Η ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΡΗΞΗ
Αντίθετα με όλη την παραφιλολογία του είδους
Η οριστική ρήξη συμβαίνει ξαφνικά.
Χωρίς φωνές και τυμπανοκρουσίες.
Πολιτική κηδεία χωρίς μπάντα του δήμου.
Όπως βγαίνεις στο μπαλκόνι
κι ένα άσπρο πουκάμισο
κρεμασμένο απέναντι
έξαφνα σε ραπίζει με την άγρια μυρωδιά
ενός κορμιού που έπαψε
Η όπως καπνίζεις και ένα σμήνος καπνού
στριφογυρίζει γύρω απ’ το κεφάλι σου
και δεν ξέρεις
τι ρίχνει το κεντρί στα μάτια σου και τα υγραίνει
ή καθώς ασθμαίνεις στον βυθό
χελιδονόψαρα μπλέκονται στην μάσκα
και νιώθεις την φιάλη οξυγόνου
να κατευθύνεται άδεια στην επιφάνεια
κάτι σαν αποκόλληση αμφιβληστροειδούς
χωρίς τον εκκωφαντικό θόρυβο χιονοστιβάδας
ή ξαφνικό έμφραγμα
από μία πεταλούδα που έμπλεξε στις αρτηρίες.
Πώς βγάζει κάποιος το δάχτυλο έξω από το παράθυρο
Χειμώνα
Και έξαφνα του το σαλιώνει ορμητικός αγέρας
Ή
Πώς νύχτα βαθιά ακούς σύρσιμο από αλυσίδες
Και βλέπεις το πεπόνι στον ουρανό να σκίζεται στα δύο
και τα σπόρια του να πλημμυρίζουν τα έρημα στενά
Ή
Πως ξαφνικά ξεκολλάει η ταπετσαρία
Και όλη η μούχλα ξεχειλίζει στο δωμάτιο
Ή
Πως την ώρα που είσαι μέσα σε αγαπημένο σώμα
Χτυπάει το κινητό και ακούς φωνή ιδιοκτήτη
να σου αναγγέλλει μηχανικά
η ώρα είναι 18 και 55 και 26 δευτερόλεπτα
Γιατί βλέπεις η οριστική ρήξη συμβαίνει στον δικό της χρόνο.
Τόσο που δεν ξέρει κανείς αν έχει ήδη συμβεί η πρόκειται.
Σε μια πόλη που οι καμάρες της γκρεμίζονται η μια μετά την άλλη
καθώς περνάς γρήγορα από κάτω
ώσπου στην άκρη μιας πλατείας
αντιλαμβάνεσαι ότι έχεις διασχίσει πια τα σύνορα
και οδεύεις προς Καβάλα ή Κωνσταντινούπολη
ενώ πίσω σου καίγονται όλα τα διόδια.
Ύστερα συναντάς αυτόν τον άνθρωπο τυχαία.
Παίζουν τα βλέφαρά σου.
Κάποιον θα δω μέσα σου σκέφτεσαι
Όμως δεν βλέπεις πια κανέναν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου