το Κορμί της Λύπης” της Νίκης Ταγκάλου από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή.


Την Παρασκευή 3 Οκτωβρίου και ώρα 20.00, στον Πολυχώρο Πολιτισμού Διέλευσις θα πραγματοποιηθεί η πρώτη παρουσίαση της ποιητικής συλλογής της Νίκης Ταγκάλου “Το Κορμί της Λύπης” από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή.

Την ποιήτρια θα προλογίσει ο συγγραφέας Νίκος Καραγεώργος.

Σάρκα και οστά στους στίχους θα δώσουν οι ηθοποιοί Κική Ψαράκη και Ιάκωβος Βέρδης.

"διέλευσις" Πολυχώρος Πολιτισμού
Πολυχώρος Πολιτισμού "διέλευσις" Λέσβου 15 και Πόρου, Κυψέλη, 112 56 Athens, Greece
21 0861 3739 Δείτε οδηγίες κατεύθυνσης





Το Κορμί της Λύπης
| Νίκη Ταγκάλου

Μια τολμηρή ποιητική συλλογή που θα συναρπάσει..




(κείμενο οπισθοφύλλου)




Ένα ήταν το κορμί που γονάτιζε

μπροστά σου και σε παρακαλούσε

να το δεις μέχρι το κόκαλο.

Εσύ δεν το έβλεπες και αυτό

μεταμορφωνόταν σε λύπη.






Κάποτε σε ένα κοριτσάκι έταξαν έναν παράδεισο.

Δεν είχε σημασία ποιος, σημασία είχε ότι τον πίστεψε ..

Η αθωότητα της έκανε λάθος και δεν ήταν καιροί πια 

για παιδιά.

Κάθε βράδυ κοιμόταν με το όνειρο αλλά ο 

παράδεισος δεν ερχόταν ποτέ όταν ξυπνούσε.

Έψαχνε απεγνωσμένα κάπου να πιστέψει..

Μπορούσατε να την κατηγορήσετε για αυτό;

Έψαχνε ανθρώπους σαν να έψαχνε 

θησαυρό σε άγονη γη.

Πέρασαν τα χρόνια και ανακάλυψε 

ότι τον παράδεισο τον είχε μέσα της 

δεν έβρισκε όμως άνθρωπο να τον μοιραστεί.

Δεν ζητούσε πολλά, ζητούσε όμως κάτι "ακριβό".

Ήταν υπέροχο για εκείνην να λέει "σ'αγαπώ",

όμως κάθε φορά που ξεστόμιζε αυτή τη λέξη,

γυρνούσε πίσω και την τεμάχιζε !

ΝΙΚΗ ΤΑΓΚΑΛΟΥ
"Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΤΗΣ"





Νίκη Ταγκάλου "Αγάπη... ώρα μηδέν"




(γνωρίστε τη συγγραφέα)

Η Νίκη Ταγκάλου γεννήθηκε το 1975 στον Πειραιά όπου και ζει μέχρι σήμερα. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της σε σχολή Φωτογραφίας κι εργάστηκε για έναν χρόνο στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ως φωτογράφος. Έκτοτε δουλεύει στον ιδιωτικό τομέα ασχολούμενη με τις Δημόσιες σχέσεις. Η «Μάχη Ερώτων» * αποτελεί την πρώτη της συγγραφική προσπάθεια, (σε μορφή e-book) η οποία μεταφράστηκε στα Αγγλικά και κυκλοφόρησε σε Αμερική, Αγγλία, Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία, Ιαπωνία, Κίνα, Καναδά, Βραζιλία και Ινδία. H δεύτερη ποιητική συλλογή «Ψυχές από Μολύβι» διατίθεται δωρεάν στο internet αποκλειστικά από την texni.org .

Τον Σεπτέμβριο του 2013 κυκλοφόρησε σε έντυπη μορφή η τρίτη της ποιητική συλλογή «EΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΙΩΠΗΣ» από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή.
(βλ. σχετική δημοσίευση :  http://tehneskaigrammata.blogspot.gr/2014/03/2013.html )

 Εχει τιμηθεί επίσης με: -ΒΡΑΒΕΙΟ «ΣΟΦΟΚΛΗΣ» στον 1o Παγκόσμιο Διαγωνισμό Ποίησης «ΜΑΝΩΛΗ ΑΛΥΓΙΖΑΚΗ» στο Ιnter-national Art Academy -Α΄ ΒΡΑΒΕΙΟ ΦΕΜΙΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ στα ΣΙΚΕΛΙΑΝΑ 2013 -Α΄ ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ στα ΣΙΚΕΛΙΑΝΑ 2013
Επιπλέον, έχει δημοσιεύσει πλήθος κειμένων σε διαδικτυακά λογοτεχνικά περιοδικά.

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2013) Επανάσταση σιωπής, Εκδόσεις Πηγή
(2012) Lovers Battle, uPublish
(2012) Μάχη ερώτων, uPublish


Πηγές .

http://www.pigi.gr/

https://www.facebook.com/events/1502327426678597/?unit_ref=related_events

http://www.biblionet.gr/author/


Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής “Το Κορμί της Λύπης” της Νίκης Ταγκάλου

Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής “Το Κορμί της Λύπης” της Νίκης Ταγκάλου από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή.



Την Παρασκευή 3 Οκτωβρίου και ώρα 20.00, στον Πολυχώρο Πολιτισμού Διέλευσις θα πραγματοποιηθεί η πρώτη παρουσίαση της ποιητικής συλλογής της Νίκης Ταγκάλου “Το Κορμί της Λύπης” από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή.

Την ποιήτρια θα προλογίσει ο συγγραφέας Νίκος Καραγεώργος.

Σάρκα και οστά στους στίχους θα δώσουν οι ηθοποιοί Κική Ψαράκη και Ιάκωβος Βέρδης.


"διέλευσις" Πολυχώρος Πολιτισμού
21 0861 3739
Πολυχώρος Πολιτισμού "διέλευσις" Λέσβου 15 και Πόρου, Κυψέλη, 112 56 Athens, Greece
Δείτε οδηγίες κατεύθυνσης





Το Κορμί της Λύπης
| Νίκη Ταγκάλου


Μια τολμηρή ποιητική συλλογή που θα συναρπάσει..




(κείμενο οπισθοφύλλου)




Ένα ήταν το κορμί που γονάτιζε

μπροστά σου και σε παρακαλούσε

να το δεις μέχρι το κόκαλο.

Εσύ δεν το έβλεπες και αυτό

μεταμορφωνόταν σε λύπη.















Κάποτε σε ένα κοριτσάκι έταξαν έναν παράδεισο.
Δεν είχε σημασία ποιος, σημασία είχε ότι τον πίστεψε ..
Η αθωότητα της έκανε λάθος και δεν ήταν καιροί πια 
για παιδιά.
Κάθε βράδυ κοιμόταν με το όνειρο αλλά ο 
παράδεισος δεν ερχόταν ποτέ όταν ξυπνούσε.
Έψαχνε απεγνωσμένα κάπου να πιστέψει..
Μπορούσατε να την κατηγορήσετε για αυτό;
Έψαχνε ανθρώπους σαν να έψαχνε 
θησαυρό σε άγονη γη.
Πέρασαν τα χρόνια και ανακάλυψε 
ότι τον παράδεισο τον είχε μέσα της 
δεν έβρισκε όμως άνθρωπο να τον μοιραστεί.
Δεν ζητούσε πολλά, ζητούσε όμως κάτι "ακριβό".
Ήταν υπέροχο για εκείνην να λέει "σ'αγαπώ",
όμως κάθε φορά που ξεστόμιζε αυτή τη λέξη,
γυρνούσε πίσω και την τεμάχιζε !
ΝΙΚΗ ΤΑΓΚΑΛΟΥ
"Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΤΗΣ"





Νίκη Ταγκάλου "Αγάπη... ώρα μηδέν"


(γνωρίστε τη συγγραφέα)

Η Νίκη Ταγκάλου γεννήθηκε το 1975 στον Πειραιά όπου και ζει μέχρι σήμερα. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της σε σχολή Φωτογραφίας κι εργάστηκε για έναν χρόνο στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ως φωτογράφος. Έκτοτε δουλεύει στον ιδιωτικό τομέα ασχολούμενη με τις Δημόσιες σχέσεις. Η «Μάχη Ερώτων» * αποτελεί την πρώτη της συγγραφική προσπάθεια, (σε μορφή e-book) η οποία μεταφράστηκε στα Αγγλικά και κυκλοφόρησε σε Αμερική, Αγγλία, Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία, Ιαπωνία, Κίνα, Καναδά, Βραζιλία και Ινδία. H δεύτερη ποιητική συλλογή «Ψυχές από Μολύβι» διατίθεται δωρεάν στο internet αποκλειστικά από την texni.org .

Τον Σεπτέμβριο του 2013 κυκλοφόρησε σε έντυπη μορφή η τρίτη της ποιητική συλλογή «EΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΙΩΠΗΣ» από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή.
(βλ. σχετική δημοσίευση :  http://tehneskaigrammata.blogspot.gr/2014/03/2013.html )

 Εχει τιμηθεί επίσης με: -ΒΡΑΒΕΙΟ «ΣΟΦΟΚΛΗΣ» στον 1o Παγκόσμιο Διαγωνισμό Ποίησης «ΜΑΝΩΛΗ ΑΛΥΓΙΖΑΚΗ» στο Ιnter-national Art Academy -Α΄ ΒΡΑΒΕΙΟ ΦΕΜΙΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ στα ΣΙΚΕΛΙΑΝΑ 2013 -Α΄ ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ στα ΣΙΚΕΛΙΑΝΑ 2013
Επιπλέον, έχει δημοσιεύσει πλήθος κειμένων σε διαδικτυακά λογοτεχνικά περιοδικά.


Ταγκάλου, Νίκη




Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2013) Επανάσταση σιωπής, Εκδόσεις Πηγή
(2012) Lovers Battle, uPublish
(2012) Μάχη ερώτων, uPublish



Πηγές .
http://www.pigi.gr/
https://www.facebook.com/events/1502327426678597/?unit_ref=related_events
http://www.biblionet.gr/author/

Τετάρτη 1 Οκτωβρίου 2014

ΕΡΩΤΑ ΠΡΟΔΟΤΗ! της ΜΑΡΙΟΝ ΜΙΝΤΣΗ


ΕΡΩΤΑ ΠΡΟΔΟΤΗ! της ΜΑΡΙΟΝ ΜΙΝΤΣΗ

Είχαν περάσει δέκα χρόνια από τότε. Από την αποφράδα εκείνη νύχτα που είπαμε το στερνό αντίο, σε μιαν αγάπη ακριβή!
Το ‘’πώς’’ και το ‘’γιατί’’ μην το ρωτάς. Στην έναρξη και το κλείσιμο μιας ερωτικής αυλαίας, δεν έχει θέση το γιατί. Το μαγικό ραβδί υπάρχει μόνο που θα σου φέρει κάποιαν απρόσμενη στιγμή ,έναν άνθρωπο κοντά κι ύστερα, ερήμην σου θα σου τον πάρει.
Και μου τον πήρε. Σα δώρο όμως, ίσως και σαν κατάρα, μου άφησε την προσμονή.
Κι ένα πρωϊ, εντελώς τυχαία τον συνάντησα στον δρόμο.
Κοντοστάθηκα. Κοντοστάθηκε και κείνος με την ηδονική αμηχανία να ανιχνεύει, ό,τι είχε απομείνει.
Δώσαμε τα χέρια. Δώσαμε της στερνής μας γνώσης το φιλί και σαν ξένοι υποσχεθήκαμε… εις το επανιδείν.
Και μια νύχτα ιστορική, μου τηλεφώνησε την ώρα και τη μέρα που μου είχε υποσχεθεί.
-Έλα, μου είπε, σε δυο ώρες θα είμαι ελεύθερος, θέλεις να έρθω να σε πάρω;
Αν ήθελα; Ήθελα και τίποτ΄άλλο; Δέκα χρόνια καρτερούσα στη λίστα αναμονής.

Άρχισα να τρέχω με βήματα σημειωτόν. Πώς να διασχίσω τούτον τον αιώνα μέσα σε μια στιγμή! Μπάνια αρώματα και σεσουάρ σε μια προσπάθεια να φυτέψω ‘’άνθη στο χάσμα που είχε ανοίξει ο σεισμός’’
Άνοιξα την ντουλάπα μου. Τόσα ρούχα μέσα και να μην βρίσκω ούτε ένα.
Το μίνι θα φορέσω, να είμαι ερωτική. Α, πα- πα, αυτός είναι ικανός, αλά παλαιά, να μου κάνει σκηνή ζηλοτυπίας.


Α, να, παντελόνι θα φορέσω. Ούτε, ούτε, απόψε πρέπει να είμαι μια οικοδέσποινα κομψή. Φόρεσα ένα μαύρο φόρεμα με ελκυστικό σκίσιμο στην πλάτη και στο βλέμμα, το μακιγιάζ της προσμονής.

Κοίταξα το ρολόι. 11 παρά κάτι, σε λίγο θα είναι εδώ!!! Έτρεξα στους χώρους της υποδοχής και άναψα όλα τα κεριά. Όρμησα στο μπαρ κι ετοίμασα ποτήρια, παγάκια και ποτά, βάζοντας το πιο αντιπροσωπευτικό τραγούδι που θα μπορούσε να τον υποδεχτεί.

’’Ο Άγγελος μου, ό Άνθρωπος μου, ο Θάνατός μου, Εσύ’’

Έριξα μια γενική ματιά. Η εξωτερική μου τάξη σε μονομαχία με την εσωτερική μου αταξία, όταν άκουσα το ασανσέρ.
Αυτός είναι. Κοιτάχτηκα στον καθρέπτη. Ιδρώτας, λαχτάρα, καρδιοχτύπι ,μεταμέλειες, σε έναν εμφύλιο πανικό για το ποιος θα είναι ο νικητής.
Αχ τι κρίμα! Το ασανσέρ σταμάτησε στον επάνω όροφο που είχανε βεγγέρα.
Τα κεριά τώρα είχαν γίνει ένα με τα κηροπήγια, όταν…
όταν χτύπησε το κουδούνι μου, πρίμο σεκόντο με την σειρήνα της καρδιάς μου, στην μπαλάντα των μελλούμενων.
Μια φευγαλέα ματιά πάλι στον καθρέπτη, που έδειχνε την αλαφιασμένη λάμψη, αγκαλιά με το τρέμουλο της ταραχής. Έριξα πάνω μου το πιο ερωτικό χαμόγελο και άνοιξα την πόρτα με τα χέρια υψωμένα στο βλέμμα του ουρανού, ενώ στα χείλη έτοιμη,

‘’μια λέξη μόνο: Σ΄αγαπάω’’

Αμάν!!!! Αμάν αμάν… εκείνος ο ωραίος άντρας πώς χόντρυνε και κόντυνε έτσι ξαφνικά; Με μιας, κλείδωσα το χαμόγελο στον ουρανίσκο και ξεκλείδωσα τα βλέφαρα να εξηγήσω αυτήν την αυταπάτη.
Όχι, δεν έκανα λάθος. Ήταν ένα κολλητό μου φιλαράκι που μου χτυπούσε ανεπίτρεπτα την πόρτα, το μοιραίο εκείνο δευτερόλεπτο που άλλον καρτερούσα.

-Τι θες εσύ εδώ; Εξαφανίσου, περιμένω κόσμο, είπα συνωμοτικά και έκλεισα την πόρτα. Αστραπιαία την ξανάνοιξα να αφουγκραστώ μήπως ο άλλος ανέβαινε από την σκάλα, ενώ τραβούσα αυτόν απ΄το μανίκι.
-Μα καλά, πώς το έκανες εσύ αυτό; Χτυπάς την πόρτα του σπιτιού μου τέτοιαν ώρα, δίχως ένα τηλεφώνημα, ενώ με το άλλο χέρι τον έσπρωχνα στο ασανσέρ, μήπως ο ''έρωτας'' παρουσιαστεί ξαφνικά μπροστά μου.

-Τι σου συμβαίνει κορίτσι μου, μου είπε εκείνος στοργικά, χαϊδεύοντάς μου τα μαλλιά που στάλαζαν απελπισία. Δεν σου τηλεφώνησα στις 9 και σου είπα ότι σε 2 ώρες θα έρθω να σε πάρω;

Και τι??? Τι, τι τι? Ήσουνα εσύ? Όχιιιιιιι, πες μου ότι δεν ήσουνα εσύ…θα τρελαθώ!
΄Ηθελα να πάθω εγκεφαλικό, να κλάψω, να ουρλιάξω, με την απάτη αυτής της φαντασίας.
Η δύναμη της αυθυποβολής, με είχε εξαπατήσει, σε τέτοιο βαθμό, ώστε να ακούω άλλον στο τηλέφωνο και να νομίζω, ότι ήταν αυτός που καρτερούσα!

Με την κώφωση στο τύμπανο και στο μάτι μου την τύφλα, έκλεισα τη μπλόφα της ψυχής μου πίσω μου κι έκανα Βουτιά, στην Τελευταία Γουλιά της Υστερίας.


Τώρα κάθομαι και γράφω. Να γράψω, τι;
Άμα χάσεις τη στιγμή, ο ουρανός θα κλάψει.
Η φαντασία της ζωής, την πένα μου έχει θάψει.

-Αχ βρε έρωτα προδότη… έχεις ποτέ σου ερωτευτεί?
Εμ, γι΄αυτό είσαι άπονος και τόσο σαδιστής…
τα τόξα σου με μέλι τα αλείφεις,
ενώ στο βάθος κρύβεις το κεντρί.

Να σου πετάξω εγώ το βέλος στο μεδούλι της ψυχής
κι ύστερα με σαρκασμό να σου φωνάξω…
Άντε και σιχτίρ…





ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΣΑΛΟΝΙ

Ρωμανός ο Μελωδός

Ο Άγιος Ρωμανός ο Μελωδός
Ο Άγιος Ρωμανός, γνωστός και ως Άγιος Ρωμανός ο Μελωδός είναι από τους γνωστότερους ελληνικούς υμνογράφους , αποκαλούμενος και ως "Πίνδαρος της Ρυθμικής Ποίησης». Άκμασε κατά τη διάρκεια του έκτου αιώνα, που θεωρείται ότι είναι η "Χρυσή Εποχή" της βυζαντινής υμνογραφίας. Ο Ρωμανός ο Μελωδός θεωρείται κορυφαίος ποιητής και υμνογράφος της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Γεννήθηκε στην Έμεσα της Συρίας πιθανώς τον 6ο αιώνα. Στη Βηρυτό έκανε τις σπουδές του και στα χρόνια τής βασιλείας του Αναστασίου του Α' ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη, όπου και υπηρέτησε στο ναό της Αγίας Σοφίας.

Το όραμα του Ρωμανού του Μελωδού (Codex Vaticanus graecus 1613)
Μετά την παταγώδη αποτυχία του σαν ψάλτης στον εσπερινό των Χριστουγέννων αποσύρθηκε στη μονή τής Θεοτόκου των Κύρου. Εκεί, σύμφωνα με το Μηνολόγιο του Βασιλείου η Θεοτόκος του έδωσε το χάρισμα της σύνθεσης ύμνων. Τότε έγραψε το κοντάκιο των Χριστουγέννων με το γνωστό προοίμιο: «Ἡ Παρθένος σήμερον / τὸν ὑπερούσιον τίκτει / καὶ ἡ γῆ τὸ σπήλαιον / τῷ ἀπροσίτω προσάγει...».

Σύμφωνα με το συναξαριστή ο Ρωμανός έγραψε χίλιες περίπου συνθέσεις από τις όποιες διασώθηκε μόνο το ένα δέκατο. Πολυποίκιλα τα θέματά του. Ύμνησε όλους σχεδόν τους Αγίους και τις εορτές της Χριστιανικής Εκκλησίας. Ανεξάντλητος στις συλλήψεις και στον πλούτο ιδεών, γνωρίζοντας τον τρόπο να προσδίνει πρωτοτυπία ακόμη και στα πιο κοινά θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κανείς θέματα. Τα πρόσωπα των Αγίων αλλά και της Παναγίας και του Χριστού παρουσιάζονται απόλυτα ζωντανά χωρίς τίποτα το νεκρικό ή απόκοσμο.

Η ποίηση του Ρωμανού του Μελωδού εκφράζει την ίδια την εποχή του, τους πόθους και τις ελπίδες εκείνων των ανθρώπων. Γι΄ αυτό και το έργο του δεν εξετάζεται μόνο από θρησκευτικής άποψης ή λογοτεχνικής αλλά και ιστορικής και λαογραφικής. Η γλώσσα του απλή, χωρίς στόμφους και όπου παρουσιάζεται ρητορική μακρολογία επειδή έτσι επιβαλλόταν από την ανάγκη των τότε λειτουργικών πλαισίων, αυτή γίνεται χωρίς να κουράζει. Γενικά οι φράσεις του περιέχουν μια πλαστικότητα, μεστή νοημάτων κατά μια άψογη τεχνική όπως παραδέχονται ειδικοί.

Ο Ρωμανός δε δίνει μέσα από το έργο του σαφείς πληροφορίες για τη ζωή του, για αυτό κατά καιρούς υποστηρίχτηκαν διάφορες απόψεις ότι ήταν πρεσβύτερος, εκκλησιέκδικος, κήρυκας. Το βεβαιότερο είναι ότι χειροτονήθηκε Διάκονος. Πέθανε γύρω στο 560 μ.Χ. Για τη μεγάλη του προσφορά στη χριστιανική υμνογραφία ονομάστηκε Πίνδαρος τής εκκλησιαστικής ποίησης. Ή Εκκλησία γιορτάζει τη μνήμη του την 1η Οκτωβρίου.

Ο Ρωμανός χρησιμοποίησε το ποιητικό εκείνο είδος πού λέγεται εκκλησιαστικός Ύμνος και του χάρισε την τελειότερη μορφή. Ο Ύμνος αποτελείται από το Κοντάκιον (προσόμοιον ή κουκούλιον), τους Οίκους και το Εφύμνιον και στηρίζεται πάνω στο νόμο της Ισοσυλλαβίας και ομοτονίας. Μαζί με το ποιητικό κείμενο συνέθετε ο ίδιος και τη μουσική ή έδενε το νέο ποίημα πάνω σε παλιότερη μουσική σύνθεση. Θεματικά τα έργα του αναφέρονται περισσότερο σε γεγονότα της ζωής του Χριστού και σε ιερά πρόσωπα της Γραφής, όπως και σε βίους άγιων.

Το είδος αυτό της ποίησης κυριαρχεί και σήμερα στην εκκλησιαστική ποίηση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
ΚΟΥΡΕΜΠΕΛΕΣ, ΙΩΑΝΝΗΣ, Η ΧΡΙΣΤΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΡΩΜΑΝΟΥ ΤΟΥ ΜΕΛΩΔΟΥ ΚΑΙ Η ΣΩΤΗΡΙΟΛΟΓΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ, Διδακτορική διατριβή, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), Σχολή Θεολογική, Τμήμα Θεολογίας, 1998

Πηγή : http://el.wikipedia.org/wiki/