Γιώργος Καγιαλίκος "Ενα δέντρο μία πέτρα αγαπούσε"

"Ενα δέντρο μία πέτρα αγαπούσε"

Ένα δέντρο μια πέτρα αγαπούσε 

που ήταν πλάι του αμίλητη για χρόνια

με τον ίσκιο του αγκαλιά σαν την κρατούσε 

στα κλαριά του σιωπηλά στέκαν τ' αηδόνια. 

Με τα φύλλα του την σκέπαζε το βράδυ 

σαν στολίδι σαν μονάκριβο πετράδι

την ξυπνούσε με ένα θρόισμα κάθε αυγή 

κι ας μην ήξερε αν τ 'αγάπαγε κι αυτή 

Μα η Μοίρα που ζηλεύει κάθε αγάπη 

το πικροφαρμακερό έβγαλε βέλος

κάτι έγραψε στου Χρόνου το κιτάπι

και με ένα της παιχνίδι έβαλε τέλος.

Κάποιος άρπαξε την πέτρα ένα βράδυ

και στο δέντρο πάνω χάραξε σημάδι

«δε σ' αγάπησα ποτέ αληθινά»

και την πέταξε στης λίμνης τα νερά.

Λίλιαν Τσατσαρώνη "Ενα δέντρο μία πέτρα αγαπούσε"

Στίχοι - Μουσική : Γιώργος Καγιαλίκος
Ερμηνεία : Λίλιαν Τσατσαρώνη
Πιάνο : Γιώργος Καγιαλίκος
Κλαρινέτο : Μαρίνος Γαλατσινός
Εικαστικό : Γιώργος Καγιαλίκος
Ηχογράφηση :Στούντιο Συν Ένα
Ηχοληψία - Μίξη : Βαγγέλης Καλαράς

Η ΧΟΑΝΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΣΤΑΘΗΣ ΚΟΜΝΗΝΟΣ

To Amanda Seyfried

The melting-pot of the world

All the stars and the light

“I’m walking and walking…” (as always is singing a Little Red Riding Hood)

Thunder
Monogamy
For life

“through the forest when…”

unsummoned, unasked
dazzling
cupidly pined
“the wolf isn’t…”
before the sixteen years old innocence,
stark naked with shamelessness,
tours with uncombed hair the miracle
on four holes is prophesized
its ever-blooming place plus one

“I’m walking and walking
through the forest when
the wolf isn’t there. (ad infinitum)
wolf, oh wolf are you there ?” (timore mortis)

(staccato)
- “I’m putting on my persona and I’m chasing youuuuuuuu”
(scherzando)
(e semplice)

Here are audible all the sounds
No soundless music of subterranean bell-towers
A nightingale’s darkened delirium
A miraculous crest of the hoopoe (immortality)
Eastern clatter of a well hope
Joy’s imprisonment in a drum of a salvaged age
All the intercrossing sounds of the world
Are exploding at sight
Are exploding

“I’m walking and walking
through the forest when
the wolf isn’t there.
wolf, oh wolf are you there ?”
- “I’m putting on my persona and I’m chasing youuuuu”

Circles of circles are circling wreaths


© Steve Komnenos

Η ΧΟΑΝΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

α. Πάντα τα άστρα και το φως

Περπατώ περπατώ Κεραυνός Μονογαμία Ισόβια

Εις το δάσος όταν Ακάλεστα Εκθαμβωτικά Ερωτοπλάνταχτα

Ο λύκος δεν Πριν η αθωότητα μ’ αχτένιστα μαλλιά Περιηγηθεί δεκαεξάχρονη το θαύμα Μ’ αναισχυντία ολόγυμνη Σε τέσσερις τρύπες προφητεύεται Ο τόπος τού αειθαλούς της, συν ένα

Περπατώ περπατώ εις το δάσος Όταν ο λύκος δεν είν’ εδώ (ad infinitum) Λύκε λύκε είσ’ εδώ ; (timore mortis)

(Staccato) Βάζω το προσωπείο μου και σε κυνηγώωω (scherzando) (e semplice) Ακουστοί εδώ οι ήχοι όλοι Άηχη μουσική υπογείων κωδωνοστασίων καμιά Αηδονιού σκοτεινιασμένο παραλήρημα Τσαλαπετεινού λοφίο θαύματος (αθανασία) Ελπίδας αρτεσιανής ανατολικό ποδοβολητό Χαράς κάθειρξη σε τύμπανο σωσμένης ηλικίας Όλοι οι διασταυρούμενοι ήχοι τού κόσμου Εκρήγνυνται στο βλέμμα Εκρήγνυνται

Περπατώ περπατώ εις το δάσος Όταν ο λύκος δεν είν’ εδώ Λύκε λύκε είσ’ εδώ ; Βάζω το προσωπείο μου και σε κυνηγώωω

Κύκλοι κύκλων κυκλώνουν στεφάνια

ΣΤΑΘΗΣ ΚΟΜΝΗΝΟΣ

Δέσποινα Χατζησάββα ...ένΑ ' τ ό ξ ο ' η ζωή ..

...ένΑ ' τ ό ξ ο ' η ζωή ..

κι '' η ψυχή '' το χέρι που το/την εκτοξεύει !

Δέσποινα Χατζησάββα

7 Ιανουαρίου

φωτογραφία Δημητρα Λεχουριτη.

Γιώργος Λίλλης Βουτώ στο μελάνι το νύχι και διασχίζω το χαρτί ...

Βουτώ στο μελάνι το νύχι και διασχίζω το χαρτί

όπως τα χείλη σε σώμα γυμνό.

Ύστερα εναποθέτω το φύλλο που έχει σχήμα καρδιάς

στο νωπό χώμα.

Φτιάχνοντας τα ανθεκτικά μου βέλη από αχτίδες

που κάρφωσε η αυγή στα ματόκλαδά σου.

Γιώργος Λίλλης

6 Ιανουαρίου

Θοδωρής Βουτσάς Γιορτές …..... !

Thodoris Voutsas
6 Ιανουαρίου 2014

Γιορτές …..... !

-Πρόσωπα:

Χαμόγελα ζεστά, 

Λάμψη λευκής οδοντοστοιχίας,

Γέλιο απ’ το ανέκδοτο 

Υγρασία χειλιών, κρασί, φιλί.

Το αστείο που βαριέσαι

Ώρα να πούμε αλήθειες,

Σπίθες, μάτια που χαμηλώνουν

Ρυτίδες έκφρασης που γίνονται σύνορα,

Δάκρυα, αναπόληση, μοναξιά 

-Χέρια:

Έλξη, αμηχανία άπωση.

Αγκαλιές σφιχτές , απελπισμένες, φυλακές.

Χάδια, χτύπημα στην πλάτη

Χειραψίες ενθάρρυνσης , απουσίας, έπαινος..

Σφιγμένη γροθιά, παλάμη που χτύπησε το τραπέζι

Δείκτης που σημαδεύει : εσύ! 

Δείκτης που τα αρνείται όλα. Οοοοχι!

Χαιρετισμός σα χάδι στον αέρα

Κάθε γειά δεν είναι αντίο… 

-Χώροι:

Το τηλέφωνο! Μια στιγμή!.. Ναι Ωραία....!

Τοίχοι, ηχώ γνωστών βημάτων,

Καταρράκτης φωτός, 

Λαμπιόνια αναβοσβήνουν στο δένδρο 

Λάμψεις φλόγας,

Μυρωδιά ζεστού φαγητού

Βασιλόπιτα, βάλαμε φλουρί; Νάτο!

Θόρυβος, μουσική, ησυχία, 

Κουβέρτα στον καναπέ ζεστή ακόμη,

χαρτιά, μικροί πύργοι βιβλίων.

Πεταμένα ρούχα, κουτιά του delivery.

Τηλεόραση που παίζει χωρίς ήχο, σκοτάδια.

Γαβρίλης Ιστικόπουλος / Από τη συλλογή ''Έσωστροφές''.

Ανθοφορείστε λοιπόν, 

των ανθρώπων οι απαντοχές!... 

Ανθοφορείστε!

Δεν υπάρχει Ουτοπία

δίχως Άνοιξη,

Ούτε Γενάρης 

δίχως Ήλιο!

Γαβρίλης Ιστικόπουλος / Από τη συλλογή ''Έσωστροφές''.

6 - 1 - 2014 

Η φωτογραφία είναι μια συνεργασία της Ζωής Μπακοπούλου με τον ποιητή Γαβρίλο Ιστικόπουλο που έγραψε τους στίχους.

Πέρασε η γιορτή... Κάλλια Βούλη

Πέρασε η γιορτή

σβήσανε τα λαμπιόνια

έπαψαν οι μουσικές

αποχώρησε και η μπάντα

μόνο το όνειρο έμεινε να τριγυρίζει

ανεκπλήρωτο

((Και του χρόνου)) ψέλλισε διστακτικά η Ρόζα

απελευθερώνοντας μια νότα ελπίδας στον αέρα

έτσι για να την σπάσει στην καθημερινότητα

που ετοιμαζότανε να τα γκρεμίσει όλα στο πέρασμά της.

Κάλλια Βούλη

Kallia Vouli