Μαρία Φραγκή , PhD

Φραγκή Μαρία, PhD  καθηγήτρια στην ενότητα Θεάτρου, στα Εξειδικευμένα Εκπαιδευτικά Προγράμματα του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών για Απόφοιτους Ανώτατης Εκπαίδευσης στο πλαίσιο του έργου «Ακαδημία Πλάτωνος».


Σύντομο Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε υποκριτική και παίζει στο θέατρο από το 1983. Αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών το 1986.
Από το 1987 έκανε μεταπτυχιακές σπουδές ελληνικής και γαλλικής φιλολογίας και θεατρολογίας στο Παρίσι. Το 1996 ονομάζεται Διδάκτωρ Γραμμάτων και Ανθρωπιστικών Επιστημών με ειδίκευση στις ΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ ΘΕΑΜΑΤΟΣ-ΘΕΑΤΡΟ, του Πανεπιστημίου PARIS X-NANTERRE.
Έχει σκηνοθετήσει επαγγελματικούς και ερασιτεχνικούς θιάσους, με έμφαση στην έρευνα παραστάσεων για νεανικό κοινό. Ίδρυσε το «Εργαστήριο Θεατρικής Έρευνας και Τέχνης» του Πανεπιστημίου Κρήτης και την Ομάδα «ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ; » του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Δίδαξε θέατρο, θεωρία και πράξη, στον Τομέα Θεατρολογίας- Μουσικολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, στο Μαράσλειο Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης, στο Διδασκαλείο Νηπιαγωγών, στο Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής Προσχολικής Ηλικίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών , στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών και στο Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών του Πανεπιστημίου Πατρών καθώς και σε πολλά επιμορφωτικά προγράμματα εκπαιδευτικών. Εκπονεί μεταδιδακτορική έρευνα ως συνεργάτης του Νεοελληνικού Ινστιτούτου του Πανεπιστημίου της Σορβόννης, όπου δίδαξε Νεοελληνικό θέατρο στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα (Μάστερ 2).
Ως Διευθύντρια του Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου Καΐρου, ίδρυσε και διηύθυνε την καλλιτεχνική & επιστημονική έκδοση «Πάπυροι» (2006-2010).
Από το 2012 , σε συνεργασία με το Απολλώνιο Ωδείο, διδάσκει και οργανώνει τον Μεταπτυχιακό Κύκλο Μαθημάτων Εξειδίκευσης στη ΣΚΗΝΙΚΗ ΠΡΑΞΗ (Art Is Life).
Έχει γράψει και μεταφράσει κείμενα για το θέατρο και συμμετείχε στην επιτροπή θεάτρου του προγράμματος ΜΕΛΙΝΑ, στη δημιουργία του Ενιαίου Πλαισίου Προγραμμάτων Σπουδών για το Θέατρο (Π.Ι.,1999) και του Προγράμματος Σπουδών για το Πεδίο Τεχνών-Πολιτισμού του Νέου Σχολείου (Π.Ι. 2010) και Εγκαρσίων Δράσεων για την Αξιοποίηση των Τεχνών στην Εκπαίδευση- Μείζον Πρόγραμμα Επιμόρφωσης (Π.Ι.2011). Είναι συγγραφέας της ομάδας για την μέθοδο «Θεατρική Αγωγή Ε΄ & Στ΄ Δημοτικού » που έγινε για το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο και εκδόθηκε από τον Ο.Ε.Δ.Β, το 2006 και του βιβλίου «Η σκηνική πράξη στο σχολείο»,εκδ.Bardy, 2011

 Πηγή :http://www.alfavita.gr/calend/

Βιογραφικό από τη βάση του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου :

Σπούδασε Γαλλική Γλώσσα και Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και θέατρο στις σχολές Πέλου Κατσέλη και Πειραϊκού Συνδέσμου. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές ελληνικής και γαλλικής φιλολογίας καθώς και θεατρολογίας στο Παρίσι και έλαβε διδακτορικό τίτλο στις Τέχνες του Θεάματος/Θέατρο, του Πανεπιστημίου Ρaris X-Nanterre Γαλλίας. Ασχολείται με το θέατρο ως ηθοποιός από το 1983 και έχει σκηνοθετήσει πολλές παραστάσεις με ερασιτεχνικούς και επαγγελματικούς θιάσους. Δίδαξε θέατρο στα Παν/μια Κρήτης, Πάτρας και Αθήνας καθώς και στο Μαράσλειο Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης και στο Διδασκαλείο Νηπιαγωγών.

Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
(2007) Θέατρο και διαπολιτισμική αγωγή, Δαίδαλος Ι. Ζαχαρόπουλος
(2006) Θεατρική αγωγή Ε΄ και ΣΤ΄ δημοτικού, Οργανισμός Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων (Ο.Ε.Δ.Β.)




Θέατρο και διαπολιτισμική αγωγή

επιμέλεια: Κατερίνα Δρακοπούλου
κείμενα: Θεόδωρος Γραμματάς, Χαρά Μπακονικόλα, Μαρία Φραγκή, Βάλτερ Πούχνερ, Ζωρζίνα Τζουμάκα, Ιφιγένεια Μποτουροπούλου, Λέανδρος Πολενάκης,Δημήτρης Τσατσούλης, Μιχαήλ Μαρμαρινός, Παρασκευή Δελικάρη, Μαρία Λεμπέση,Ειρήνη Τσαλέρα, Παναγιώτης Μέντης, Νικόλαος Ξένιος, Απόστολος Αποστολίδης,Άκης Τσονίδης, Άκης Τζαμαργιάς, Σοφία Γιαλουράκη, Αγάπη Κανδυλάκη, Ελένη Τσεφαλά, Καλλιρρόη Γιαννοπούλου, Μαρία Ιωάννου, Μαρία Αντιβάση, Ματίνα Λυσικάτου

Δαίδαλος Ι. Ζαχαρόπουλος, 2007
335 σελ.
Θέατρο - Λόγοι, δοκίμια, διαλέξεις [DDC: 792]
Θέατρο - Σπουδή και διδασκαλία [DDC: 792.07]
Διαπολιτισμική εκπαίδευση [DDC: 370.193 41]


Το θέατρο αποτελεί σύνθετο διαπολιτισμικό φαινόμενο, πολύ πριν η συγκεκριμένη έννοια καθιερωθεί και αποτελέσει σύστημα αναφοράς και μεθοδολογία προσέγγισης και ερμηνείας στα σύγχρονα κοινωνικά, καλλιτεχνικά και παιδαγωγικά δεδομένα. Αρχής γενομένης από τη δημιουργό συνείδηση του συγγραφέα και το δραματικό κείμενο, γίνεται αντιληπτό ότι το θέατρο, ως λογοτεχνικό είδος, συνιστά μια σύνθεση ποικίλων, ετερόκλητων κάποτε, στοιχείων, που προέρχονται από την ίδια ή ενδεχομένως διαφορετική πολιτιστική παράδοση, αλλά που στο σύνολο τους απαρτίζουν ένα οργανωμένο σημασιολογικό περιβάλλον με εξαιρετική δυναμική. [...]

(από την εισαγωγή του Θεόδωρου Γραμματά)

http://www.biblionet.gr/author/46726/%CE%9C%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B1_%CE%A6%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%AE