Φώτης Θεοδωρίδης Το πεθυμιό

Το πεθυμιό
Τι με τυράς όπου γελώ και λες δεν έχω ντέρτι;
Το ντέρτι το'χω στην καρδιά, στα χείλη το μαράζι.
Δεν έχω τίνος να το ειπώ το ντέρτι μου ο καημένος.

Να σας το ειπώ, ψηλά βουνά, φοβούμαι μη ραίστε,
να σας το ειπώ, ψηλά κλαριά, το Μάη δε θ΄ανθίστε
να σας το ειπώ, βρυσούλες μου, φοβούμαι μη στερφέψτε
να σας το ειπώ, της μάνας μου, κείνη είναι αποθαμένη.

Η άνοιξη πάλι άνοιξε τα πεθυμιά φτερά της
δεν θα τ'αφήσει του χιονιά μιλιά με την μιλιά της.
Δεν θέλω μήτε να το ειπώ το ντέρτι μου ο καημένος.

Θα σας το ειπώ, ψηλά βουνά, να μη ξαναραίστε
θα σας το ειπώ, ψηλά κλαριά, το Μάη για ν' ανθίστε
θα σας το ειπώ, βρυσούλες μου, να μη ξαναστερφέψτε
θα της το ειπώ, της όμορφης, κείνη με περιμένει.

Μουσική /τραγούδι: Φώτης Θεοδωρίδης
Στίχοι: Φώτης Θεοδωρίδης και παραδοσιακοί

Απο τον δίσκο: Τα θαύματα του κόσμου