Δήμητρα Καββαδία

Ας συνεχίσουμε να πετάμε κι ίσως κάποτε μάθουμε να πατάμε γερά στη γη.

Δ.Κ.

Δήμητρα Καββαδία

27/7/2014




Ζωή Μοναστηριώτη με Δήμητρα Καββαδία.
27/7/2014

Ένα τετράδι() '' ντυμέν() '' μπλε,

μια ετικέτα - τάξη ΣΤ΄-

΄()μ()ρφα γράμματα, στρωτά.

Μ()΄ν() εκείν() τ() -΄()μικρ()ν- ξεχώριζε.

Πάντα αν()ικτ()΄... ακ()΄μη και σήμερα.
Η απ()στρ()φή στ() μηδέν;

Η αντίσταση στ()ν κύκλ() ;

΄

΄()τι και να φταίει αρν()ύμαι να τ() γράψω σωστά.

Αρν()ύμαι να τ() ζήσω !!!


Δ.Κ. 25/07/2014

Δήμητρα Καββαδία25 Ιουλίου

Χθες βράδυ μ ένα όνειρο μιλούσα.
Ένα βιβλίο με ποίηση, ψυχή, με πόνο γραμμένο.
Είχα πιστέψει σ αυτό. Μ΄ έκαναν κι άλλοι να το πιστέψω.
Μα υπήρξαν και κάποιοι που στάθηκαν στο πλάι μου σαρκαστικά γελώντας, με ψεύτικα λόγια, κολακείες γεμάτα και μ ΄ πεισαν πως αξίζει τ΄ όνειρο να κυνηγήσω, να το ζήσω.
Αχ ψυχή μου πάνσοφη εσύ…
Για λίγο τους πίστεψες και ήθελες ανάσες να χαρίσεις σ’ όσους ποτέ δεν έζησαν.
Μα όχι … η ψυχή δεν αποτυπώνεται, ούτε τυπώνεται, ούτε πουλιέται …
Κι εμείς θα συνεχίσουμε να γράφουμε κι ας παίρνει τις λέξεις ο αέρας, για μας, μόνο για μας.
Όταν η ψυχή έχει την ανάγκη να μιλήσει, κανείς μα κανείς, ούτε εσύ ο ίδιος δεν μπορείς να τη φιμώσεις.
Δ.Κ.·
Δήμητρα Καββαδία
24 Ιουλίου