Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής "Αναδυόμενο Εγώ" της Ανδρονίκης Ατζέμογλου

Οι εκδόσεις Όστρια και η Ανδρονίκη Aτζέμογλου σας προσκαλούν στην παρουσίαση της ποιητικής συλλογής "Αναδυόμενο Εγώ" την Κυριακή 2 Νοεμβρίου 2014 και ώρα 7:00 μμ στο
Ελληνικό Κέντρο Ερευνών Ήχου Μουσικής & Λόγου
3ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 130 - ΑΘΗΝΑ
με ομιλητές τον δημοσιογράφο - συγγραφέα Ιωάννη Παρασκεύοπουλο, την ζωγράφο συγγραφέα Μαίρη Γκαζιάνη (απαγγελία) και τον τραγουδιστή Βασίλη Διαμάντη (απαγγελία - τραγούδι).
Στο πιάνο η καθηγήτρια ωδείου Ελένη Μπελιμπασάκη.
Σε πρώτη εκτέλεση το νέο τραγούδι του συνθέτη-τραγουδιστή Νίκου Παπαδόπουλου με στίχους της ποιήτριας Νίκης Ατζέμογλου.

https://www.facebook.com/events/822910481093957/?ref_dashboard_filter=upcoming
 

Καταδύθηκα στο Είναι το Κέντρο του Παντός και Αναδύθηκα συνειδητά, στην Απόλυτη Αγάπη.
Κύκλος είναι η ζωή και σε γυρίζει από την χαρά στην λύπη. Ανάδυσε το εγώ,από την σπηλιά του κάβου της ψυχής του,δες τι του λείπει βρεγμένο από τις λύπες, λούσε το στο φως του φεγγαριού. Τύλιξτο με ελπίδα,πίστη αγάπη,δύναμη.
Αποκάλυψη με τα φτερά αγγέλου.
Πέταξε το σε βήμα παραδείσου,μην σου τσακίσει ποτέ ξανά στον ύφαλο της αβύσσου.

Ανδρονίκη Ατζέμογλου

Ευχαριστώ θερμά,για την επιμέλεια της δεύτερης ποιητικής μου συλλογής Αναδυόμενο Εγώ,αποτελούμενη από 97 ποιήματα και 17 πίνακες- εικόνες, στηριζόμενη από το Ελληνικό Ινστιτούτο Πολιτισμού, με υπεύθυνο τον κ. Sandi Νικολαρέα, ζωγράφο-συγγραφέα και τον κο Τζαννετάτο Παναγιώτη, ποιητή και την αιγίδα της Unesco Πειραιά και Νήσων, με Πρόεδρο τον κ Ιωάννη Μαρωνίτη, που είναι μια συνέχεια της πρώτης ποιητικής μου συλλογής Κατάδυση στο Είναι, Εκδόσεις Αύρα,τον δημοσιογράφο και συγγραφέα του βιβλίου Άγιος Άθεος, Ιωάννη Παρασκευόπουλο.
Τη ζωγράφο Ειρήνη Πέννα,για την προσφορά του έργου μπούστο της , για το εξώφυλλο του βιβλίου.
Τον ζωγράφο- και της Πανελλήνιας Ένωσης Λόγου και Τέχνης-ΠΕΛΤ, Γεώργιο Λένη για τον πίνακά του, Φτερούγες στο Άπειρο και ακρόπρωρο σκάφους,η Αθήνα της νύχτας,του Λάμπρου Κατσώνη.Αύγουστος 2014 στη νήσο Κέα-Τζια.
Τη ζωγράφο Δέσποινα Κουβάτσου ,για τους θαλασσινούς της πίνακες. Καλαίς ποίηση και Ανάσα.
Τον εκδοτικό οίκο Όστρια και τον εκδότη Iωάννη Κοτσαφτόπουλο και συνεργάτες, για την έκδοση και την σελιδοποίηση.
Την γραφίστα φίλη, Μάρθα Γιαννακοπούλου για τον σχεδιασμό του εξώφυλλου και των εικόνων του βιβλίου.
Για τα βίντεο της δεύτερης ποιητικής της συλλογής,Αναδυόμενο Εγώ, τον Αθανάσιο Τσόγκα και τις
προσκλήσεις,αφίσες,πρόγραμμα.
Τους καλλιτέχνες- φίλους που θα πλαισιώσουν την βραδιά.Τον δημοσιογράφο-συγγραφέα Ιωάννη Παρασκευόπουλο,την Μαίρη Γκαζιάνη ,ζωγράφο-συγγραφέα.Τον Βασίλη Διαμάντη,τραγουδιστή και την Ελένη Μπελιμπασάκη καθηγήτρια ωδείου στο πιάνο.
Τον τραγουδιστή-συνθέτη Νίκο Παπαδόπουλο για την σύνθεση τραγουδιών με στίχους μου Αστερόσκονη γης,Επίγειος Ουρανός,Μεθυσμένη Βουτιά.
ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΡΕΥΝΩΝ,ΗΧΟΥ,ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΥ,ΓΙΑ ΤΗ ΖΕΣΤΗ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ ΤΟΥ.
Τους καλλιτέχνες ζωγράφους Μαίρη Γκαζιάνη (συγγραφέα , Σπύρο Γεωργά και την Εύα Πελεκίδου για την προσφορά πινάκων τους σε βίντεο για ποιήματα της δεύτερης ποιητικής μου συλλογής.

Niki Atzemoglou

Τίτλος: ΑΝΑΔΥΟΜΕΝΟ ΕΓΩ
Σειρά : ΠΟΙΗΣΗ
Συγγραφέας: ΑΤΖΕΜΟΓΛΟΥ ΑΝΔΡΟΝΙΚΗ
Από τις Εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ.
Σελίδες 112
Σχήμα 17Χ24 ΕΓΧΡΩΜΟ

...Τις βούλιαξα στα βάθη, της ψυχής μου τα άνθη.
Τις πάλεψα με το κύμα να γίνουνε ποίημα.
Eίμαι πεζό στο βήμα.
Και βύθισα την ψυχή μου στην θάλασσά μου.
Τον ουρανό είχα για φύλακά μου
και έτρεξα την κούρσα σε μίλι παραδείσου
και πέταξα στην πύλη αβύσσου.
Πνίγηκα στο μαύρο,ντύθηκα λευκό.
Tα φτερά μου χτύπησα για να σωθώ.
Και να μαι πεζή βουτάω στο κύμα.
Την ψυχή μου βρέχω, με αυτό το ρήμα.
Στο είναι βουτάω γοργόνα που τσαλαβουτάω
και βρέχω τις λέξεις αρμύρες γεμάτες,
ποτέ ίδιες μα πάντοτε σταράτες.
Είμαι γοργόνα που αναζητάει τα βάθη που όλο φυλάει,
ψάρι που σπαρταράει.
Αέρας,ξωτικό που κυνηγάει την λέξη,το ρήμα και γελάει.
Είμαι η κατάδυση στο είναι αυτό θυμάμαι τι είναι.
Είναι γραφή ψυχής που άνθρωπο αγαπάει.
Και νόθευσα το ποίημα με το πεζό .

Θυμάμαι πως πάντοτε μου άρεσε η έκφραση του λόγου,η εμβάθυνση,οι σκέψεις αξιόλογων ποιητών και συγγραφέων και οι πίνακες ζωγράφων.
Μου αρέσει να καταδύομαι σε εικόνες και να τις χρωματίζω με λέξεις ,κάνοντας παιχνίδι με συνδυασμούς κάθε μορφής

Ποιήματα βουτηγμένα στα άδυτα της Ψυχής,γραμμένα με την Αύρα της .

https://www.youtube.com/watch?v=w1I5TTkmcKQ



μεθυσμένη βουτιά

https://www.youtube.com/watch?v=9RYlHe15DEA

Κάθε συνάντηση δεν είναι τυχαία, μια όμως μοιραία.

Η δίδυμη φλόγα, μέσα από το ταξίδι του παρελθόντος έδεσε φτερά

στο παρόν και πέταξε τον ουρανό στην γη του μέλλοντός σου

με συνωμότη το σύμπαν.

Εκεί έξω περιμένει να γίνει φλόγα αγάπης. (Ανδρονίκη Ατζέμογλου)

(ποίημα από την υπό έκδοση νουβέλα επίγειος ουρανός)

επίγειος ουρανός

https://www.youtube.com/watch?v=SG86vT13OZc

© Νίκος Παπαδόπουλος -- Ανδρονίκη Ατζέμογλου
η ηχογράφηση και η επεξεργασία
έγιναν στο στούντιο του Νίκου Παπαδόπουλου
το βίντεο επιμελήθηκε η Titanium Production
ερμηνεία: Νίκος Παπαδόπουλος
στίχοι-ποίηση: Ανδρονίκη Ατζέμογλου
μουσική-ενορχήστρωση: Νίκος Παπαδόπουλος
programing: πλήκτρα - κιθάρες Νίκος Παπαδόπουλος
μπάσο: Νίκος Παπαδόπουλος

Φλόγες αναμμένες ,αιώνια δεμένες

από του ουρανού κρύπτη βυθισμένες.

Σε ουράνια πατώματα στροβιλισμένες 

μες στους έκρυθμους πλανήτες ανατιναγμένες.

Εκτροχιαζόμαστε στης γης μες το κενό

γραφή, πέρασμα μας σε γη και ουρανό.

Μέσα στους λεωφοριόδρομους της τροχιάς μας

ουρανοξύστες καρδιάς, χαράκτες του DNA μας.

Της ψυχής σου Θερμοπύλες, πρώτες ύλες,

για της καρδιάς μου τις μπλε ουράνιες πύλες.

Νερό μου αλήθειας,σβήνεις φωτιά δίψας

στον άγραφο συμπαντικό τροχό μες της πίστας.

Εγκωπές απάτητων συννέφων αλλαγής μας

λαξεύσαμε τα ίχνη στην σκηνή γης μας

Το μονοπάτι κάρμα επουράνιων κλειδιών σου

στον επίγειο παράδεισο των ματιών μου.

Αιώνια φτερά μας αγκαλιάζουνε μνήμη,

επίγεια γήινη μας αόρατη ύλη.

Παρόν μου το μέλλον σου το γραφτό,

γραφτό μου το παρόν σου το φωτεινό.

Ουρανός μια επίγεια γη μας,

γη μας η πηγή της δικής ζωής μας.

Ποτέ μην λες ποτέ. Συνέβη και σε σένα ίσως;

Όταν το πεπρωμένο σε οδηγησε σε συμπαντικές ουρανοκατέβατες διαδρομές

Όταν οι συμπτώσεις σε οδηγούν σε μια δαιδαλώδη διαδρομή που δεν έβλεπες

εσύ στο μέλλον σου οδηγήσε μέσα από ένα διάυλο

που σε καλωδιώνει από τον ουρανό στον επίγειο Παράδεισο.

(Ανδρονίκη Ατζέμογλου)

(ποίημα από την υπό έκδοση νουβέλα επίγειος ουρανός)

Αστερόσκονη γης

https://www.youtube.com/watch?v=4_4GOlc5hEE


© Νίκος Παπαδόπουλος -- Ανδρονίκη Ατζέμογλου
η ηχογράφηση και η επεξεργασία
έγιναν στο στούντιο του Νίκου Παπαδόπουλου
το βίντεο επιμελήθηκε η Titanium Production
ερμηνεία: Νίκος Παπαδόπουλος
στίχοι-ποίηση: Ανδρονίκη Ατζέμογλου
μουσική-ενορχήστρωση: Νίκος Παπαδόπουλος
programing: πλήκτρα - κιθάρες Νίκος Παπαδόπουλος
μπάσο: Νίκος Παπαδόπουλος

επιμέλεια Titanium Production

(1)

Στης ΣΕΛΗΝΗΣ νερό είναι εκεί που πάνω που πατώ.

Την ΦΩΤΙΑ συναντώ,με αυτή πάντα θέλω να ζω

ΝΕΡΟ και ΦΩΤΙΑ σύμπλεγμα σ έναστρο ουρανό.

Έκρηξη σε ΠΛΑΝΗΤΗ ζωντανό,πυρηνικό σταθμό.

Στ αστέρια αναζητώ, στον ΟΥΡΑΝΟ πολεμώ.

Την Γη δική σου πυρπολώ, ολοκαύτωμα μαγικό.

Πόδι βουτώ, σ αστερόσκονη μέσα με κολυμπώ.

Πατώ σε αστρικό κύμα, γράφω ποιήματος ρίμα.

Στην άμπωτη σου γω της παλίρροιας αρμυρό βήμα.

Σύμπαν γίνομαι για Σένα που ματώνει μες στο αίμα.

(5)

Εκτροχιάστηκα δικής σου ΜΟΙΡΑΣ μυστικό γραφτό. 

Ντύνομαι μέσα στης ΣΕΛΗΝΗΣ το κίτρινο υφαντό. 

Δένω το συναίσθημα μου σε τραγούδι σεληνιακό.

(4)

ΦΩΤΙΑ εσύ,ΝΕΡΟ εγώ,ΑΣΤΕΡΙ ,ΣΕΛΗΝΗ δώ. 

Γυρίζουμε στον ρυθμό αυτό, μες σε ανατιναγμό. 

ΠΛΟΥΤΩΝΕΣ,μυστήριοι,έκρυθμοι,σ ναν αναβρασμό. 

Εσύ και εγώ ΘΑΛΑΣΣΕΣ μας του αιώνιου ΜΑΥΡΟΥ .

Μες σε ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΟΜΗΤΗ ,ενός γαλάζιου πάγου.

(2)

Σε σκόνη τυλιγμένοι απ άλλο ΠΛΑΝΗΤΗ φερμένοι, 

εμείς οι δυο είμαστε ΓΗΣ δυο μόνιμοι ξένοι.

ΓΑΛΑΞΙΑ είμαστε καθρέφτες, της ΨΥΧΗΣ τους κλέφτες.

Στη ΓΗ σου θα έλθω τον ΟΥΡΑΝΟ μου εκεί θα τον βρεις.

Οι δυο εμείς θα γίνουμε Παράδεισος επί γης.

Μόνιμοι κλέφτες της αστερόσκονης της θαλασσινής.

Η Ανδρονίκη Ατζέμογλου γεννήθηκε στο Μόναχο Γερμανίας, παιδί της ελληνικής ομογένειας στις 3 Ιουλίου το 1967.
Σπούδασε ελληνική φιλολογία στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο,τμήμα κλασσικό.
Πτυχιούχος Grosses Sprach diplom και Μεταφραστικού του Goethe. Eπιμορφώθηκε στην Ειδική Αγωγή ατόμων με Ειδικές ανάγκες.Ζει και εργάζεται ως καθηγήτρια στην Αθήνα. Μητέρα δυο αγοριών.

Πρόγραμμα παρουσίασης του βιβλίου :

19.10-Μουσική πιάνου,με την Ελένη Μπελιμπασάκη
(καθηγήτρια ωδείου),<Αlmost a whisper>Yianni
19.20-Πρόλογος από τον Ιωάννη Παρασκευόπουλο
(δημοσιογράφο-συγγραφέα)
19.30Λόγος από τη Μαίρη Γκαζιάνη
(ζωγράφο-συγγραφέα)και ποίημα Αναδυόμενη μπόρα.
19.40Λίγα λόγια για την Ανάδυση Αγάπης,όπου το Εγώ και το Εσύ,
γίνονται συνώνυμα(Robert Sabator),για την δεύτερη ποιητική συλλογή
<Αναδυόμενο Εγώ>,από τη συγγραφέα Ανδρονίκη Ατζέμογλου
19.50Βίντεο Παρουσίασης Ποιητικής Συλλογής<Αναδυόμενο Εγώ
και συμμετεχόντων καλλιτεχνών του βιβλίου.
Δημιουργία Αθανάσιος Τσόγκας
Μουσική Waves Mr Probz,
Μεθυσμένη Βουτιά-Νίκος Παπαδόπουλος(συνθέτης-τραγουδιστής),
σε πρώτη εκτέλεση.
Στίχοι Ανδρονίκη Ατζέμογλου
20.00 Ποίημα <Βρεγμένο Μεταξωτό>,Βασίλης Διαμάντης
(τραγουδιστής)
20.05 Ποίημα <Απόβαση>,Μαίρη Γκαζιάνη
20.10 Τραγούδι <Χαμένο ειδωλο>, Βασίλης Λέκκας,ερμηνεία
Βασίλης Διαμάντης
20.20Ποίημα <Πνιγμένη Νότα>,Μαίρη Γκαζιάνη
20.25Ποίημα <Διττός Ευατός, Βασίλης Διαμάντης
20.30Βίντεο <Almost a Whisper>Yianni
20.35Τραγούδι< Βαθιές Αναπνοές>,Παντελής Θαλασσινός,ερμηνεία
Βασίλης Διαμάντης
20.40Τραγούδι<Νύχτα Μαγική>,ερμηνεία Βασίλης Διαμάντης
20.45Ποίημα <Άγγελοι πορσελάνης>,Μαίρη Γκαζιάνη ,Διαμάντης
20.50Μουσική πιάνου Ελένη Μπελιμπασάκη,Άγγελος Σπανουδάκη
20.55Ποίημα <Αναδυόμενο Βάπτισμα>,Βασίλης Διαμάντης
21.00 Ποίημα <Γαντοφορεμένη Επανάσταση>,Μαίρη Γκαζιάνη
Μουσική συνοδεία Ελένη Μπελιμπασάκη,L heure bleue,Richard Claydermann
21.05 Ποίημα <Κερκόπορτα αιώνων >Μαίρη Γκαζιάνη
21.10 Ποίημα <Aπρόβλεπτος ωκεανός>,Βασίλης Διαμάντης
21.15 Βίντεο τραγούδι Μεθυσμένη Βουτιά- Νίκος Παπαδόπουλος σε πρώτη εκτέλεση
Στίχοι Ανδρονίκη Ατζέμογλου
Υπογραφή
–μπουφέ.

Προηγούμενες δημοσιεύσεις μου για την ποιήτρια Ανδρονίκη Ατζέμογλου :
http://tehneskaigrammata.blogspot.gr/

Μαριάννα Παπουτσοπούλου από τον Ανεμοδείκτη της ( μυθιστόρημα υπό έκδοση )

...... Παλιότερα έπαιζα διαλύοντας τις νερομπογιές μου σε μικρά μπουκαλάκια – περισσευούμενα – έπειτα τα κοίταζα στο φως. Τώρα πια ζωγραφίζω. Στο σχολείο κάτι τέτοια τα ενθαρρύνουν οι δάσκαλοι. Ο πατέρας όμως δεν θέλει ούτε ν’ ακούσει για καλλιτεχνικά μελλούμενα. Θα σπουδάσω, όπως όλοι μου οι φίλοι. Διαβάζω. Διαβάζω ό,τι θέλω εγώ, από πάνω τα θρησκευτικά κι από κάτω το Λεωφορείον ο Πόθος. Τέλειο ταίριασμα, αμαρτία κι εξιλέωση. Δεν είναι χιαστό, είναι αναλογία. Οι γονείς μου βγαίνουν πολύ τα βράδια μετά τις δουλειές τους. Με τους φίλους τους, με τους ανθρώπους από τη δουλειά του πατέρα. Η μαμά είναι ένα όραμα ομορφιάς που ευωδιάζει όταν φεύγει – η ψυχή μου παλιότερα πήγαινε να σπάσει όποτε έφευγαν. Διψούσαν για λίγη ζωή πιο καλή, βλέπεις, για λίγη άνεση – δεκαετία του ’60. Ακόμα θυμάμαι τα λάτιν και τις μόδες εκείνου του καιρού, όσο και τις σαμπάνιες για τη νίκη του κέντρου στις εκλογές. Χάλι γκάλι, που λες κι εσύ.
Τ’ αμερικάνικα αυτοκίνητα με τα γατίσια μάτια που με τρόμαζαν τις νύχτες στο δημοτικό, έχουν γίνει γαλλικά κι εγγλέζικα, τα τάνκς όμως παραμένουν μάλλον αμερικανικής εμπνεύσεως. Ωστόσο οι παλιοί μακρονησιώτες θείοι μου τρώνε ελβετικές σοκολάτες χωρίς ενοχές και θεωρούν πως βρίσκονται σε διαρκές πάρτυ. Όλα τούτα δεν μιλούν στην ψυχή μου. Η Όλγα είναι πιο καλή.

Ακούει τον Καζαντζίδη της στο ραδιόφωνο με το μεγάλο πράσινο μάτι – τον Πολύφημο – κι έτσι έμαθα κι εγώ τι λέει ο κόσμος νταλκά, σεβντά και νοσταλγία. Ο Μάνθος της είναι στρατευμένος μακριά και η Όλγα όλο σιγοκλαίει. Τη λυπάμαι, αν ποτέ μάθω να γράφω, πρέπει κάπου να τη θυμηθώ˙ τόσο αίσθημα και τόσο αληθινό. Δεν ξέρω αργότερα σαν τον παντρεύτηκε και έφυγαν μαζί στην Αυστραλία, τί ν’ απέγινε; Πώς να έζησαν; Πώς νά ’ναι τάχα τα παιδιά τους; Η Όλγα με δίδαξε πόσο είναι σκληρό να δουλεύεις έτσι, υπηρετικό προσωπικό, ας είναι και στους πιο καλούς αφεντάδες. Δεν αντέχω να έρχονται στο σπίτι γυναίκες για τις δουλειές, προσπαθώ κι ό,τι προλάβω. Πάλι βρωμίσαμε. Άσε που μου έμεινε ένα κουσούρι που μοιάζει δουλικό – όποιος ζητήσει τίποτε – χάρη, εξυπηρέτηση, νερό – τρέχω πρώτη να προλάβω μή κι αγγαρέψουν κάποιαν Όλγα, που στα μάτια της νεανικής ζωής μου ήταν και μένει η προσωποποίηση της Σταχτοπούτας. Μόνο μια καλή νονά της έλλειψε. Εγώ, που είχα μια καλή νονά, την είδα πολύ σκεπτική σαν γύρισε από το Παρίσι με τη μεταπολίτευση να μου λέει˙ «Τι γυρεύεις εσύ σ’αυτό το κόμμα της αριστεράς, εσύ ήσουν τρυφερό παιδί.» Είχε δίκιο βέβαια. Στα κόμματα θα βρείς – αν τη βρείς – την καρδιά της αριστεράς; Καλλίτερα κοντά τους ή και λίγο μακρύτερα.

Μαριάννα Παπουτσοπούλου 

9 Οκτωβρίου 2014 

ΘΥΜΑ… ΠΟΣΟ ΑΘΩΟ; Της ΜΑΡΙΟΝ ΜΙΝΤΣΗ

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΣΑΛΟΝΙ

ΘΥΜΑ… ΠΟΣΟ ΑΘΩΟ; Της ΜΑΡΙΟΝ ΜΙΝΤΣΗ

Αμάν διαμαρτυρόμενο θύμα, πάλι στην κλάψα έστησες το μοιρολόι; Απηύδησα πια, τα ίδια ολημερίς να αναμοχλεύεις και την θλίψη σου ν΄αναμασάς.

Κι εγώ τι φταίω; Προξενήτρα της δυστυχίας σου έχεις καταντήσει, με το έτσι θέλω να της βρίσκεις συντροφιά.
Τα αυτιά του θύτη σου καλή μου, τα έχουν ακούσει αυτά που του προσάπτεις;
Εμ ,τότε; Αν δεν σταθείς ενώπιος ενωπίω με τον εξολοθρευτή σου και με τόλμη να τον πυροβολήσεις λεκτικά, σε ξένα τύμπανα, άδικα ψάχνεις να βρεις την γιατρειά.

Αλήθεια, αυτή η υστεροβουλία της ένοχης σιωπής σου, σε τι ελπίζει; Ότι στις φλόγες των δακρύων σου, θα αυτοπυρποληθεί αυτό το τέρας, για να σου φέρει πίσω της ψυχής τα δανεικά;
Α, ναι! Τώρα την δειλία, την βαπτίσαμε ανωτερότητα; Ξέρεις πόσοι ‘’ανώτεροι’’ βρίσκονται φυλακισμένοι στης κατάθλιψης τα κάγκελα, γιατί ο φόβος έθαψε την δικαίωση που καρτερούσαν;

Τόλμα επιτέλους να γίνεις ανυπότακτη και να σταθείς μπροστά του εχθρικά. Ως πότε θα πετάς το δίκιο σου, στ΄αζήτητα της τρομοκρατημένης οντότητάς σου;
Και πάψε πια με την βολική σου καραμέλα, ολημερίς να κλαψουρίζεις:
-Μα όλα τα κτήνη, πάντοτε σε μένα;
-Και βέβαια σε σένα. Εσύ τους προσελκύεις. Μέσα απ΄την φοβισμένη ανασφάλειά σου, η σφραγίδα του θύματος, έχει χαραχτεί στο μέτωπό σου. Η ανεπαρκής αυτοπεποίθησή σου, μαγνητίζει τους θύτες σου, να περιμένουν στην ουρά.

Βάλε στην ΤΟΛΜΗ σου φτερά, να ευνουχιστεί ο ΦΟΒΟΣ απ΄την ρίζα!

Τρέχα λοιπόν, προτού η ταπεινωτική στιγμή σε τιμωρήσει, όχι γι΄αυτά που ψέλλισες, αλλά για κείνα που εσιώπησες.

Αυτό το ξέρω πολύ καλά. Όλοι οι αχρείοι, νοιώθουν τόσο τιποτένιοι, που μέσα απ΄την ασημαντότητά τους, υψώνουν απειλητική φωνή, να σε τρομοκρατήσουν, και να βυθίσουν το θάρρος σου στην κρυψώνα της φυγοπονίας.

Α, να! Πάνω στην ώρα. Να΄τος με τσαμπουκά μπροστά, ‘’αθώος ο κατηγορούμενος’’ αφού ποτέ κανείς δεν τόλμησε να του ‘’τινάξει’’ στον αέρα τα αδίστακτα μυαλά.
Τι είναι; Συγγενής; Μα γιατί δεν μου το λες να καταλάβω!

Την Οικογένεια πολλοί Αγάπησαν, το φίδι της φαμίλιας, ποτέ κανείς.

Όρμα λοιπόν και μην λιποτακτείς. Σε μετωπική μονομαχία, δείξ΄του την ματωμένη μάχαιρα που σου βύθισε μέσα στην ψυχή.
Ασφαλώς και ο δήμιός σου τ΄ αγνοεί. Αυτός έμεινε αλώβητος, αφού η δική σου θλίψη αυτοκτόνησε στις λίμνες των ματιών σου.
Όχι, να τον νικήσεις, μην ελπίζεις. Είναι αήττητοι, όσοι έχουν κάνει κόμμα με τον σατανά. Ο μεγάλος Νικητής όμως θα είσαι Εσύ, ένας άνθρωπος Ελεύθερος, αποκομμένος από τον ομφάλιο λώρο της φοβίας.

Κι ύστερα, συγχώρεσέ τον σιωπηλά, βγάζοντας την κραυγή της απελευθέρωσής σου Δυνατά:
-Αυτά ‘’είχε’’ στην ψυχή του να μου δώσει, αυτά μου έδωσε. Πώς μπορούσε να βγάλει θησαυρό, από άδειο κουμπαρά;
Αν πάλι αρνηθείς ν΄απαλλαγείς απ΄την μνησικακία, τότε θα σημαίνει, ότι εσύ επέλεξες τις αλυσίδες της θυματοποίησής σου, εσαεί να προσκυνάς.

Και σαν στα στερνά σου νιώσεις, 

ότι αθώο θύμα δεν υπάρχει, 

τότε, διπλά θα ματωθείς 

απ΄της Αυτοταπείνωσης

την αγιάτρευτη πληγή, εκτός…

Εκτός, αν εγκαίρως θυμηθείς

Ότι ‘’η τέχνη της λησμονιάς’’

Και της συγχώρεσης το αντίδωρο,

χαρίζει την δύναμη στον άνθρωπο

για την Αυτοθεραπεία της Καρδιάς!!! 

Πίνακας: Εύα Πελεκίδου

Μάριον Μίντση

29/10/2014

Παρουσίαση του βιβλίου της Δέσποινας Χατζή ΕΡΩΤΑΣ ΜΑΪΣΤΡΟΣ

Οι Εκδόσεις Μίνωας και το βιβλιοπωλείο IANOS σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου της Δέσποινας Χατζή ΕΡΩΤΑΣ ΜΑΪΣΤΡΟΣ την Τετάρτη 29 Οκτωβρίου στις 18:00 στο IANOS CAFÉ (Σταδίου 24, Αθήνα, τηλ.: 210 3217917).

Για το βιβλίο θα μιλήσουν η Τίνα Πανώριου, δημοσιογράφος, και ο Νίκος Πιλάβιος, συγγραφέας, μεταφραστής, ηθοποιός.

 

Έρωτας μαΐστρος
Συγγραφέας: ΧΑΤΖΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ 
Κατηγορία: Λογοτεχνία - Σύγχρονη Ελληνική
 Λογοτεχνία - Κοινωνικό 
Ημ/νία πρώτης έκδοσης: 09/2014 
Σελίδες: 400 
ISBN: 978-618-02-0331-8 
Κωδικός: 35343 

Σύντομη περιγραφή
Στα δεκαοχτώ της η Νίνα φεύγει απ’ το νησί που μεγάλωσε με σκοπό να μην ξαναγυρίσει ποτέ, απογοητευμένη από τον πόνο και την απόρριψη που εισέπραξε απ’ τα ίδια της τα αδέλφια.
Στην Αθήνα προσδοκά τη λύτρωση, αλλά ένας έρωτας οδυνηρός και «απαγορευμένος» τη στιγματίζει...

Όταν αρκετά χρόνια μετά επιστρέφει στο νησί, καινούρια ερωτήματα γεννιούνται.
Τι δεν πρόλαβε να της πει ο πατέρας της πριν πεθάνει; Πόσο τυχαία είναι η συνάντησή της στο νησί με έναν σαραντάχρονο γεωπόνο;
Με τη βοήθεια της Φρόσως, της ενορατικής γυναίκας που τη μεγάλωσε, θα οδηγηθεί βήμα βήμα στις απαντήσεις…

Θα καταφέρει η Νίνα να απεγκλωβιστεί οριστικά από το παρελθόν της, να πιάσει την άκρη του νήματος και να την ενώσει με το σήμερα;
Θα επιστρέψει στον ζωγράφο Άλκη Φωτίου, που την περιμένει υπομονετικά στην Αθήνα, για να ζήσουν μαζί έναν έρωτα μαΐστρο;

Για να γεννηθεί το καινούριο, πρέπει να πεθάνει το παλιό.
Για να ζήσεις το παρόν, πρέπει να κλείσεις τους λογαριασμούς σου με το παρελθόν.
http://www.minoas.gr/book-4031.minoas


ΧΑΤΖΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Η Δέσποινα Χατζή γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα.
Εργάστηκε στην Αιμοδοσία του Νοσοκομείου Παίδων Αγ. Σοφία και στην Αιμοδοσία του Αντικαρκινικού Ογκολογικού Νοσοκομείου Αγ. Σάββας, από το 1986 έως το 2012, πτυχιούχος του κλάδου Τεχνολόγων-Παρασκευαστών Ιατρικών Εργαστηρίων.
Παράλληλα, ασχολήθηκε με εναλλακτικές θεραπείες και είναι δασκάλα Ρέικι.
Σήμερα εργάζεται εθελοντικά στους Γιατρούς του Κόσμου.
Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά.
Την ενδιαφέρουν πολύ τα ταξίδια, καθώς έτσι προσεγγίζει και γνωρίζει διαφορετικούς πολιτισμούς.
Το πρώτο της μυθιστόρημα, Μοιρογιασεμόλαδο, γράφτηκε το 2002. Κυκλοφορούν, επίσης, τα βιβλία της: Ζωή σαν κρύσταλλο (μυθιστόρημα) και Ο Λαέρτης και το μολύβι του σε ρυθμούς τανγκό (νουβέλα).
--> Δέσποινα Χατζή-Despoina Chatzi

 Δέσποινα Χατζή

Παρουσίαση του βιβλίου του Χρήστου Α. Μιχαήλ με τίτλο “Σκιά γυναίκα”

Οι εκδόσεις Μετρονόμος και το Πόλις art cafe σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου του Χρήστου Α. Μιχαήλ με τίτλο “Σκιά γυναίκα” την Πέμπτη 30 Οκτωβρίου 2014 και ώρα 19:00.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν η ποιήτρια Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, ο δημοσιογράφος της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ Δημήτρης Μανιάτης και ο συνθέτης Γιώργος Ανδρέου. Τραγούδια θα ερμηνεύσουν ο Γιώργος Ανδρέου, η Ελισσάβετ Καρατζόλη και η Ευτυχία Μητρίτσα.

Polis Cafe
Polis Art Café
Πεσμαζόγλου 5, Αίθριο Στοάς Βιβλίου
Τηλέφωνο: 2103249588

Είσοδος ελεύθερη

***

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Η «Σκιά γυναίκα» είναι μια ποιητική σύνθεση αρχιτεκτονικά δομημένη με αρχή, μέση, τέλος (;) καθώς και με πολλές διακυμάνσεις. Ένα κείμενο που βλέπει την Ελλάδα ως γυναίκα βουτηγμένη στα πάθη της παλεύοντας με τα μέσα και τα έξω της. Η Ελλάδα ως σταλιά στον ωκεανό των αμφιβολιών της Ιστορίας αλλά και της κατά συνθήκη προσωπικής τραγωδίας του καθενός. Ένα ποίημα σε 25 πράξεις που γράφτηκε για να ζήσει μέσα στην εποχή του.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Χρήστος Α. Μιχαήλ γεννήθηκε στη Σαλαμίνα και τελείωσε το σχολείο στη Λεμεσό. Σπούδασε Χρηματοοικονομική και Τραπεζική Διοικητική στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς και Media and Journalism στο Newcastle University. Έχει εργαστεί ως δημοσιογράφος σε μουσικά περιοδικά αλλά και ως σύμβουλος πολιτικής επικοινωνίας. Από τις εκδόσεις Τετράγωνο κυκλοφόρησε η πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Η καχυποψία ενός άλλοθι» (2010) ενώ το διήγημά του «Γουλιά καφέ» περιλαμβάνεται στη συλλογική έκδοση διηγημάτων των εκδόσεων Vakxikon με γενικό τίτλο «Αμ’ έπος ανέργων» (2013). Παράλληλα γράφει στίχους για τραγούδια.

Χορηγοί επικοινωνίας: Popaganda MusicHeaven toradiofono.gr

Η 3η Συνάντηση στο Αίτιον, των ποιητών του Μορφωτικού Ομίλου Πετρούπολης είναι αφιερωμένη στην ποιήτρια Ελένη Γκίκα.

Η 3η Συνάντηση των ποιητών του Μορφωτικού Ομίλου Πετρούπολης είναι αφιερωμένη στην ποιήτρια Ελένη Γκίκα. 

Θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 29 Οκτωβρίου 2014 στις 19:30 μ.μ. στο Αίτιον, Τζιραίων 8-10.

Ποιήματά τους θα απαγγείλουν οι ποιητές : 

Ανδρέας Πουρής

Βασιλική Μελισσουργού

Γαβρίλης Ιστικόπουλος

Λεόντιος Πετμεζάς

Μαρία Τζανάκου

Νάνσυ Δανέλη

Νιόβη Ιωάννου

Τριάδα Ζερβού

Τζούλια Πουλημενάκου

Τζούτζη Ματζουράνη

Χαρά Κογιεσάν

Άννα Μίχου

Ελένη Λύτρα

Τζένη Βλάχου

Δημήτρης Βαρβαρήγος

Μουσική πλαισίωση από τον Γιάννη Μαρκαντωνάτο

«Η ποίηση στην εποχή του διαδικτύου»

Βραδιές στο Polis Art Café

Πεσμαζόγλου 5 Αίθριο Στοάς Βιβλίου

2103249588

Είσοδος ελεύθερη

• Τετάρτη 29 Οκτωβρίου, στις 7 το απόγευμα

Συζήτηση «Η ποίηση στην εποχή του διαδικτύου»

Οι εκδόσεις/περιοδικό/ράδιο vakxikon.gr (Νέστορας Πουλάκος, Νίκος Μπίνος, Στράτος Προύσαλης), το varelaki.blogspot.gr / ένθετο μικρό περιοδικό notationes (Ασημίνα Ξηρογιάννη) και το stigmalogou.blogspot.gr (Χριστίνα Λιναρδάκη, Κρις Λιβανίου) οργανώνουν κοινή εκδήλωση με θέμα «Η ποίηση στην εποχή του διαδικτύου», προκειμένου να διερευνήσουν τη θέση της ποίησης στην ψηφιακή εποχή.

Το vakxikon.gr, που πραγματοποιεί τόσο συμβατικές όσο και ψηφιακές εκδόσεις (το περιοδικό είναι αμιγώς ηλεκτρονικό και το ραδιόφωνο «εκπέμπει» αποκλειστικά μέσω του ίντερνετ), αλλά και τα δύο blogs είναι από τους πλέον αρμόδιους να εκφέρουν γνώμη επί αυτού του πολύ ενδιαφέροντος και επίκαιρου θέματος. Για να υπάρχει σφαιρικότητα απόψεων, όμως, καλούν και τέσσερις ποιητές για να συζητήσουν μαζί τους. Πρόκειται για τους: Δήμητρα Αγγέλου, Χρήστο Αρμάντο Γκέζο (φετινό κρατικό βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου), Λίλιαν Μπουράνη και Θωμά Τσαλαπάτη (περυσινό κρατικό βραβείο), όλοι τους νέοι άνθρωποι που χρησιμοποιούν επιπλέον το ίντερνετ και την κοινωνική δικτύωση για να συνδιαλεχθούν με το κοινό και να προωθήσουν το έργο τους.

Τελικά, το διαδίκτυο ωφελεί ή βλάπτει την ποίηση; Η ερώτηση παραμένει. Θα επιχειρήσουμε να την απαντήσουμε την Τετάρτη 29 Οκτωβρίου στις 19.00 στο Polis Art Cafe (στο αίθριο της Στοάς του βιβλίου).

Οργάνωση: Βασίλης Χατζηιακώβου / Παρουσία

Επιμέλεια Ήχου: Studio MX - TEAM www.studiomxgr.com

Επικοινωνία: Μαρία Σούμπερτ schubertmaria@outlook.com