Τετάρτη 1 Απριλίου 2015

Τζούτζη Μαντζουράνη, ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ. "ΤΑ ΑΔΕΣΠΟΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ".


ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ. "ΤΑ ΑΔΕΣΠΟΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ".

Αδερφέ μου,
Θέλω να σε πάρω να μιλήσουμε,
θέλω ν' ακούσω την φωνή σου,
να σε ρωτήσω και να με συμβουλέψεις...
Μα, είσαι πεθαμένος,
πάνε δυο χρόνια και ...
κι΄όμως, σαν χτες είναι,
πού τα λέγαμε... πού με άκουγες,
να σου λέω τα παράπονά μου, τις πίκρες μου,
τις αγωνίες μου...
Μάνα, πως πέρασαν πέντε χρόνια κιόλας,
απο την τελευταία φορά πού,
χώθηκα στην αγκαλιά σου
και έκλαψα...
και μου χαϊδευες το κεφάλι,
και, "σώπα κορίτσι μου, σώπα" έλεγες
και όλα πέρναγαν... όλα.
Πατέρα, δεκατρία μετράω πιά,
στην πλάτη μου,
τα χρόνια που μου λείπεις...
Σαν τον Σίσυφο τα κουβαλάω,
πάνω κάτω, πάνω , κάτω...
και τίποτα δεν αλλάζει.
Όσα μού' μαθες, μπούσουλας
στη ζωή μου...
Δεν με γλυτώνουν απο τα λάθη και τις κακοτοπιές,
αλλά, είναι εκεί, πάντα,
να δηλώνουν την παρουσία σου...
όταν τα έλεγες,
και την απουσία σου τώρα που τα σκέφτομαι....
ένα ένα...
Πώς, μεγαλώνουμε με κάθε θάνατο,δικό μας...
Μεγαλώνουμε με τον πρώτο,
και αρχίζουμε σιγά σιγά,
να γερνάμε απο τον δεύτερο και μετά....
Κι΄όταν μείνουμε μόνοι πια,
έχουμε γεράσει τόσο, που,
έρχεται και η δική μας η στιγμή...
αφήνοντας κάποιον άλλον
να μεγαλώνει στη θέση μας,
ή και κανέναν...
http://pitsiloti.blogspot.gr/2015/04/blog-post.html

Μάριον Μίντση, ΠΗΡΑΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΛΑΘΟΣ… ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ!!!



-Να νοσταλγείς τον τόπο σου, ζώντας στον τόπο σου, τίποτα δεν είναι πιο πικρό.

-Κύριε, όχι μ΄αυτούς. Ας γίνει αλλιώς το θέλημά σου.

-Είναι πιο εύκολο να περάσει καμήλα απ΄την τρύπα της βελόνας, παρά Έλληνας πολιτικός, να καταλάβει την Ελλάδα.

-Η μνήμη, όπου και να την αγγίξεις, πονάει.

-Όπου και να ταξιδέψω, η Ελλάδα με πληγώνει.

-Λυπάμαι που άφησα να περάσει ένα πλατύ ποτάμι, ανάμεσα από τα δάχτυλά μου, χωρίς να πιω μια στάλα.

-Σ΄αυτόν τον κόσμο, που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας, χρειάζεται τους άλλους. Πρέπει να αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου και να βρίσκεται.

- Και ο άνθρωπος κατάντησε πραμάτεια.

-Δεν απελπίζεται η ζωή, όσο υπάρχει.
Κι ας απελπίζεται ο άνθρωπος

-Με τι καρδιά, με τι πνοή
τι πάθος και τι πάθος,
πήραμε τη ζωή μας λάθος
κι αλλάξαμε ζωή.
*** *** ***
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ < Λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Γεωργίου Σεφεριάδη> γεννήθηκε στην Σμύρνη της Μικράς Ασίας το 1900-1971
Από τους σημαντικότερους Έλληνες Ποιητές, που τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο ΝΟΜΠΕΛ Λογοτεχνίας το 1963, Τιμώντας με το βαρύ του έργο την Ελλάδα !!!

ΥΓ. Το Λογοτεχνικό Σαλόνι, δεν επιχειρεί αφιερώματα
στις Μέγιστες Πνευματικές Μορφές!!!
Υπενθυμίσεις μόνο, ώστε να Δοξάζουν οι μεγάλοι
και να ΤΟΛΜΟΥΝ, με ΑΛΜΑ οι μικροί!

-Κύριε, βοήθα να θυμόμαστε πώς έγινε τούτο το φονικό.
Το πάγωμα της αγάπης.
Κύριε, βοήθα να το ξεριζώσουμε!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ!!! ΣΤΗΝ ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑΣ!!!

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΣΑΛΟΝΙ

ΠΗΡΑΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΛΑΘΟΣ… ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ!!!

Σάββατο 28 Μαρτίου 2015

Βενετία Μακρυνώρη Μου μιλάνε με στίχους.


Μου μιλάνε με στίχους.

Υποψήφιες σφαγές.

Δεν το καταλαβαίνω αυτό.

Προβάρω συνεχώς κάποιες συνηθισμένες λέξεις.

Είμαι.
Νύχτωσε.
Και μοναξιά ίσως.
Μπορεί και φόβος, δε ξέρω απόψε,
αύριο μπορεί να' ναι παντού.
Το "προχωρώ" θα μου φανεί χρήσιμο.
Το οι "άλλοι" το αφαιρώ.


Για να ξεχάσω το πλήθος.


Θα αναφέρω τη σιωπή, ύποπτη και μεγαλύτερη μέσα μου.


Σίγουρα αύριο όμως, θα καθαρογράψω τη λέξη αγάπη.

Αυτό, δεν τολμώ να το αφαιρέσω.


Ούτε και να το ρωτήσω.


Καληνύχτα


VENNIS

Έρης Ρίτσου Η μαύρη πεταλούδα για παιδιά από 4 ετών ... παρουσίαση.


Τα βιβλιοπωλεία ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ και οι εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ σας προσκαλούν το Σάββατο 28 Μαρτίου 2015 στις 12:00 μ.μ. στην παρουσίαση του νέου παιδικού βιβλίου της Έρης Ρίτσου

Η μαύρη πεταλούδα

που θα παρουσιάσει η ίδια η συγγραφέας

Όταν στον τόπο της πέφτει ξηρασία, η μικρή μαύρη πεταλούδα μεταναστεύει σ' ένα λιβάδι γεμάτο πολύχρωμες πεταλούδες. Μακριά από τους δικούς της, προσπαθεί να συνηθίσει και να επιβιώσει. Κι όταν η ξηρασία χτυπήσει και αυτό το λιβάδι, οι πολύχρωμες πεταλούδες θα έχουν κάθε λόγο να την ευγνωμονούν…

εικονογράφηση: Ναταλία Καπατσούλια

για παιδιά από 4 ετών

Ευριπίδης | Κηφισίας 310, Κηφισιά
Λήψη οδηγιών


Η ΜΑΥΡΗ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑΣυγγραφέας: ΡΙΤΣΟΥ, ΕΡΗ
Έτος έκδοσης: 2015
ISBN: 978-960-04-4587-9
ΣΕΛ.: 36
Σχήμα: 23 Χ 23
Εικονογράφηση: Έγχρωμη
Εικονογράφος: Καπατσούλια, Ναταλία






Όταν στον τόπο της πέφτει ξηρασία, η μικρή μαύρη πεταλούδα μεταναστεύει σ’ ένα λιβάδι γεμάτο πολύχρωμες πεταλούδες. Μακριά από τους δικούς της, σ’ ένα νέο περιβάλλον, η μαύρη πεταλούδα προσπαθεί να επιβιώσει. Κάποιοι θα την αντιμετωπίσουν με καχυποψία, ενώ κάποιοι άλλοι θα την αγκαλιάσουν με αγάπη. Κι όταν η ξηρασία χτυπήσει και αυτό το λιβάδι, ίσως η μικρή μαύρη πεταλούδα να είναι η μόνη που μπορεί να βοηθήσει τις άλλες πεταλούδες να αντιμετωπίσουν τη συμφορά.






Η Έρη Ρίτσου γεννήθηκε το 1955 στο Βαθύ και μεγάλωσε στο Καρλόβασι της Σάμου. Γονείς μου η γιατρός Γαρυφαλιώ Γεωργιάδου-Ρίτσου και ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος. Σπούδασε αγγλική φιλολογία και εργάστηκε στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. Συνταξιούχος πια, μοιράζει το χρόνο της ανάμεσα στη Σάμο και στην Αθήνα. Έχει μια κόρη, τη Λητώ, και πολλούς καλούς φίλους.

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2015) Η μαύρη πεταλούδα, Κέδρος
(2010) Η μικρή καμηλοπάρδαλη που δεν έτρωγε το φαγητό της, Κέδρος
(2006) Μυστικά και αποκαλύψεις, Κέδρος
(2004) Γιατρός επαρχίας, Κέδρος
(2002) Η καλή μεγάλη καφετιά αρκούδα βρήκε την ευτυχία, Κέδρος
(2001) Οι τρεις βασιλοπούλες, Κέδρος

Κριτικογραφία
«Tο τέλος μιας πορείας, αδιανόητο για τον δημιουργό Ρίτσο εφ' όσον ανέπνεε» [Γιάννης ΡίτσοςΥπερώον], www.e-poema.eu, τχ. 20, Οκτώβριος 2013

Διαβάστε ένα αφιέρωμα μου για την Έρη Ρίτσου : http://tehneskaigrammata.blogspot.gr/2014/05/blog-post_2138.html

Και γενικά με το δεδομένο άρθρο μου μερικές προηγούμενες δημοσιεύσεις μου : http://tehneskaigrammata.blogspot.gr/search/label/%CE%88%CF%81%CE%B7%20%CE%A1%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%85

Πηγές 
http://www.biblionet.gr/author/41170/%CE%A1%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%85,_%CE%88%CF%81%CE%B7

http://www.kedros.gr/product_info.php?products_id=8457

Παρασκευή 27 Μαρτίου 2015

Τσερτεκίδου Παναγιώτα - Μια αιωνιότητα θα περιμένω την στιγμή σου, Όστρια Βιβλίο παρουσίαση






Μιαν ελπίδα ψιθυρίζει ο άνεμος
τούτο το πρωινό.
Σαν χθες ρακένδυτη στης πόλης
τις βοές γυρνούσα
καρικατούρα στο τσίρκο της ζωής.
Τριγύρω μασκαρεμένα ανθρωπίδια
πρόσωπα, απρόσωπα
τεράστια στόματα εκκωφαντικά.
Λόγια, λόγια, λόγια
ηχούσαν σαν μεγάφωνα
σπάζοντας τα τύμπανα
καίγοντας τα κύτταρα του εγκεφάλου.
Όχλοι ποδοπατώντας
το λευκό.
Μια ημιδιάφανη
στο ενδιάμεσο παραπαίω.
Άγνωστη μέσα στην απλοϊκότητα της φύσης
ανάρμοστη των απροσάρμοστων.
Καθρέφτες τριγύρω
αντανακλάσεις ψυχών
κι ύστερα ένα χαμόγελο
στην άκρη των χειλιών.
Μα πόσο αστείοι είστε!
Για μια στιγμή πιστέψατε
πως με πλανέψατε.
~ Γιώτα Τσερτεκίδου ~
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Τσερτεκίδου, Παναγιώτα

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ

Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
(2013) 26 ποιητές, Πνοές Λόγου και Τέχνης


Η Τσερτεκίδου Παναγιώτα του Γεωργίου και της Αναστασίας γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη όπου και έζησε μέχρι τα δώδεκα της χρόνια, έπειτα εγκαταστάθηκε στην Κατερίνη όπου διαμένει μόνιμα έως σήμερα με την οικογένεια της.

Τελείωσε σχεδιάστρια έργων υποδομής.

Παρακολούθησε μαθήματα φωτογραφίας δύο τμημάτων,καθώς και μαθήματα ζωγραφικής δύο χρόνια.

Τον Μάιο του 2013 συμμετείχε με το ‘’Απλανές βλέμμα’’ στον 8ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ποίησης Εφήβων-Ενηλίκων και πήρε Τιμητική Διάκριση από την Λογοτεχνική-Συγγραφική ομάδα "ΙΔΕΟΠΝΟΟΝ" τις "ΠΝΟΕΣ ΛΟΓΟΥ & ΤΕΧΝΗΣ", "iamvosart" και την εφημερίδα "ΠΝΟΕΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ".

Το 2013 συμμετείχε στην Ποιητική Ανθολογία των εκδόσεων Πνοές Λόγου & τέχνης.

Το 2014 συμμετείχε στις Ερωτικές Γραφές, Ημερολόγιο 2014 των εκδόσεων Πνοές Λόγου & Τέχνης.

Έχει συμμετάσχει στην Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης με Ποιητές της Πιερίας σε συνεργασία με το "Σύλλογο Εικαστικών Καλλιτεχνών Πιερίας" των Artistas Balkan.

Έχει πάρει έπαινο για την συμμετοχή στον 1το Ηλεκτρονικό Διαγωνισμό Διηγήματος της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Ν. Πιερίας .

Η Γιώτα Τσερτεκίδου γράφει Ποίηση από μικρή ηλικία, έχει στην συλλογή της παιδικά και εφηβικά ποιήματα.

Το βιβλίο Ποίησης ‘’Μια αιωνιότητα θα περιμένω την στιγμή σου’’ είναι το πρώτο της πνευματικό παιδί.


Λύκος Παραβάτης Γ΄ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ




Γ΄ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ

Χαίρε η κόρη, το θήλυ, γυναίκα καί γραία,
συλφίδα, σεμνή, μαινάδα, πιστή καί μοιραία.


Χαίρε στον ερχομό σου αγκάλες π’ ανοίγεις,
στην φυγή σου τον νου με τρέλα που σμίγεις.

Χαίρε η παρουσία σου βλεμμάτων σαγήνη 
καί απουσίας σου κενό, το μέγα, π’ αφήνει.

Χαίρε τών οφθαλμών σου χαρά επιγείων
καί τ’ άλγους σου ρέοντες αστέρες δακρύων.

Χαίρε η ενδεδυμένη, φαντασίαν ελκύουσα
το πένθος αγγέλων, γυμνή σου, ιδρύουσα.

Χαίρε στην μέθη τής κλίνης ημάς εξωθούσα,
Οδυσσέως παμφάγου, ανδροφάγος η Μούσα.

Χαίρε ιδρύουσα οίκους, κοσμημένους σιωπής,
συζύγους καθείργουσα, ταξειδιώτου ροπής.

Χαίρε το άσμα ασμάτων, καντάτα καί θρήνος, 
αμνών αμβροσία η μόνη, τού Λύκου ο οίνος.

27/3/2015 · 

Εικόνα : Χαῖρε, τῶν ἁλιέων τὰς σαγήνας πληροῦσα.... / Χαῖρε, ὁλκὰς τῶν θελόντων σωθῆναι....
http://www.saint.gr/187/saint.aspx

Βασίλης Παπαμιχαλόπουλος, ΠΗΝΕΛΟΠΗ



ΠΗΝΕΛΟΠΗ

Λέξη τη λέξη υφαίνεις 
σε κάτασπρο καμβά όλη τη μέρα.
Και μες τη νύχτα
γλιστρώντας στον ύπνο των άλλων
ξηλώνεις μια-μια με τα δόντια.
Ισάξια πάντα η πολυμήχανη υπομονή σου
κι ας λέει ο ποιητής.
Κάθε πρωί να ορθώνεται μια Τροία
και κάθε βράδυ φλεγόμενη στις πυρκαγιές του κορμιού σου
να παραδίδεται στο χάος.
Με τούτη την ψευδαίσθηση
κατάφερες να κεντάς τον πέτρινο χρόνο σου.

Κι αν δεν ήταν
εκείνο το σ’ αγαπώ 
που έμενε σκαλωμένο πάντοτε στον ουρανίσκο
ποιο υποφερτό θα γινόταν ετούτο το μαρτύριο.