Αρθούρος Ρεμπώ, Απαλλαγμένος από κάθε ηθική...

Πίνακας Xavier Mellery - The Hours, Eternity and Death (ο συμβολιστής Αρ. Ρεμπώ μόνο με έναν πίνακα επίσης συμβολιστή ζωγράφου μπορεί να κατανοηθεί...) 

Απαλλαγμένος από κάθε ηθική

επιστρέφω στη γη να επιτελέσω ένα καθήκον.

Να γίνω ένα με τη σκληρή πραγματικότητα.

Πλάνη;;; Μπορεί...

Η εποχή που ανατέλλει είναι αμείλικτη.

Εγώ, πάντως, μπορώ να πω, ότι νίκησα∙

σβήστηκαν όλες οι απαίσιες αναμνήσεις.

Πρέπει να είσαι, οπωσδήποτε, στο πνεύμα της εποχής.

Τέρμα οι ευλογίες και τα ευλογητάρια∙

κράτα το κερδισμένο έδαφος.

Το πρόσωπό μου, ρούφηξε το ξεραμένο αίμα.

Πίσω μου, το τίποτα...

Ααα!!!

Μόνο, ένα...Άθλιο δεντράκι...

Οι αγώνες του πνεύματος είναι εξίσου άγριοι με τους

πολέμους των ανθρώπων.

Και είμαστε μόνο, στην αρχή...

Αγαπημένο χέρι(;)

τί να πω γι' αυτό... Γελάω! Μπορώ να γελάω με τις παλιές μου, ερωτικές απογοητεύσεις. 

Εκεί κάτω, αντίκρισα, την κόλαση των γυναικών και 

δικαιούμαι να συλλάβω την...Αλήθεια, 

σε μια ψυχή 

και ένα σώμα. 

Πρέπει να είσαι, οπωσδήποτε, στο πνεύμα της εποχής. 

Θα συνηθίσω... 

Θα συνηθίσω... 

Θα συνηθίσω...

Πηγές


  http://teiopoteion.blogspot.com/2012/07/blog-post_2182.html#ixzz3Oe2KRNkX

Χρόνης Μίσσιος, "Χαμογέλα, ρε, τι σου ζητάνε;" (απόσπασμα)

"Ρε συ, νομίζω πως μια από τις μεγαλύτερες δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο επαναστάτης, είναι πώς μέσα στη διαδρομή του δεν θα χάσει την ανθρώπινη ουσία του, πώς θα διαφυλάξει την εσωτερική του πορεία, στην ολοκλήρωσή του ως ανθρώπου, στο πώς δηλαδή αυτός ο μοναχικός δρόμος δεν θα μπει μέσα του, δεν θα τον κατακτήσει, δεν θα τον μετατρέψει από στοχαστικό σε πιστό, από ευαίσθητο ρομαντικό σε γραφειοκράτη, από ανθρωπιστή σε εχθρό του ανθρώπου και της κοινωνίας, από επαναστάτη σε πολιτικό…


Θαρρώ πως μονάχα μια βαθιά και μεγάλη αγάπη για τη ζωή μπορεί να σώσει την ανθρώπινη ουσία σου, γιατί όπως η επανάσταση δεν είναι μια πολιτική πράξη αλλά μια βαθιά κοινωνική παιδεία, μια πολύχρωμη ερωτική επικοινωνία με τους ανθρώπους, τη φύση και τα πράγματα, έτσι κι ο επαναστάτης δεν μπορεί να είναι ένας πολιτικός άνθρωπος, αλλά ένας άνθρωπος ερωτευμένος…"

-Χρόνης Μίσσιος, "Χαμογέλα, ρε, τι σου ζητάνε;"

Πηγή Vana Vourtsaki 12/1/2015 · 

Σιμόν ντε Μποβουάρ «…Γυναίκα δεν γεννιέσαι, γίνεσαι ! …»

«…Γυναίκα δεν γεννιέσαι, γίνεσαι ! …» Αυτή τη φράση είπε η Σιμόν ντε Μποβουάρ και μαζί με το βιβλίο της « Το δεύτερο φύλλο » έμεινε για πάντα στην ιστορία …

«…Το να κερδίσεις έναν άντρα είναι τέχνη. Το να τον κρατήσεις είναι επάγγελμα…»! Σιμόν ντε Μποβουάρ

Γεννιέται σαν σήμερα πριν από 107 χρόνια, μια συγγραφέας, μια γυναίκα που έμεινε στην ιστορία σαν αυτή που άλλαξε τον τρόπο σκέψης των άλλων γυναικών ολόκληρου σχεδόν του πλανήτη! Η Σιμόν ντε Μποβουάρ, ένα φωτεινό παράδειγμα διανοούμενου ατόμου ξέφευγε από τα στενά φεμινιστικά πλαίσια, περιπλέχτηκε με τον υπαρξισμό, την Αριστερά, τη σεξουαλική απελευθέρωση, τη Γαλλική διανόηση και επηρέασε σε επίπεδο ιδεών και φαινομένων την κοινωνία.

Η Σιμόν γεννιέται στις 9 Ιανουαρίου 1908 στο Παρίσι, μεγαλώνει σε ένα συντηρητικό, μεγαλοαστικό και καθολικό περιβάλλον και σε μικρή ηλικία θέλει να γίνει καλόγρια. Στα 14 της χρόνια περνάει μια σημαντική υπαρξιακή κρίση που την απομακρύνει μια και καλή από το Θεό και την εθίζει στη φιλοσοφική αναζήτηση. Το πάθος της για τη φιλοσοφία την οδηγεί στα έδρανα της École Normale Supérieure, όπου ξεχωρίζει για την ανατρεπτική της σκέψη και το 1921 γνωρίζει τον Ζαν-Πωλ Σαρτρ.

Ήταν καλοκαίρι του 1929 όταν η Σιμόν ντε Μποβουάρ και ο Ζαν- Πολ Σαρτρ, κορυφαίος φιλόσοφος του υπαρξισμού, έκλεισαν μια συμφωνία που τήρησαν ως το τέλος της ζωής τους. Έγιναν οι «αιώνιοι εραστές» και προκάλεσαν τα ήθη της εποχής υπερασπιζόμενοι την ελεύθερη συμβίωση.



Αποτελεί ειρωνεία το γεγονός πως «η μητέρα του φεμινισμού» έχει αποτυπωθεί στη συνείδηση πολλών ως η σύντροφος ενός σπουδαίου άντρα, αλλά η σχέση της Μποβουάρ με τον Σαρτρ, τόσο στον έρωτα όσο και στη φιλοσοφία, είναι ιδιαίτερη, αμφίδρομη και ανεξάρτητη. Ως ζευγάρι, μένουν σε διαφορετικά σπίτια και ως ερωτικοί σύντροφοι, διατηρούν ανοιχτές ερωτικές σχέσεις με άλλους ανθρώπους, ενίοτε και όλοι μαζί, καταστάσεις που η Μποβουάρ θα εξιστορήσει μέσα από το λογοτεχνικό της έργο.

Ο ελεύθερος έρωτας και η αυτοδιάθεση του σώματος βρίσκονται στην καρδιά της σχέσης τους και η λέξη «γάμος» αποτελεί ένα «κακό αστείο». Όταν το 1931 ο Σαρτρ ζητά από τη Μποβουάρ να παντρευτούν –για πρακτικούς κυρίως λόγους– η Γαλλίδα είναι κάθετη: «ο γάμος είναι περιορισμός, αστικοποίηση, αλλά και θεσμοθετημένη παρέμβαση του κράτους στην ιδιωτική ζωή των πολιτών».

Για να κερδίσει την οικονομική ανεξαρτησία της, η Σιμόν γίνεται καθηγήτρια, αλλά το ναζιστικό κατοχικό καθεστώς την απολύει το 1943, επειδή υποστηρίζει τη σχέση μαθήτριάς της με Ισπανό εβραϊκής καταγωγής. Κατά τη διάρκεια της κατοχής, η Μποβουάρ έρχεται σε επαφή με τον Καμύ, τον Ζενέ, τον Πικάσο και άλλα «αντιστασιακά στοιχεία» του Παρισιού, ενώ παίρνει μέρος στην οργάνωση ‘Σοσιαλισμός και Ελευθερία’ που ιδρύει ο Σαρτρ στα πλαίσια της αντίστασης.

Συχνάζει στο θρυλικό παρισινό καφέ Les Deux Magots, όπου οι πολιτικές και φιλοσοφικές συζητήσεις της με τον Σαρτρ και τους υπόλοιπους μένουν στην ιστορία. Όταν ο πόλεμος τελειώνει, αρχίζει η χρυσή εποχή για τη Σιμόν, που εκδίδει μαζί με τον Σαρτρ το πολιτικό περιοδικό ‘Les Temps Modernes’ στις σελίδες του οποίου αντανακλάται η ανατρεπτική της σκέψη πάνω στην πολιτική, τη φιλοσοφία και το γυναικείο ζήτημα. Είναι χαρακτηριστικό πως οι συντηρητικοί και καθολικοί κύκλοι της Γαλλίας την βλέπουν ως «πορνογράφο» και ως «νυμφομανή».

Στα μέσα του 1949, η Σιμόν ντε Μποβουάρ δημοσιεύει ‘Το Δεύτερο Φύλο’ (Le Deuxième Sexe), ένα έργο που σήμερα είναι γνωστό ως «η βίβλος του φεμινισμού» και που, σε κάθε περίπτωση, δίνει μια ριζοσπαστική ερμηνεία στο τι είναι γυναίκα. Για πρώτη φορά, η ταυτότητα της γυναίκας παρουσιάζεται ως κάτι μη φυσικό και μη δεδομένο, ως ένα κοινωνικό κατασκεύασμα που συντηρεί συγκεκριμένες σεξουαλικές σχέσεις εξουσίας: «Γυναίκα δε γεννιέσαι, γίνεσαι».

Γράφει η ίδια για το βιβλίο της: «…Οι σημερινές γυναίκες έχουν σχεδόν εκθρονίσει τον μύθο της θηλυκότητας· αρχίζουν να κάνουν αισθητή την ανεξαρτησία τους με πολύ συγκεκριμένους τρόπους· δεν καταφέρνουν όμως εύκολα να βιώσουν απόλυτα την κατάστασή τους ως ανθρώπινα όντα. Έχοντας ανατραφεί από γυναίκες, μέσα στους κόλπους ενός γυναικείου κόσμου, ο φυσιολογικός προορισμός τους είναι ο γάμος, ο οποίος στην πραγματικότητα τις υποδουλώνει ακόμα και σήμερα στον άντρα· το ανδρικό κύρος κάθε άλλο παρά έχει εξαλειφθεί: στηρίζεται ακόμα σε γερές οικονομικές και κοινωνικές βάσεις. Είναι συνεπώς αναγκαίο να μελετήσουμε πολύ προσεκτικά την παραδοσιακή μοίρα της γυναίκας. Θα προσπαθήσω να περιγράψω πώς η γυναίκα μαθαίνει την κατάστασή της, πώς τη βιώνει, σε τι είδος σύμπαντος βρίσκεται εγκλωβισμένη, ποιους τρόπους διαφυγής έχει. Και μόνο αν όλα αυτά γίνουν κατανοητά, μόνο τότε θα μπορέσουμε να καταλάβουμε ποια προβλήματα αντιμετωπίζουν οι γυναίκες που, έχοντας κληρονομήσει ένα βαρύ παρελθόν, προσπαθούν να χτίσουν ένα καινούργιο μέλλον…» Σιμόν Ντε Μποβουάρ

Υπό το πρίσμα του υπαρξισμού, η Μποβουάρ βλέπει τη Γυναίκα ως το σημαντικότερο παράδειγμα του κοινωνικού «Άλλου», ως μία ύπαρξη που ιστορικά ορίζεται σαν το αδύναμο, αφύσικο και μη ομαλό αντίθετο του Άντρα και το γεγονός αποτελεί τη ρίζα της καταπίεσης των γυναικών. Η θεώρηση αυτή είναι τα θεμέλια πάνω στα οποία θα στηριχθεί η μετέπειτα φεμινιστική λογοτεχνία, που περιστρέφεται γύρω από το κοινωνικό κατασκεύασμα της θηλυκής ταυτότητας και την έννοια του σεξουαλικού «Άλλου».

Κάπως έτσι, η Σιμόν αναδεικνύεται σε αρχιέρεια του φεμινισμού κατά την ταραγμένη δεκαετία του ’60, ένα κίνημα που έχει ξεφύγει από τη διεκδίκηση ψήφου και ίσων δικαιωμάτων και θέλει να αλλάξει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι γυναίκες. Παράλληλα, θεωρείται παραδειγματική η στάση που κρατάει σε πολιτικά τεκταινόμενα όπως ο γαλλοαλγερινός πόλεμος.

Το έργο της Μποβουάρ είναι πολυδιάστατο, αφού περιλαμβάνει από πολιτικές θέσεις και φιλοσοφικά δοκίμια μέχρι μυθιστορήματα, βιογραφίες και θεατρικά έργα. Η αλληλοεπιρροή με το Σάρτρ είναι εμφανής σε πολλές περιπτώσεις, τόσο στα κείμενα της Μποβουάρ, όσο και σε αυτά του Σάρτρ, ακόμα και στο μεγαλούργημά του «Το Είναι και το Μηδέν».

Η Σιμόν ντε Μποβουάρ πεθαίνει στις 14 Απριλίου 1986 από πνευμονία και θάβεται στο νεκροταφείο Μονπαρνάς του Παρισιού, δίπλα στον αγαπημένο της Σαρτρ.



ΠΗΓΕΣ :

Wikipedia.gr

TVXS.gr

Cretalive.gr

Εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ

Εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

theguardian.com

http://www.cretalive.gr/history/view/to-na-kerdiseis-enan-antra-einai-technh.-to-na-ton-krathseis-einai-epaggelm/217134

ΕΑΥΤΕ ΜΟΥ! ΕΣΥ !!! Της ΜΑΡΙΟΝ ΜΙΝΤΣΗ

ΕΑΥΤΕ ΜΟΥ! ΕΣΥ !!! Της ΜΑΡΙΟΝ ΜΙΝΤΣΗ

Αγαπάτε, λέει, αλλήλους ως εαυτόν!
Εαυτόν; Με τρόπο, ποιον; Μήπως σαν βετεράνοι του… ΄΄ξέρεις ποιος είμαι ΕΓΩ’’ στου Λαβείν την απληστία; Με την λαίμαργη ματιά στραμμένη, όχι στα ευλογημένα δώρα που κατέχουμε τούτη την στιγμή, αλλά σ΄εκείνα που μας λείπουν;

Ξημερώνει η καινούργια μέρα! Ανατέλλει η βδομάδα! Μπαίνει ο καινούργιος χρόνος κι αρχίζει η καημός της προσμονής!
Τι θα μας δωρίσει η καινούργια ανατολή!
Το τι θα προσφέρουμε εμείς στην νέα μας αρχή, το σκέφτηκε κανείς;
Μια ενδοσκόπηση, ας πούμε;
Μια κατάδυση στην περιοχή των σφαλμάτων μας, ίσως;
Μια αυτοκριτική για κείνους που πονέσαμε;
Μια άφεση του μίσους που καταστρέφει την υγεία και σαπίζει την καρδιά;
Ένα ‘’ευχαριστώ’’ σαν δωρεά ψυχής, σε όσους μας χάρισαν τα φτερά του θαυμασμού τους;

Όχι εμείς. Λάτρεις της βολικής μας κριτικής, που την δική μας αποτυχία εμψυχώνει.
Τώρα θα μου πεις…εύκολο είναι να απολυμάνεις την καμινάδα, απ΄τα σκουπίδια της μιζέριας, της απόρριψης και της μειονεξίας που παραλύουν το μυαλό και την ψυχή;
Πώς να παραδεχτείς την μεταμέλεια και να γίνει η ζωή σου οδυνηρή;
Έτσι, το άδικο το έχουν πάντα οι άλλοι, για να μην τιμωρηθούμε απ΄των λαθών μας την κατακραυγή. Και τότε, αρχίζει ο σπαραγμός γιατί…
Παραλύει η ψυχή όταν δεν την αφουγκράζεσαι και κυρίως, όταν την αμφισβητείς.

Κοίτα. Ξημέρωσε η μέρα! Δόξασες ποτέ τον ήλιο που φώτισε τα μάτια σου;
‘Επεσε σκοτάδι. Έδειξες στην τύχη σου ευγνωμοσύνη, που ανώδυνα κι αναίμακτα, κάλυψε κι αυτήν την διαδρομή;
Επιβράβευσες τον εαυτό σου, για την αξιοσύνη του να σε στηρίζει μια ολόκληρη ζωή;
Ολημερίς, βαρύγδουπα όλοι μας διαλαλούμε την αγάπη! Όμως, πόσο έμπρακτα τη δείξαμε, σε όλους εμάς που την έχουμε ανάγκη;

Έλα λοιπόν. Στάσου τώρα, ενώπιος ενωπίω, Εσύ με Εσένα!
‘’Το σώμα σου φωνάζει, αυτό που σωπαίνει η ψυχή’’
Υποκλίσου στην μεγαλοφυία της καρδιάς σου που ολοένα σου χαρίζει εισπνοή και εκπνοή κι ορκίσου:

Eαυτέ μου και με τα λάθη σου ακόμα, εσένα θα σέβομαι, εσένα θα πονάω!
Απ΄τα αποθέματα της ΑΥΤΑΓΑΠΗΣ, θ΄αγαπώ και θ΄αγαπιέμαι, στην τρυφερή μαγεία του Δούναι και Λαβείν!
Και τότε, μόνος σου θα δεις. Η απεχθής αυτοταπείνωση, θα γραφτεί στο ακροθαλάσσι, προσμένοντας τους ωκεανούς της εξιλέωσης ν΄αφανιστεί! Ύστερα…

Σβήσε την αυτολύπηση απ΄το βλέμμα σου.
Στην ασεβή σου έπαρση, βάλε κλειδαριά.
Και με της ευγνωμοσύνης το κλειδί,
ξεκλείδωσε την ευτυχία σου
και κτίσε την δική σου Αυταξία, μέσα!!!

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΣΑΛΟΝΙ της

Μάριον Μίντση

5 Ιανουαρίου 

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, ΡΑΝΤΕΒΟΥ

ΡΑΝΤΕΒΟΥ

Τι πιο πολύ να εισπράξω.

Στεκόσουν στα σκαλοπάτια

έξω από το γραφείο σου.

Λιώμα ήσουν από την αγωνία της αναμονής.

Πέθαινες αν τυχόν και δεν ερχόμουν στο ραντεβού.

Τι πιο πολύ να εισπράξω

από την έλευση της χαράς.

Λιώμα, αφηνιασμένοι ήμασταν να σμίξουμε.

( Δημοσιευμένο στον "Ποιητικό πυρήνα")

Alexandra Bakonika

 6 Ιανουαρίου

Σταύρος Τζώρτζης Μοναδική μου ελπίδα

"Η αφυπνιστική ουσία της Τέχνης στο μεταίχμιο του χρόνου" τιμώμενος καλλιτέχνης ο Δρ. φιλοσοφίας των επιστημών Βασίλειος Αράπης

Το ΜΟΥΣΙΚΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ με οικοδεσπότες
* τον ηθοποιό και τραγουδιστή ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΑΜΑΡΤΖΗ
* την εκπαιδευτικό, ποιήτρια και στιχουργό ΜΑΙΡΗ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑΚΗ

ΚΑΛΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ ΑΓΑΠΗΣ όλους τους φίλους της Ποίησης και της Ελληνικής Μουσικής αλλά και όλων των Τεχνών σε μια σειρά εκδηλώσεων για όλο το έτος εκ παραλλήλου με τους «100 Χιλιάδες Ποιητές για την Αλλαγή στον Πλανήτη ».
ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΜΑΣ :
ჱܓΗ αφυπνιστική ουσία της Τέχνης στο μεταίχμιο του χρόνου ჱܓ

... στο μεταίχμιο του χρόνου επικαλούμαστε ουσιαστικά την Τεχνη με όλες της τις εκφράσεις να αφυπνίσει συνειδήσεις και τα έργα της να επιστραφούν στη γη που ανήκουν - στο Μουσείο της Ακρόπολης!
η Τέχνη είναι επανάσταση ,η Τέχνη είναι ο Πολιτισμός !

Η πλούσια μουσικοποιητική μας βραδιά θα παρουσιαστεί στον όμορφο χώρο του Cafe - Πολυχώρος " Αίτιον " ,Τζιραίων 8-10 ,πλησιέστατα στο σταθμό ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ του μετρό, ΕΚΤΑΚΤΩΣ ΗΜΕΡΑ ΤΡΙΤΗ, στις 30 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ,με ώρα προσέλευσης στις 7.00 μμ.

Τιμή για πρώτο ποτήρι κρασί ή μπύρα ή ρακί ή ούζο επτά ευρώ ή για καφέ έξη ευρώ!

Cafe - Πολυχώρος " Αίτιον "
Τζιραίων 8-10 (Tziraion 8-10), 11742 Athens, Greece
Εμφάνιση χάρτη

Τιμώμενος καλεσμένος μας ως συμπαρουσιαστής για το θέμα μας ο εξαιρετικός ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ και ποιητής Δρ φιλοσοφίας των Επιστημών ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΑΡΑΠΗΣ

ჱܓ Καθ ολην την διάρκειαν της εκδήλωσης θα προβάλλονται τα έργα του με συνοδεία μουσικής ειδικά εμπνευσμένη για αυτά από τον συνθέτη ΣΠΥΡΟ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ

*στο πιανο ο εξαιρετικος συνθετης ΣΠΥΡΟΣ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ
*,, αισθαντικες ερμηνειες μελοποιημενης ποιησης απο τον ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΑΜΑΡΤΖΗ

ჱܓ Απαγγελίες ποιημάτων του από
ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΑΜΑΡΤΖΗ ηθοποιό και τραγουδιστή
ΜΑΙΡΗ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑΚΗ εκπαιδευτικό και ποιήτρια

* Επιμελειται συντονιζει κι απαγγελει η ΜΑΙΡΗ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑΚΗ

ჱܓ και σε μονολόγους
ΜΑΡΙΑ ΜΠΟΥΖΑΚΗ διοικητικός και εικαστικός

ΜΑΡΙΑ ΜΠΟΥΖΑΚΗ διοικητικός και εικαστικός

ΑΡΓΥΡΩ ΝΟΤΗ ηθοποιός

ΑΡΓΥΡΩ ΝΟΤΗ ηθοποιός

και για τον ίδιο και το έργο του ομιλεί ο ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΑΡΑΠΗΣ

ჱܓ Τα τραγούδια ερμηνεύουν
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΑΜΑΡΤΖΗΣ
ΕΥΔΟΚΙΑ ΑΔΑΜΙΔΟΥ

ჱܓ σε φιλική συμμετοχή:

ΑΡΕΤΗ ΚΟΚΚΙΝΟΥ

ΑΡΕΤΗ ΚΟΚΚΙΝΟΥ

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ

και ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ

ΑΡΑΠΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ

Καλλιτέχνης - Ερευνητής Δρ. στην Φιλοσοφία των επιστήμων

Γεννημένος στην Αθήνα στις 8 Μαΐου 1949 είναι Ελληνικής καταγωγής και Ελληνικής και Γαλλικής Εθνικότητος

Σπουδές.

Διπλ. ΑΣΚΤ ΑΘΗΝΩΝ (εργαστήριο ζωγραφικής)
Διπλ. Μεταπτυχιακό στην Ecole sup. des beaux-arts – PARIS
Διπλ. Ecole supérieure des arts appliqués – Arts graphiques – Déco de théâtre
Arch. d’intérieur -- Κ.Τ.Ε. ATHENES – PARIS
Διπλ. Σχολή του Λούβρου πάνω στην Ιστορία της τέχνης – ΠΑΡΙΣΙ
Διπλ. Γλωσσικό Ινστιτούτο Αθηνών – Γλώσσες : Ελληνικά - Γαλλικά – Αγγλικά – Ιταλικά.
Διδακτορικό στη φιλοσοφία των επιστήμων – Ecole normale sup. - Facultéé des
Sciences humaines Sorbonne IV.

Επαγγελματική εμπειρία.

1. Έξη έτη ως ανεξάρτητος σκηνογράφος
2. Είκοσι ένα έτη ως δημιουργός στην διαφήμιση – Ανεξάρτητος – σε συνεργασία με την Giraudy France - Publicis France – More o Ferrall international.
3. Tέσσερα έτη ως βοηθός καθηγητού στην Faculté des sciences humaines Sorbonne IV.

Kαλλιτεχνικές και Διανοητικές δραστηριότητες.

Έγραψε τέσσερα θεατρικά έργα (Σενάριο, Σκηνοθεσία, Σκηνογραφία, Χορογραφία) καθώς και συμμετοχή ως ηθοποιός.

1. ΟΝΕΙΡΟ // ΦΩΤΑΨΙΕΣ – ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ - ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ
2. ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
3. ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ
4. ΠΕΡΑΣΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΚΥΚΛΟΣ

Έγραψε τέσσερα βιβλία κοινωνικού περιεχομένου

1. ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ Ι
2. ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ ΜΕΡΕΣ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ – Προσπάθεια για μια τακτική
3. ΙΣΤΟΡΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΟΣ
4. ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

Μετέπειτα της υποστήριξης του διδακτορικού του, έγραψε δυο βιβλία πάνω στην θεωρεία μετά την μεγάλη έκρηξη – PARCOURS II – TRAJECTOIRES II και ακολούθησε με τρία πάνω στην Συνπαντική θεωρία - LE PARAKEIMENOS – CYBERPSYCHE CYBERTECHNOLOGIE – APEIRON NEANT - και προς το παρόν γράφει ένα έκτο πάνω στο ΣΥΝΠΑΝ ΆΠΕΙΡΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ. Τέλος και για πρώτη φορά στην αναλυτική και λογοτεχνική του καριέρα, το 2013 έγραψε και εξέδωσε ένα δοκίμιο στην Ελληνική γλώσσα με τίτλο ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΟΙ.

Τα ζωγραφικά του έργα έχουν εκτεθεί σε πολλές ατομικές μεταξύ Ευρώπης και U.S.A. και έχει λάβει μέρος σε πολλές ομαδικές ανά την Ευρώπη.

-Ο πίνακας φέρει τον τίτλο ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ και αφορά τον προσωπικό βιο του καλλιτέχνη ΒΑΣΙΛΗ ΑΡΑΠΗ!!

Απ το 2005, όντας συνεργάτης της ΕΝΩΣΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ λαμβάνει μέρος σε συνέδρια πάνω στην « Τέχνη και την Επιστήμη » στην Ελλάδα, καθώς επίσης και στην Γαλλία και Ελβετία.

ΕΝΑ ~ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΣΩΜΑ
έργο του ΒΑΣΙΛΗ ΑΡΑΠΗ

ΤΑΞΙΔΙ ΓΙΑ ΑΛΛΟΥ
έργο του Βασίλη Αράπη

ΠΟΡΤΕΣ ΑΝΟΙΚΤΕΣ
έργο του Βασίλη Αράπη

Η ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗ ΨΥΧΗ έργο του Βασίλη Αράπη

έργο του Βασίλη Αράπη
Η ΕΛΛΑΔΑ
"ΕΙΝΑΙ"
ΜΥΤΡΑ - ΜΑΤΡΙΞ - ΜHΤΕΡΑ - ΕΡΩΤΑΣ - ΕΡΩΜΕΝΗ και ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΣ ΔΙΔΑΚΤΟΡΑΣ
ΑΓΑΠΑ ΤΗΝ, ΔΙΟΤΙ :
Η ΕΛΛΑΔΑ
"ΕΙΝΑΙ"
ΣΥΝΠΑΝΤΙΚΗ ΑΡΜΟΝΙΑ

έργο του Βασίλη Αράπη Vasileios Arapis Τίτλος // ΕΛΕΓΑΝ ΑΛΛΑ !

ΝΥΚΤΕΡΙΝΟ ΤΑΞΙΔΙ

Χθες, όπως όλες τις νύκτες άλλωστε

έφυγα πάλι ……………………………………. !

Δεν το επιζήτησα, απλώς ήλθε, όπως

όταν

δυο μάτια

ανοίγουν στροβίλους και χρονοδιάδρομους

στην σκέψη

και χάνομαι μέσα τους

και που

οι όγκοι εξαφανίζονται

ή μάλλον γίνονται άπειρα χρώματα

και

τα χρώματα

γίνονται πέπλα διάφανα που αγκαλιάζουν

την σκέψη

τρυφερά

μουγκά

χωρίς λέξεις

απλά ………………………………

και

ΣΙΩΠΗΛΑ αλλά ΑΛΗΘΙΝΑ

χωρίς τίποτα …………………………

απλά με αγκαλιάζουν τρυφερά

και έτσι ταξιδεύω 

και χάνομαι στο

ΠΑΝΤΟΥ και στο ΠΟΥΘΕΝΑ

όπως σ' ένα Όνειρο

που

μένει πάντα ΟΝΕΙΡΟ

Βασίλειος Αράπης - - Μια νύκτα του Αυγούστου του 2013

Vasileios Arapis

ΨΥΧΕΣ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΑ // ΕΔΩ ΕΔΡΑΖΕΙ Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ -
ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΑ ! έργο του Βασίλη Αράπη

Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ έργο του Βασίλη Αράπη

ΣΥΜΠΟΣΙΟ - ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ έργο του Βασίλη Αράπη

Σας καλούμε στην ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ μας να απαγγείλετε στίχους σας με έμφαση στο θέμα της Επιστροφής στην Ελλάδα των κακώς ονομαζομένων "Ελγινείων" Μαρμάρων
καθώς και για την αφυπνιστική ουσία των Τεχνών αλλά και με ό,τι άλλο η ψυχή σας αγωνιά να καταθέσει.

Στο δεύτερο μέρος καλούμε όσους φίλους θέλουν να απαγγείλουν ποίηματά τους ( ή να τα απαγγείλουμε εμείς αντ 'αυτών ) μεταξύ των τραγουδιών.

Για τη συμμετοχή σας στην εκδήλωση οι ποιητές παρακαλούμε να αποστείλετε το ποίημα σας
στο inbox μηνυμάτωνhttps://www.facebook.com/mary.grammatikaki1?fref=ufi

Γαβριλης Ιστικοπουλος

Γαβρίλης Ιστικόπουλος / Από τη συλλογή ''Συνομιλίες'': 

Κορμί

Κορμί ιδανικό

υπέρτατου συμβολισμού 

από φωτιά και πέτρα

Κορμί που έζησες 

την παραφροσύνη

Λόγου και Πράξης

Κορμί πληγωμένο

του ανήμερου πόθου

του βάρβαρου ένστικτου

του φριχτού καταπέλτη

των ανάλγητων καιρών.

Κορμί του τόπου 

που γεννήθηκα, 

πολέμησα, σκοτώθηκα,

και αναστήθηκα,

μόνο για να Σε ονειρεύομαι.

Και για να στέκομαι

δίπλα Σου όρθιος

στους αιώνες των αιώνων.

Κορμί της Οδύνης 

κλεμμένο, ξενιτεμένο 

κι όμως κατηγορούμενο

Το ξέρω, το ξέρεις 

πως παρανόμησαν

οι ''αθέατοι'' της Ιστορίας.

Ποίηση μου, 

άωτον του πάθους μου,

και αίμα της καρδιάς μου

μόνο Εσύ κι ο Παρθενώνας

μπορείτε να τους δικάσετε.

Τα δικά μας μάρμαρα

Κένταυροι αλογόμορφοι και τιτάνες και γίγαντες

κι αμαζόνες πολεμίστριες ,μυθικές γυναίκες,

μορφές σμιλεμένες με αξιοσύνη απ' το χέρι του θαυμαστού Φειδία

που μαρτυράνε χιλιάδες χρόνια τώρα

τη γέννηση των θεών και του κόσμου.

Και μια μαρμαρένια κόρη, η Καρυάτιδα, με περισσή κομψότητα και χάρη

που κουβαλούσε κι αυτή όπως οι άλλες αδελφές της

στο κεφάλι της τη στέγη του Ερεχθείου,

όλα είν' εκεί, κλεισμένα σαν το στρείδι στο κέλυφος

στις ψυχρές σάλες του Βρεττανικού.

Κι η μαρμαρένια κόρη απ' τις Καρυές

στεγνώνει το δάκρυ στο σφριγηλό της πρόσωπο

και με χέρια απλωμένα ψάχνει τις αδελφές της

και καταπίνοντας την ορφάνια της ικετεύει

να την πάρουν μαζί τους στην αιώνια γη της Αττικής που τη γέννησε.

Ενώνει το βλέμμα της με το δικό τους με λατρεία,

περνάει στεριές και πέλαγα και να την! φτάνει εκεί περήφανη

για να τελέσει το ιερό της χρέος στο λόφο της Ακρόπολης.

Κι ο Ερεχθέας ο μυθικός βασιλιάς,βγαίνει απ' τ' άδυτα του ναού

και παίρνοντάς την στα δυνατά του χέρια τη στήνει ξανά

δίπλα στις αδελφές της, κάνοντας όρκο ιερό πως δε θα ξαναγίνει το κακό.

Και τότε οι μυθικές μορφές των τιτάνων και των γιγάντων

κι οι Κένταυροι κι οι Αμαζόνες οι σκληρές γυναίκες απ' τον Πόντο,

αυτά που είπανε της γης οι πολιτισμένοι"γλυπτά του Παρθενώνα"

δρασκελώντας κι αυτές βουνά και πέλαγα φτάσανε στο δικό τους σπίτι

και στόλισαν ξανά ζωφόρο και μετόπες του θαυμαστού ναού.

Κι ο Δίας γαλήνιος για την προίκα της Αθηνάς που γύριζε στη γη της

μάζεψε τους κεραυνούς του.

Κι οι άνθρωποι στην πανάρχαια αγορά χειροκροτούσαν ζωηρά 

με γέλια κι ιαχές θριαμβευτικές για την επιστροφή

κι ενώνανε τα χέρια τους σε κύκλιους αρχαίους χορούς, χορούς του διθυράμβου.

Pola Vakirli

https://www.youtube.com/watch?v=vvDjaXCxS_E

Ελεάνα Τσεσμελή Το βίντεο είναι τριών περίπου ετών ... για το παγκόσμιο ενδιαφέρον των 100.000 ποιητών απ όλοτον πλανήτη για την αλλαγή του περιβάλλοντος ..

ωσεί κραυγή ικεσίας ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"Τα γλυπτά του Παρθενώνα

είναι τα ωραιότερα έργα τέχνης στον κόσμο

και για αυτό πρέπει να τα επιστρέψουμε"

έγραψε η Guardian του Λονδίνου

κι οι Αγγλοι δεν άκουσαν το πρέπει

μα χάρηκαν για τα εισιτήρια που κόβουν

στο δικό τους το Μουσείο

που έχουν μετατρέψει σε ιερόσυλη φυλακή

τάχα για προστασία των ιερών γλυπτών

απο τον Παρθενώνα των Ελλήνων

κι ολόκληρης της οικουμένης το στολίδι!Βουίζει τις νύχτες το Βρετανικό Μουσείο

απο το γοερό τους κλάμα για την αιχμαλωσία

τούτων των ένδοξων γλυπτών

που ενέδυσαν ονομα ¨ΕΛΓΙΝΕΙΑ "

ωσαν στολή αιώνια βαπτισμένων καταδίκων

σε εξορία από χώρα αναξίων

με νύχια και με δόντια να σκάψουν γη

να σκάψουν ουράνο

να οργώσουν τη Μεσόγειο

για να γυρίσουν δικαιωμένα 

where the Marbles belong~

στην πάμπτωχη μα ένδοξη μάννα Ελλάδα

στην αγκαλιά των αδελφών Μαρμάρων

στο πιο περήφανο Μουσειο για τα δικά του μνημεία

το Μουσείο της Ακρόπολης 

για να ορθώσει ανάστημα η Ηellas

να αποτιναξει το ονομα Greece~ Γραικεια!

Τέλος στην καταισχύνη

ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ!!!

28/12/2014

Σκεψεις απο Μαιρη Γραμματικακη 

για την αφυπνιστική ουσία της Τέχνης

στο μεταιχμιο του χρονου 

ωσεί κραυγή ικεσίας 

ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ

Mary Grammatikaki

28 Δεκεμβρίου στις 11:58 π.μ. 

Kαι μια και η βραδιά είναι προς τιμήν του φίλου Βασίλη Αράπη όπου βλέποντας τα έργα του με τίτλο Η Συμπαντική ψυχή, Μελανές οπές και Matrix κ.άλ. θα του αφιερώσω ξανά όπως είχα κάνει στο τοίχο του ως σχόλιο πριν δύο χρόνια το κάτωθι :

Χορός του Ζαλόγγου

https://www.youtube.com/watch?v=U9C7AEZuZnQ

Leonardo da Vinci " The Vitruvian Man" 

(Ω) πόση τελειότητα κρύβει ο κύκλος …

πόση τελειότητα ο κύκλος της ζωής…

πόσους μυστικούς κώδικες 

ο Leonardo da Vinci στο The Vitruvian Man

πόση τελειότητα ο άνθρωπος κλεισμένος στην γε-ώ-σφαιρα

με σώμα όμως και νου υγιή να πετά με τα φτερά του έρωτα…

κάποτε αρρώστησα βαριά και μέσα στο παραλήρημα του πυρετού

έβλεπα κύκλους ασπρόμαυρους να στριφογυρίζουν

και να καταπίνουν ο ένας τον άλλον

τώρα πρέπει να είμαι χειρότερα

βλέπω ένα κενό ένα μηδέν ως παράσημο

ξυπνήστε με από τον εφιάλτη

Τα χέρια μας δεν κρατούν πια τα παιδιά μας

δεν κρατούν το μέλλον τους…

είναι άδεια άνεργα…

άδεια και κενά

όπως η ψυχή μας γυρνά και ξαγρυπνά

χωρίς όνειρα χωρίς ελπίδα

δεν αντέχω την αναμονή για το αύριο του μηδενός

δεν αντέχω την ακινησία

δώστε τα χέρια και ας

θέλουν να σπάσουν κι αυτή ακόμα την αλυσίδα αλληλεγγύης

και ας θέλουν το Ω να γίνει Ο ή 0 σε κρίκο αλληλένδετα ή σε βαρύ χαλκά ή σε χειροπέδα

βαριά τα πόδια να γυρνούν ξυπόλυτα με κρίκους κύκλους αλυσίδες

δίπλα στο χείλος του γκρεμού

σταματήστε αυτό τον βουβό θρήνο

δώστε τα χέρια πιαστείτε σ’έναν κυκλικό χορό

έλεγαν ότι διώχνει τους δαίμονες …

σαν δισκοβόλοι σπάστε τις αλυσίδες με μία μεγάλη έκρηξη

ή αφήστε τις όπως και τα χέρια…

σαν μια χοάνη ο κύκλος μιας μαύρης τρύπας να μας ρουφά

αφήστε με να κατέβω

Ω ναι τελειώνοντας στο Ω όπως και ξεκίνησα από το (Ω)

©Πετρούλα Σίνη 06/02/2012

Τζίφρα μηδέν...

Ω πρόγραμμα θετικής ενέργειας Θεϊκή Μήτρα (Divine Matrix) μήτρα γέννησης 

Επιμέλεια άρθρου Πετρούλα Σίνη 

Η επιμέλεια της εκδήλωσης ως δελτίο τύπου της Μαίρης Γραμματικάκη

 https://www.facebook.com/events/1546941892230005/?pnref=lhc