Τρίτη 18 Αυγούστου 2015

Πάνος Σταθόγιαννης Περίεργο παιχνίδι (Από τον δίσκο του 1998 "Του Έρωτα και της Φυγής")



Μαύρο κρασί σαν αίμα ταύρου στην αρένα
αδειάζει εύκολα το δεύτερο πακέτο
το μηχανάκι του καιρού δεν έχει φρένα
και η αγάπη σου κρατάει ένα στιλέτο

Είναι το σώμα σου γεμάτο ναρκοπέδια
σκιά που κρύβεται στη νύχτα του καθρέφτη
μέσα μου βλέπω πυρκαγιές και μαύρα σχέδια
όμως σε θέλω μ' ένα πάθος χαρτοπαίχτη

Παίζεις περίεργο παιχνίδι και φοβάμαι
πως μέσ' τα μάτια σου πάλι χαμένος θάμαι

Στροφές ανάποδες και η άσφαλτος να καίει
περνούν σφυρίζοντας οι μήνες σαν νταλίκες
φεύγεις κι αφήνεις μιαν αγάπη όλο χρέη
με ανοιχτούς λογαριασμούς και υποθήκες

Μαχαίρι αδέσποτο στο σώμα μου καρφώσου
φαρμακερό κεντρί, φαρμακερό αγκάθι
σ' ακολουθώ σ' αυτό τον ξέφρενο ρυθμό σου
κι ας ξανακάνω απ' την αρχή τα ίδια λάθη

Κι άμα δω κανένα φίλο
τρέμω μη με θυμηθεί
πεθαμένες καλησπέρες
δε γουστάρω να μου πει

Μού `χες πει πως όλα αλλάζουν, 
τρομαγμένα και βουβά
κι ό,τι πιότερο αγαπάμε
μας πληγώνει πιο βαθιά
Μού `χες πει πως όλα αλλάζουν
φτάνει μόνο μια αφορμή
μα τα δυο σου μάτια μοιάζουν
φάροι σ' άγονη γραμμή

Κι άμα δω κανένα φίλο
τρέμω μη με θυμηθεί
πεθαμένες καλησπέρες
δε γουστάρω να μου πει
Κι άμα δω κανένα φίλο
τρέμω μη με θυμηθεί
πεθαμένες καλησπέρες
δε γουστάρω να μου πει


Από τον δίσκο του 1998 "Του Έρωτα και της Φυγής",
Στίχοι: Πάνος Σταθογιάννης,
Μουσική: Μάνος Ξυδούς,
Πρώτη ερμηνεία: Δημήτρης Μητροπάνος,

Δευτέρα 17 Αυγούστου 2015

Βασίλης Παπαμιχαλόπουλος ΔΕ ΦΤΑΝΕΙ…



ΔΕ ΦΤΑΝΕΙ…

Δε φτάνει μόνο η οργή του σήμερα,
η μεταμέλεια για το χτες
δε φτάνει η αγανάκτηση για ν’ αλλάξεις τη ζωή.
Ακόμα κι αν τη φτάσεις ως το κόκκινο
μια κίνηση απέλπιδα θα είναι μόνο
μια πράξη οπισθοχώρησης θα καταλήξει
αν δεν ξεκαθαρίσεις τις μέσα σου δυνάμεις
αν δεν τις παρατάξεις
αν δεν ξετρυπώσεις κάτω από τα τόσα πρόσωπα
και δε σημαδέψεις εντέλει κατευθείαν τον εχθρό.


Και ως απάντησή μου με στίχους της Κατερίνας Γώγου : 



Κώστας Σπηλιωτάκος - Σύννεφα του γιαλού

Artist : Spyros Tsakiris http://spyrostsakirisphoto.blogspot.gr/2015/08/blog-post_85.html


Τη θλίψη απ' τα μάτια μου να πάρεις
και να τη ρίξεις στου πελάγου το βυθό
κι αν τύχει μες σ'ανέμους να χαθώ
μη μ'αρνηθείς, μη μ'αποπάρεις

Το πιο ακριβό σου χάδι να μου δώσεις
κι αν η λαχτάρα σου κουρσέψει το κορμί
αιτία, πρόφαση να γίνει κι αφορμή
ποτέ μη μ'αρνηθείς, μη με προδώσεις

-R-
Σύννεφα του γυαλού θε ν'αρματώσω
θα'μαι στο πλάι σου και ας ματώσω
Σύννεφα του γυαλού θε ν'αρματώσω
θα'μαι στο πλάι σου και ας ματώσω
θα'μαι στο πλάι σου.....

Την πιο βαθιά ανάσα μου να νιώσεις
σαν άρωμα φερμένο απ'τη βροχή
κι αν γίνει τ΄όνειρο ταξίδι και ευχή
που αγάπησες πολύ, μη μετανιώσεις


Στίχοι: Κώστας Σπηλιωτάκος
Μουσική: Γιάννης Χαρούλης
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Χαρούλης


Πηγή http://spyrostsakirisphoto.blogspot.gr/2015/08/blog-post_72.html

Κυριακή 16 Αυγούστου 2015

Θάνος Ασίκης - Γη Από Πολύτιμα Πετράδια


Γη από πολύτιμα πετράδια
κοράλλια και χρώματα
λευκά περιστέρια
να πορεύονται στο κορμί σου...

Σπηλιές που κατοικούν
ζώα και πουλιά..
Βράχια σκαλισμένα
από αφρό και ιώδιο...

Δέντρα καμωμένα 
από χρόνο και βροχή...
Εργάτες ζυμωμένοι
από ατσάλι και βελούδο...
 
"Ήταν λίγο μετά την μεταπολίτευση. Στον ημιόροφο ενός λογιστηρίου στην οδό Τζωρτζ, στα Εξάρχεια. Μιά παρέα από τρία Νέα παιδιά, μπήκε αεράτη μέσα και μας έβγαλε από τους λογαριασμούς και τις χρεωπιστώσεις. Στα χέρια τους κρατουσαν μερικούς δίσκους 33 στροφών. Είπαν ότι είναι μουσικοί και τραγουδιστές, κι έβγαλαν μόνοι τους αυτόν τον δίσκο, για να μην μπλέξουν με τα γρανάζια των δισκογραφικών εταιρειών.
Ο τίτλος του δίσκου είναι " Πρώτος Συλλογικός " και τον ονόμασαν έτσι, για να δείξουν ότι είναι μιά συλλογική δουλειά όλων όσων συμμετέχουν στα τραγούδια που περιέχει. Τον πουλούσαν μόνοι τους για να βγάλουν τα έξοδά τους και όχι για να κερδίσουν. Πράγματι, η τιμή που είπαν, δεν θυμάμαι πια, ήταν πολύ πιο χαμηλή από τις αντίστοιχες τιμές των δισκοπολείων. Μ' έπεισαν. Όχι γιατί πουλούσαν φτηνά την δουλειά τους, αλλά κυρίως για τον λόγο που το έκαναν. Αγόρασα τον δίσκο. Τ' απόγευμα τον άκουσα. Άξιζε τον κόπο.
Σήμερα, 35 χρόνια μετά,δεν ξέρω τι απέγιναν αυτά τα παιδιά. Κάποια απ' αυτά, διαβάζοντας τα ονόματά τους στον δίσκο, ξέρω ότι συνέχισαν ν' ασχολούνται με την ποιοτική μουσική και το τραγούδι όπως π.χ η Ευανθία Ρεμπούτσικα, (στον δίσκο αυτό την γράφουν Εύη και παίζει βιολί), ή η Χαρά Πομώνη, ο Χρύσανθος Μουζακίτης, ο Γιάννης Κούτρας.
Αποφάσισα λοιπόν να κάνω, πιο γνωστά τα τραγούδια τους, γιατί πράγματικά αξίζει τον κόπο ν' ακούγονται ωραία και ποιοτικά τραγούδια. Είναι τραγούδια που δεν μπήκαν και δεν προβλήθηκαν από το ραδιόφωνο και την τηλεόραση για ένα και μόνο λόγο. Ήταν από καλλιτέχνες Ελεύθερους, Ανεξάρτητους και Αδέσμευτους από τα συμφέροντα των δισκογραφικών εταιρειών.
Διάλεξα για πρώτο τραγούδι το " Γη Από Πολύτιμα Πετράδια". Ένα τραγούδι που μ' αρέσει πολύ και είναι γεμάτο Ελλάδα. Είναι το Νο 3 της πρώτης πλευράς του δίσκου. Ο ήχος μπορεί να μην είναι τόσο καλός, γιατί η αντιγραφή έγινε απ' ευθείας από τον δίσκο. Ακούστε το. Καλή Ακρόαση. "

Γη Από Πολύτιμα Πετράδια - Ελένη Τσαγκαράκη

Μουσική: Βαγγέλης Κυρίτσης
Στίχοι: Θάνος Ασίκης
Ερμηνεία: Ελένη Τσαγκαράκη
LP (33 Στροφών) Πρώτος Συλλογικός (1977)
Παραγωγή: Α. Σαράντης

Ισαάκ Σούσης - Τερατάκι τσέπης


Στα τριάντα σου δεν κρατιόσουνα για άνετος μου περνιόσουνα
τώρα στα σαρανταπέντε πατριάρχης το 'χεις δει

Ούτε ειλικρινής ούτε ανθρωπιστής σαν ξοφλημένος αγωνιστής
που φοβάται το παιχνίδι και το παίζει δικαστής

Τερατάκι της τσέπης
καθρεφτάκι της λύπης
κάποτε ήμουνα χίπις
και φρικιό και αντιεξουσιαστής

Τι καρνάβαλος τι κανίβαλος εγώ ο δικός σου αντίλαλος
πως θα γίνω σχεδιάζεις μα απ' τη μύτη θα σου βγει

Πού το πάω εγώ τι ζητάς εσύ αν δεις σωστά την απόσταση
δεν θα έχεις στο τσεπάκι έτοιμη τη συνταγή

Μα τι λες ρε μεγάλε
πόσο μου 'μοιασες σ' όλα
παικταρά παρ' τα μου όλα
άσε κάτι για τον ψυχαναλυτή

Γι' αυτό μη μιλάς και μη μου κολλάς για να το παίζεις χαζομπαμπάς
αν ζητάς κολλητιλίκια μάθε να μη μου τη σπας

Στα τριάντα σου δεν κρατιόσουνα για άνετος μου περνιόσουνα
τώρα στα σαρανταπέντε πατριάρχης το 'χεις δει

Συμφωνήσαμε και πατσίσαμε κι αφού κι οι δυο την πατήσαμε
συνεχίζουμε με κόντρες μια σχέση τρυφερή

Και αφού κανείς δεν ευθύνεται αυξάνεται και πληθύνεται
του ανθρώπου η συμμορία ζούγκλα οικογενειακή

Συμφωνήσαμε και πατσίσαμε κι αφού κι οι δυο την πατήσαμε
συνεχίζουμε με κόντρες μια σχέση τρυφερή

Και αφού κανείς δεν ευθύνεται αυξάνεται και πληθύνεται
του ανθρώπου η συμμορία ζούγκλα οικογενειακή

Στίχοι: Ισαάκ Σούσης

Μουσική: Magni-Zappa
Ερμηνεία 1. Λαυρέντης Μαχαιρίτσας & Παιδική χορωδία Σπύρου Λάμπρου

Μαριανίνα Κριεζή - Φτιάξε καρδιά μου το δικό σου παραμύθι



Φτιάχνουν απόψε με κουρέλια και σανίδια
έναν συνοικισμό αυτόνομο
Αυτοί που ψάχνουν για διαμάντια στα σκουπίδια
και στον υπόνομο

Κι εσυ που ψάχνεις το κουκί και το ρεβίθι
στο τέλμα αυτό που βυθιζόμαστε
Φτιάξε μαζί τους το δικό σου παραμύθι
γιατί χανόμαστε

Μες το δικό σου παραμύθι ξαναβρές το
το ξεχασμένο μονοπάτι σου
Και ξαναχάσ’ το, ξαναβρές τo, ξαναπές το
το τραγουδάκι σου

Ξελεύθερώνω την ωραία πεταλούδα
από τη σφραγισμένη γυάλα της
Να σου δανείσει τα φτερά της τα βελούδα
και τα μεγάλα της

Κι αντί να ψάχνεις τριαντάφυλλα στα στήθη
αυτών που χάμω τα πετάξανε
Φτιάξε καρδιά μου
το δικό σου παραμύθι
αλλιώς τη βάψαμε

Φτιάχνω απόψε με κουρέλια και σανίδια
έναν συνοικισμό αυτόνομο
Μ’ αυτούς που ψάχνουν για διαμάντια στα σκουπίδια
και στον υπόνομο

Κι αντί να ψάχνω το κουκί και το ρεβύθι
στο τέλμα αυτό που βυθιζόμαστε
Φτιάχνω μαζί σας το δικό μας παραμύθι
γιατί χανόμαστε

Μες το δικό μας παραμύθι ξαναβρές το
το ξεχασμένο μονοπάτι σου
Και ξαναχάσ’ το, ξαναβρές το, ξαναπές το
το τραγουδάκι σου



Στίχοι: Μαριανίνα Κριεζή

Μουσική: Διονύσης Τσακνής

Eρμηνευτές
1. Διονύσης Τσακνής & Παιδική Χορωδία Δημήτρη Τυπάλδου
2. Διονύσης Τσακνής 

http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=7052

Γιώργος Μακρής ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΛΙΓΟΙ



Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης
Με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια.
Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι.

Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας
Κι ολλούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου.
Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει.
Εμείς ερωτευτήκαμε την ουσία του είναι μας
Κι σ’ όλους με τους έρωτες αυτής αγαπούμε.
Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές.
Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο κι δεν είμάστε τίποτα απ
Αυτόν τον κόσμο
Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο.
Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων.
Είμαστε οι προάγγελοι του χάους.

Γιώργος Μακρής (1923-1968)