Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής "Τρεις Πινελιές" της Σοφίας Σκουλίκα - Βέλλου

Οι Εκδόσεις Όστρια και η συγγραφέας Σοφία Σκουλίκα - Βέλλου σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου - ποιητικής συλλογής "Τρεις Πινελιές" τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2015 στις 19:00.

Η παρουσίαση θα γίνει στο χώρο εκδηλώσεων Όστρια Τζωρτζ 20, Πλατεία Κάνιγγος, Αθήνα.

Θα μιλήσουν για το βιβλίο :
Aργυρόπουλος Θοδωρής
Αγιασσώτης Δούκας
θα απαγγείλουν :
Nούσιας Αναστάσιος, ηθοποιός και η ίδια η ποιήτρια.

Τίτλος : ΤΡΕΙΣ ΠΙΝΕΛΙΕΣ

Σειρά : ΠΟΙΗΣΗ

Συγγραφέας: 

ΣΚΟΥΛΙΚΑ -ΒΕΛΛΟΥ ΣΟΦΙΑ

Από τις Εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ.

Σελίδες 102  Σχήμα 14Χ21

H εικονογράφηση από
την Αγγελική Ραυτοπούλου

"Έχουν τα όνειρα αλλόκοτη δύναμη,
είναι του νου μυλόπετρες,
άλλης αλήθειας οντότητες σκοτεινές ..
Τώρα που μοιάζει η ζωή να μικραίνει
μονό η θάλασσα μένει,
εκνευριστικά ήρεμη ..
Το σκουριασμένο του πλοίου κουφάρι
που βλέπω στον ύπνο μου κάθε βράδυ ,
δοξασμένο παρελθόντος απομεινάρι
έχει στοιχειωμένη την κουπαστή ,
την μπούμα καταστραμμένη ,
τον πίνακα οργάνων μισοσβησμένο ..
Έχει από αγρία κύματα καταστραφεί
μετά από μιάν αγρία ,υπέροχη μάχη
χιλιάδες λόγια κυμάτων λέει ,
όπως η ιδία μου η σκληρή ζωή..."

ΣΚΟΥΛΙΚΑ -ΒΕΛΛΟΥ ΣΟΦΙΑ

Η πορεία της ζωής της ποιήτριας Σοφίας Σκουλίκα - Βέλλου ήταν δύσκολη. Η ίδια δε αποτίμησε το ποιητικό της έργο με αυτά τα λόγια "Για μένα η ποίηση δεν χρειάζεται να είναι τέλεια... Αρκεί μόνο να είναι αληθινή, να αγγίζει ό,τι αγαπώ... από ό,τι πονώ ό,τι πονάς να θυμίζει. Η αγάπη της για τον άνθρωπο την οδήγησε να γράφει ποίηση και η αγάπη της για τα καθημερινά... Μια απλή γυναίκα που αγαπά την ποίηση, την λογοτεχνία, το θέατρο. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις αρχές του πενήντα. Μέσα στην απόλυτη φτώχεια. Όπως λέει και η ίδια συνηθισμένη ιστορία στην εποχή εκείνη. Όλα αυτά τα προσωπικά της βιώματα βγαίνουν επάνω στην ποίησή της σαν μικρά κύματα σε ήρεμη θάλασσα. Παντρεμένη με τον Κίμωνα Βέλλο καπετάνιο και μητέρα μιας κόρης. Έχει ταξιδέψει σε αρκετές ευρωπαικές χώρες ακολουθώντας τον σύζυγό της στα ταξίδια του. Εκείνος της μετέδωσε την αγάπη του για τη θάλασσα.  

"Ποίηση είναι μια περιπέτεια στον παράδεισο του έρωτα και στην θάλασσα των συναισθημάτων των απλών ανθρώπων.. Έχει μόνον βοηθό το συναίσθημα ..Σε παίρνει από την αποβάθρα και σε ρίχνει μέσα στην τρικυμία των προβλημάτων του συγχρόνου ανθρώπου ,που είναι και δικά σου προβλήματα .. Για αυτό σε συγκινεί η ποίηση, χωρίς αυτό να είναι προσχεδιασμένο" ΣΚΟΥΛΙΚΑ -ΒΕΛΛΟΥ ΣΟΦΙΑ

"...Με είπαν σπουδαίο άγαλμα..

Είμαι λένε κόσμημα ξεχωριστό ,

έκανα μυστικό ταξίδι μεγάλο

σε αβέβαιο, δίσεχτο καιρό ..

Με είπαν σπουδαίο άγαλμα περίτεχνο,

μα είναι ψέμα, εγώ ακόμα ζω. .

Θέλω στη χώρα μου να γυρίσω

το φως της να αντικρύσω ..

Δεν σας παρακαλώ

υποστήριξη σταθερή ζητώ,

στο στοχασμό σας να μπω,

το αληθινό δίκιο μου θέλω να βρω,

πρέπει είναι εφικτό..

Όπως αυτό προστάζει ,

ολόγυρα τις αδελφές μου να δω,

αγάλματα από παλαιό καιρό..

Εδώ με απελπισία υπάρχω,

χρόνια τώρα σιωπηλά θρηνώ

για τον άδικο, λυπητερό χωρισμό ..

Στείλτε με πίσω ,μην χάνετε καιρό,

είμαι της Ελλάδας ξακουστό βιό ,

που έχει απέραντo πανάρχαιο πολιτισμό,

πολύτιμο ονομαστό προικιό !"

ΣΚΟΥΛΙΚΑ -ΒΕΛΛΟΥ ΣΟΦΙΑ

Patrick Guyomard: Η απόλαυση του τραγικού Η Αντιγόνη, ο Lacan και η επιθυμία του αναλυτή

Η απόλαυση του τραγικού
Η Αντιγόνη, ο Lacan και η επιθυμία του αναλυτή

Patrick Guyomard
μετάφραση: Βίκυ Μαλισόβα - Χατζοπούλου
επιμέλεια σειράς: Θανάσης Χατζόπουλος

Μεταίχμιο, 2007
229 σελ.
ISBN 978-960-455-260-3,

Ψυχανάλυση [DDC: 150.195]
Ελληνικό δράμα (Τραγωδία) - Ερμηνεία και κριτική [DDC: 882]
Lacan, Jacques, 1901-1981 [DDC: 150.195 092]


Η απόλαυση του τραγικού είναι εμπνευσμένη από το σχόλιο του Lacan στην τραγωδία της Αντιγόνης. Το σχόλιο αυτό ξετυλίγεται σε επτά διαδοχικές συνεδρίες με τις οποίες «κλείνει» το σεμινάριο της περιόδου 1956-60. Ο Lacan αναδεικνύει τη θέση της ηρωίδας και επιχειρεί τη σύνδεσή της με ζητήματα ηθικής της ψυχανάλυσης, που αποτέλεσε το αντικείμενο του σεμιναρίου εκείνης της χρονιάς. Η απόλαυση του τραγικού είναι κείμενο που αιχμαλωτίζει. Ο ρυθμός, με τις κορυφώσεις και τις παύσεις του, κρατά τον αναγνώστη σε διαρκή εγρήγορση. Κάθε λέξη μοιάζει πολύτιμη, γιατί έχει την ακρίβεια που αξιώνει το γραπτό και τη ζωντάνια ενός λόγου που «μιλάει». Οι αρετές αυτές χρωματίζουν μια επιχειρηματολογία που ανταποκρίνεται στις προκλήσεις του λακανικού σχολίου. Ο τρόπος αξιοποίησης των αρχαίων κειμένων και ο τρόπος ανάγνωσης της συλλογιστικής του Lacan είναι αποκαλυπτικοί.

Κριτικές - Παρουσιάσεις
Γιάννης Σταυρακάκης, Αποδομώντας τη σαγήνη της Αντιγόνης, "Ελευθεροτυπία"/ "Βιβλιοθήκη", τχ. 490, 15.2.2008

O Patrick Guyomard υπήρξε μαθητής των Lacan, Canguilhem, Althusser και Derrida. Το 1969 έγινε μέλος της Φροϋδικής Σχολής και άρχισε να διδάσκει στον Τομέα Ψυχανάλυσης της Vincennes (Πανεπιστήμιο Paris VIII). To 1994 ίδρυσε την Εταιρεία Φροϋδικής Ψυχανάλυσης (Societe de Psychanalyse Freudienne). Σήμερα διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Paris VII.

http://www.biblionet.gr/author/72203/Patrick_Guyomard

Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής Έρωτας κραταιός ως θάνατος της Βίκυς Δερμάνη στον Αριστόδικο

Έρωτας κραταιός ως θάνατος
Βίκυ Δερμάνη
ΑΩ Εκδόσεις, 2014
56 σελ.
ISBN 978-960-9484-46-6
Νεοελληνική ποίηση [DDC: 889.1] 

Ως πότε;

Εσύ ο γητευτής των άλικων πόθων μου
που με ανάσες καυτές τις νύχτες μου θρέφεις

ως πότε; με ρωτάς
κι εγώ σου απαντώ:
μέχρι να διαλυθούν τα κύτταρα του κόσμου









Βιογραφικό Δερμάνη Βίκυ από τη βάση της Βιβλιονετ http://www.biblionet.gr

Η Βίκυ Δερμάνη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1960, όπου και διαμένει μέχρι σήμερα. Από τα εφηβικά της χρόνια και στη διάρκεια της ζωής της γνώρισε και αγάπησε πολύ τη λογοτεχνία. Την αισθητική και την ποιητική της έκφραση διαμόρφωσαν εκτός των άλλων και η μαγική πόλη της Αθήνας των δεκαετιών 1960-70, ο μυθικός κόσμος του Θεάτρου που είχε την τύχη από παιδί να γνωρίσει, καθώς και η τραγική Σύλβια Πλαθ, ο αποκαλυπτικός Τάσος Λειβαδίτης και ο μοναδικός Νίκος Γκάτσος. Εδώ και αρκετά χρόνια γράφει ποιήματα προσπαθώντας να διατηρεί μέτρο και συνέπεια στο έργο της, όσο και στη σχέση με το αναγνωστικό της κοινό.

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2014) Έρωτας κραταιός ως θάνατος, ΑΩ Εκδόσεις
(2013) Πικροί ως άψινθος καρποί, ΑΩ Εκδόσεις
(2012) Με μια φλόγα όπως πάντα, ΑΩ Εκδόσεις
(2010) Λέξεις βρύα της ψυχής, ΑΩ Εκδόσεις
(2009) Πάνε χρόνια που σαν αγρίμι, ΑΩ Εκδόσεις

Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
(2011) Τα ποιήματα του 2010, Κοινωνία των (δε)κάτων




Αριστόδικος Βιβλιοθήκη Mην παραλείψετε να αναζητήσετε στο έργο του Α. Ξαγοράρη τον ειρμό ωδής της υμνογραφίας μας. Ένεκα του ότι ψάλλει - απ΄τους σοβαρούς διακόνους της ψαλτικής - στην εκκλησιά των Αγίων Αναργύρων, το χειρωνακτικό του έργο, το μαθαίνει να μιλά μέσα από την ιλιγγιώδη ποίηση της υμνογραφίας μας ! Στην δε ποιητική της Β. Δερμάνη σημειώνουμε την επιγραμματική της βαθύτητα στην περί πολέμου ιδέα που ο Παρμενίδης ονόμαζε Αφροδίτη. Αλλά αυτά και άλλα θα μας τα πουν αναλυτικά οι ποιητές - παρουσιαστές του Σαββατόβραδου...
27 Ιανουαρίου στις 3:53 μ.μ.

Γιάννης Κουκάκης

Κουράστηκες ν΄ αγαπάς, .. ;

.. κι εγώ νόμιζα πως θα φθάναμε μαζί,

στου λαμπρού ήλιου τη χώρα, ..

Γιάννης Κουκάκης

30 Ιανουαρίου

Παρουσίαση του εικονογραφημένου βιβλίου για μικρά και ΜΕΓΑΛΑ παιδιά, του συγγραφέα Μάκη Ρουσομάνη "Ο Μελένιος το αηδόνι και ο τυφλός ποντικός", σε σκίτσα του Νίκου Ραφαηλίδη

Οι εκδόσεις "ΟΣΤΡΙΑ", παρουσιάζουν το ΝΕΟ εικονογραφημένο βιβλίο για μικρά και ΜΕΓΑΛΑ παιδιά, του συγγραφέα ΜΑΚΗ ΡΟΥΣΟΜΑΝΗ, με τίτλο: "Ο Μελένιος το αηδόνι και ο τυφλός ποντικός", σε σκίτσα του ΝΙΚΟΥ ΡΑΦΑΗΛΙΔΗ.

Το εξώφυλλο του βιβλίου έχουν ζωγραφίσει μαθητές του Ειδικού Δημοτικού Σχολείου της Σχολής Τυφλών (Κ.Ε.Α.Τ.) Θεσσαλονίκης.

Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2015 στις 7 μ.μ.στο χώρο εκδηλώσεων των εκδόσεων ΟΣΤΡΙΑ, Τζωρτζ 20 πλατεία Κάνιγγος, Εξάρχεια

Συντονίζει η ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΩΠΥΛΗ

Παρουσιάζουν οι συγγραφείς:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΚΑΛΛΙΟΝΤΖΗ
ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ
ΕΛΕΝΑ ΛΙΑΤΟΥ

Διαβάζουν οι ηθοποιοί:
ΜΑΝΟΣ ΠΙΝΤΖΗΣ
ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΟΥΚΑΚΗΣ

Συμμετέχουν:
Πιάνο:ΧΛΟΗ ΛΑΜΠΡΟΥ
Κιθάρα:ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΟΥΦΗΣ
Τραγούδι: ?... ??? ...?

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ
πληροφορίες 211 2136882

Ρουσομάνης Μάκης

Bιογραφικό του Μάκη Ρουσομάνη από την βάση της Βιβλιονέτ http://www.biblionet.gr

Ο Μάκης Ρουσομάνης γεννήθηκε στα Κύμινα Θεσσαλονίκης. Μεγάλωσε και σπούδασε στην Θεσσαλονίκη, και υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία στο πολεμικό ναυτικό. Το 2010 η συγγραφέας Αναστασία Καλλιοντζή του αφιέρωσε το βιβλίο της "Αγαστή Συνεργασία", ενώ την επόμενη χρόνια η Γλυκερία του αφιέρωσε το τραγούδι "Ο γλάρος" στο cd "Η αγάπη είναι ελεύθερη".

Την ίδια χρονιά έκανε την επιλογή τραγουδιών στο πρόγραμμα "Συνάντηση στην κοινή μας παράδοση", το οποίο παρουσιάστηκε στο Half note jazz των Αθηνών.
Έχει εργασθεί στον ιατρικό όμιλο Αθηνών (ΙΔΘ) για 7 έτη στο Γενικό χειρουργείο, ενώ σήμερα είναι υπάλληλος του Κ.Ε.Α.Τ.
Το "Σαν να είχε δει φάντασμα..." είναι το πρώτο του βιβλίο.

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2014) Ο Μελένιος, το αηδόνι και ο τυφλός ποντικός, Όστρια Βιβλίο
(2013) Σαν να είχε δει φάντασμα, Ελληνική Πρωτοβουλία

Παρουσίαση του βιβλίου της Μάρθας Πατλάκουτζα "Μερτζανή, το δάκρυ της Θράκης".

Οι Εκδόσεις Έξη και το POLIS ART CAFE σας προσκαλούν την Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2015, στις 7 μ.μ. στην παρουσίαση του βιβλίου της Μάρθας Πατλάκουτζα ''Μερτζανή, το δάκρυ της Θράκης''.
Για το βιβλίο θα μιλήσουν η Πετρούλα Σίνη, οικονομολόγος και ο Dionyssis Sarantopoulos, δημοσιογράφος.
Μαζί μας στην εκλεκτή συντροφιά μας και ο εξαιρετικός ποιητής Γαβριλης Ιστικοπουλος.
Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει η Aliki Papachela, ηθοποιός.
Σας περιμένουμε σε μια ξεχωριστή βραδιά αφιερωμένη στις ρίζες και στις μνήμες μας.

Polis Art Cafe-αιθριο Αρσακειου Μεγαρου
Πεσματζόγλου 5, Athens, Greece
Εμφάνιση χάρτη

Επίσης, στις 31 Γενάρη, από τις 12 ως τις 3 το μεσημέρι, η συγγραφέας θα βρίσκεται στο Βιβλιοπωλείο του καταστήματος Σκλαβενίτη στην Καλλιθέα, Ευριπίδου 69 για κουβεντούλα με το κοινό και για υπογραφή αντιτύπων!!

"Οκτώβρης 1922... Στις όχθες του ποταμού Έβρου στέκει ένα νεαρό κορίτσι με βρόμικα ρούχα και πρόσωπο βουτηγμένο στην απόγνωση. Νιώθει το βάρος της ευθύνης να συνθλίβει τους μικροκαμωμένους ώμους της... Πρέπει να διασχίσει το ποτάμι μαζί με την αδερφή της, το κάρο και τα ζωντανά.

Ορφανή από μητέρα, ξεριζωμένη από πατρίδα, η Μερτζανή δεν σταματά να αγωνίζεται και να ξεπερνάει τον εαυτό της.

Ποιος τη στηρίζει στα χίλια βάσανα, στον θάνατο, στον αβάσταχτο πόνο; Μονάχα μια φωνούλα μέσα της, μια γλυκιά φωνή που δε σιωπά ποτέ, μια διακριτική λάμψη που δεν την αφήνει να παραδοθεί, όσο κι αν λυγίζει. Και η Μερτζανή θα λυγίσει πολλές φορές. Χάνει το στήριγμά της ξανά και ξανά, χάνει τις μεγάλες της αγάπες, χάνει κάθε δύναμη…

Η συγκλονιστική ιστορία μιας αξιοθαύμαστης γυναίκας που δεν έχασε ποτέ την αξιοπρέπειά της και την τόλμη της.

Μερτζανή… κοράλλι σπάνιο, όπως και η ψυχή της. Μια ψυχή που συνεχώς διώκεται… ένας διωγμός που τέλος δεν έχει… Αυτή είναι η ιστορία της."  Μάρθα Πατλάκουτζα

"H ιστορία του βιβλίου μου, μοιάζει με ένα γλυκόπικρο νανούρισμα, που μου έλεγε η γιαγιά μου η Μερτζανή, ντυμένη στα μαύρα. Χωμένη στην αφράτη αγκαλιά της, αποκοιμιόμουν με τη βραχνή φωνή της και τα ακαταλαβίστικα λόγια της ρίζας της...

Την ευχή της μου έδωκε με όλη της την ψυχή και τη ζωή της ξετύλιξε σαν τη φθαρμένη κουρελού, που έριξε πάνω της την ώρα που το καραβάνι έπαιρνε τον δρόμο της μεγάλης φυγής.
Η Μερτζανή γεννήθηκε Ρωμιά. Θρακιώτικη ήχησε η λαλιά που της μίλησε για την αγάπη και τον πόνο. Μα το ριζικό της άλλαξε. Ξεριζωμός μεγάλος...Να λησμονήσει δεν μπορεί.
Τη λύτρωση γυρεύει κι ένα δάκρυ για τη Θράκη γίνεται η ζωή της. Η Μερτζανή ξεπέρασε πολλές φορές τον εαυτό της, λύγισε πολλές φορές, έπεσε, ξανασηκώθηκε, αλλά δεν έχασε ποτέ την αξιοπρέπεια της.

Είναι η αληθινή ιστορία μιας αξιοθαύμαστης γυναίκας…"  Μάρθα Πατλάκουτζα

H σελίδα της συγγραφέως στο fb  Μάρθα Πατλάκουτζα 

Πατλάκουτζα Μάρθα

Η Μάρθα Πατλάκουτζα γεννήθηκε το 1968 στη Θεσσαλονίκη όπου και μεγάλωσε. Κατάγεται από τη Νέα Καλλικράτεια Χαλκιδικής, με παππούδες και γιαγιάδες που ήρθαν πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη. Το 1990 τελείωσε το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης.

Το 1996 διορίστηκε στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση κι από τότε υπηρετεί ως δασκάλα σε δημοτικά σχολεία της Μακεδονίας, ενώ τα τελευταία χρόνια σε δημοτικό σχολείο της Θεσσαλονίκης.

Είναι παντρεμένη, μητέρα δύο κοριτσιών.

Το "Ζαχάρα, η θύελλα της καρδιάς" είναι το πρώτο της βιβλίο κι ακολουθεί το "Μερτζανή, το δάκρυ της Θράκης".

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ

(2013) Ζαχάρα, η θύελλα της καρδιάς, Ελληνική Πρωτοβουλία

http://www.biblionet.gr/

Προηγούμενές μου δημοσιεύσεις για τη συγγραφέα :
http://tehneskaigrammata.blogspot.gr/

Cemil Turan Bazidi, Το ματωμένο χιονολούλουδο Μυθιστόρημα (Περίληψη)

Το ματωμένο χιονολούλουδο

Μυθιστόρημα

Περίληψη


Στην κορυφή του Αραράτ λέγεται πως σώθηκε η ζωή από το βιβλικό κατακλυσμό. Στους πρόποδες αυτού του ιερού βουνού, ένας παππούς τα χειμωνιάτικα βράδια διασώζει με τις αφηγήσεις του την ιστορία του λαού του.

Ό, τι είναι απαγορευμένο την ημέρα στο σχολείο, ο μικρός Πολάτ το μαθαίνει τις παγωμένες λευκές νύχτες από τα γέρικα χείλη του Χασάν αγά μπροστά στο τζάκι. Είναι η ώρα που μπορούν ελευθέρα οι Κούρδοι να μιλήσουν στη δική τους γλώσσα, είναι η ώρα που μπορούν να τραγουδήσουν τα δικά τους τραγούδια, είναι η ώρα της μύησης στις δικές τους παραδόσεις.
Από τις ιστορίες του παππού, ο Πολάτ μαθαίνει γιατί δεν μπορεί να γράφει και να διαβάζει στα κουρδικά, γιατί πρέπει να λέει μόνο τον τουρκικό ύμνο, ποιοι και γιατί προσπαθούν να αφανίζουν τη φυλή του, τι ήταν τα Αμελέ ταμπούρια. Από τα παραμιλητά της Αρμένισσας Ζελχά μαθαίνει για τη σφαγή των Αρμενίων, για την ορφάνια αλλά και για την αιώνια φιλία. Και από τον μεγάλο του φίλο Αμπντουλλάχ, γιατί τα χιονολούλουδα στο Κουρδιστάν είναι ματωμένα.
Ο Χασάν αγά ήταν από τους πιο σεβάσμιους τσιφλικάδες στην πόλη. Δίκαιος και σοφός, αυστηρός μα και καλοσυνάτος, φάνταζε θεόρατος στα μάτια του μικρού του εγγονού. Όταν τα βράδια γύριζε στο σπίτι, ο χώρος γέμιζε από τον αρωματικό καπνό της πίπας του και από τις ιστορίες του. Ήξερε πως ό, τι έχει περάσει στη ζωή του, τους λόγους που οι Οθωμανοί κυνήγησαν ανελέητα τους Κούρδους και τους Αρμένιους δεν θα τα μάθει ο Πολάτ, οι αφού Τούρκοι ήταν οι κατακτητές. Κι έπρεπε ο γερό Χασάν να τα πει όλα, και να σταθεί δίκαιος. Να μπορέσει να πει, όσο κι αν αυτό τον πονούσε:
«Κατακτηθήκαμε, γιατί δεν ενωθήκαμε». Όταν ο λυγμός έφτανε στην άκρη του λαιμού σταματούσε την αφήγηση κι έκανε πως καθάριζε την πίπα του. Άφησε να του ξεφύγει μόνο ένα δάκρυ όταν μιλούσε για τους δυο φίλους του τους Έλληνες, που όταν δραπέτευσαν από τα Αμελά Ταμπούρια τους έκρυψε και από τότε που τους βοήθησε να φύγουν την Ελλάδα δεν έμαθε ποτέ τίποτα γι αυτούς.
Η Ζελχέ χρόνια κοντά στον παππού και στη γιαγιά, συνομήλικη τους σχεδόν, όποτε άκουγε τις ιστορίες του παππού ταραζόταν και έκλαιγε. Απορρούσε ο Πολάτ με την ευαισθησία της, ώσπου έμαθε ότι ήταν Αρμένισσα, είδε και έζησε τη μεγάλη σφαγή των Αρμενίων από τους Τούρκους και πως η ίδια σώθηκε γιατί ο παππούς του Χασάν αγά είπε ήταν εγγονή του. Όταν του περιέγραψε σκηνές από τη σφαγή και πώς χώρισε από τη μάνα της, κατάλαβε ο Πολάτ και γιατί έκλαιγε αλλά και γιατί άναβε κάθε μέρα τόσα χρόνια το καντήλι.

Η Παιδική ανεμελιά άρχισε να υποχωρεί λίγο λίγο κάτω από αυτές τις αφηγήσεις. Έκανε τόπο να χωρέσουν τα λόγια που εξηγούν πώς είναι δυνατόν να φιλιώνουν διαφορετικές γλώσσες, διαφορετικές θρησκείες και παραδόσεις. Αλλά κι εκείνα που μιλούν για μίσος, για ξεριζωμός, για χωρίς έλεος κυνηγητό. Δεν ξέρει πια ο μικρός Πολάτ τι καίει πιο πολύ, η φωτιά στο τζάκι ή το δάκρυ που κυλάει από τα μάτια. «Μόνο όταν αγαπάς πολύ, χαρίζεις την αθανασία» του είπε Αμπντουλάχ  ... και ο Πολάτ αγάπησε πολύ το Κουρδιστάν.



Cemil Turan Bazidi
20 Ιανουαρίου στις 9:43 μ.μ. ·