Η Άνεμος εκδοτική και η Μελίτα Αδάμ
σας προσκαλούν στην παρουσίαση
της ποιητικής της συλλογής με τίτλο «Νήματα ζωής».
Για την ποιήτρια και το έργο της θα μιλήσουν
η ποιήτρια Σοφία Στρέζου
και ο ποιητής Χρήστος Παπουτσής.
Αποσπάσματα από τη συλλογή
θα αποδώσει η ηθοποιός Θέκλα Μαντέλη.
τη Δευτέρα 10 Νοεμβρίου, στις 6:30 μ.μ.
✔ «Στου Στράτου» • Φωκίωνος Νέγρη 57, τηλ.: 210 86 28 187
Για περισσότερες πληροφορίες:
Άνεμος εκδοτική • Αιγίνης 14 • Αθήνα • τηλ.: 210 82 23 574, anemosekdotiki@yahoo.gr
• www.anemosekdotiki.gr
 |
| Νήματα ζωής Ποίηση Μελίτα Αδάμ Άνεμος Εκδοτική, 2014 72 σελ. ISBN 978-960-9585-45-3 |
"Περιόρισα τα θέλω
Ο χώρος άδειασε
Εκείνη έφυγε
Κυρτωμένη, μισή
Βοή, αντάρα
Θλίψη
Ο ήλιος έδυσε
Απόλυτη ησυχία
Πόνεσα
Έζησα
Νήματα ζωής
Οι χαρές της νιότης
Εσύ κι εγώ" Μελίτα Αδάμ
 |
| Αδάμ Μελίτα |
Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2014) Νήματα ζωής, Άνεμος Εκδοτική
(2013) Αγαπώ την Κυψέλη, Ημερολόγιο 2014, Ζαχαράκης Κ. Μ.
(2013) Ιστορίες από τη γειτονιά μου και... λίγο παραπέρα, Ζαχαράκης Κ. Μ.
(2007) Παιχνίδια φόβου, Δωδώνη Εκδοτική ΕΠΕ
Η ίδια γράφει ως βιογραφικό της τις 16 Ιουλίου 2013 :
ΜΕΛΙΤΑ ΑΔΑΜ " ΕΡΓΑ ΜΟΥ "
Γεννήθηκα το 1936 από πρόσφυγες Μικρασιάτες γονείς. Ζω στην Κυψέλη όπου παντρεύτηκα τον Γιάννη Αδάμ και έχω δύο κόρες. Σπούδασα Λογιστικά και εργάστηκα σε μεγάλους οργανισμούς και ασφαλιστικές εταιρείες επί σειρά ετών. Ασχολούμαι ενεργά με τα κοινά και με τον Οδηγισμό. Έχω γράψει πέντε ποιητικές συλλογές, νουβέλες, αφηγήματα και θεατρικά έργα. Το: "Ιστορίες από τη γειτονιά μου και..λίγο παραπέρα, Κυψέλη 1919-1959", είναι ένα έργο ζωής που ολοκληρώθηκε μέσα από έρευνα δέκα και πλέον χρόνων. ΕΡΓΑ ΤΗΣ ΜΕΛΙΤΑΣ ΑΔΑΜ: - Ειμαρμένη, Ποιήματα (1984) - Γιαγιά Μέλη, Αφηγήματα (1996) - 60 χρόνια Οδηγισμού στη Νέα Φιλαδέλφεια (1996) - Βήματα στην ομίχλη, Ποιήματα (1997) -Αφιέρωμα στον Πατέρα, Μπροσούρα (1999) - Για τη γιορτή σου Μητέρα, Μπροσούρα (2000) - Αφιέρωμα στη γυναίκα, Μπροσούρα (2002). - Ψηλαφώ την ψυχή μου, Ποιήματα (2004) - Η ζωή μου στο χαμάμ, Νουβέλα (2005) - Παιχνίδια φόβου, Αφηγήματα (2007) - Ανεκδήλωτος λυγμός, Ποιήματα (2009) - Το αλφαβητάρι της ψυχής, Ποιήματα (2010) - Ιστορίες από την γειτονιά μου και...λίγο παραπέρα, Κυψέλη, 1919-1959 (2012) ΥΠΟ ΕΚΔΟΣΗ: - Άσπα, Μυθιστόρημα - Τέσσερις πράξεις μια ζωή, Μονόπρακτα - Όνειρο Χρόνου, Ποιήματα - Ιστορίες δρόμου - Οικονομαγειρέματα-Οικοοικονομία - Σκόρπια φύλλα ημερολογίου Γεννήθηκα: 7 Μαίου 1936 Αναγεννήθηκα: 4 Απριλίου 1984 Έζησα: Σε πνευματική εξορία 30 τόσα χρόνια. Επανεντάχθηκα: Στη ζωή το 1990 Σήμερα υπάρχω: ...Γι' αυτό γράφω. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: 6983403025
Γεννήθηκα το 1936 από πρόσφυγες Μικρασιάτες γονείς. Ζω στην Κυψέλη όπου παντρεύτηκα τον Γιάννη Αδάμ και έχω δύο κόρες. Σπούδασα Λογιστικά και εργάστηκα σε μεγάλους οργανισμούς και ασφαλιστικές εταιρείες επί σειρά ετών. Ασχολούμαι ενεργά με τα κοινά και με τον Οδηγισμό. Έχω γράψει πέντε ποιητικές συλλογές, νουβέλες, αφηγήματα και θεατρικά έργα. Το: "Ιστορίες από τη γειτονιά μου και..λίγο παραπέρα, Κυψέλη 1919-1959", είναι ένα έργο ζωής που ολοκληρώθηκε μέσα από έρευνα δέκα και πλέον χρόνων. ΕΡΓΑ ΤΗΣ ΜΕΛΙΤΑΣ ΑΔΑΜ: - Ειμαρμένη, Ποιήματα (1984) - Γιαγιά Μέλη, Αφηγήματα (1996) - 60 χρόνια Οδηγισμού στη Νέα Φιλαδέλφεια (1996) - Βήματα στην ομίχλη, Ποιήματα (1997) -Αφιέρωμα στον Πατέρα, Μπροσούρα (1999) - Για τη γιορτή σου Μητέρα, Μπροσούρα (2000) - Αφιέρωμα στη γυναίκα, Μπροσούρα (2002). - Ψηλαφώ την ψυχή μου, Ποιήματα (2004) - Η ζωή μου στο χαμάμ, Νουβέλα (2005) - Παιχνίδια φόβου, Αφηγήματα (2007) - Ανεκδήλωτος λυγμός, Ποιήματα (2009) - Το αλφαβητάρι της ψυχής, Ποιήματα (2010) - Ιστορίες από την γειτονιά μου και...λίγο παραπέρα, Κυψέλη, 1919-1959 (2012) ΥΠΟ ΕΚΔΟΣΗ: - Άσπα, Μυθιστόρημα - Τέσσερις πράξεις μια ζωή, Μονόπρακτα - Όνειρο Χρόνου, Ποιήματα - Ιστορίες δρόμου - Οικονομαγειρέματα-Οικοοικονομία - Σκόρπια φύλλα ημερολογίου Γεννήθηκα: 7 Μαίου 1936 Αναγεννήθηκα: 4 Απριλίου 1984 Έζησα: Σε πνευματική εξορία 30 τόσα χρόνια. Επανεντάχθηκα: Στη ζωή το 1990 Σήμερα υπάρχω: ...Γι' αυτό γράφω. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: 6983403025
Έρωτας
Έρωτας, η δύναμη της ζωής.
Ποτέ δεν τον είδα ως παιχνίδι ή διασκέδαση.
Ποτέ δεν αρκέστηκα στις χαρές του.
Ποτέ δεν περιορίστηκα σε στιγμές ευτυχίας.
Δούλεψα για τον έρωτα
μελέτησα τους κινδύνους που τον απειλούσαν
τους ξόρκισα.
Εμβάθυνα στον εαυτό μου
θωράκισα τη σχέση μου.
Δέχτηκα το ταίρι μου όπως ήταν.
Με δέχτηκε όπως ήμουνα.
Τυλίχτηκα στη φλόγα της αγάπης
έγινα δάδα, φώτιζα τις σκοτεινές νυχτιές
ταξίδεψα σ΄ έναστρους ουρανούς
κολύμπησα σε σκοτεινά νερά.
Έζησα περιόδους πάθους.
Αλήθεια, το τέλειο πόσο αντέχει;
Ακριβώς τότε ήρθε το ανέκκλητο τέλος.
Από τότε ζω και κινούμαι με αθόρυβη αναπνοή
ως άλλος ασκούμενος γιόγκα
χάνομαι στη θύελλα που λυσσομανά εντός μου
αδιαφορώ για ό,τι γύρω μου συμβαίνει.
Παραπαίω μέσα στην καθημερινότητα
ψάχνω κάπου να στηριχτώ.
(Πέρασαν 52 μήνες - 1560 μέρες)
H κόκκινη ομπρέλα
Όποτε υποτάξεις τη μοναξιά σου
γύρισε πίσω
Εκεί, στο σταυροδρόμι
που συναντιέται
το χθες με το τώρα
Όπου οι αναμνήσεις
χορταριασμένες
κίτρινες, θαμπές πεθαίνουν.
Δεν πειράζει
το ξέρω ότι...
πούλησα το παρελθόν
για μία σταγόνα βροχής
Η πόρτα τού χθες έκλεισε
Η μπόρα παρέσυρε τα όνειρα
Παντού λασπόνερα.
Οι δύο τους
κάτω από την κόκκινη ομπρέλα
δεν μιλούν
Οι λέξεις τέλειωσαν
Η σιωπή δίχως ήχους
ψέλνει ύμνους αγάπης.
Να εκεί, στην μέση τού δρόμου
κάτω από την κόκκινη ομπρέλα
οι δύο τους
χάραξαν το αύριο
Ο αέρας δυνάμωσε
Παρέσυρε τα πάντα.
Εκείνοι βυθισμένοι
στην άηχη κουβέντα τους
κινούν τα χέρια
σ’ ένα ταξίδι περιπλάνησης.
Τα κορμιά συνταράσσονται
Κεραυνοί πάθους
σχίζουν τα ρούχα.
τα πόδια λυγίζουν
υποκλίνονται κι αυτά στον έρωτα
Γονατίζουν δίπλα στην προβλήτα
Πάνω στα φύκια
που σώριασε το κύμα.
Μετουσιώθηκαν
σ’ άλλη διάσταση
και εξυμνούν
με σιγόντο
τις πράσινες σταγόνες τής βροχής
τον έρωτα
τον γιο τής Αφροδίτης
το θεό τού έρωτα.
Όλα χάθηκαν...
Το φεγγάρι μέστωσε
ολόγιομο φωτίζει
τη γκριζόμαυρη γη
μ΄ ανθρώπους άλαλους
μπροστά στη συμφορά.
Όλα κάηκαν χωρίς έλεος.
Στάχτες σκορπίστηκαν παντού.
Πάει ο Όλυμπος το σπίτι των Θεών.
Πάει η Επίδαυρος
ο αφαλός της Ελλάδας.
Κάηκε η Αρχαία Μεσσήνη.
Πάει το Μοναστήρι.
Στάχτες και κουρνιαχτό
γέμισε η Πεντέλη.
Πάει κι ο Αϊ Σίλας.
Χάθηκε το δάσος.
Οι Νηρηίδες και οι Σάτυροι
ολόγυμνοι αλαλάζουν.
Δεήσεις με πάθος
στα ξόανά τους κάνουν
θυσίες αίματος προσφέρουν.
Ο άγγελος
το πέμπτο σάλπισμα ηχεί
κι ήρθε η φωτιά τα πάντα
να εξαγνίσει
κι όλα τα ποταπά
όλα τα θλιβερά
μέσα σε στάχτες
κι αποκαΐδια να βυθίσει.
Οι άνθρωποι έντρομοι
πετούν τ΄ αγαθά
και καταπώς τους γέννησε η φύση
μοιρολογούν
τα όσα δεν πρόφτασαν να κάνουν
τα όνειρα που θάφτηκαν
το βιός τους που χάθηκε.
Περισσότερα :
Ελληνίδα ποιήτρια, από τις πιο αντιπροσωπευτικές φωνές της υπαρξιακής ποίησης στην Ελλάδα.