
Γαβριλης Ιστικοπουλος
29/01/2014
Μοναχική εξαίρεση...
Κανόνες... Κανόνες... Κανόνες...
Δύσμορφα κακοντυμένα ''πρέπει''...
Μια ζωή αργές, επίπεδες διαδρομές.
Που πήγαν οι άχραντες... εξαιρέσεις μας;...
Που χάθηκαν του Έρωτα... οι οροσειρές;...
Ποιοι, πότε, που τις... εξαφάνισαν;...
Κόκκος άμμου φτάνω και... καταβροχθίζω
την απεραντοσύνη της ερήμου Σου.
Εισβάλλω σαν νύχτα στις ρωγμές Σου.
Κρύψε μου αν θέλεις τις... Οάσεις Σου.
Στο μικρό δάχτυλο του ποδιού Σου μόνο,
άσε με ηδονικά να σεργιανίσω,
αδειάζοντας την οδύνη της Ουτοπίας μου,
σαν μία ολόδροση μοναχική εξαίρεση
στους αμμόλοφους του φλεγόμενου κορμιού Σου!
Γαβρίλης Ιστικόπουλος / Από τη συλλογή ''Αναζητήσεις''.
29 - 1 - 2014.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου